Kraftwerk - Autobahn (1974)

Kraftwerk
Klassiek
Kwalitatiek

super, mn vader had dit album al langer. geweldig nog om als 5-jarig jochie een liedje van 22 minuten te luisteren vol met autogeluiden.

Alleen al daarom een topalbum

Na het in mijn ogen teleurstellende Man-Machine album (enige Kraftwerk-plaat die ik tot dusver had) heb ik deze vanmiddag voor een paar euro uit een platenbak geplukt. Geen spijt van, want het titelnummer vind ik alleen al beter dan het complete werk op Man-Machine.

The Man Machine teleurstellend? Ik vind het als geheel misschien wel het beste Kraftwerk album, overall goed.

De hoes met Autobahnverkeersbord is wel degelijk een gangbare versie van dit album, heb gister nog een fraai exemplaar met blauw vinyl van gekocht!

AUTOBAHN 1974
The album that took them on the road to success.

01. AUTOBAHN
Breakthrough composition
that was a minor European hit in an edited 7" version.
A step into popland, away from the modernistic soundscape
approach on the early albums. Like kids playing with toys,
Kraftwerk fooled around with all kinds of car noises.

When other prehistoric synth acts were taking themselves seriously,
Kraftwerk used a pinch of humor and made the difference.

Fragment uit een Engelstalige Kraftwerk recensie
die ik in februari 2008 schreef voor het officiële OMD forum.
In 24 tracks stelde ik mijn persoonlijke 2CD compilatie samen.
Lees verder bij de volgende Kraftwerk albums ...

'Freude am Fahren' - was 35 jaar geleden ongetwijfeld anders dan nu. Herinner me een uitspraak - over de voordelen van autorijden in Duitsland - tijdens een life concert van Tom Robinson (1-2-3- Motorway), notoire scheurneus én populair in Duitsland, over de 'Freude am Fahren' bij onze oosterburen: "The only car that will trouble you is the bleeding BMW!".

De vermindering van de ´Freude am Fahren` houdt gelijke tred met het verminderde genoegen van de ´Freude am Spielen´; draaide deze vanavond vlak na Fad Gadget (Under the Flag); en waar de laatste schijf me intensief bezig hield, kabbelde deze gewoon lekker voort, op cruise control - alles unter Kontrolle, no bleeding BMW - eerder het nije rieden van Bennie Jolink in een Toyota Prius. Ik zet 'em keurig terug in het alfabet. Computerworld en The Man-Machine maar eens draaien.

vorige week weer eens geluisterd terwijl ik op de passagiersstoel zat... Autobahn is natuurlijk een klassieker maar met name Kometenmelodie 1 en 2 grijpen me elke keer weer bij de strot. Eerst die musique concrete met industriële klanken en vage knutselsynth-geluiden en dan ineens die melodie die alles openbreekt...

symbolisch voor Kraftwerk zelf: eerst 3,5 album lang klooien met zelfgemaakte synths en andere elektronische troept, en dan ineens ontdekken dat je er ook Hele Leuke Liedjes mee kan maken. Episch!

Matig album. Vind er eigenlijk niet zo veel bijzonders aan. Autobahn, zit weinig variatie in maar is toch nog wel het beste nummer van de plaat.
Ik snap eigenlijk niet dat Leo Blokhuis dit het mooiste Duitse liedje vind ooit gemaakt. Dat valt me eigenlijk erg tegen van hem. Nina Hagen bijvoorbeeld komt daar ver boven vind ik.

Enige hoogtepunt: Autobahn. Wat natuurlijk wel veel ruimte in beslag neemt voor het album dus daarom geef ik dit album een 3*. Ook omdat dit natuurlijk wel een klassiek nummer is. En een belangrijk nummer in de popgeschiedenis.

Wel eens een Autobahn gezien met veel variatie?

Moet bij dat nummer altijd denken aan een shot uit Tarkovsky's Solyaris, waar je 5 minuten naar een snelweg zit te kijken. Daar had ik vroeger ook zoiets bij als "maar waarom?", maar toch werkt het.

wat voor muziek is dit eigenlijk?
eeen beetje zoals Klaus Schulze en Tangerine Dream?

Ik heb altijd erg genoten van dit album. Hoewel ik pas begonnen met electronica kan ik me als rockliefhebber met dit album erg goed vermaken.Kortom kraftwerk is top

(btw eerste bericht op deze site)

welkom

Even een opfrisser hoe Autobahn ook al weer klonk.

http://www.youtube.com/watc...

Klinkt top. Deze maar eens gaan beluisteren.

helemaal knap als je bedenkt dat kraftwerk speelde op zelf gemaakte instrumenten

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Leo Blokhuis

Omdat Autobahn wat in de lift zat vandaag, plaats ik het hier.
Waarom zouden wij de remasters (verschijnen deze week) kopen?

+ betere kwaliteit
+ bonustracks
+ fraai boekwerkje

- was dat analoge geluid niet net de charme?
- zijn de bonustracks wel de moeite?
- waarom al die nieuwe hoezen?

Dat laatste minpuntje verknalt voor mij al helemaal het feest.
Maar ik heb de CDs natuurlijk nog niet beluisterd.

Hoe schatten de echte kenners deze remasters precies in?

De remasters...over het algemeen wordt het soms te clean. Juist de oude versies on opgepoetst klinken zoals het was. Je kunt alles zo clean laten klinken als wat, maar de originele tapes blijven mijn voorkeur behouden, juist lekker rauw dat is wat ik verwacht bij dit soort albums.

Ik heb het nummer The Robots gehoord in de remaster en ik vond het ook te clean en teveel opgepoetst. Dus ik weet het nog niet zo...

Ik heb ze nog niet gehoord maar volgens mij kun je met remastering niet eens zo gek veel veranderen dus wat je hoort is feitelijk in z'n bron nog steeds analoog. Het word natuurlijk anders als de heren stiekum het nodige hebben veranderd c.q. opnieuw ingespeeld.

Nou, heb dus de "Der Katalog" box opgepikt en ik moet zeggen het ziet er fantastisch uit. Ja, alle albums hebben een nieuwe hoes maar de cd's zitten in binnenhoezen die weer de bekende hoezen zijn. Daarnaast heeft elk album een boekwerk in LP formaat (ware grootte dus) en daarin komt het artwork echt weer tot z'n recht.

En dan geluidstechnisch.... tot nu toe geluisterd naar Autobahn en Radio-Aktivitat en ik moet zeggen dat het cleane karakter erg mee valt. Ja, ze klinken over de volle linie wat harder (en ik heb het idee dat Kometenmelodie misschien net iets te hard nu klinkt, maar ik kon me het origineel eigenlijk ook niet meer zo herinneren) maar nog steeds hoor je wel die authentieke klank wat mij betreft.

Het was zeker al 20 jaar geleden dat ik Autobahn in z'n geheel gehoord had en met name kant 2 was in m'n herinnering veel taaiere kost dan het in werkelijkheid is. In tegenstelling zelfs want KM 2 is verschrikkelijk catchy en is denk ik van grote invloed geweest op de hele synthpop golf in de jaren 80.

ChrixX ... zitten er nu bonustracks bij in die box?

Nee, en daar is ook nooit sprake van geweest voor zover ik weet.

Ik had dat toch ergens gelezen.
Dat er weliswaar niet veel, maar toch bonusmateriaal was.

Ik vind het wel belangrijk wat je schrijft ...
binnenhoesjes toch origineel artwork en de klank
al bij al niet te zeer verschillend van het origineel.

De nieuwe hoezen zijn dus een soort van upgedate cover.
Binnenin het originele artwork.

Ik kende het album natuurlijk al lang, maar had het nog niet gekocht omdat ik als een waanzinnige op Der Katalog zat te wachten.

Maar goed, het album. Daar staat een nummer op van 22 minuten en elke keer als ik het hoor denk ik: "is het nu al gedaan? "...

En daaruit besluit ik dat dit een briljant album is. Elk van de nummers is een soort schilderij van een bepaald moment en het zijn mooie schilderijen ook

Inderdaad de compositie Autobahn is te kort. Eigenlijk zou hiervoor de oude bandrecorder van stal mogen worden gehaald. En dan heerlijk drie uur achter elkaar lekker jakkeren. Maar dat past niet op een cd.

U heeft een Trabant, een PSA-auto met een éénlitermotor, of een Smart met 750 cc?

In de mjumanniaanse autowereld is het volstrekt onmogelijk om 3 uur lang peddle to the meddle over de autobahn te fahren: enerzijds qua aandachtsboog (die te lang gespannen moet zijn) en anderzijds oponthoud der zgn jakkerende anderen ("145 is hard genoeg om in te halen Jan"). Moet altijd weer aan Tom - Glad to Be Gay - Robinson, notoir hardrijder denken: "I love The Autobahn... the only car that will trouble you is.... the bleedin' BMW.."

Deze 22 minuten volstaat - overigens is e.e.a. wel aardig opgefrist, in deze remaster-versie: helderder en meer dynamiek.

Ik zeg persoonlijk niet dat het té kort is. Maar het mág zeker langer, maar het moét niet.

Urg

Ik ben een geduldig persoon en als je van Hamburg naar München rijdt in een moderne auto ben je een tijdje onderweg over de autobahn. Daarnaast heb je het landschap dat veranderd, daar mag best iets neutraals tegen over staan zolang het maar mooi is. De muziek wel te verstaan.

zojuist opgelegd , de geremasterde versie , autobahn heeft na al die jaren niks aan ' kraft ' ingeboet , het is nog steeds een hemelse autorit , superfantastisch !