MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Kraftwerk - Autobahn (1974)

mijn stem
3,73 (481)
481 stemmen

West-Duitsland
Electronic
Label: Philips

  1. Autobahn (22:43)
  2. Kometenmelodie 1 (6:25)
  3. Kometenmelodie 2 (5:51)
  4. Mitternacht (3:45)
  5. Morgenspaziergang (4:03)
totale tijdsduur: 42:47
zoeken in:
avatar van gemaster
4,0
Autobahn.... wat valt daar nog over te zeggen. Een werkelijk fantaaaaaastisch nummer. Dik 22 minuten, maar het verveelt geen moment. Ook kometenmelodie 2 is een leuk nummer, met een aantal erg prettige effecten. Morgenspaziergang kan er ook nog wel mee door, maar dat komt vooral door dat blokfluit melodietje. Kometenmelodie 1 en Mitternacht zijn echter 2 matige nummers. Het kan me gewoon niet echt boeien wat er in die nummers gebeurd. Ik houd niet zo van dat ambient gedoe en daar neigt het toch wel heel erg naar.

Laten we dan maar eens een gemiddelde opstellen:
Autobahn 5*
Kometenmelodie 1 2*
Kometenmelodie 2 4,5*
Mitternacht 1,5*
Morgenspaziergang 4*
(5+2+4,5+1,5+4)/2= 3,4. En aangezien Autobahn meer dan de helft van het album in beslag neemt kom ik dan uit op 4 sterren.

avatar van WeZet
4,0
De remasters zijn volgens mij ook in het Duits! Fantastische muziek, prima opbouw en soundkeuze (logisch, het is immers Kraftwerk) en de mannen bouwden alles zelf. Nu deze plaat nog horen als ik zelf op de Autobahn rijd (of bijrijd).

avatar van wizard
4,0
Nu ik recentelijk Kraftwerk 1 en 2 beluisterd heb, begint ik het geluid van Autobahn te snappen. De eerste Kraftwerk albums (Ralf & Florian moet ik nog beluisteren) is vooral gepriegel en geëxperimenteer in de studio, de latere albums zijn veel meer gefocused op (electronische) liedjes. Autobahn is wat mij betreft een overgangsalbum.

Dit album heeft me lang gefascineerd, niet in de laatste plaats door de fantastische hoes die het meest aan een jaren ‘50/’60 reclameplaat doet denken, inclusief VW kever die qua perspectief net niet goed getekend is. Hoewel ik hoes altijd spannend vond, heeft het jaren geduurd voor ik dit album ook voor het eerst luisterde.
Autobahn is een van de mooiste nummers van Kraftwerk, met als enige minpuntje dat ik het tegen het einde wat teveel vind worden. Het nummer voelt als een autorit over een grotendeels verlaten snelweg, waar zo nu en dan een tegenligger passeert. Fantastisch hoe allemaal geluiden die iedereen die wel eens over een snelweg heeft gereden, in dit nummer verwerkt zijn, met het aanzetten van radio als een van de hoogtepunten. In Trans Europe Express/Metal on Metal wist Kraftwerk eenzelfde soort gevoel, dat van treinreizen, ook in muziek om te zetten. Daarbij is ze dat nog beter gelukt dan hier op Autobahn.

De tweede helft van het album is wat minder. De twee Kometenmelodieën klinken vooral alsof de band in de studio aan het uitvinden is wat ze precies met synths kunnen doen, hoewel er in #2 nog wel een mooi ritme bij komt. Mitternacht was ongetwijfeld bedoeld als een spannend nummer (geesten en spoken tijdens een stille nacht) maar slaagt daar maar half in. Afsluiter Morgenspaziergang vind ik wel weer erg mooi. Het voelt als een vredige wandeling door het bos met tsjilpende vogels en al.

Dit is het eerste Kraftwerkalbum dat ik écht goed vind, hoewel dat vooral door het titelnummer en de afsluiter komt.

4.0*

avatar van deric raven
3,5
Ik woon een paar kilometer van de Duitse grens af, maar het nummer Autobahn doet op een prettige manier gedateerd aan.
Tegenwoordig rijen ze je op de Duitse snelweg met 150 kilometer per uur voorbij, terwijl de volgende automobilist alweer achter je zit te drukken, om vervolgens hetzelfde ritueel toe te passen.
Autobahn ademt de sfeer uit van een 80 kilometer per uur ritje.
Uit de tijd van de autoloze zondagen.
Een niets vermoedende Duitse bestuurder passeert de grens en treft een verlaten gebied.
Verbaast kijkt deze om zich heen, terwijl ze bij het grenskantoor nog gebaren om te stoppen met rijden.
Vriendelijk zwaaiend wuift de automobilist terug.

Geweldig nummer.
Mijn vader had deze vroeger op tape.
Wij hadden toen nog vier van die gigantische luidsprekers in de huiskamer staan, en onze Schotse collie werd helemaal gek als deze gedraaid werd.
Tegenwoordig heb je dan gelijk de dierenbescherming aan de deur.
Jaren later gaf de remix van Pet Shop Boys Suburbia een soort gelijk effect.
Toch wel hun tijd vooruit met dit nu behoorlijk gedateerd meesterwerk, al blijft het indrukwekkend.

De rest is wel aardig, maar een stuk minder sterk.
Ik kan mij ook niet eens herinneren of dat ooit bij ons thuis voorbij kwam.
Als je de elpee in de kringloop ziet liggen, dan verwacht ik dat je een bijna kras loze b-kant, en een grijs gedraaide versleten a-kant tegen komt.
Dus goed inspecteren, voordat je deze aanschaft.

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
Gedateerd in de beste zin des woords: de synths en de geluidjes en de bliepjes voeren me ogenblikkelijk weer terug naar 1974 toen we nog maar net van Pop corn en Son of my father waren bekomen, maar dankzij de knappe basismelodie en de warme sound is dit nog steeds meer dan beluisterbaar. Zoals bij elke plaat met een vinylkantvullend (titel)nummer lopen de kortere nummers op de andere kant het risico ondergewaardeerd te worden, maar ik vind die tweede kant toch niet veel minder, en hij is in ieder geval ambitieus (en gevarieerd) genoeg om de aandacht vast te houden. Heerlijk om te herontdekken, en nog altijd indrukwekkend.
        Beluisterd via de uitstekende remaster van Kling Klang uit 2009. Gelukkig bevat het bijbehorende boekje de tekst van het titelnummer: "Fun fun fun auf der Autobahn... O nee!"

avatar van RonaldjK
4,0
Het is heel moeilijk om de invloed van het Düsseldorfse Kraftwerk op popmuziek te overschatten. Al in 1970 werd door hen volop geëxperimenteerd met zelfgebouwde synthesizers. Dat ook live, hier te zien.
Vanaf het vierde album Autobahn (verschenen bij Philips in november 1974) bereikte de voormalige krautrockgroep in '75 zowaar een groter publiek én drong ze door tot het buitenland. Inmiddels als kwartet, te zien op het dashboard van de auto op de hoes. In Nederland haalde de singleversie in juli #16, de elpee in augustus #11, in het Verenigd Koninkrijk de single in juni #10 en het album #4 en in de Verenigde Staten de single reeds in mei #25 en de elpee die maand #5.

Maar de waarde zit 'm niet in de verkoopcijfers van toen. De invloed op allereerst de synthesizerbands maar vervolgens ook hiphop en de vele subgenres binnen dance is groot, dankzij de digitale beats. Mijn indruk is bovendien dat ze ook invloed hadden op de opnametechnieken in het algemeen. Muziek was niet alleen op digitale wijze uit te voeren, maar vanaf ca. 1980 veranderde het geluid van popmuziek zoals in de studio vastgelegd. Applaus voor producer Conny Plank, later actief bij o.a. Ultravox en Eurythmics.
Niet iedereen is hiervan onder de indruk. Ik herinner me een discussie bij DWDD uit 2011 waarin Kraftwerk uit een popcanon werd gehaald. Een domme zet, die ik mopperend heb zitten bekijken. Het fragment is nog op YouTube te vinden ook.

Ik kom hier omdat ik de albums achter mijn afspeellijstjes met new wave beluister. Kraftwerk is na het DDR-werk van Nina Hagen de tweede Duitse naam bij de voorlopers van dit genre. Het is schakelen na eerder vandaag de rockende Hollywood Brats te hebben beluisterd: in vergelijking daarmee is Autobahn kalm en steriel. Ook al ben ook ik niet per se een enorme fan van het titelnummer, duidelijk is dat hier iets revolutionairs gebeurt. Los van deze kant 1 verdienen ook de kortere nummers van de tweede helft aandacht.

In Kometenmelodie 1 hoor je namelijk al het geluid van de Britse synthbands in 1979: Tubeway Army/Gary Numan en The Human League. In Kometenmelodie 2 klinken ouderwetse rock 'n' roll akkoorden en het werkt ook nog.
Of wat te denken van de "vogelgeluiden" en verstilde klanken in het intro van Mitternacht? Zou dit doorklinken bij Brian Eno op zijn plaat Another Green World (1975) en diens met David Bowie opgenomen Low (1977)?
En is het verstilde Morgenspaziergang met een ordinaire blokfluit niet een fraai voorbeeld hoe een houten instrument met digitale geluiden kan samengaan?

Met de successen van synthgenoten in 1977, namelijk de in München werkzame Italiaan Giorgio Moroder (I Feel Love van Donna Summer is van zijn hand) en vanuit Frankrijk Jean-Michel Jarre (Oxygene uit '76) groeit de invloed van deze pioniers stormenderhand.
Je zou kunnen discussiëren wie er invloedrijker zijn gebleken: Beatles en Stones enerzijds of Kraftwerk anderzijds. Zo'n gesprek zal ik de komende tijd met diverse vrienden voeren (JeKo: zaterdag!), vooraf ben ik geneigd om voor Kraftwerk te kiezen. Omdat ze zoveel uiteenlopende genres én generaties hebben beïnvloed en omdat de opnameproducties in de jaren erna zoveel digitaler gingen klinken. Qua persoonlijke muzieksmaak geef ik vier sterren, verdubbel dat maar voor de historische waarde.

Mijn snelweg langs de invloeden op new wave vervolgt met alternatieve gitaarliedjes: op naar het Amerikaanse Big Star.

avatar van jorro
3,5
Luisteren naar 'Autobahn' van Kraftwerk is alsof je een reis maakt door een sonische snelweg, waar elke bocht en elk recht stuk een nieuwe verrassing brengt. Het album, uitgebracht in 1974, markeert een significante verschuiving in de muziekwereld waar elektronische geluiden centraal staan. Hier volgt mijn ervaring met elk nummer op het album.

Autobahn
Het titelnummer, dat bijna de hele eerste zijde van de plaat beslaat, is een epische reis op zich. De repetitieve, maar hypnotiserende melodieën bootsen het monotone van een lange autorit herhaaldelijk na. De zin "Wir fahren fahren fahren auf der Autobahn" echoot als het geluid van een motor die constant in beweging is. Het nummer bouwt geleidelijk op en neemt je mee op een reis waar je niet wilt dat deze eindigt.

Kometenmelodie 1
Dit nummer voelt als een plotselinge verschuiving van dag naar nacht. Het heeft een zwevende kwaliteit, als een komeet die door de donkere ruimte zweeft. De synthetische klanken zijn zowel betoverend als enigmatisch, wat bijdraagt aan het gevoel van mysterie en verwondering.


Kometenmelodie 2
Als een vervolg op het eerste deel, brengt dit nummer meer energie en een helderder gevoel. De melodielijnen zijn meer uitgesproken en ritmisch, alsof de komeet nu dichter bij de aarde komt, helderder en voller van leven.


Mitternacht
De titel betekent 'middernacht', en dat is precies wat het nummer uitstraalt. Dieper, donkerder en meer introspectief, dit stuk is als een stille overpeinzing in het donkerste uur van de nacht. De geluiden zijn subtiel en diepgaand, waardoor je ruimte krijgt om na te denken en te verdwalen in gedachten.

Morgenspaziergang
Na de diepte van 'Mitternacht' komt 'Morgenspaziergang' als een verfrissende ochtendwandeling. De geluiden van vogels en de zachtheid van de melodieën voelen als een nieuw begin. Het is een optimistisch slot van het album dat hoop en vernieuwing belichaamt.

Elk nummer van 'Autobahn' voelt als een zorgvuldig gecomponeerd deel van een grotere reis. Kraftwerk heeft niet alleen muziek gemaakt; ze hebben een auditieve ervaring gecreëerd die de luisteraar uitnodigt om de wereld op een nieuwe manier te zien. Dit album blijft een meesterwerk dat zijn tijd ver vooruit was.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 10:50 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 10:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.