Dr. Dre - 2001 (1999)

De nummers Forgot About Dre en What's the Difference zijn voor mij geniaal, daarnaast zijn er nog een aantal nummers als Still D.R.E, The Next Episode die aardig zijn.
De rest van de nummers vind ik toch matig, jammer

3.5

Het probleem is dat de beats niet opvalen, ze springen niet uit de massa's nieuwe nummers die we tegenwoordig maandelijks horen, dat is jammer. Dre moest het vroeger vaak van het verrassings-effect hebben, metten klonk een beat van hem perfect.


Tegenwoordig moet je echt goed luisteren voor je de klasse van izjn beats in ziet, of beter gezegd hoort. Maar je kunt niet ontkennen dat bijvoorbeeld een nummer als Boss' Life van Snoop Dogg en Akon, Fire van 50 Cent en bijvoorbeeld Minority Report van Jay-Z gewoon goede beats zijn.

Écht bijzonder kan ik die toch niet noemen..

De laatste goede beat van Dre (die ik ken) vond ik Lost Ones van Jay-Z.

De bitches hoes en niggaz vliegen je om de oren

Dat kan wel, bij deze. Vooral die laatste twee zijn om te huilen.

Ik snap de kritiek op dit album wel maar ik vindt dit niet helemaal terecht. Ook ik vindt het allemaal redelijk makkelijke en tekstueel niet heel erg spannend maar toch luister ik dit album af en toe.

Ik hou niet zo van west coast rap maar (don't shoot me) dit is denk ik wel het beste wat "the west" te brengen heeft. De beats vindt ik ook echt wel vet vooral big ego's die beat is echt cool en ik vindt dat alle gast artiesten ook allemaal op hun best zijn, kurupt en hitman in het bijzonder, als je die soloshit van hitman hoort is het niet te geloven dat het dezelfde rapper is.

daarnaast zijn de teksten inderdaad wat oppervlakkig maar ze worden wel lekker gebracht. (een hoop mc's hebben het er enkel over dat ze de beste mc's zijn maar als het ook zo klinkt vindt ik dat ook vet.) vooral hitman op some LA niggaz:

Gimme that mic fool, it's a West coast jack move
They call me Hitt - cause I spit like gats do
cock me back
Bust caps for my max crew, at Fairfax
who used to wear Air Max shoes, that's true
But I grew up where niggaz jack you, harass you
Blast you, for that set you claim (where you from?)
Mash on you for your turkish chain, C.K. B.K.
Blued up or flame, I ran wit a gang
I helped niggaz get, jacked for they Dana Dane's
My pants hang below my waistline
I look humble wanna rumble? (yeah yeah)
I bang though, like Vince Carter from the baseline
don't waste my time
Fuck a scrap in killa Cali, AK's and 9's
One-time's, sunshines, and fine-ass bitches
Hawaiian thai, drive-by, six-fo's on switches

verder vind ik het stompzinnig om 2001 met the chronic et de vergelijken je kan gewoon aan dit album horen dat dre ouder is geworden en dat andere dingen hem nu bezig houden

jezus lang verhaal.....ik hou niet zo van west coast maar uitzonderingen bevestigen de regel toch..........classic shit en een waardige opvolger (iets waar nas en in mindere mate de wu-tang clan nog iets van kunnen leren!)

Wouter, naar mijn mening is Hittman een zeer slappe Slick Rick-kloon.

Veel van dezelfde lines, alleen in een ander jasje, echt te erg.

ha ha duidelijk, je moet er ook geen cd van luisteren maar op dit album staat hij sterk vindt ik

oh ja, ik denk dat door dit album ook een hoop mensen naar hip hop zijn gaan luisteren , voor mij was dat in ieder geval wel zo

Dit is voor mij echt het album waardoor ik naar Hip Hop ben gaan luisteren. De beats vind ik echt heerlijk en het hele sfeertje bevalt mij heel erg.

Kan hier vrij kort over zijn: dit is één van de zeldzame albums waarbij ik een overgrote meerderheid van de nummers ontzettend goed vind. Enige misser is die ballad met Mary J. Blige (maar het zij hem vergeven, omdat de content natuurlijk gedurfd is). Eén van de beste albums allertijden. En dan ben ik niet eens zo'n major hiphopfanaat.

Ja Eminem zette mij in eerste instantie aan tot hip hop, maar die gast werkte allemaal samen met ene Dr. Dre die was ineens ook intressant voor mij want ze kwamen samen op tv en in clips zag je ze bijna altijd samen dus daar moest ik meer over weten, omdat dit album niet veel later uitkwam dan Ems eerste album was het wel aan The Chronic 2001 te danken dat ik volledig over de streep werd getrokken om hip hop te gaan luisteren. Damn, wat een impact had deze cd zeg onvoorstelbaar goed misschien is dat ook de rede dat ik moeite heb om andere hip-hoppers goed te vinden. Want de eerste platen die ik luisterde blijken achteraf ook gewoon grote klassiekers te zijn.

erg goed album 5sterren

De beats zijn harstikke chil, en kan ze de hele dag door luisteren. Mensen gaan meer af op de the next episode en stil dre, maar een nummer zoals ackrite, bangbang en bitch niggaz zijn ook perfect gemaakt gemixed en gerapt

Ackrite is zowaar het vetste nummer op die hele plaat!

Klassieker waar je niet omheen kunt.
4,5 sterren waart.
Juist geen 5 omdat ik deze plaat zoveel heb gehoord dat ik ze echt niet meer kan horen.

Dat is niet echt ht kenmerk van een goede plaat.

Geloof me als je ze zoveel hebt gehoord als ik dan zou je me wel begrijpen.
En waarom zou dat nu geen kenmerk zijn van een goeie plaat.
Deze plaat heeft me zoveel malen en jaren plezier gegeven.
En nu gewoon teveel gehoord wat daardoor ze niet slecht maakt.
Heb dit album gewoon zijn plaatsje gegeven
Daarme dat ik ze ook een 4,5 geef hé.

Ik heb hem vroeger ook vaak gehoord, en nu vraag ik mij toch echt af waarom.
Hoewel teksten bij popmuziek voor mij niet het belangrijkste zijn is dit toch waarlijk dramatisch.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat hiphop mij niet zo ligt, maar van alle hiphop die ik tot nog toe beluisterd heb,vind ik dit toch zowat de slechtste.
Een Public Enemy, De La Soul, Nas of Wu-Tang kan ik best nog luisteren, maar dit is voor mij gewoon pure crap, op een hoop gegooid met de wannabe stoer zijn muziek van eind jaren '90 van Limp Bizkit of The Offspring.
Zijn hoge positie in de toplijst is voor mij dan ook een compleet raadsel.
Hier wordt enorm afgegeven op de commerciële hiphop wereld van tegenwoordig -mezelf incluis- maar is dit dan écht zoveel beter?
Is dit niet zo een beetje een standaardwerk voor de commerciële hiphop van vandaag?
Ik vind alvast van wel.

Er zijn er paar dingen dat ik je gelijk moete geven en dat is dat public enemy, de la soul, nas & wu-tang beter zijn.
Zoals ook naughty by nature & the roots zeker niet te vergeten zijn.
Die muziek ligt me ook veel beter.

En denk ook wel dat dit het punt was dat vanaf toen de hip-hop in sterk dalende lijn ging.
En dit album kun je ook rekenen onder de comerciele factor.

Maar waar ik me aan erger is dat sommigen dat zich constant bezig houden met muziek niet naar commerciele muziek luisteren omdat
ze vinden dat die niet goed genoeg is voor hun.
(Niet persoonlijk op jouw bedoel!!!)
Soms is iets commercieel omdat het gewoon goed is en gewoon
verschillende mensen aanspreekt.
Dit album is een commercieel album wat me zeker nog kon bekoren.

En ja de teksten zijn echt wel niets waard
Maar hoeft ook niet altijd om de teksten te gaan

Als je iedereen hoort roepen "It's The Muthafucking D-O-Double-G" als ze The Next Episode draaien, weet je dat de teksten niks uitmaken voor deze plaat.

Juist het simpele van de teksten (simpel dan in de onderwerpen, zegt niks over rijmschema's enz.) vormt een perfect contrast met de perfect uitgedoctorde beats.

En dat is nou het hele punt, er is niks "slechter" dan vroeger en er is niks "beter" dan nu.

Iedere cd komt uit in een eigen context (plaats, jaar ,sfeer, enz.) en zal nooit te vergelijken zijn. Het label commercieel wordt tegenwoordig veel te vaak gebruikt, en dan vooral voor slechte albums van bekende "mainstream" artiesten.

Als 50 Cent "Curtis" uitbrengt, noemt iedereen het commerciëel en legt (bedoeld of onbedoeld) er een mening in, namelijk dat commerciële muziek slecht is.

Het album mag dan slecht of goed zijn (daarin is gelukkig iedereen vrij een eigen mening te hebben) maar de connectie met commercieel is gewoon ongegrond.

Er zijn heel veel commerciele artiesten die albums hebben gemaakt die steengoed zijn, en heel veel "minder bekenden" die slechte albums maken, het zegt (me) allemaal vrij weinig of iemand bekend is van China tot Groenland, het gaat uiteindelijk om de muziek.


En ik vind dit een prachtige cd, ook al is de inhoud vrij "plat" voor sommigen en slaat het allemaal nergens op, de muziek klinkt gewoon hard.

@ Antie : Ik snap jouw punt wel over commerciële en niet commerciële muziek, zelf maak ik ook niet echt dat onderscheid omdat in principe elke artiest die albums uitbrengt commercieel bezig is. Wel vind ik vaak dat de albums die commercieel doorbreken vaak van mindere kwaliteit zijn dan de albums die relatief onbekend zijn.
Maar goed, on-topic, tja dit vind ik dus met voorsprong de meest overschatte plaat van de top 100 ( commercieel of niet commercieel ). Kwestie van niet altijd op The Arctic Monkeys te schieten qua 'overschat zijn'.
Dit is zo een album waarvan ik goed kan begrijpen dat je hem leuk vond toen ie uitkwam, maar waarvan ik niet snap dat je hem na 9 jaar, en vele albums later, nog steeds bij de beste 10 hebt staan.
Zoals je zelf komt te zeggen zijn de teksten dramatisch, en bij hiphop vind ik de teksten toch van cruciaal belang, meer nog dan bij andere muziekgenres.

De teksten zijn helemaal niet dramatisch. Ok, sommige nummers komen niet veel verder dan moord en seks maar bijvoorbeeld The Watcher, Still D.R.E., What's the Difference en Forgot About Dre zitten qua tekst erg goed in elkaar. Tel daarbij nog de lekkere beats op van een Dr. Dre die er nog wel zin in had en je hebt een erg goede plaat in handen.

Dus ja, dit is echt veel beter dan, ik noem maar wat, een 50 Cent.

The Watcher is idd een sterk nummer... minpuntjes: Fuck You, Ackrite en The Message... de rest is allemaal zeer sterk

gewoon niet discusieren over deze plaat joh.....

gewoon genieten

peace

Helemaal mee eens, ik vind dit stukje (3de verse van Ackrite) van Hittman echt magisch

Uhhhhh.. drink kickin in, I'm stimulated
For those that don't know big words, I'M FUCKIN FADED
Eighty-three degrees, ease to a shaded spot
Our first spot was cool til some gangsters made it hot
Now we plot and pose
plus we watchin hoes, with lots of flesh exposed
gettin swarmed by those type of niggaz
with no game but brown-nose
So I impose only like pros can
"Yo, is this your man?" "No."
Grab the bitch's hand, "I'm Hittman."
Bling! Gold chain gleam
"You're very eligible for my summer league team."
Maybe too extreme cause the sister got steamed
Then Miss Thing tried to scream on my brethern
I got mad spit flame on the name
Stefan, tattooed on her arm
Hoe you ain't the bomb, must be a dyke
witcho' lips swoll, and give a nig' some ackrite



Ik kan hier echt om lachen als ik dat hoor.

Net als die tekst van Eminem in What's the Difference hillarisch

I'll break your neck, damn near put your face in your lap
Try to be the king but the ace is back

Normaal houd ik niet echt van deze muziek, maar dit album heeft mijn hart veroverd. Klinkt erg lekker allemaal.