Pink Floyd - Echoes (2001)

Heb deze cd een paar maanden geleden aangeschaft, en ik weet eigenlijk niet precies wat ik er van moet vinden.
Ik vind 'm zeker niet slecht maar van een topper kan ik ook niet echt spreken. Ik vind 'm zelfs erg wisselend.
Mijn eerste aanraking met Pink Floyd was pakbeet 12 jaar geleden.
De band heeft nogal een grote naam dus was ik erg benieuwd.
Ik heb daarna een maandlang heel wat cd's van Pink Floyd gehuurd bij de platenbibliotheek, o.m. Darkside of the moon, Animals, The Wall, The Division bell e.v.a.
Ook toen viel me op dat ik niet alles even goed vond, maar negatief was ik er zeker niet over.
Toen ik deze verzamel-cd zag liggen had ik zoiets van hier staan alleen de allerbeste op en heb hem blindelings aangeschaft, en echt spijt ervan heb ik ook weer niet hoor.
Het beste wat ik eigenlijk aan Pink Floyd vind zijn de groots opgezette instrumentale stukken, en de bombastisch klinkende nummers. Daardoor zijn hun nummers uit de jaren '60 eigenlijk al niet favoriet bij mij.
Mijn grote favorieten zijn : Another brick in the wall: Money: Keep talking: Sheep is zelfs fantastisch: Sorrow: Comfortably numb: One of these days vind ik zelfs het beste nummer, echt geniaal, super gewoon: en Learning to fly.
Een nummer als Echoes bijvoorbeeld heeft af en toe sterke instrumentale stukken maar voor de rest boeit dit nummer me niet zo. Shine on you crazy diamond begint goed maar vind ik later langdradig worden en zo ook vervelend.
See Emily play vind ik zelfs een truttig nummer.
Bike vind ik tegen het kinderachtige aan.
Voor de rest vind ik de meeste nummers goed te doen, en sommige minder.
Zodoende zal ik Pink Floyd wel nooit helemaal 100% goed vinden.

Bike en See Emily Play zijn uit de Syd Barret periode en dat is een totaal andere band.

Van Pink Floyd moet je denk ik ook geen verzamelaar kopen. Ik heb de albums Dark Side Of The Moon en Wish You Were Here en daar lopen nummers vaak in elkaar over. Slechte nummers staan hier niet op dus aan die albums hecht ik eigenlijk meer waarde dan deze plaat waar her en der liedjes "geplakt" zijn.

ik heb het ook niet zo op verzamelaars, maar deze is toch nagenoeg compleet.

en Bike is niet bepaalt kinderachtig!!!!!!!!!!!!!!

Dit is het gewoon net niet. De meeste grote werken van Pink Floyd staan er wel op maar de overgang tussen de nummers is vaak erg slordig. Zo presteren ze het om het rustige nummer "Is There Anybody Out There" in 20 seconden te proppen om een overgang te maken en vinden ze het nodig om van "Marooned" een overgangsnummer van amper 2 minuten te maken terwijl dat nu juist het beste nummer van "The Division Bell" is. Zo zijn er nog wel een aantal voorbeelden te vinden. Ik vind het slordig en onwaardig.
Bovendien is het zoals gemaster al aangaf of dat je naar een verzameling luistert van drie verschillende bands. Een bandje met Gilmour, Waters en Barrett. Nog een bandje met Gilmour en Waters en dan nog een stukje met alleen Gilmour. Dit verzamelwerkje werkt gewoonweg niet.

Omdat er gewoon steengoede nummers opstaan houd ik het toch op een 4,5 maar het is een hopeloos mislukte poging.

Ook eeuwig zonde dat 'Shine On ...' en 'Echoes' ingekorte versies zijn. Die nummers moet je in hun volle glorie luisteren, of anders maar helemaal niet. Vandaar dat deze CD niet aan mij besteed is. Trouwens, iedereen heeft al deze nummers toch ook al op hun respectieve albums in hun bezit?

Sheep hebben ze ook ingekort, jammer inderdaad.

In tegenstelling tot velen vind ik juist dat deze verzamelaar wel ontzettend goed werkt. De overgangen naar andere nummers zijn soms geniaal gekozen (valt het je op hoeveel het waait op Floyd albums? en maken dat het album wegluistert als 1 lange Floyd-trip.

Overigens, officieel staat Is There Anybody Out There helemaal niet op dit album maar ik neem aan dat het korte stukje voor Comfortably Numb word bedoeld? Nou, zo staat het dus ook op The Wall

Jammer alleen dat EMI voor deze verzamelaar nog steeds zo veel geld moet vragen... maar eens kijken of ik hem online ergens goedkoper kan scoren zodat ik hem officieel in mijn bezit heb.

Je hebt wel alle leuke Pink Floyds maar mist de sfeer of het concept van hun albums. Ik werd telkens weer uit mijn 'droom' gewekt. Overigens heb ik niets tegen verzamelaars in het algemeen.

Ik ben van plan om een nieuw Pink Floyd album te kopen en ik denk dat deze verzamelaar wel wat is. Is er iemand die mij kan vertellen of deze een beetje compleet is?

Is wel een goed album maar ik zou geen verzamelaar kopen van de band. De cd's zijn vaak een samenhang van elkaar en dat is weer zonde van het geheel, als je dus een verzamelaar koopt. Neem Dark Side..een mooi geheel..het hoort allemaal bij elkaar. Money even daargelaten.

Deze verzamelaar mist eigenlijk geen enkel essentieel nummer.
Zowel van de vroege periode met Syd Barret als van de latere periode met David Gilmour staan de beste nummers erop.
Het enige echte nadeel wat ik me kan bedenken is dat Shine on You Crazy Diamond hier is ingekort.

'Dark Side Of The Moon' en 'Wish You Where Here' heb ik al. Maar 'The Wall'................dat is misschien een aanrader? Iedereen is er hier laaiend positief over.

Absoluut. Hij vereist wel veel attentie en luisterbeurten.
Maar aan het einde zul je beloont worden.
En de bijhorende film is ook zeker niet slecht.

Oké bedankt.
Met Radiohead word ik op het einde ook altijd beloond, dus hopelijk met 'The Wall' ook.

Hee, M4E
twijfelen aan "The Wall", mijn absolute nummer 1?

Hmmm... ik vind The Wall toch wel erg verschillen van die andere twee. Misschien dat de overgang wat te ruw is.. wat dat betreft zou ik gewoon het tussenliggende album Animals eerst proberen omdat die aan de ene kant nog aansluit op het wat oudere geluid (niet zo verwonderlijk want veel muziek op Animals stamt nog van voor Dark Side) maar in zijn donkerheid ook wel een brug is naar The Wall.

The Wall heb ik deels beluisterd em ik ben toch wel onder de indruk. Dark Side of the Moon zal het niet overtreffen, dat weet ik zeker en is ook helemaal niet erg.

Deze verzamelaar heb trouwens de zoveelste schitterende hoes van Pink Floyd. Pareltje.

fantastisch deze.

Deze plaat was mijn introductie tot Pink Floyd. En dat is het ook, niet meer en niet minder. Voor wie dit de eerste Pink Floyd plaat is, die moet zeker verder gaan met hun albums. Ik geef deze compilatie 4*, een punt af omdat bijna één vierde van de nummers post-The Wall zijn (zonder Roger Waters dus) en alles wat ze toen hebben gemaakt vind ik maar niks. Ze hadden die nummers beter kunnen vervangen door anderen. Ben wel tevreden over de nummers van Syd Barret die er op staan.

Ik heb het niet zo op verzamelaars. Zeker niet als het om een band als Pink Floyd gaat. De albums bestaan uit losse nummers, maar vormen ook 1 geheel. Dat is denk ik de kracht van Pink floyd. Als je dit album koopt heb je erg goede nummers (dat wel) Maar mis je de essentie..

Dit is op zich gewoon een doosje hoogtepunten van Pink Floyd. Toch heeft het helemaal geen toevoegende waarde; sterker nog, sommige nummers lijken hier zelfs minder te zijn, met name de Dark Side of the Moon nummers. Waarschijnlijk omdat dit een conceptalbum is. 3,5*

waarom shine on you crazy diamond maar tot part 7?

Ik heb deze compilatie origineel gekocht toen ie net in de winkels lag. Ik vind het wel een zeer goeie verzameling vol prachtige, geniale, fantastische nummers. Toch ontbreken er heel wat. Beschouw het als een kleine verzameling meesterwerken uit een reusachtige doos...
4,5 *

Erg mooi gezegd
Ik geef 'm trouwens 5*

Hoewel de verzamelaar compleet oogt is vindt ik het geen verstandige aankoop. Gewoon beginnen met Dark Side of the Moon.

Beginnen bij de absolute top dus

Als ik 'objectief' luister kom ik tot de - voor mijzelf verrassende - conclusie dat deze verzamelaar eigenlijk het mooiste Pink Floyd-album geworden is. De beste nummers zijn op een verrassende wijze aan elkaar gesmeed, waarbij een aantal wat gedateerde nummers terecht is ingekort waardoor ze aan kracht (her)winnen. Mensen die zeggen dat met een deze plaat geen recht wordt gedaan aan de eenheid van de afzonderlijke platen, overschatten die eenheid. Het "concept" komt doorgaans nogal would-be over en dient duidelijk als kapstok om vaak geniale muzikale ideeen aan te hangen.
Echoes moet daarom m.i. niet worden gezien als een introductie tot het werk van de band maar als de bekroning ervan. Een absolute aanrader dus!

Mooi gezegd, maar ik ben het niet met je eens

Hoewel hier allemaal goeie nummers op staan zou ik liever alle albums hebben. Veel nummers worden hier uit hun context gerukt (Pink Floyd is wat dat betreft heel album-gericht)...