Pink Floyd - Echoes (2001)

Ik heb de meeste reguliere PF-albums, maar was om bovenstaande reden toch altijd wel nieuwsgierig naar dit album. Vandaag zag ik hem bij CD-Wow voor maar € 8,99. Met inbegrip van de kortingsbon van 1 euro, die ik vandaag toegestuurd kreeg, werd dat dus € 7,99. Daar wil ik de sprong wel voor wagen.

Ik ben benieuwd hoe ze erin slagen om zeer uiteenlopende nummers uit verschillende tijdperken naadloos op elkaar aan te laten sluiten. Ik kan me daar op dit moment nog niet zoveel bij voorstellen: Arnold Layne laten volgen op Learning to fly? En High hopes na Jugband blues? En daar dan een logisch overvloeiend geheel van maken? Ik ben benieuwd.

De absolute topper op dit gebied is voor mij 'This is The Moody Blues', een prachtige verzamelaar waar een soortgelijk concept is toegepast en die zich laat beluisteren als een lange, mooi samenhangende luistertrip. Maar die nummers (van de eerste 7 Moody Blues-LP's) zijn in een korter tijdsbestek gemaakt en passen muzikaal een stuk beter bij elkaar. Ik vermoed niet dat 'Echoes' dat album gaat overtreffen, maar al komen ze maar in de buurt, dan zou ik dat al heel mooi vinden. Vandaag dus besteld; recensie volgt over enkele weken, naar ik aanneem.

Nog zo`n domme verzamelaar . Alles staat hier door elkaar heen je kan er geen touw aan vast knopen . Men heeft wat losse Floyd nummers in de wasmachine gedaan en toen de was klaar was heeft men het hele zooitje door elkaar opgehangen .
3 sterren .

Bizarre nummer overgangen ook van High Hopes naar Bike. Ach ja tis Pink Floyd en die nummers klinken ook aardig hetzelfde.

Of van Learning To Fly naar Arnold Layne, ook zo'n groot generatie verschil.

Het mooie aan deze verzamelaar is wel dat iemand die deze muziek totaal niet kent, op deze manier wel mooi kan ontdekken welke periode hem/haar het beste ligt, en aan de hand daarvan een regulier album kan gaan aanschaffen.

Ik had de nummers echter wel liever in chronologische volgorde gezien.

Ik heb alle reguliere en live albums van Floyd al in huis, deze gaat er dus nooit komen bij mij.

En hoe kan je nou een beeld vormen van The Final Cut door die twee nummertjes die erop staan . Final Cut moet je in z`n geheel horen .
Dit is zo onnozel samengesteld dat je er moeiteloos Private Investigations er tussen kan zetten .
Zal toch niemand opvallen .

Klopt is ook wel zo, maar je weet wel wat je ongeveer kunt verwachten, de soort sound en de soort beklemmende sfeer. Als The Fletcher Memorial Home en The Tigers Broke Free je interesse gewekt zouden hebben op deze verzamelaar, dan word je enorm nieuwschierig naar het reguliere album natuurlijk.

Verzamelaars zijn 1 grote marketing truc eigenlijk.

Wat een dom gelul, Ruud. (Ik begrijp dat je charcheert. Doe ik ook! )
Tuurlijk is het zo dat PF voornamelijk zijn sporen verdiend heeft met het maken van volledige albums. Echt songgericht zijn ze niet geweest. Maar er zijn toch heel veel nummers die zelfstandig ook op een voetstuk kunnen worden gezet. Ik vind het conceptuele van PF fantastisch, maar ik kan ook geweldig genieten van losse nummers (Shine On, Echoes, TIme en noem maar op). Dus juist zo'n verzamelaar geeft je een goed beeld van de muziek van de PF door de jaren heen.

Domme verzamelaar? Juist niet! Prima verzamelaar!!
Tuurlijk, maar muziek is nu eenmaal big business. En bovendien kunnen goede verzamelaars een mooi inkijkje geven in de keuken van een band als je veel niet hebt of niet in alles geïnteresseerd zijn. Of, omdat je het leuk vindt om af en toe een vogelvlucht door iemands oevre te te gaan. Ik ben wel blij met dit soort verzamelaars. Ik heb bijvoorbeeld ook alles van Pearl Jam en Bruce Springsteen, maar hun greatest hits vind ik af en toe ook geweldig om op te zetten.

Zo ook bij dit album. Het bewijs dat, naast het gegeven dat de albums in zijn volledigheid grandioos zijn, de nummers ook zelfstandig op een voetstuk kunnen staan en dat de waarde en kwaiteit van de songs afzonderlijk meestal erg hoog. 4,5 sterren!!! (Hoger ga ik ook niet voor een verzamelaar, maar dat is weer een heel andere discussie!)

Zeker een goede verzamelaar, maar dan alleen als instap album voor als je nog niets van deze band zou kennen.

Al snap ik ook wel dat sommigen van de losse nummers kunnen genieten.

Ik niet, ik vind alle nummers zo verschillend dat alleen een regulier album mij plezier kan bieden. Het gaat mij vooral om de sfeer door de albums heen.

Ik heb niet zo'n behoefte om eerst High Hopes te horen en direct Bike erachteraan.

Nee dan stel ik nog liever mijn eigen Pink Floyd verzamelaar samen.

Vanwege de nummers is het ook prima maar vanwege dat alles door elkaar staat ook een domme.

rudiger jij vond Bike het beste nummer van deze verzamelaar toch.

En ook nog als afsluiter .
Ik zou zeggen : Fiets `m erin .

Weet niet waarom die zo hoog scoort met gekorte nummers en qua samentstelling.
voor mij ook overbodig.

Ik vind het jammer dat bijvoorbeeld de single versies van 'Money', 'Another brick in the wall part 2', 'When the tigers broke free' en 'Not now john' ontbreken, omdat deze niet op een regulier Pink Floyd album zijn te vinden.

Eigenlijk is Pink floyd een groep voor concept-albums. Dat hebben ze ook altijd en in alle tijden met verve gedaan.

En dat betekent in de praktijk dat er nagenoeg geen tracks zijn die ongestoord uit bestaande concepten kunnen worden gehaald en op een verzamelalbum geplaatst.

De eerste paar jaar in het bestaan van de band ging nog en is redelijk samengevat op Relics. Een tiental jaar later bleek een verzamelaar als A collection of great dance songs haast onzinnig, zeker als je niets toe te voegen hebt.

Op zich is dat knap, het geeft ook aan dat een band als Pink floyd altijd naar nieuwe wegen met een eigen geluid heeft gezocht. Maar ik zou Animals niet kunnen combineren met Wish you were here of Meddle met The Dark side of the moon. En ik hou zelf toch ook graag van een rondje compileren. Maar hier gaat dat niet. De afzonderlijke tracks matchen niet met elkaar.

Dat staat geheel los van de vraag hoe sterk elk nummer individueel op Echoes eigenlijk is. Dat varieert van redelijk tot grandioos maar ze hebben dus allemaal aan kracht ingeboet omdat het uit z'n verband is gehaald.

Ik begrijp ook de commerciële motieven van de platenmaatschappij om dit album uit te willen brengen. Maar nieuwe liefhebbers van dit genre zou ik toch adviseren om, langzaam maar zeker, uiteindelijk alles van Pink floyd aan te schaffen. Van The Piper at the gates of dawn tot The Division bell. Dat maakt Echoes dan vervolgens sowieso overbodig.

Het gebodende geeft inderdaad een verwarrend beeld . Hier wordt een geschiedenis weergegeven die in zekere zin ongepast is . De meeste reguliere albums vertellen een verhaal (zeker vanaf Dark Side Of The Moon ) en een selectie daarvan maken is eigenlijk onmogelijk .
Ik vind overigens niet dat je alles van Pink Floyd in huis moet hebben . Staat misschien leuk in de kast , maar niet alles is even essentieel naar mijn idee .

Ik heb deze ook niet aangeschaft. Voor alleen een schitterende hoes trek ik de portemonnee niet.

Ik kan me ook helemaal vinden in het verhaal van musician, en bij nader inzien haal ik er zelfs een halve punt af. Het is verschrikkelijk om na de psychedelica van 'See Emily Play' ineens in twee nummers van The Wall binnen te vallen. Het raakt kant noch wal, en gaat gewoon echt niet samen.

'Echoes' inkorten is ook op geen enkele wijze goed te praten.

Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar de bedoeling lijkt me duidelijk: er zit geen onderlinge samenhang in deze verzamelaar, en de nummers zijn op wrede wijze uit hun oorspronkelijke context gerukt.

Het is moeilijk om een alternatief te verzinnen. Ik ben er zelf ook meer voor om alles vanaf The Piper t/m The Wall te kopen. Dat gaat je echter wel geld kosten, al hoef je niet elk album direct te hebben. More of Ummagumma kunnen altijd nog, denk ik dan. Twee albums die ik absoluut nog wil hebben, maar niet bijzonder hoog op mijn prioriteitenlijstje staan.

Bedenk wel dat uiteindelijk alle heren van PF deze collectie en dus ook deze 'ingekorte' versie hebben moeten accorderen.

Persoonlijk vind ik dit een erg prettige verzamelaar die het met name goed doet in de auto of op m'n iPhone. En hij heeft al heel wat mensen in m'n omgeving geintroduceerd in PF waarbij er nu eentje met enige regelmaat PF albums via mij bij Amazon aan het bestellen is geslagen.

Ik kan me ook goed voorstellen dat ze Echoes voor deze verzamelaar hebben ingekort en de plek waar ze het hebben gedaan is ook perfect gekozen. Voor elke minuut die je Echoes langer maakt hier op, moet je ergens anders een minuut opofferen en uiteindelijk dus gewoon songs weglaten. En ach, uiteindelijk is de ultieme Echoes toch de versie zoals te vinden op Gilmour's Live In Gdansk cd/dvd set.

More en Ummagumma zijn 2 albums die voor mij niet hoeven in ieder geval .

More dreutelt maar voort en Ummagumma is eigenlijk alleen interessant op het moment dat ze als groep de nummers live spelen . Die individuele stukjes vind ik knap vervelend .

A Saucerful Of Secrets is wel een interessante plaat . Donker , pschydelisch , al is het wel een heel tijdsgebonden album . Het debuut , Piper , is essentieel omdat de groep met Syd Barret een geluid neerzette wart behoorlijk uniek was .
Atom Heart Mother vind ik lang niet hun sterkste werk , maar luidt wel heel duidelijk een nieuwere fase in .
Meddle is een stap voorwaarts , omdat de groep comporisch sterker is geworden en duidelijk meer gaat voor een wat toegankelijkere richting .
Obscured By Clouds is degelijk maar vind ik minder sterk als geheel dan Meddle .

Dark Side Of The Moon t/m The Final Cut is verplichte kost . Hier heeft de groep zijn definitieve vorm uiteindelijk bereikt .
De 2 albums zonder Waters zijn niet schokkend . Ik zou er buiten kunnen . Division Bell is een aardige plaat .

Als de woorden van ChrisX waar zijn en de heren Gilmour, Mason, Waters en Wright inderdaad hun goedkeuring hebben gegeven aan "Echoes (2001)"........... Wat zouden wij dan nog zeuren. Een The Best of Pink Floyd samenstellen is een haast onmogelijke opgave. Ik draai "Echoes (2001)" graag onder het auto rijden. Als tijdens zo'n rit een dochter naast mij zit, bouwjaar 1991 en/of 1992, en zij weten de muziek van Pink Floyd te waarderen, dan heeft "Echoes (2001)" wat mij betreft het doel bereikt. Er is al eens een vrouwelijke nazaat geweest die heimelijk een PF album uit de cd kast heeft geplukt. En dat is toch echt dankzij "Echoes (2001)".

Dan ben ik het voor een keertje niet met je eens, Michel. Voor zover je kunt spreken van verplichte kost, kom ik tot Dark Side, Wish You Were Here en The Wall. Animals vind ik zelf weliswaar beter dan The Wall, maar ik kan dat niet verplichte kost noemen. The Final Cut hoort al helemaal niet tot de verplichte kost. Dat is toch ook al echt iets an ders dan de 'definitieve vorm' waarover je het hebt en bovendien een weinig invloedrijk album voor Pink Floyd zelf, laat staan voor de muziekwereld. Bij The Wall waren er al duidelijke veranderingen merkbaar t.o.v. van het geluid ten tijde van Dark Side en Wish You Were Here, maar die plaat is toch wel essentieel voor het PF geluid vind ik.

Ik vind trouwens dat dit album, Echoes, een prima bloemlezing van het PF oevre is. Ik ben het niet eens met de stelling van sommigen dat je de nummers niet uit de context van hun albums moet halen. PF heeft albums gemaakt waarbij de sfeer en het concept vaak centraal stonden. Maar dat wil niet zeggen dat een nummer als bijvoorbeeld Time het als los nummer niet goed zou doen. Het geeft een mooi inkijkje in geluid van PF.

Eens met de ingekorte versie van Echoes. Maar ook van Marooned. Die duurt op mijn album maar een paar minuten. De logica ontgaat mij compleet. En High Hopes had natuurlijk het laatste nummer van het album moeten zijn.

Neemt niet weg dat ik dit een heerlijke plaat vind.

Verplichte kost is misschien ook niet zo'n handige woordkeuze Rogier . Essentieel misschien ??

Het is natuurlijk wel zo dat vanaf Dark Side Of The Moon de cultstatus van Pink Floyd ineens veranderde in de status van een megarockband . Los daarvan trouwens of dat ook te maken heeft met hun artistiek beste periode . Ik vind van wel , maar er zijn ongetwijfeld fans die de periode ervoor omarmen .

Ik blijf van mening in deze dat een plaat als Animals wel degelijk essentieel is . Het heeft weer een boeiend concept , evenals Dark Side Of The Moon . Het is een belangrijke schakel tussen Wish You Were Here en The Wall . Ik vind het in de chronologie van de band echt een plaat die je gehoord moet hebben .

The Final Cut is inderdaad van een heel andere orde , omdat dit al niet meer echt een Floydalbum als zodanig is . technisch gezien wel , maar het is natuurlijk de Roger Waters Show . Daar heb je feitelijk gelijk in .
Maar het is een allesbehalve slechte plaat natuurlijk .

Dat ben ik zeker met je eens. PF is een van de weinige bands waarbij hun artistiek beste periode samenviel met hun commercieel beste periode.


Ga ik mee akkoord. Animals is zeker een brug of schakel tussen WYWH en The Wall. En het vertelt ook de veranderende koers die door Waters werd ingezet.


Slecht is het zeker niet, maar staat wel wat verder af van het PF geluid van de jaren 70.

Ik verlaag mijn stem voor dit album. Ik heb hem laatst weer een paar keer gedraaid, en ik vind de volgorde van de nummers zo slecht gekozen op sommige momenten, dat de maximum score niet kan.

Ik vind dat PF nummers best op zichzelf kunnen worden beoordeeld, maar het kriskras door elkaar husselen van de gekozen nummers vind ik juist bij deze band niet kloppen. PF heeft zulke verschillende periodes en ook stijlen gehad, en hun nummers hebben vaak zulke sferische elementen in zich, dat het geen pas geeft om bijvoorbeeld Set The Controls... tussen Great Gig in the Sky en Money te plaatsen. Ik vind Set The Controls... een prachtig nummer, maar hij verstoort de sfeer die bij Great Gig in the Sky is gecreëerd en dient te worden opgevolgd door Money.

Veel beter hadden ze een chronologischere volgorde kunnen kiezen. Zeker de afwisseling van de laatste zes nummers is zeer ongelukkig gekozen. Jugband Blues na WYWH en Bike na High Hopes is echt jammer. Sowieso is High Hopes een perfecte afsluiter van het PF oeuvre. Het is heet laatste nummer van het laatste studioalbum en met de klokken erin heeft het iets afsluitends. Je zit in die sfeer en vervolgens komt (het wel leuke) Bike. Jammer, jammer, jammer. Ik vind het anti-climax.

Vier sterren is nog steeds een prachtige score, maar ik heb me gewoonweg teveel gestoord aan de volgorde keuze om dit het volle pond te geven.

Nog wel even een positieve vermelding over Shine On. Dat het eerste stuk van het vervolg van het nummer (als nr. 5 op WYWH) erbij gezet is (deel 6 en 7), maakt het wel mooi. Dat stuk wordt vaak niet gespeeld, terwijl het zo prachtig is.

Wel ik ben zo iemand die Pink Floyd nu voor het eerst via dit album heeft gehoord en ik vind al de nummers wel iets hebben. Ik ga wel nog niet stemmen. Het heerlijke aan Pink Floyd is dat je niet direct kunt zeggen van; "aaah, dat nummer is cool dat gaat zo dum dum dum dum"; neen elk nummer heeft variërende muziekstukken en dat is zo machtig aan de band.

Het liefst luister ik deze cd in de auto, geeft wel een bepaalde rust mee.

Dat album is zeker uitstekend voor iemand die PF nog niet goed of helemaal niet kent. Een prima instapper. Je hoort hier heel goed wat de band in zijn mars had.

Ik hoop dat Echoes jou aanzet tot het verder ontdekken van het machtige oeuvre van PF!

Heb ondertussen al Dark Side Of The Moon en The Wall besteld omdat dit de nummers waren in Echoes die ik echt super vond (The Great Gig in The Sky, Money, Time, Another Brick In The Wall, Hey You) , maar eigenlijk zijn alle nummers gewoon geweldig om te luisteren, dus er komen er zeker nog

Another Brick In The Dark Side Of The Moon?

Goede verzamelaar, maar zelf had ik een aantal andere keuzes gemaakt:

Zelf had ik een paar keuzes net even anders gedaan:
dogs ipv sheep (is natuurlijk wel een stuk langer)
welcome to the machine ipv have a cigar
gunners dream ipv fletchers memorial

keep talking en marooned hadden niet gehoeven

songs die erbij hadden gemoeten:
narrow way part one
careful with that axe eugene

julia dream en paintbox had gekund, maar er staat al behoorlijk wat barrett-songs op
en niets van atom heart mother, valt te begrijpen

Have a Cigar is niet aanwezig op deze verzamelaar, al vind ik het wel een schitterend nummer.

Ik ben op dit moment helemaal weg van (vooral het nummer) Atom Heart Mother. Daarom extra jammer dat er niks van op deze verzamelaar is gekomen. Summer '68 zou het ideale nummer zijn. Kan Marooned er meteen af.
Maar zo ontbreekt ook het onderschatte Ummagumma. Ach, keuzes...

Voor in de auto een essentiële aanpassing op dit album gemaakt: edit-versies vervangen door de full versions. Bij Marooned is het niet zo erg, maar vooral bij Echoes zit je niet aan de lengte te klooien. Begrijpelijk waarom ze dit hebben gedaan (lengte dubbelaar), maar had dan een extra (bonus)disc toegevoegd.
Toch een half sterretje eraf voor de edits.