Pink Floyd - Echoes (2001)

@Manuel: Als het goed moet komen dan kun je beter met een regulier album beginnen en niet met deze verzamelaar,want zo heb je m.i een valse start eigenlijk,want dan mis je de complete essentie van de nummers die vooral zo sterk zijn in hun concept van de diverse albums.Gewoon de reguliere albums Meddle tot en met The Wall kopen om mee te beginnen, en dan maar eens weer oordelen.Ik kan me dan eigenlijk niet voorstellen dat je het dan nog niets aan vind.

Ok, welk regulier album raad je me absoluut aan? Het liefst begin ik met 1 album, en leer ik dat album eerst een beetje kennen..

Maar jullie zijn de kenners natuurlijk.

Waarom niet meteen beginnen met The Dark Side of the Moon?
Het is misschien even doorbijten maar de beloning is groot

Je moet ook The Piper At The Gates Of Dawn luisteren. Dit album is flink anders dan de andere albums maar dat heeft ook een goede reden. Bij TPATGOD was Syd Barret, de oprichter van Pink Floyd er nog bij. Hij heeft wel de toon gezet voor het latere Pink Floyd. Misschien vind je het niets (het album is erg psychedelisch en niet erg toegankelijk). Ik vind dat je het toch een paar keer geluisterd moet hebben.

Deze hele discussie bewijst gewoon het onvoorstelbare nut van een compilatie als deze!

1. De albums van PF zijn zeer uiteenlopend en bijgevolg heeft ieder wel een andere favoriet. Als iemand als Manuel Pink Floyd wil leren kennen kan hij volgens mij, net als ik gedaan heb, beginnen hiermee en kan hij zelf uitmaken welke PF voor hem het best klinkt. (uiteraard kun je niet verwachten dat hij de volledige jaren '70 verorbert om dan te merken dat hij misschien een Barret-man is)

2. De nummers komen het best tot hun recht in het volledige album, maar dat wil niet zeggen dat ze niet op zich kunnen staan. Dat vind ik net één van de sterktes van Pink Floyd: veel van hun nummers zijn niet zomaar sfeergeluiden, maar kun je perfect apart beluisteren.

Conclusie: Deze best of leg ik op als ik een resem ijzersterke nummers wil horen, noem het voor mijn part zelfs hits, de andere die ik heb (dark side of the moon, meddle, wish you were here, the wall) zijn voor als ik in een bepaalde mood ben en me daarin wil verdiepen.

Zo simpel is het, laat ons dus vooral niet vastpinnen op het conceptplaat-idefix.

Groot pluspunt en reden tot aanschaf voor mij is de uitvoering van Shine On You Crazy Diamond in één lang nummer, want op de originele beslaat dit nummer het openings- en sluitstuk, hier is het dus één geheel!

ahum EVANSHEWSON, op mijn Wish you were here album staat toch duidelijk:
Shine On You Crazy Diamond Part 1-5 (13:36)
Shine on You Crazy Diamond Part 6-9 (12:27)

Ik zie hier staan:
Shine on You Crazy Diamond (Parts 1-7) (13:42)

Nu ken ik dit album niet (en dat wou ik graag zo houden, ik geloof inderdaad niet in een verzamelalbum van pink floyd, maar goed, ieder ijn meug), maar ik vraag me dan toch af waaruit blijkt dat Shine on You Crazy Diamond hier als 1 geheel op de plaat is gezet? Misschien heb ik iets gemist?

Je hebt niets gemist. En Shine On You Crazy Diamond Part 1-5 (13:36) en Shine on You Crazy Diamond Part 6-9 (12:27) hoort op Wish You were here en niet op een verzamelaar omdat WYWH als een eenheid te zien is.

ah, gelukkig! dacht even dat ik seniel aan het worden was geweest...

Het hoort op WYWH en nergens anders, laat staan op een compilatie-album... dat bedoel ik dus met het conceptalbum-idefix.

Het is mooi in twee stukken op het WYWH, en het verrast positief me dunkt aan elkaar gebreid op het begin van de 2e schijf hier. De mooie gehelen op de albums sluiten niet uit dat er iets anders met de muziek te doen is ook. Dat heeft deze compilatie zeer duidelijk aangetoond, wat mij betreft althans.

Nou nog maar een keer dan...
op Wish you were here is de totaal tijd van Shine on you crazy diamond (dus van de delen 1 tot en met 9 (!) ) meer dan 26 minuten.
Ik zie hier op dit album staan:
Shine on You Crazy Diamond (Parts 1-7) 13:42.
Lijkt mij dat ik het een en ander mis, toch? Of is het inderdaad dat het geheel hier ophoud na part 7? Dan mis ik dus de delen 8 en 9? Ik zie hier 183 stemmen saan en ga er van uit dat die mensen dit album ook kennen en misschien uitleg kunnen geven hoe dat nou in elkaar steekt. Ik ben wel benieuwd namelijk.
Voor de duidelijkheid: waarin verschilt deze uitvoering met die van Wish you were here?

De volgorde van WYWH zit in mijn systeem gebakken, ik moet er niet aan denken om Shine On in één nummer te horen zeg! Inderdaad, wat is er gebeurd met 8 en 9?

Dit is geen verzamelaar maar een grabbelton!

Ok, ik heb maar even terug gebladerd en daar lees ik dus dat zowel Shine on You Crazy Diamond (Parts 1-7) alsook Sheep ingekort zijn. (dat laatste klopt overigens volgens mij niet, want de versie op dit album duurt zelfs langer) Op de site http://www.pinkfloyd.co.uk/echoes/index.html kan je het resultaat beluisteren. Werkelijk onbegrijpelijk. Welke zwak begaafde zou dat nou verzonnen hebben? 1 van de sterkste stukjes slaggitaar dat ooit in de popgeschiedenis is gespeeld, gewoon niet in dit nummer opnemen (ik bedoel dus part 8 en 9).
Als ik zoiets lees/hoor moet ik onwillekeurig altijd denken aan een nummer van De Raggende Manne: 3 maal daags een nekschot.

Dit is helaas geen uitzondering dat die industrie songs ingekort om zo moegelijk veel op een cd te krijgen. Bijvoorbeeld is die dubbel vinyl plaat Bob Dylan - Blond On Blond ingekort (Sad Eyed Lady Of The Lowlands) om deze op een enkele cd te kunnen pakken.

Dat meen je niet?
Nou dan houd ik het maar ik maar bij vinyl!

Dat verhaal klopt. Heb ik destijds gelezen en dan meeten gecontroleerd. Er zijn nog meer dubbel vinyl paten die op deze manier verkracht zijn.

Scha(n)de!

Alle discussie over dit album is prima maar vergeet niet dat dit alleen had kunnen worden uitgebracht MET medewerking van de heren zelf. Dat is ook tevens een van de redenen waarom je NOOIT Pink Floyd nummers op algemene verzamelaars tegen komt, omdat de heren daar absoluut niet van gediend zijn.

@ indana
Live spelen ze ook vaak een verkorte versie.

Niet toen ik nog naar concerten van ze ging. (Dat was nog met Roger Waters. Misschien zit daar het verschil ook wel in....)

Jammer dat er nummers zijn ingekort. Het leuke aan de CD vind ik dat de Barrett periode niet onderbelicht is gebleven.

Bijna nooit: ik heb een aantal officiele verzamelcd's waar Another brick in the wall op staat, ook eentje met See Emily Play, maar dat was het ook wel zo'n beetje.

Als jong Hansje vond ik het altijd reuze spannend om mijn hand in een grabbelton te steken en er wat uit te graaien . De ene keer blij verrast , de andere keer diep teleurgesteld .

Ik heb zojuist gekeken op de site van de Centrale Discotheek. Daar wordt "Echoes (2001)" helemaal in hemel in geprezen. Ik heb 'm besteld, donderdag 16 oktober ligt "Echoes (2001)" voor mij klaar bij de plaatselijke bibliotheek. Het schijnt zo te zijn dat alle nummers naadloos in elkaar overlopen en dat de bandleden van Pink Floyd zich persoonlijk hebben bemoeid met de samenstelling van deze grabbelton, pardon verzamelaar. Ik ben zeer benieuwd!! Mijn recensie en waardering volgt later.

Hans, Echoes is een prima kennismaking met het oeuvre van Pink Floyd: een mooie dwarsdoorsnede. Toch zijn de reguliere albums te prefereren boven deze verzamelaar, om de simpele reden dat de nummers nu uit hun verband zijn getrokken en vaak ook nog ingekort (Echoes duurt hier 16.31 minuten, de versie op Meddle is 7 minuten langer).

Om de verzameling te completeren, zullen de meeste Pink Floyd liefhebbers deze Echoes ook in hun collectie opnemen c.q. hebben opgenomen.

Royh, ik heb de m.i. beste reguliere albums van Pink Floyd reeds in huis. "Echoes (2001)" heb ik enkel en alleen uit nieuwsgierigheid besteld. Even checken of "Echoes (2001)" inderdaad een grabbelton is , zoals omschreven door Sheplays, of dat "Echoes (2001)" toch een puike Pink Floyd verzamelaar is. Het feit dat de Pink Floyd leden zich persoonlijk hebben bemoeid met de samenstelling van "Echoes (2001)" stelt mij enigszins gerust .

Ik had al zo'n vermoeden dat je wel de nodige reguliere Pink Floyd albums in je bezit zou hebben. Mijns inziens is Echoes zowel een grabbelton als een puike verzamelaar. Bepaalde nummers zoals Jugband Blues (Saucerful of Secrets) of Bike (Piper at the gates) hadden ze wat mij betreft rustig weg mogen laten. Verder is het jammer dat er bijvoorbeeld geen nummers van Atom Heart Mother op staan. Ik had het overigens logischer gevonden als de nummers er chronologisch op waren gezet.

Deze compilatie had ik aangeschaft vanwege de nooit op album verschenen singles als "Arnold Layne" (hun eerste hit) en "See Emily Play". Een meer dan prachtige en representatieve verzamelaar met uitsluitend topnummers die in elkaar inlopen. Een ideale instapper voor beginnende Pink Floyd-fans, maar er zijn natuurlijk heel wat interessante reguliere albums van deze legendarische band.

Wat LucM zegt, een perfect opstapje voor een beginnende Pink Floyd-luisteraar, bevat de meeste essentiële PF-songs. Zo ben ik ook ooit serieus met Pink Floyd begonnen, 7 jaar terug. Enige minpuntje zijn de verkorte versies van Echoes en Shine On You Crazy Diamond en de ondervertegenwoordiging van mijn favoriete album: Animals.

Ik was in de jaren 70 van de vorige eeuw een echte Floyd-fan. Vervolgens doofde het enthousiasme uit en heb ik zeker 25 jaar niet meer naar ze geluisterd. Tijdje terug zag ik ze bij Live 8 met o.m. dat geweldige Comfortably Numb en dat wakkerde het Floyd-vuur weer een beetje aan. Ik wilde echter niet alles weer opnieuw op cd aanschaffen en kwam zodoende bij deze compilatie uit. Valt me zeker niet tegen. Wel jammer dat Fearless er niet op staat.

Een puike verzamelaar dus.