J.J. Cale - Naturally (1971)

Don't Go to Strangers, GEniaal nummer!!!

Heerlijk.

Om over Clyde maar te zwijgen!

En 'Magnolia' dan?

Uiteraard is dit het beste album van mijn favoriete cowboy J.J. Cale. En Magnolia is natuurlijk het pareltje, daarover mag geen twijfel bestaan

Eersteling van Cale met eigenlijk alleen maar goede nummers. Lekkere laidback muziek. Mensen die After midnight alleen van Clapton kennen zouden toch eens naar het origineel moeten luisteren want dat is oneindig veel beter.

'Crazy Mama' is sinds mijn jeugd altijd in mijn hoofd blijven ronddwarrelen...Op latere leeftijd de plaat aangeschafd: en TERECHT! Geweldige plaat van een prima artiest.

Zo is er over elk nummer wel iets te zeggen. Het is inderdaad wel een klein wonder: zoveel onsterfelijke composities op één plaat. After Midnight hoort misschien maar nét tot de beste helft voor mij. Ik heb dan weer een voorkeur voor ´Call the Doctor´.

Call Me The Breeze, Magnolia, Crazy Mama, After Midnight... meteen een resem klassiekers van deze klasbak, en dat was nog maar zijn debuut!

Prima laidbacksound, daar is hij zeer gekend voor geworden, en eerlijk gezegd, Knopfler wist waar ie de mosterd ging halen, toch ?

**** voor leuk en eeuwig fris plaatje!

Cale's eerste en gelijk de beste.
Cale is zo'n constante factor in mijn muziekcollectie.
Hij kan even weg zijn maar komt altijd weer terug.

Pa heeft hem nog op LP. Vind dit echt het meesterwerk van de fantastische J.J. dikke 4.5*

Mees-ter-lijk, toe ik deze plaat voor het eerst hoorde, kon ik niet geloven dat dit soort muziek bestaat. En al jaren ook. En dan niet een toevallig nummertje, maar een heel album vol. Ik heb geen weed meer nodig om stoned te worden maar stop gewoon JJ in de speler.
Ik krijg het niet voor elkaar om favorieten te noemen omdat deze plaat m.i in een ruk geluisterd dient te worden. 5*en, omdat er niet meer gegeven kunnen worden.

ik leerde cale ook kennen met crazy mama, stond ergens op een of andere philips testplaat van mijn pa

het enige nummer dat ik te gek vond, de rest was bagger

dacht dat ik met een stokoude bluesgitarist te maken had of iets dergelijks

pas vele jaren later kocht ik troubadour en er volgde nog veel vinyl

dez v ind ik een van de mindere, maar ik denk dat het gewoon scheelt welke je het eerste hoort van cale

5, okie, allemaal net zo lekker

deze een 3

Deze muziek kan even weg zijn maar komt altijd weer terug.
Tijdloos noemen ze dat geloof ik...

Heerlijke backporchplaat.
Prachtig hoe die man altijd zo pretentieloos is gebleven.

"Knopfler haalde mede zijn inspiratie bij Cale vandaan.
Toch hoor je niemand klagen over het feit dat de discografie van Cale random kan worden afgespeeld.
Je hoort nauwelijks of een plaat 30 20 of 10 jaar oud is.
Maar bij Knopfler is dat dan weer een probleem...vreemd.

hmmm... ook Cale heeft wel een paar opvallend matige platen gemaakt, dus die vlieger gaat toch niet op, vrees ik...

Mijn 1ste kennismaking met JJ en geen onplezierige. Behalve After Midnight kende ik verder geen werk van hem.
Bevalt me wel. Al moet ik af en toe wel wennen aan die korte settings van hem. Hierdoor zit ik er net in en ga ik er al weer uit. Alsof ik door een heel mooi dorpje rij en voor ik goed en wel kan parkeren al buiten bebouwde kom zit.
Anderzijds is dat ook wel een kracht van hem. Het zijn stuk voor stuk sterke nummers en gaan vervelen doet het zeker niet voor de duur die het heeft.
Kan me goed voorstellen dat JJ een kruidenierswinkeltje heeft en dat er bij hem veel mosterd gehaalt word.

Denk dat ik wel meer werkjes van hem ga halen. Potdikkie ben ik al weer een aantal jaren gestopt met smoken, krijg ik er toch weer zin in. Laid back en Manana Manana.
Mooi hoes bij de weg.

Dit album was ook mijn kennismaking met JJ Cale en was N.B. op Bali. Een restauranteigenaar wilde dit nog wel eens spelen terwijl ik met een biertje in de zwoele tropenavond aan het nagenieten was. Kan het beter?! Ik dacht destijds dat hij een "Best of..." draaide van de artiest omdat ik het niveau constant hoog vond. Uiteindelijk vroeg ik hem wat hij draaide. Dat was "Naturally." Tot op de dag van vandaag speel ik deze cd het liefst op warme lome zomerdagen. De rustige bluesy nummers, zachtjes gezongen door Cale zijn nog altijd hypnotiserend mooi.

Natuur-lijk.

Nou Lupin, als je deze goed vindt raad ik je aan OKI een paar keer te draaien, die vind ik zelfs nog beter dan deze

Klopt Boets11, OKI is eigenlijk net zo goed, maar naturally heb ik derhalve op 2 staan omdat het het debuutalbum is en daarom iets specialer is.

Wat een geweldig album!
all time classic

lekker album voor de zwoele zomeravond EN de kille wintermaanden. Een blijfertje.5 sterren. Blijft mooi (vooral op vinyl)

Heerlijk zijn Call Me the Breeze, Call the Doctor en Crying Eyes; Clyde is BEYOND HEERLIJK!

Nu hoor ik verdomme 'Call Me the Breeze' in een autoreclame. Bah, dat is niets voor Cale.

Heerlijke laid-back plaat. Het hele JJ Cale oeuvre is vaste prik hier, wat is het toch fijn dat m'n ouders alle platen van vroeger hebben bewaard en deze ook prominent in de huiskamer hebben.

Fijne plaat, zo'n beetje de beste die de beste man gemaakt heeft.

After midnight van Clapton, Call me the breeze van Lynyrd Skynyrd, Magnolia van Poco... het publiek mocht zijn aanwezigheid misschien nog niet meteen hebben doorgehad, maar zijn collega's hadden Cale al direct in de smiezen. En terecht.

Volgens mij heette het derde nummer eigenlijk Call on me, maar drie nummers op rij waarvan de titel met Call begint vond de platenmaatschappij wellicht wat te veel van het goede, dus dan maar vernoemd naar de voorafgaande frase. Cale: "Wat maakt het ook uit."

Clyde plays
Electric bass
En het is nog poëzie ook.

Persoonlijk vind ik 'Troubadour' de beste plaat van JJ Cale, maar deze is eigenlijk quasi even goed, echt een tijdloos album.
Sowieso geweldige artiest, mooie songs, prachtige relaxte zang en gitaar, straalt zoveel rust en plezier uit. Inderdaad al gecoverd door een hele schare (top)artiesten.
Verzamelt ook een steevast een leuke groep muzikanten rond zich (met o. a. Christine Lakeland, Bill Raffensperger), kijk maar eens naar deze versie van Call Me The Breeze, zowel de band als het publiek amuseren zich te pletter.

Toffe dvd is dat: To Tulsa and Back: On Tour with J.J. Cale (Video 2005) - IMDb