menu

Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987)

mijn stem
4,05 (329)
329 stemmen

Australiƫ
Pop / Neoklassiek
Label: 4AD

  1. Anywhere Out of the World (5:08)
  2. Windfall (3:30)
  3. In the Wake of Adversity (4:14)
  4. Xavier (6:16)
  5. Dawn of the Iconoclast (2:06)
  6. Cantara (5:58)
  7. Summoning of the Muse (4:55)
  8. Persephone (The Gathering of Flowers) (6:36)
totale tijdsduur: 38:43
zoeken in:
avatar van Sanvean
5,0
Magnifiek album van Dead Can Dance.

Misschien wel het beste dat deze band te bieden had. Dit album is zo goed opgebouwd, en de sfeer is zo groots. Vooral het tweede deel kan me bekoren. Als dat deel aanvangt met Dawn of the Iconoclast begint de kippenvel alweer aan te vangen bij mij. Cantara is een avn hun bekendste songs, en terecht.

Summoning of the Muse is voor mij ábsoluut het hoogtepunt van deze plaat. Misschien wel het allermooiste stuk van Dead Can Dance, nu ik er zo over nadenk (of in ieder geval met The Host of Seraphim en De Profundis (Out of the Depths of Sorrow) in de absolute top). Dat nummer kan ik gerust tien keer achter elkaar draaien. Zó verschrikkelijk mooi, levenslustig, perfect.

Within the Realm of a Dying Sun is een perfecte sfeerplaat. Aanrader voor de liefhebber van donkere klanken!

5,0
neo (crew)
Kreeg het album gister van iemand cadeau en ik zat dus even in het ''enorme dikke'' boekje te kijken en ene Mark Gerrard blijkt verantwoordelijk te zijn voor het trompet werk. Is deze een vast lid van de formatie DCD en wat voor relatie heeft hij met Lisa?

avatar van Sanvean
5,0
Voor écht dikke boekjes zul je de Dead Can Dance 1981-1998 (Box Set) moeten aanschaffen (wel erg duur). Vol schitterende (vaak kunstzinnige) foto's en een zeer talrijke uitleg van Dead Can Dance over de jaren heen, compleet met tal van interviews met Perry en Gerrard (de enige echte vaste leden van de band).

Het artwork van Within the Realm of a Dying Sun steekt daar "enigszins" schraal bij af, inderdaad.

Wat ik van Mark Gerrard weet, is dat hij alleen aan dit album heeft meegewerkt. En verder dat de laatste officiële cd van Dead Can Dance, Spiritchaser, is opgedragen (in memory of) aan deze Mark Gerrard en aan Eleanor Vormehr. Deze Eleanor is zeer waarschijnlijk familie van Klaus Vormehr, die meespeelde op een van de albums van Dead Can Dance.

Ik weet niet of hij familie is van Gerrard. Ik meen me te kunnen herinneren dat óf een broer van Perry, óf een broer van Gerrard aan een album van Dead Can Dance meewerkte.
Of Robert Perry (die meewerkte aan de band sinds 1987) die broer van Brendan is weet ik ook al niet honderd procent zeker.

Maar ik heb zwaar geschut ingezet om deze vraag van jou toch te kunnen beantwoorden. Ik heb maar eens een mailtje gestuurd naar de webmaster van deze Dead Can Dance-fansite.

Ik hoop dat hij ons uitsluitsel kan geven over deze prangende vraag van jou. Als ik antwoord heb, laat ik het weten.

5,0
neo (crew)
Ok thanks!

5,0
neo (crew)
En weet je al wat?

5,0
Is voor mij, nog net voor "Into the labyrinth", de allermooiste CD van deze band één van de all time favorits.
Deze grote stoomwals der melancholie komt reeds in de 1e track op volle gang, om je pas bij het einde van de CD weer los te laten. Wordt helemaal een ervaring als je dit in de auto afspeelt, tijdens een flinke nachtelijke regenbui. Je zou zo de hemel kunnen binnenrijden...
Jammer dat DcD later zoveel etnologischer is gaan musiceren. Ook heel knap en sfeervol, maar er gaat toch niets boven die mooie broeierige en sombere sfeer van hun eerste drie CD's.

5,0
neo (crew)
Ik vind het wel meevallen qua het etnologischer worden van DCD. Bedoel je dat echt als een nadeel want ik denk dat ze dat altijd al hebben gehad.

5,0
Neo, Ik heb absoluut niets tegen etnologische muziek, maar bijv. track 6 op "Into the labyrith" skip ik gelijk door. Op latere CD's gaat dit toch steeds meer de overhand krijgen ?

5,0
neo (crew)
Ik heb er net nog even over nagedacht. Het zou kunnen dat je een tikkeltje gelijk hebt, echter een nadeel kan ik het zelf nog steeds noemen.

avatar van VanDeGriend
5,0
Het kroonjuweel van de Gothic , nog steeds
(copyright ..waterboy")

avatar van aERodynamIC
4,5
Ik heb niet veel meer toe te voegen aan commentaren als "kroonjuweel", "mooiste cd van deze band" en "magnifiek album", want dat is gewoon allemaal waar
Ook een zeer geliefd album van mij dus.

5,0
neo (crew)
Zag dat je Aion ook goed vond (4 *). Verder nog meer DCD cd's die je kent of moet je de rest nog ontdekken?

avatar van aslan
3,0
aslan (crew)
het is lang geleden allemaal, maar aion en the serpent's egg vond ik toch steeds iets verfijnder dan deze

avatar van aERodynamIC
4,5
neo schreef:
Zag dat je Aion ook goed vond (4 *). Verder nog meer DCD cd's die je kent of moet je de rest nog ontdekken?

Heb er nog een paar op tape staan, lang niet gehoord. Was verbaasd dat ik nog niet op deze gestemd had (heb deze en Aion op cd). Dus het beoordelen doe ik wel als ik ze in betere kwaliteit terug kan horen. Maar ken ze dus wel

5,0
Ook ik kan niks meer toevoegen aan het bovenstaande commentaar... fantastisch, een levensstijl voor mij geweest in de jaren '80. Ik heb de band en de bandleden ca. 5 keer gezien. Een kennis van mij heeft zelfs bij Brendan Perry in Ierland gelogeerd. Ik heb zelfs nog wat oude (live) bandopnamen... Eigenlijk denk ik wel dat deze CD samen met de eerste 2 (Dead Can Dance en Spleen and Ideal) de mooiste uit de reeks vind..

avatar van Premonition
4,5
Het mooiste nummer van Dead Can Dance staat op deze schijf; Anywhere out of the world. Fantastisch, kippevel.
De stem van Perry kan mij meer bekoren dan het soms wel erg overdreven stemgeluid van Gerrard. Zal daarin wel niet veel medestanders hebben als ik de reacties zo hoor op dit medium.
Helaas is de solocarriere van Perry niet echt van de grond gekomen. The eye of the hunter, viel nogal tegen.

avatar van VanDeGriend
5,0
Premonition schreef:
The eye of the hunter, viel nogal tegen.

Huh ?

5,0
neo (crew)
Wist je dan niet dat ie ook solo was gegaan?

avatar van VanDeGriend
5,0
Nou dat zeker wel maar ik wist niet dat t tegen viel. Ik vind t solo album van Perry nogal een hoogtepunt. Ben t verder helemaal eens met Premo. Ik heb als die-hard fan van DCD ook een voorkeur voor de stem van Brendan.

avatar van Premonition
4,5
VanDeGriend schreef:
Nou dat zeker wel maar ik wist niet dat t tegen viel. Ik vind t solo album van Perry nogal een hoogtepunt. Ben t verder helemaal eens met Premo. Ik heb als die-hard fan van DCD ook een voorkeur voor de stem van Brendan.


Het titelnummer komt in de buurt van zijn oude werk in DCD. De rest vind ik wat vergezocht, wat bestudeerd. Misschien had ik ook wat te hoog gespannen verwachtingen van hem. Ik had verwacht dat zijn solowerk wat meer gitaargeorienteerd zou zijn. Het is me wat te glad opgenomen, dat is het denk ik. Zijn stem blijft fantastisch.

avatar van orbit
4,5
Mooiste hoes die ik ken zowat, de muziek is al bijna evenzo mooi. Maar toch vind ik hem een stukje minder dan de voorganger, daar zaten veel pakkender stukken muziek tussen en een mooie gothische flow, die ik hier wat meer mis.
Evenwel een 4.5*

avatar van Saldek
4,5
De hoes is inderdaad zo een die je niet onverschillig laten kan als die aan je revue passeert. Het gitaarwerk is hier zo goed als verdwenen, maar mejemig, wat een fascinerend stukje werk is dit. Ongekende diepgang van nivo. En de drama.......'Summoning of the muse' om een voorbeeld te noemen, het kan niet op. Maar eigenlijk hoef je alleen de hoes maar te zien om duidelijk te krijgen dat je hier niet te maken hebt met een wiegwaggend hypersmiley pretbandje. Dit is ernstige shit. 4,5 pnt

avatar van Jan Wessels
4,5
Mijn favoriete DCD album. Mijn allereerste cd zelfs. Ik kreeg de elpee maar die tikte (en dat kan niet bij zulke profane muziek ). Omgeruild voor de cd na bijbetaling van 20 piek (ja,ja, 40 gulden kostte in 1987 een nieuwe cd). Ik had toen nog geen cd speler maar die kwam er toen wel heel snel (ook 500 piek voor een achteraf zeer eenvoudige speler zonder afstandsbediening). Achteraf gezien een dure tijd . 4,5
NB. De hoes is inderdaad erg mooi!

ebskia
Dit is het enige Dead Can Dance album dat ik heb en het was bij mij ook de hoes die me nieuwsgierig maakte. De sfeer van dit album is niet met woorden te beschrijven zo sterk, zo gauw de zang in Anywhere Out of the World begint zit ik ergens anders, prachtig... Ik heb iets meer met de eerste helft die gezongen is door de manspersoon (weet de naam even niet). Het geluid vind ik ook zo bijzonder vol en helder klinken wat het een plaat maakt om op knalhard volume te kunnen zetten.

Sietse
ebskia schreef:
manspersoon (weet de naam even niet).


Brendon Perry

Sietse
Jan Wessels schreef:
Omgeruild voor de cd na bijbetaling van 20 piek (ja,ja, 40 gulden kostte in 1987 een nieuwe cd).


is dat nu anders? Vaak betaal je toch zo'n 18 euro...vinyl is wel bijna net zo duur tegenwoordig

maar goed.

mooi plaatje dit, zal de zwarte schijf nog eens te voorschijntoveren, ben over 7 minuten toch klaar met luisteren wat ik nu luister.

avatar van Sanvean
5,0
Sietse schreef:
Brendon Perry
Brendan Perry.

Inderdaad een prachtig schijfje, misschien wel de beste van DCD hoewel ik Spleen and Ideal en wellicht ook The Serpent's Egg geenszins minder vind.

Sietse
hmm, foutje

mijn favoriet is "into the labyrinth" maar dit is een mooie tweede.

avatar van Lukas
3,5
Sietse schreef:
(quote)


Vaak betaal je toch zo'n 18 euro


En deze is nog steeds nergens in de aanbieding. Ben best benieuwd hiernaar, maar kost overal inderdaad 18 euro. En dat vind ik dan weer iets te veel.

avatar van aERodynamIC
4,5
18 euro te veel voor zo'n meesterwerk? Welnee

Gast
geplaatst: vandaag om 20:26 uur

geplaatst: vandaag om 20:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.