Metallica - Death Magnetic (2008)

Nee hoor onzin, er zit echt verschil in het geluid in huis of in de auto. Kheb alles in huis en in de auto vrij nieuw, en het ligt echt niet aan de apparatuur.

Op Justice klinken de drums veel te hard, samen met de zang van Hetfield. Als twee ego's die tegen elkaar staan te roepen en al de rest overstemmen.

Geintje man.
Ik heb er geen last van. Wel merk ik dat de cd in huis en in de auto uitstekend klinkt. De rip daarentegen op mijn ipod is verschrikkelijk.
En daarbij de drums klinken ook gewoon verschrikkelijk. Niet zo erg als St Anger maar toch. Waarschijnlijk ligt dat aan het veel te grote ego van de kleine Ulrich.

Leuke CD, het beste van Metallica sinds hun titelalbum, maar (zoals te verwachten) geen RTL, MOP of AJFA.

Grootste minpunten zijn wat mij betreft de productie (en dan vooral de te harde mix, de GH3 versie is idd beter) en Lars Ulrich. Het was al nooit de beste drummer, maar op de oude albums was het altijd wel te pruimen, hier klinkt het toch wel erg onder de maat. Niet lekker lopende fills, en weinig dynamiek.

Het gitaarwerk op de CD is prima in orde, riffs die lekker weghakken en Kirk Hammett mag weer soleren, wat ie dan ook volop doet.

Mijn fav. nummers zijn All Nightmare Long en That Was Just Your Life. Hierboven werd ergens gezegd dat het een kopie van Blackened is. Vind ik niet, het is een knaller van een openingsnummer. In dat opzicht is Blackened ook weer kopie van Battery, en die weer van Fight Fire With Fire. Her en der leunt het wel op de oude albums, AJFA is af en toe wel terug te horen, kennelijk werkt Metallica het beste in het geijkte jaren '80 stramien.

@Kronos: Justice vind ik gewoon machtig klinken, vooral het begin van Blackened. Geweldig gewoon, en kippevel tot op mijn kleine teen. Justice klinkt wat kaal, maar daardoor klinken de gebruikte instrumenten wel erg helder en is het duidelijk waar te nemen.

ik kan me nog steeds niet over het gitaargeluid en de soms erg matige riffs heen zetten merk ik

ergo:
ik luister deze plaat dus zo goed als nooit
toch een slecht teken voor een metallica fan...

Ik heb hem gisteren onder de douche en tijdens het middagdutje in zijn geheel beluisterd, wat lang geleden is.

Zo krijg ik nummers al Cyanide, All Nightmare Long, Unforgiven en Broken, Beat And Scarred nog eens te horen. Want ik durf het album wel eens opzetten, maar dan skip ik constant.

En het gitaargeluid komt idd zeer geforceerd en vol over. Zeer irritant. Het zou best wat meer agressiever en minder vol mogen klinken. Zie maar naar Slayer. Zo zouden de gitaren hier moeten klinken.

Dan nog Lars even laten drummen zoals ie dat deed op AJFA

En de nummers wat inkorten zeg. Ik heb bij de meeste van deze nummers zoiets als: "get to the point, please"


En dan kunnen we terug een interessante plaat krijgen

Ik vind dit toch wel een beetje geforceerd overkomen allemaal. Ik heb niet het idee dat Metallica hier het album maakt dat ze wilden maken, maar het album dat ze dachten dat ze moesten maken. De nummers zijn veel te lang en de bas had wel wat meer naar voren mogen komen in de mix. Ik vond St. Anger niet zo best, maar dat was tenminste nog een album waarmee ze "Fuck You" leken te zeggen tegen iedereen. Je kan maar beter flink op je bek gaan dan je te nestelen in de middelmaat.

Een goeie plaat. Geen enkel nummer is echt zwak te noemen naar mijn mening. Dit album luister ik dan ook van begin tot eind als ik hem op heb staan. Maar het is ook het zwaktepunt van dit album. Er staan namelijk geen echte uitschieters op. Ieder nummer heeft een behoorlijk niveau, maar er is geen nummer wat afsteekt van de rest van het album. Daarnaast zijn de nummers behoorlijk lang. Opzich geen probleem, maar omdat het album geen echt ''Moment supreme'' bevat vliegt er een stuk van het album langs mij heen. Maar al met al een goed album.

Toch vind ik het jammer dat er altijd mensen zijn die niet eerlijk durven toe te geven dat Metallica weer een lekker album heeft uitgebracht. De heren van Metallica hebben duidelijk hun stinkende best gedaan om hun ''verloren'' fans weer terug te winnen, maar door het voorgaande succes heeft Metallica een monster gecreeerd...genaamd Metallica. Er word altijd gezocht naar de negatieve kantjes van de band (en al helemaal bij dit album als ik dit zo lees hier) en er wordt totaal niet gekeken naar de positieve zaken die toch overheersen. Want laten we eerlijk zijn...Death Magnetic is een stuk beter dan het vele prul wat de rest van de metal/rock wereld aflevert.

Een bagger cd!

Totaal niet overtuigend, ondanks de positieve meningen, matige productie van Rick Rubin, veel te lange nummers en lachwekkend omdat men stukken uit oude nummers gebruikt. Voor mij is het duidelijk geworden dat de band het niet meer heeft en dat men het nu vooral van de optredens moeten hebben.

Wat gebruikt Metallica uit oude nummers op deze CD? Graag concreet.

Heb het al eens onder een andere naam uitgelegd, maar doe het graag nog eens...

'That was just your life' is een 'blackened' kloon, 'the day that never comes' lijkt erg op 'fade to black', 'my apocalypse' is een 'dyer's eve' kloon. Het zijn 3 voorbeelden die me te binnen schieten, maar deze voorbeelden zeggen al meer dan genoeg. Het is gewoon een matig album en ik had er veel meer van verwacht, vooral omdat andere bands wel goede cd's hebben uitgebracht. Ik neem 'the formation of damnation' van Testament maar eens als voorbeeld. Op deze cd is de woede echt en dat van 'death magnetic' werkt mij op de lachspieren.

Metalllica heeft inspiratie voor DM uit oudere nummers gehaald, wat ze zelf ook hebben aangegeven. Van Rubin moesten ze eerst tig keer naar Master of Puppets luisteren om het oude gevoel weer terug te krijgen. Echter halen ze geen 'stukken' weg uit oude nummers zoals Dyers Eve. Geen enkele riff, solo heb ik ooit eerder gehoord

nee, idd, maar het is allemaal wel erg gestoelt op die sterke nummers uit het verleden

geeft te denken

mika doet hetzelfde

Met het geluid uit, vind ik dit veruit het beste Metallica album.

Inspiratie kan ik het niet noemen. Als ik na 50 seconden van 'the day that never comes' de tekst van 'fade to black' mee kan zingen, is dat voor mij jatwerk en niet zo'n beetje ook. Het is gewoon een trieste bedoeling, dit album. En als men van Rick Rubin naar het 'masters' album moesten luisteren, hebben ze dat niet goed gedaan, want dat album is toch wel heel wat beter dan deze drek. Het oude gevoel hebben ze toch echt niet terug gekregen.

mika?

Berichten over een vermeende dubbele account verwijderd.

Ver gezocht. Ze leunen wel op de oude stijl, maar er is m.i. niets gerecycled of gejat. Wat Fade To Black en The Day That Never Comes gemeenschappelijk hebben is de opbouw/structuur van het nummer. Intro, zacht couplet, hard refrein, zacht couplet, hard refrein, bridge met nog wat zang dr in, instrumentaal (hard) einde. Maar dat concept hebben ze voor Welcome Home en One ook weer gebruikt, Metallica lijkt er een beejte het patent op te hebben, maar het gaat me te ver om te zeggen dat 't een Fade To Black kloon is (was het maar zo ). Het zelfde geldt in mindere mate ook voor de andere nummers die je noemt.

Hallo vrienden,

Daar was ik weer!
Om eerlijk te zijn, vind ik het album nog steeds niks. Heb er weer eens naar proberen te luisteren, maar kwam er niet doorheen. Wat een drama!

Je bent een doorzetter. Ik had al lang mijn luisterpogingen gestaakt.

nee, beertje collargol, maar om een of andere reden staat er toch mika

Ik denk dat ie bedoeld: "WTF, Mika met Metallica vergelijken?" 2 carriéres die niet echt met elkaar te vergelijken zijn. Echt niet, eigenlijk.

nee niet echt maar net zoals mika oeunt metuculucla ook erg op bestaande deuntje met deze plaat, hetzij van henzelf

Je hebt gelijk, Edwynn, maar ik ben nu ook echt van plan om de luisterpogingen te staken, want ik vind het 'D.M.' album helemaal niets. Dan luister ik liever naar het 'M.O.P.' album, want dat klinkt van begin tot eind goed.

Daar heb je zonder meer gelijk in.

Master Of Puppets beluister ik ook liever dan dit album. Het is alweer een behoorlijke tijd geleden dat ik deze beluisterd heb. Wat mij opvalt is nog steeds het wat rommelige karakter ervan. Ook vind ik de drums gewoon niet lekker klinken. En de nummers vind ik gewoon te lang duren. Dit album is wel weer een stapje in de goede richting, maar het 'oude vuur' is nog lang niet terug vind ik.

Ik bedoelde eigenlijk dat ik totaal niet wist wie/wat mika was. Nog nooit van gehoord (nu snel ff opgezocht via wikipedia).

Ok, sorry Ik dacht namelijk wel: "WTF, Mika met Metallica vergelijken?"

Zelfs als Metallica-fan heb je toch al van Mika gehoord, of je dat nu wilt of niet Hij is op elk festival, zijn nummers zijn jammer genoeg 24 uur per dag op de radiote horen,... Nu ja, ook niet my cup of tea hoor, verre van.

En ik vind Death Magnetic wél goed. De live voorstelling van "Cyanide" bij Jools Holland vorige week op Canvas was dan wel weer redelijk erbarmelijk. Sportpaleis was much much better.