Metallica - Death Magnetic (2008)

Zo te horen aan alle reacties hier en aan het stemgemiddelde te zien, lijkt het dat ze eindelijk weer op de goede weg terug zijn, ik ben nu eigenlijk ook wel heel erg benieuwd naar dit album. zal ik mij dan toch enorm vergist hebben nu dat ze volledig uitgeblust zouden zijn en alleen nog maar goede live shows kunnen neerzetten. het zal ook wel weer een keertje tijd worden dat ze weer eens met een klapper op de proppen moesten komen, maar het lijkt er dan nu toch echt op. als hij uit is ga ik hem zeker kopen en beluisteren.

er zijn ook mensen die fan zijn van load/reload maar niet echt van het harde/snellere metallica

Metallica hoeft ook niet terug te zijn met een kopie album van vroeger en dus een terugkomst. Maar dit is gewoon een album opzich wat ongelovelijk sterk is, ik vind dat je em nergens mee kunt vergelijken. Ze zijn wel degelijk terug als je kijkt naar het niveau van het album, ik had er al veel van verwacht maar dat ie zO goed zou zijn...
Natuurlijk heeft ie wel wat van de oudere albums; Instrumental, snel nr, ballads erbij, dat is alleen maar goed voor de afwisseling, wat 1 van de redenen is dat dit album kan tippen aan albums 2 t/m 4.
Wat mij erg verbaasd is dat je BB&S een dieptepunt vindt.
Geweldig nummer is dat.

Ik ga denk ik mee met de trend die ik hier zie en ga dit album 4 sterren geven. Ondanks het feit dat bijna alle nummers 7 minuten of langer duren verveeld het nergens. De tempowisselingen en verschillende gitaarriffs die naar je geslingerd worden zijn niet van de lucht. Ook heerst er een lekker gevoel van chaos over de meeste nummers waardoor het nooit echt voorspelbaar wordt. Ik zou het dan ook niet een volledige terugkeer naar de oude stijl willen noemen, maar eerder een terugkeer naar de oude intensiteit met een nieuw randje. Dat is een vage omschrijving, maar iets beters kan ik eigenlijk niet bedenken. Dit album heeft heel duidelijk wel zijn eigen identiteit en die bevalt me wel.
edit: dit album schijnt ook grotendeels zonder clicktrack opgenomen te zijn waardoor het geheel een wat losser, meer live gevoel mee krijgt.

Vind ik ook het minst nummer Mijn favoriet is All Nightmare Long of Cyanide.

Broken Beat & Scarred is 't beste voorbeeld van alles wat ik haat aan Metallica in één nummer samengepropt.

Nodeloos instrumentaal begin, wat kwalitatief totaal niet interessant of relevant is. (om mensen maar eens nieuwschierig te maken naar een nummer dat dat wel goed doet, luister eens naar Decapitated - Winds of Creation).

Ook komt hier weer de nepheid van Metallica naar voren, ze zijn wéér kwaad hoor! - En daar heb ik opzich natuurlijk geen problemen mee, blijkend uit mijn liefde voor alle facetten in metal, maar dat op deze manier presenterend, blah, wat nep.

Het meest erge is nog wel de extreme simpliciteit in tekst, wat mij alleen maar doet vermoeden dat dit een soort vaste waarde tijdens een optreden van Metallica wordt, waar dan heel 't publiek meezingt "What don't kill ya makes you more strong!".

Super cool.

Lather rinse repeat.

Gevolgd door een ondermaatse "solo" , en klaar.

Een meesterwerkje.

Lekker album hoor. James z'n stem is wel duidelijk niet meer als vroegah en had wat mij betreft iets meer agressie mogen hebben, maar gelukkig is er met zijn gitaarwerk weinig mis. Het riffwerk in All Nightmare Long en The End of The Line is echt heerlijk. Solo's van Kirk zijn wel weer erg van hetzelfde en heel veel gekloot met wah wah, maar voor de rest een tof album. Positief verrast dus. Ook Cyanide waar ik eerst niet echt over te sprken was ben ik stukken meer gaan waarderen.

Oei

Wahh..

Positief verrast , dat zeker. Natuurlijk niet een geniaal album , maar dat had ik al helemaal niet verwacht..

Ze hebben James z'n stem wel erg opgekrikt , hahah want die kan echt niet meer zingen, maargoed.

The End of the Line, That Was Just Your Life zijn voor mij tot nu toe de hoogtepunten; Wat zeg ik, die zijn geweldig .. Broken, Beat & Scarred zet ik vaak snel af ; Een saai nummer vind ik. Cyanide vind ik ook zeer matig, The day that never comes hoef ik niet over te spreken sorry.

De rest allemaal vrij goed ( 3 tot 3.5)

Tot nu toe een 3.5, waarbij ik had verwacht dat ik een 2 zou geven

tegenwoordig vertelt nu.nl je al wanneer er platen gelekt zijn. http://www.nu.nl/news/1729607/2101/rss/Album_Metallica_lekt_uit_op_internet.html

maar goed lekker belangrijk. ik ga hem luisteren! na het optreden op Pinkpop keek ik onwijs uit naar dit album.

we zullen zien

Hoe je het album Death Magnetic ook vind, ik denk toch dat Metallica hun BESTE tijd al lang achter ze ligt, ook al weet je dat nooit ZEKER.....

dan ben je niet echt METALlica-fan

Ik ben en er toch wel voor 99% van overtuigd, hoor.
Let vooral op het woordje ik, anders vallen mensen daar weer over.

ik had ook altijd die mening, maar het lijkt erop nu dat ze na 18 jaar toch weer eens met een 'echt' metallica album komen. load en reload vind ik niet eens slecht maar vrij goed zelfs, tis alleen niet meer de ouwe vertrouwde metallica meer. ik hoop, en daar ziet het ook naar uit dat oude tijden gaan herleven. live staan ze nog steeds hun mannetje, en er is op dit moment geen band die live aan metallica kan tippen, vooral de improvisatie en het spelen met het publiek samen met de gebruikte geluidsapparatuur, maakt dat ze live op dit moment nog steeds ongeevenaard zijn m.i.

Ik vind Death Magnetic een lekkere bundel sterke riffs, maar ook de productie en vooral James' stem zijn verrassend goed, zeker ten opzichte van wat we al gekregen hadden. Blijkt dat de eerste single - The Day That Never Comes - ook het minste nummer van het album is. Verder ontbreekt het de mannen voor de rest hier zeker niet aan originaliteit, met uitzondering van bovengenoemd nummer, en spelvreugde. All Nightmare Long is een instant classic, met die simpelweg héérlijke intro. The Unforgiven III is eveneens prachtig, met die piano(!) aan het begin en een ballad die je The Unforgiven II compleet doet vergeten. Een lekker rustige afwisseling voor een hele hoop harde nummers. Suicide & Redemption moet niet onderdoen voor de oude instrumentals.

Al bij al vind ik geen enkel nummer te lang, ondanks het feit dat 9 van de 10 nummers de 6 minuten en 7 de 7 minuten overschrijden, wat dit haast het meest consistente Metallica-album maakt. Of er verder nog échte ware klassiekers tussen zitten, moet de tijd uitwijzen, maar ik ben meer dan tevreden over wat ik zeker als Metallica's comeback zou bestempelen.

Heb het album nu voor de eerste keer helemaal gehoord en ik moet zeggen dat ik het een vrij goede plaat vind. Niet beter dan de eerste vijf, maar wel dan de laatste drie. Ik denk dat ik rond de 4* zal uitkomen, maar eerst nog een paar keer beluisteren.

Voorlopige fvo nrs: The End of the Line, The Day That Never Comes, Cyanide, The Unforgiven III en The Judas Kiss.

Net All Nightmare Long beluisterd op youtube.
Geweldige song!
Als de rest zo is, jawadde!

Jawel, de rest is ook zo, hoewel All Nightmare Long wel één van mijn favorieten is. Maar de rest komt niet ver achter.

Naja, kijk.

Het enige probleem is dat ik het album aanvankelijk in een metal-mapje stopte en daarna toch het idee had... maar dit is toch geen metal meer.

Dat is eigenlijk het enige waar je over kan zeiken. het is gewoon een rockplaat. Klaar uit.

Ja, als ik echte metal hoor vind ik dit ook geen metaL
Maar dat vind ik dan ook van System of a Down of Rammstein bijvoorbeeld.

Over het album zelf: goed album !
Sterk zelfs
All Nightmare Long & het steeds wisselende Cyanide zijn mijn favorieten. Wel raar dat All Nightmare Long door veel man wordt aangestipt terwijl ik het eigenlijk net zo makkelijk op St. Anger had gezien kunnen hebben eigenlijk.. maar misschien is dat een indruk die ik als één van de weinigen heb. Alleen klopt Lars dan niet op een pan, maar op een snaredrum

de eerste scheurtjes..

the day that never comes pakt je meteen , helaas komt na een keer of 10 draaien de irritatie, je kent het wel, te voorspelbaar, te makkelijk, te eenvoudig , je hebt het allang eerder gehoord, minpunt dus

Niet vaker dan 9x draaien dus?

Ik kan me er wel in vinden eigenlijk. The Day That Never Comes is voor mij ook een van de minderen. Ze hebben dit al eerder en beter gedaan. Het komt nog niet aan de enkels van One of Fade to Black, twee nummers waar het rijkelijk van leent.

-- moderator knip -- wat geneuzel verwijderd

haha nee idd dan niet nee, maar ik ben wel echt METALlica fan

Minste nummer: The Judas Kiss. Dat vind ik nu eens een belachelijke tekst als ik het zo hoor.. moet de hele tekst maar eens achterna.

2nd that. Maar mss moet het nog wat meer doordringen. Instrumentaal zit het wel goed snor.

naja, love is a 4 letter word blinkt ook niet uit in geniaal tekstschrijven

Ik vind de meeste teksten wel van het kaliber "St. Anger"

En donderd ook weinig, weet niet wat het is maar klinkt gewoon HEERLIJK dit album.

Nooit verwacht maar deze plaat is halverwege aangekomen behoorlijk genietbaar. Vintage Metallica geluiden, van die rollende riffs en gierende solo's weet u wel. En James is erg goed bij stem, ik zou het bijna indrukwekkend gaan noemen. Toen ik een paar weken geleden The Day That Never Comes voor het eerste hoorde kreeg ik Spinal Tap associaties, toch jammer bij zo'n jeugdsentimentele band. Maar tussen de rest is dat nummer zelfs genietbaar.
Wel jammer dat St.Anger nu als een soort mislukt experiment de geschiedenis ingaat, ik vond die plaat behoorlijk genietbaar al had ie niet langer dan 40 minuten mogen duren. Maar dat ze weer terug zijn bij hun herkenbare geluid is te begrijpen. En het werkt dus ook nog! 2008 was al het jaar van de comebacks, reunies en ouwe koeien uit de sloot maar als zelfs Metallica er nog een goede plaat weet uit te persen raak ik even behoorlijk in de war.

Nouwja, tekstueel heb ik toch liver Slayer hun laatste plaat dan deze. Tekstueel heeft dat tenminste ballen.

Waar de video van TDTNC ongeloofelijk in faalt is iets overbrengen. zoals die vrouw op het einde. Eigenlijk had die zichzelf moetne opblazen op het einde. Maar nee, ze stapt gewoon terug in en hup, einde van de clip. Zou een goed nummer zijn, een goede clip, en een aanklacht TEGEN 9/11 en jihadtoestanden.