GZA - Pro Tools (2008)

Maar op Pro Tools staan deze lines toch alleen op dat laatste nummer, die live opname?

Oh ok, dat kan. Omdat ik eerder las dat je wat lines herkende van het album met Muggs kon het zijn dat dat stukje in een van de andere nummers zat. Maar dat album met Muggs ken ik dus niet, dus ik kan niks bevestigen daarover.

Yup.

Nee, geen complete lines, meer woordcombinaties.

Het album heeft nu al een veel mindere aantrekkingskracht op mij, op de meeste nummers ben ik wel uitgekeken. Dat komt denk ik hoofdzakelijk omdat het allemaal wat kitscherig aandoet. Sommige nummers hebben wel een zekere spannende sfeer, maar meer slaan de plank mis. Het klinkt een beetje 'gemaakt eng' en uiteindelijk toch te gemakkelijk.
Daarbij vallen de gastartiesten wel erg door de mand, was deze plaat helemaal door GZA gedaan, of met betere gastartiesten, dan was het stukken beter geworden.
Paperplate en Cinema draai ik nog aardig veel, de rest ga ik meestal al aan voorbij.

Ik vind het verrassend leuk klinken zo op het eerste gehoor.

beste hiphop album van 2008 tot nu toe. ik begon me te irriteren aan de scene die zowat alleen maar shit uitbrengt. dit album heeft er weer voor gezorgd dat ik weer hiphop luister momenteel.

Deze nog eens een keer beluisteren..heb veel gemist zeg !!

Luister em nu voor de eerste x en moet zeggen het klinkt wel aardig allemaal, niet spectaculair. Fijne beats, matige rijms/flow. GZA/Genius begint gewoon snel te vervelen.. Oordeel volgt nog. Iemand trouwens een idee waar de titel "ProTools" op slaat?

Ja.

lol. zijn volgende album gaat fruityloops heten

haha, ik dacht gelijk het zelfde

Ik moest direct denken aan een line van de GZA op Severe Punishment,:

This Wu shit be hard to kill and full blown
Rhymes filtered through the net before words hit the chrome
Pro tools editing tracks that's rough
Cause a jam without a live MC isn't enough

Maar ik had het fout dus Zou het toen ook over dat programma zijn gegaan?

Over het album: Als ik het tegenkom, koop ik het. Maar op dit moment trekt het mij nog niet echt, hoewel ik GZA's eerste 2 albums erg goed vond en nog redelijk vaak beluister.
Heb tot nu toe alleen Pencil gehoord (opgezocht vanwege de featurings), RZA blaast stoom daar

7 pounds wel een gruwelijke beat.

Leukste beat van het album (Black Milk-productie), maar met een vleugje charisma meer was de beat nóg beter geweest.

De achterkant van de plaat is overigens wel ouderwets mooi.

Black Milk (de beste producer op dit moment) laat iedere producer op deze cd (helaas ook RZA) ver achter zich, de overige nummers (net als de beats op zich) vallen op eerste gehoor dan ook erg tegen.

De beats op dit album zijn wel goed, maar wat een saaie flow en delivery....

Het gebrek aan enige energie in de raps maakt dit album voor mij een redelijk saai album....

Op Paper Plate begon ik te denken van "meent ie dit nu?" die beat is van om in slaap te vallen en GZA rapt precies of ie elk moment in slaap kan vallen, en 0 % Finance daar lijkt het of ie een tekst monotoon staat af te lezen....

Dan de beat van Pencil die toch energie oproept, daar rapt GZA al iets beter op maar toch ook wel een redelijk saaie delivery....

De lyrics zijn wel allemaal nice etc. maar dat GZA één van de beste lyricisten is dat weten we allemaal, maar zijn enorm saaie delivery en saaie flow overschaduwt al deze dope lyrics toch wel....

Kortom, qua productie is dit een nice album maar GZA is enorm saai op dit album en dan niet qua lyrics (totaal niet) maar dan qua flow en delivery, dit had mss wel een dope album kunnen zijn mocht er een andere rapper op gerapt hebben....

zijn flow komt saai over, maar dat is ie zeker niet

Ik vind zijn rustige flow wel dope klinken,ik moet deze album nog luisteren maar wat ik ervan heb gehoord vind ik geweldig.

Vind dit album juist wel erg goed....
Lekker beats en gza levert ook goeie rhymes...
Sluit me wel aan bij de black milk opmerkingen..

Voorlopig is dit toch een 4 misschien ook omdat het gza is

Wat is deze cd toch vreselijk goed. Kan geen slecht nummer vinden.
Vreemde is dat er geen uitgaven van deze cd zijn gedaan met het bekende stikker Parental Adv. etc etc Lyrics.

Cd is dus gecensureerd, echter hoor je dat niet, omdat gza bijna niet scheld op zijn cd.

Er komt ook geen uncut. versie, voor het eerst dat ik zoiets meemaak. Schijnt een bewuste keuze van GZA te zijn geweest/dan wel babygrand.

Is de 13de track nou een samenwerking met de Franse danceact Justice

Hij rapt saaier dan saai op dit album.. tekstueel is het oké, maar kwa rap is het wel ongelovelijk slap.

Ik vind het wel tof eigenlijk.. Jammer van zijn zoontje.

Live is hij niet om aan te horen en de verkoopcijfers van zijn albums vallen flink tegen. GZA/Genius heeft geen vlekkeloze reputatie en is lang niet zo bekend als veel van zijn Wu-Tang-collega’s. Maar in tegenstelling tot deze collega’s probeert hij het geluid dat de Wu-Tang Clan in 1993 roem bracht wel trouw te blijven, getuige zijn vijfde soloalbum Pro Tools.

Pro Tools is een album dat de luisteraar nergens omverblaast en dat geen enkel moment echt verrast. En dat is juist fijn, want dit is precies de kern van het geluid dat we van GZA/Genius kennen en wat hem zo onderscheidend maakt. Rappend lijkt hij de rust zelve – hij klinkt soms zelfs alsof hij midden in een couplet zo in slaap kan sukkelen – maar weet hij toch op een merkwaardige manier altijd de aandacht van de luisteraar goed vast te houden. Zijn lichte stemgeluid werkt op die manier haast hypnotiserend, wat perfect aansluit bij het soort rapper dat GZA/Genius is.

Hij is namelijk een verhalenverteller in hart en nieren. Het heeft weinig zin om precies te vertellen waar de teksten over gaan, het is veel fijner het als luisteraar over je heen te laten komen. Om toch een illustratief voorbeeld te geven, de eerste regel van het zwartgallige Cinema: “There was a clubhouse, owners kept special guestin’//Place kept darker than the room I rest in.” Meer dan twee regels heeft GZA/Genius niet nodig om een sinistere sfeer te scheppen. Na hiermee een uitstekende bodem te hebben gelegd, wat overigens ook toe te schrijven is aan de goed verzorgde productie, gaat hij gretig door met fantasierijke en beklemmende verhalen over fictieve personages.

Deze verhalen-vertellerij is iets wat GZA/Genius compleet uniek en authentiek maakt. Maar hij leunt niet op deze kwaliteit, want op Pro Tools staat lang niet alles in het teken van de verhalen. Ze vormen meer een welkome onderbreking tussen de gewonere nummers, zoals de vermakelijke opener Pencil, een kleine reünie met RZA en Masta Killa die de oude Wu-Tang-dagen voor even doet herleven. Alphabets leunt met een intelligente tekst (“My inkt lay all over the sheets//Letters gather around, form words, evertime to me”) op het sterke pianoloopje van True Master, een Wu-Tang gerelateerde producer die al tijden meedraait.

Hij is een van de leden van het Wu-Tang gerelateerde productieteam (o.a. Arabian Knight, Bronze Nazareth en Mathematics) dat onder aanvoering van RZA (die twee beats levert) de muziek van Pro Tools verzorgt. En dat is de reden dat het album zo’n klassieke sound heeft. De beats zijn simpel van opzet en hebben geen hoog tempo, maar sluiten daarmee perfect aan bij de raps van GZA/Genius, die zijn werk voortreffelijk doet. Net zoals dertien jaar geleden, toen hij het legendarische Liquid Swords opnam, lijkt hij zich van niemand om zich heen iets aan te trekken en trekt hij volledig zijn eigen plan. Speciale vermelding verdient nog producer Black Milk, die onlangs ook al furore maakte op het album van Elzhi, voor zijn indrukwekkende beat van 7 Pouds, die maar weer eens onderstreept dat de producer een van de betere is vandaag de dag.

Het enige dat van het gebruikelijke plaatje afwijkt is Paper Plate, waarop 50 Cent flink gedisst wordt. Het is jammer om te zien dat GZA/Genius zich tot het dissen van iemand als 50 Cent moet verlagen om aandacht te krijgen, maar de manier waarop hij het doet is dan wel weer typerend: bijna betogend onderbouwt hij over een traag piano-melodietje en met dito raps zijn mening, die erop neer komt dat GZA/Genius “lyrical and not material” is en dat een gemaakt en eenzijdig artiest als 50 Cent dat moet respecteren.

Dus zelfs als hij zich inlaat met het dissen van bekende mensen, lukt het GZA/Genius een sterk nummer af te leveren. Toch is Pro Tools geen feilloos werk geworden. Enkele nummers zijn net wat te gewoon om na herhaaldelijk luisteren nog enige toevoegende waarde te hebben, en, wat nog erger is, veel gastrappers bakken er weinig van. Als True Master achter de microfoon kruipt, is het nog prima om aan te horen, maar op het moment dat GZA’s zoon Justice Kareem ten tonele verschijnt, wordt het desbetreffende nummer meteen twee keer zo slecht. Met een raar, verdrongen stemmetje, geen flow en saaie teksten slaat hij de plank met elke regel mis. Dat doet hij niet een, maar twee nummers, wat nogal veel is voor een cd van minder dan drie kwartier.

Pro Tools kan deze missers hebben, want verder is het een meer dan degelijk album geworden. GZA/Genius is en blijft de meester van het verhalen vertellen en productioneel blijft hij trouw aan de welbekende Wu-Tang-sound. Meer hoeven we eigenlijk ook niet van hem te vragen.

Bron: Hiphopleeft, maar op ook KindaMuzik, in verkorte vorm, te lezen.

Dat was toch ook het geval bij Legend Of The Liquid Sword?

Heb hem er ff bijgepakt voor de zekerheid, maar nee die is niet gecut.

Dan heb ik de clean-versie van die plaat (heb hem niet origineel overigens).

Moet zeggen dat deze plaat mij toch wel verbaast, in negatieve zin dan. Ik vond Legend Of The Liquid Swords al niet te peren, maar dit is nog slechter. Er staan wel een aantal aardige beats op, vooral die van Black Milk, maar waarom rapt hij alsof hij staat telefoneren op een toon alsof zijn vrouw het niet mag horen?

Ik ben niet de eerste die dit opmerkt, maar bijv. op 8 Diagrams heeft hij beste dope verses. Bovendien hoeft hij niet te schreeuwen natuurlijk, op bijv. tracks als Third World (DJ Muggs) of As High As Wu-Tang Get (Wu-Tang Forever) heeft hij ook een rustige flow, die fantastisch is.

Maar hij kan het gewoon niet meer of zo.

Het gleuid van dit album valt mij juist op omdat het anders is. Een aantal tracks klinken toegankelijker en lijken op de West coast stijl (o.a. Pencil). De tracks van True Master en Bronze Nazareth herinneren wel wat aan de Wu-Tang sound. Bronze komt met de betere producties naar mijn smaak. Arabian Knight stelt me wat te leur met wat eentonige beats.

GZA's raps zijn inhoudelijk altijd interessant. Zijn delivery is solide en typisch GZA maar niet verassend. "Make it brief son and twice as strong" is een goede strategy voor TRACKS, maar ik verwacht wel een iets langer album van deze man.

Een aardige aanvulling op zijn discografie, maar het spring er wat mij betreft niet uit.

Beetje jammer dat Black Milk op de beat van Pounds precies dezelfde drumsamples gebruikt als hij doet op Guessing Game, die man moet oppassen voor het 9th Wonder- effect.

GZA @ 101BARZ