Bob Dylan - Tell Tale Signs (2008)

@ beaster1256 ; ik heb niet echt een favoriete Dylanperiode, ik vind zowat héél zijn carriëre en heel zijn oeuvre voor pakweg 85 tot 90 % uiterst geslaagd.

Waar blijft die Nobelprijs literatuur voor heel de man zijn oeuvre?

Dit jaar grijpt hij er alvast naast....

Deze ga ik zeker kopen. Ik twijfel alleen nog of ik ga voor de 3 c.d. versie. Maar ja, om bijna 100 euro meer te betalen voor een bonus disc is misschien een beetje teveel van het goede.

Ik krijg hier maar geen genoeg van. Als de beste nummers van deze cd samen één album vormden, dan zou het zowaar mijn favoriete Dylan-plaat zijn. Helaas staan er ook een paar mindere nummers op (o.a. '32-20' Blues of die live-versies van 'High Water' en 'Lonesome Day Blues' doen me vrij weinig), zodat ik mij er toch telkens van moet weerhouden om dit 5* geven... Maar nogmaals: ik heb er een paar nieuwe Dylan-favorieten bij . Wat ook opvalt: sommige alternatieve versies van bepaalde nummers die al eens eerder verschenen waren vind ik hier véél beter: 'Someday Baby', 'Ain't Talkin', 'Mississippi', 'Born in Time' (prachtig!). Ja ik ben er nu helemaal uit: de latere periode van Dylan moet niet onderdoen voor zijn vroegere werk.

Ben ik nu echt de enige die al opmerkte dat Dylan's STEM er enkel beter op geworden is?

Er zijn blijkbaar veel Dylanfans die de derde disc ondanks de prijs gewoon online gooien.

Beter weet ik niet maar dat zijn stem prachtig klinkt dat is alvast duidelijk.

Op die liveversie naar het einde toe klinkt het geweldig met zijn gegrom

gruwelijk lekkere plaat. Stemmingverbeterende muziek en het beste wat ik van Dylan in de laatste 20 jaar heb gehoord.
Staat met recht trots naast zijn toppers uit de jaren '60 en '70 en doet bijna niet onder voor bootleg series 1-3 (wat voor mij de cd's zijn die ik in mijn laatste uren wil draaien.)

Nou, bedankt.

De uitzondering bevestigt de regel?

Beter weet ik niet. Dylan heeft altijd een stem gehad die past bij zijn muziek. Van snijdend en scherp in zijn 'folk'-jaren of zalvend in zijn Christian-periode en op deze plaat doorleeft grommend. Het past in ieder geval perfect op deze plaat.

Pffff getverdikkie wat een vreselijke plaat... zó lekker Elk nummer is gewoonweg heerlijk en inderdaad is de stem op dit album een genot om naar te luisteren. Jaja, en dat voor Dylan .
Ik kan niet anders dan de volle mep ervoor geven, want na 4x draaien wordt het alleen maar beter... Dylan Dylan Dylan toch...

Ik begrijp wel een beetje waarom deze tracks "unreleased" waren.
Over het algemeen klinkt het allemaal hetzelfde en erg inspiratieloos.
Dit kan nooit een goeie toevoeging aan Dylan`s euvre zijn.
Deze cd is op de markt gebracht voor de verstokte Bob Dylan fan.
Voor mij hoeft dit totaal niet.
Ook het feit dat hij in 3 verschillende uitvoeringen is uitgebracht geeft mij te denken. Een enkele disc met daarop alleen de eerste 13 nummers!!!, een dubbel disc met een informatief boekje erbij.(waar overigens hetzelfde verhaaltje in staat als in het cd-boekje van de enkele disc.) En een onbetaalbare 3cd editie met een boek erbij voor de wel zeer grote fans.
Dat vind ik dus eigenlijk wel een beetje fan-pesten. En daar houd ik totaal niet van.
Ik was eigenlijk ook van mening dat Bob Dylan een soort van hippie was, wars van kapitalisme. Maar dat zal ik wel verkeerd hebben, gezien deze 3 verschillende uitgaven.(waarvan 2 veels te dure.......)

Ik ben van mening dat dit gerust een 3disc uitgave had mogen zijn met alle overblijfselen van oude sessies voor de prijs van rond de 20 euro. Dan hadden alle fans gewoon van zijn werk kunnen genieten.
Nu lijkt het op "geld verdienen over de rug van........"

Omg, allemaal hetzelfde en inspiratieloos?
Geen goede toevoeging aan Dylan's oeuvre?
Op de markt gebracht voor de verstokte Dylan fan? En de andere platen uit de Bootleg Series dan?
En Bob Dylan een soort van hippie?

Er zit wat in Platedraaier, maar zo zijn er nog legio andere artiesten te noemen die hetzelfde doen... Denk alleen al is aan Neil Young. Waar ik het totaal niet met je eens ben is dat dit album inspiratieloos en geen goeie toevoeging is. Van de bootlegserie, vind ik dit toch absoluut bij de top 3 horen... Ik weet het: das smaak of een mening.

Dit is een nu al uitgegroeid tot een van mijn favoriete Dylan-platen, dus ik zie echt niet in waarom dit inspiratieloos zou zijn.
En oke, ik moet toegeven dat die drie verschillende (dure) uitgaven wel een beetje geldklopperij zijn. Maar goed, alsof Dylan zelf dat wat kan schelen? Ik zie hem absoluut niet als iemand die tegen kapitalisme is. Heb je 'No Direction Home' nog niet gezien, platendraaier? Daaruit kan je dat toch wel opmaken...

Ok, dat inspiratieloos is misschien niet waar. Maar ik ken niet veel van Dylan. Alleen "Blonde on Blonde" en "Highway `61" en de laatste 2 studio platen waar de titels me even van ontschoten zijn.
Maar ik ben een beetje in de veronderstelling dat dit niet veel toevoegt. Misschien zit ik daar wel naast, maar ik hoor hier niet veel aparts in.
En die film "No Direction Home" die ga ik zeker nog een keer kijken.
Ik weet namelijk niets van dylan. Ik veronderstel enkel alleen wat dingen. Waarschijnlijk verkeerde vooroordelen over hippie zijn enzo.

Maar het neemt allemaal niet weg dat deze cd mij niet veel doet. Hoewel de tweede cd een stuk interessanter klinkt. Misschien is het mijn ding niet. Misschien denk ik er wel anders over als ik die film gezien heb.

Ik ben juist meer te spreken over de eerste CD. Heb de 3 cd trouwens ook eens beluisterd bij een platenzaak maar die vond ik dus weinig toegevoegde waarde hebben. Maar ik kan er maar niet over uitgesproken raken hoe sommige nummers me weten te raken op dit album!

Heerlijke episode uit de bootlegseries van Dylan.Kwalitatief doen de nummers niks onder tov de tracks die de albums haalden.Sommigen zijn zelfs beter.Normaal gesproken vind ik Dylan albums een lange zit,wat niet wil zeggen dat het dat niet waard zou zijn,maar met dit album vliegt de tijd voorbij in positieve zin.De kracht is ook de afwisseling van up tempo en mooie blues.Laat de ouwe knarren maar schuiven.Dylan,Young ,Springsteen en Reed weten nog steeds wat muziek maken is.

San Francisco Chronicle schreef: "For Bob Dylan, these are outtakes. Most musicians would call them their greatest hits."

En hier ben ik het roerend mee eens. Niet alleen bevat Tell Tale Signs alleen maar goede nummers -ik skip er niet één- daarnaast zijn sommigen van deze outtakes beter dan de originele versie. Ik noem bijvoorbeeld Born in Time. Een schitterend nummer.

Bob Dylan klinkt inderdaad beter dan ooit, ik heb genoten van zijn stem. Ik herinner me een aflevering van De Wereld Draait Door, waar v. Nieuwkerk min of meer beweerde dat er van Dylan's stem niet meer over is dan wat onverstaanbaar gemompel. Martin Bril zei toen: "De mooiste stem ter wereld." Er werd wat gelachen, maar misschien moeten we het maar met Bril eens zijn. Als Bob Dylan zingt hoor je niet alleen een nummer, je voelt het nummer. Hij is een meester in het overbrengen van teksten, maar de laatste jaren ook vooral van muziek.

De beste nummers zijn op de eerste cd te vinden, maar de tweede cd mag er zeker ook zijn, waarop meer live-versies en het schitterende Cross The Green Mountain te vinden zijn.

Beste Bob Dylan, kom weer eens langs in Nederland.

Fantastische quote van San Francisco Chronicle, waar ook ik me volkomen bij aansluit. Dat ook deze cd met outtakes bewijst dat Dylan een groot artiest is, zelfs in zijn outtakes, werd al bevestigd bij The Bootleg Series 1-3, maar wordt met de release van dit album nog maar eens extra onderstreept.

Over Dylan naar Nederland: als ik me niet vergis is er medio maart/april al een concert van de beste man bevestigd in Duitsland. Nederland lijkt dan een kleine stap, al nam hij deze voor een pak em beet een jaar geleden niet. Laten we hopen dat hij weer langs komt en net zo goed speelt als de vorige keer in de HMH!!

Nog geen mening dan Platedraaier? Ik heb onlangs de cd gegeven aan mijn oom. Gezellig verjaardag met een heerlijk etentje maar mr. Zimmerman maakte de avond compleet. Zijn stem behoort net als die van een oude Leonard Cohen herwaardeerd worden. Zoals eerder al genoemd, eigenlijk geen zwakke momenten. Voor mij zal hij echter nooit het niveau van the mid-sixties + desire/blood on the tracks halen. Deze dubbelaar kan ik daarentegen veel meer waarderen dan Modern Times (wat ook niet slecht was, maar niet heel opwindend).

Ja op de één of andere manier is deze verzamelaar voor mij eigenlijk de centrale plaat van Dylan in de laatste periode. Hoewel ik geen enkele plaat uit deze periode slecht vond heb ik de indruk dat ik er zelden naar verlang om deze platen te draaien.
een hekel punt vind ik meestal de afwisseling en dat is op deze bootleg nr 8 absoluut geen probleem.

dylan zijn stem wordt niet alleen maar beter , alles wat de man tegenwoordig aanraakt wordt goud , zijn stem is uniek geworden , trouwens gans deze dubbel cd is een juweel , gewoon fantastisch , wat ben ik blij dat ik dit nog mag meemaken , en zeggen toen ik een jaar of 18 was , dylan met zijn harmonica een verschrikkelijke zeur vond , amai the times have changed !!!!

Zijn stem is de laatste 15 jaar behoorlijk gesleten. Dylan klinkt regelmatig kortademig, en zijn zang is een soort pratend geroggel geworden, maar op één of andere manier geeft dat de nummers van de 'oude' Dylan iets heel eigens. Perfecte CD, die laat horen waarom Dylan al sinds 1962 bij de paar echte geschiedenis schrijvers van de muziek hoort. Nooit, in zijn hele carriere niet één compromie gesloten. Wat een mysterie, wat een prachtige tijdloze muziek!!

by the way gisteren daan gezien in zijn FRS in Middelburg , de man heet Daan ,en kent wel degelijk iets van muziek , toch zeker voor zo'n jonge symphatieke gast , en die dylan wordt maar beter en beter , toch vind ik het een schande om voor die speciale 3 dubbele zoveel geld te vragen !!!

wie zit daar toch achter ???

Sja natuurlijk de platenmaatschappij, maar het vreemde is dat die 3e disc niet eens zo bijzonder is. Sterker nog: je zou het in het verlengde kunnen zien van de andere 2 disc.
Daarmee worden de vraagtekens bij het grote verschil in bedrag tussen 2 en 3 discs alleen maar groter en vraag ik me tevens af wat ze hiermee willen bereiken. Elke platenmaatschappij wil toch dat hun albums goed worden verkocht en dat bereik je door scherp te prijzen...

Fantastich! Vooral de eerste cd.
Born In Time, Most Of The Time en Huck's Tune zijn echt magnifiek!
Niet alles boeit mij, maar er zitten voor 50% echte aanradersongs tussen.
****

Komt ook geen einde aan die man hé, wat een geluk.

Hou de volgende site in de gaten: www.expectingrain.com
Daar staan al enkele data in Duitsland 2009 op...

Ongelooflijk, volgend jaar zit deze beste man een halve eeuw ''in het vak'' !!!
50 jaar vast werk...en wat een topbaan en wat een eer er nog steeds getuige van te zijn.
En na al die tijd nog niets van zijn charisma kwijtgeraakt, het lijkt wel of het met de dag vergroot...

Toch vraag ik mij serieus af wanneer hij zijn mondharmonica aan de wilgen hangt en gaat genieten van een al lang verdiend pensioen.
Wat voor eer valt er nog te behalen na al die jaren van nonstop optreden, de Neverending Tour duurt al 20 jaar !!!

Van mij mag ie, want zijn stem is nagenoeg weg, het klinkt als Stephen Hawking met terminale longaandoening, die na een nacht dikke sigaren gerookt te hebben, de nasmaak heeft weggespoeld met terpentine en vervolgens een slechte imitatie doet van Dylan die een zwerm bijen doorslikt

Maar even serieus...

'Cross The Green Mountain is misschien wel Dylan's beste nummer van de laatste paar decennia, de eerste keer dat ik het hoorde kreeg ik een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen.
Wat een geniaal nummer en tekst...

Dylan Saves !

Ik heb trouwens de box in mijn handen gehad met 3 cd's en ik begrijp 'een beetje' waarom de prijs daarvan behoorlijk duurder is. De 2 hardcover boeken die erbij zitten, zien er erg gaaf/duurzaam uit en zijn behoorlijk dik. Toch houd ik het maar bij de 2-cd box en de boeken zie ik nog wel een keer in de bibliotheek verschijnen

Ben sowieso al fan van het latere Dylanwerk, en dat zal ongetwijfeld met mijn geboortejaar te maken hebben, maar deze plaat is tot nu toe wel de geniale afsluiter van een drieluik voor me. Vond ik Love and Theft en Modern Times al heel erg goed, deze topt alles.