Frank Zappa - Broadway the Hard Way (1988)

You Are What You Is heb ik, Sheik Yerbouti ook. Hot Rats niet, zal ik eens naar op zoek gaan.

BtHW is 1 van de 3 albums van de '88 tour, net als The Best Band You Never Heard en Make A Jazz Noise Here. Met deze trilogie / trio krijg je een geweldig indrukwekkend overzicht van Zappa's veelzijdigheid, van scherpe humor, via ijzersterke songs en buitenaardse gitaarsolo's naar enorm complexe, haast niet te spelen composities die de virtuositeit van de '88 band onderstrepen. Best Band (nadruk op de bekende nummers) en Jazz Noise (nadruk op complexe jazz-georienteerde nummers) zijn onmisbaar als BTHW (nadruk op nieuwe nummers) een van je favorieten is.

Hot Rats is top natuurlijk, maar meer instrumentaal en jazzy. Ach, buurman, weet je, alles met een vergelijkbaar gemiddelde qua score hier op mume kun je eigenlijk blind aanschaffen.

Als je deze qua arrangementen zo mooi vindt zoals hierboven door Tony terecht genoemd Best Band en Jazz Noise omdat die uit dezelfde tijd / tour stammen alhoewel het niet echt een trilogie is, Broadway the Hard Way is toentertijd echt bedoeld als nieuwe reguliere LP, verder is Zappa in New York ook rijk gearrangeerd met grote bezetting.... en mijn persoonlijke favoriet Läther, dat is zo'n mooi uitgebreid Zappa document, daar raak je niet op uitgeluisterd.....

Bedankt voor de suggesties. Het zijn inderdaad vooral die big band arrangementen waardoor ik deze plaat verlies boven mijn andere (relatief zeer beperkte) Zappa collectie. Maar ook de geweldige humor... ik wilde hier als voorbeeld een titel noemen maar het is stuk voor stuk geweldig. Wat. Een. Band.

Als je van big band Zappa een strakke plasser krijgt, luister dan ook eens naar Waka/Jawaka, The Grand Wazoo, Imaginary Diseases en Wazoo.

AU Stalin, ook allemaal toppers inderdaad. Buurman heeft in no time zeker 10 suggesties erbij om zijn collectie uit te breiden. Vooral die laatste 2 (Wazoo en Imaginary Diseases) wil ik zelf ook graag eens origineel in bezit zien te krijgen, maar ze zijn nog steeds zo f(#Y@$% duur jongens, bah!

Deze BtHW is trouwens wel een favoriet in mijn CD speler, zowel thuis als in de auto. Geweldige energie en voor mij staan hier enkele absolute topnummers van Zappa op, Any Kind of Pain en When the Lie's So Big bijvoorbeeld. Wereldnummers!

Voor mij is dit ook altijd 1 van de beste albums geweest. Schurkt tegen mijn top 10 aan. Een van de weinige albums ook waar ik blijvend van moet grijnzen en lachen om de teksten. Zappa stelt zich ook nog eens onverwacht kwetsbaar op door in 'jesus thinks..' te verkondigen;
"And if you don't know by now,
The truth of what Im tellin you,
Then, surely I have failed somehow"

Zoals al door anderen is aangegeven, mede door jouw persoonlijke beschrijving, zou ik gaan voor: 'new york', 'lather' en 'make a jazz noise here'. Stuk voor stuk meesterwerken.
En wanneer je dan toch zo lekker bezig bent; pak dan meteen 'uncle meat' mee.

Even terugkomend op de suggesties: heb de laatste twee weken naar Make A Jazz Noise Here en vooral naar The Best Band You Never Heard In Your Life geluisterd. En wat geweldig. Veel te laat mee begonnen. Fantastisch. Het leuke is dat je ook plotseling oude bekende stukken hoort langskomen en dat de thematiek wat meer van alle tijden is dan op deze Broadway The Hard Way.

Met Zappa heb ik soms een beetje moeite.Zijn neo-klassieke albums vind ik interessant tot zeer goed, en zijn (overwegend) instrumentale albums zoals Hot Rats, Waka Jawaka en The Grand Wazoo kunnen bij mij niet stuk. Maar al vanaf the Mothers, die ik in het Concertgebouw heb gezien en gehoord (wat ik een teleurstellende ervaring vond), heb ik vaak moeite gehad met zijn stand-up satire. Zo ook op deze plaat, al noemt hij hier wel man en paard. De muzikaliteit heeft me , op dit album in ieder geval, uiteindelijk over de streep getrokken. Die prachtige blazers vooral. En ieder album waarop Bruce Fowler meedoet, heeft per definitie mijn aandacht.

Een van deze namen heeft na al die jaren nog niks geleerd, want...

Sta-link

Frank Zappa tells Charlie Rose about Pat Robertson and Iran-Contra
Youtube

Veel te lang geleden dat ik deze heerlijke plaat nog eens hoorde, maar gisteren en vandaag was het dan eindelijk weer zover. En ja, meteen weer 2x achter elkaar beluisterd dus. Dat het lang geleden was blijkt wel uit het feit dat ik bij nummertje 11 Stolen Moments even aangenaam verrast opveerde. Nooit geweten dat Zappa hier gewoon Oliver Nelson's klassieker staat te coveren! En hoe! Heel puike versie van de Snor. Voor iedereen die er nog aan twijfelt of Zappa jazz apprecieerde en beheerste, moet deze versie maar eens beluisteren.