Snow Patrol - A Hundred Million Suns (2008)

Snow Patrol levert opnieuw een aardig album af. Net zoals de vorigen met plus en minpuntjes. Ik hoor een aantal nieuwe ideeen, die toch soms wel leuk uitpakken. The Golden Floor bijvoorbeeld. Met de hiphop achtige beat vind ik een erg geslaagd nummer. Ook het einde van 16 minuten klinkt best aardig. Wat meteen weer het nadeel is. Want als je zo'n lang nummer op je album zet, moet het wel meer dan aardig zijn om te slagen. Ik hoop dat toch altijd op minstens 1 climaxmoment. Maar die komt er nooit echt.

Ook staan er een aantal leuke nummers op die typisch Snow Patrol zijn. De opener (met die leuke titel) is meteen het hoogtepunt. Heerlijk Snow Patrol nummer die tot de besten uit het oeuvre behoort. Crack the Shutters is de ballad met hitpotentie. Klinkt aardig, maar daar dat kunnen ze beter (Chasing Cars bijv.), Take Back The City klinkt verdomd saai bij de eerste luisterbeurt. Bij het onderwerp heb ik ook zo'n 'het zal wel' gevoel. Okay, je houdt van je stad. Wie niet? Maar na wat meer pogingen begon ik hem toch wel te voelen.

Please just take these photo's... vind ik nog goed klinken. Ook weer zo typisch Snow Patrol. En dat maakt helemaal niets uit. Tot dusver waren ze op weg naar hun beste album tot nu toe.

Hierna zakt het in. Set Down Your Glass vind ik ronduit saai.
The Planets Bend Between Us is nog te doen. Best leuk misschien wel. Maar hierna ben ik toch wel weer toe aan iets stevigs, en dat krijg ik maar voor een deel met Engines, waarvan de naam toch wat meer drive doet vermoeden. Opnieuw, zeker niet slecht, maar het kabbelt een beetje voort. Lijkt geen duidelijke eindbestemming te hebben. Met Disaster Button krijg ik dan toch mijn stevige nummer. Helaas ken ik deze al. Het doet me erg denken aan Take Back The City + Please Just Take These Photo's..., met andere woorden, totaal niet origineel.

Tel daarbij nog het aardige experimentje The Lightning Strike op en dan krijg je een aardig album met uitschieters richting goed tot zeer goed. En dat is precies wat de vorige albums van Snow Patrol ook waren. Ze stellen me gelukkig niet teleur, maar tevreden ben ik ook weer niet met a Hundred Million Suns.

Ik zie nu dat ik destijds een 3.5* heb gegeven aan dit album . Of een slip-of-the-pen of een inschattingsfout.

Dit is natuurlijk best een aardig album, maar het is mij veel te brave muziek voor mijn doen. Nergens vliegt dit album lekker uit de bocht of wordt het echt interessant. Ik lees hieronder ook nog dat mensen het gewaagd vinden om een nummer van 16:18 seconden uit te brengen op een pop album. WAANZIN!! Gewoon 3 nummers achter elkaar plakken en een beetje leuk mixen wil nog niet zeggen dat je 1 lang nummer hebt?? Dan kun je net zo goed 1 heel lang nummer van album maken. Al hoewel, dat maakt het skippen op dit album wel lastig.

Stem hersteld naar een 2.5*

Need I Say More ...

een kabbelend beekje , een aardbeving , 'n kettingzaag , ritselende blaadjes in de fluisterende wind , staan aan het eind van de bulderbaan onder 'n opstijgende Toepolev , Pavement ...

Dit alles heeft met elkaar gemeen dat het net iets interessanter is dan Snow Patrol of het lezen van krom redenerende mening-hebbertjes .....kom op jongens.. !! beetje bij de les ..!!

"A Hundred Million Suns" vind ik een flinke stap voorwaarts ten opzichte van Snow Patrol's vorige album "Eyes Open". Daar zijn eigenlijk twee redenen voor. Allereerst vind ik "A Hundred Million Suns" een stuk dynamischer en gevarieerder dan zijn voorganger. Waar op "Eyes Open" een paar geweldige nummers stonden, staken die nogal boven de andere nummers uit. "A Hundred Million Suns" klinkt veel coherenter en consistenter. De andere reden is eigenlijk de laatste track op dit album. Het ruim zestien minuten durende en epische "The Lightning Strike". Deze compositie bestaat uit drie stukken, te weten "What If the Storm Ends?". "Sunlight Through the Flags" en "Daybreak". Dit is een prachtige meeslepende luisterervaring, die in zijn eentje al de vorige plaat overtreft. "A Hundred Million Suns" vind ik Snow Patrol's beste plaat tot nu toe. Trouwens, wat een prachtige hoes!

'Crack the shutters' en 'The Planet between us' zijn geweldig mooie nummers, maar dit is toch wel het minst goede album van The Snow Patrol die ik in mijn platenkast heb staan.

Fijn album voor rond de herfst en ook nog wel deze tijd van het jaar. Ik werd niet van begin tot eind weggeblazen, maar dat hoeft ook niet. De eerste drie nummers zijn gelijk erg sterk. Take Back the City is zelfs het eerste nummer van Snow Patrol dat ik me kan herinneren. Het bleek een fijn visitekaartje en zal waarschijnlijk altijd één van mijn favoriete nummers van de band blijven. Ik kan moeilijk uitleggen waarom, want ik weet dat het vrij 'rechttoe rechtaan' poprock is, maar de sfeer van dat nummer heb ik altijd geweldig gevonden. Schoonheid in eenvoud en gewoon een fijne meezinger.

Na dat nummer kakt het voor mijn gevoel een beetje in, maar vanaf The Planets Bend Between Us wordt de stijgende lijn weer verder doorgezet en vastgehouden. Het eindnummer is mij persoonlijk wat aan de (te) lange kant om echt blijvend indruk te maken, maar het maakt het album niet minder de moeite waard. Vond deze als geheel zelfs nog wat beter dan Eyes Open.

4*

Snow Patrol, de Britse band die zich eind jaren negentig vormde, heeft door de jaren heen een reputatie opgebouwd als een van de meest consistente leveranciers van melodische rock. Hun album "A Hundred Million Suns" uit 2008 bevestigt deze status met een verzameling nummers die varieert van introspectief tot bombastisch. Dit album laat de diversiteit van de band zien, zowel in muzikaliteit als in emotie.

Het album opent krachtig met "If There's a Rocket Tie Me to It". Deze song biedt een prachtige melodie die je meteen meeneemt, versterkt door een stevig en meeslepend refrein dat nog lang in je hoofd blijft hangen. Het is een perfecte opwarmer die je doet verlangen naar meer.

"Crack the Shutters" volgt en biedt een net zo fijne melodieuze ervaring. De song straalt warmte uit en de vocalen van Gary Lightbody zijn hier op hun best. Dit nummer voelt als een uitnodigende knuffel op een koude winterdag.

"Take Back the City" brengt een energieke sfeer, ondanks de ietwat voorspelbare "Ow woh woh"-interjecties. Het nummer is een ode aan stedelijke ervaringen en straalt een opzwepende energie uit die je bijna laat dansen."Lifeboats" verlaagt het tempo enigszins, maar blijft een prima track. Het nummer biedt een rustpunt en laat de luisteraar ademen, terwijl het toch een onderliggende spanning behoudt. Met "Golden Floor" komen we bij een track die een beetje uit de toon valt. De song lijkt niet helemaal in de flow van het album te passen, waardoor het lastig is om er volledig in op te gaan.

Gelukkig brengt "Please Just Take These Photos from My Hands" het tempo terug omhoog. Dit nummer zit vol spanning en energie, wat zorgt voor een hernieuwde betrokkenheid van de luisteraar. "Set Down Your Glass" valt helaas wat tegen. De song is te zoet en mist de scherpte die andere nummers wel hebben, wat het minder aantrekkelijk maakt.

"The Planets Bend Between Us" keert terug naar een langzamer tempo, maar doet dit op een fraaie manier. De song is teder en emotioneel, met een diepte die je raakt. "Engines" biedt een opzwepende melodie die perfect de balans houdt tussen energie en emotie. Het is een track die je met gemak opnieuw zou willen beluisteren.

"Disaster Button" is een echt Snow Patrol-nummer. Het heeft die kenmerkende sound die de band groot heeft gemaakt, met krachtige instrumentatie en een pakkend refrein. Het album sluit af met het indrukwekkende drieluik "The Lightning Strike: What If the Storm Ends? / The Sunlight Through the Flags / Daybreak". Dit meesterwerk neemt je mee op een muzikale reis die de perfecte afsluiting vormt van een fijn album.

Al met al is "A Hundred Million Suns" een prachtig samengesteld album dat de veelzijdigheid en het talent van Snow Patrol benadrukt. Van meeslepende melodieën tot introspectieve teksten, dit album biedt een rijke luisterervaring die zowel fans als nieuwe luisteraars zal bekoren.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl