The Cure - Greatest Hits (2001)

Mee eens; maar die cd 2. Die draai ik wel regelmatig.

Vrij makke verzamel-cd als je het mij vraagt. Dit is voor een publiek dat heden ten dage volgens mij helemaal niet meer bestaat. De tijden dat The Cure hit na hit scoorden ligt toch al wel een jaar of 15 achter ons, en aan de echte Cure-fan is dit al helemaal niet besteedt.

Nee, ik luister gewoon veel liever naar Staring At The Sea. Die zet gewoon alle singles van '78-'86 op rij en zo hoor je alle karakteristieken van The Cure langskomen. Galore heb ik niet, ik denk dat die me minder aan zal spreken.

Dit is een album voor de nieuwe generatie Cure fans die vervolgens langzamerhand de albums kopen om zodoende écht alle karakteristieken van de band te leren kennen!

Een prima album dus om mee te beginnen voor de generatie de nu bestaat en de generaties die nog moeten komen. Hit na hit scoren laten we wel aan Jan Smit c.s. over!

Ben veel meer liefhebber van Staring At The Sea als verzamelaar

Ok, we weten uiteraard dat Staring at the Sea + Galore (voor het vervolg) betere keuzes zijn.

Mijn aankoopargument was wel die bijgevleverde acoustische set.

Dààrvoor was dit de aankoop zeker gerechtvaardigd.

Want inderdaad voor de rest ontbreekt hier op de best of/greatest hits véél te veel, dat is zo.

Mijn stem voor deze verzamelaar is nog steeds 5*, maar dat is vooral omdat dit mijn allereerste kennismaking met The Cure was, een jaar of twee geleden. Ik had 'm toen zo vaak beluisterd, dat ik nu nog steeds, wanneer ik de laatste klanken van Boys Don't Cry hoor, verwacht dat A Forest gaat komen

Ik heb hier over na gedacht, en kan me toch wel voor stellen dat mensen moeite met The Cure hebben. Robert Smith heeft niet echt een toegankelijke stem, en klinkt tegen het vals gezongen aan. Alleen, bij mij raakt zijn stem me erg diep, dus stoor ik me er niet aan. Maar ik kan me er wel iets bij voor stellen.

Op de 1ste CD zat ik niet te wachten, die bestonden er al. Maar CD nummer 2 is echt een juweeltje. Van mij hadden ze er gewoon een dubbel accoustisch tegenaan kunnen gooien. Prachtig.

Elke Cure-verzamelaar zonder Charlotte Sometimes en The Hanging Garden is bij voorbaat al gedoemt te mislukken.

Dat zou ik niet durven zeggen maar de twee voorgenoemde nummers zouden zeker niet misstaan hebben op deze 'best of' van The Cure.

Ik vind het zowieso al not done om een paar van hun meest belangrijke albums compleet te negeren, en de fan weet natuurlijk al welke.

Waardeloze verzamelaar dit. Een of andere cash-in door een bloedeloos platenlabel. Sowieso vreemd dat er zo weinig goede cure-verzamelaars zijn. Misschien wel omdat de singles eigenlijk bij lange na niet het beste werk zijn van deze band. Standing At The Beach is eigenlijk nog veruit de beste, en het magnifieke Join The Dots, maar dat zijn dus juist géén singles en zelfs weinig reguliere albumtracks. Maar stukken interessanter dan dit.

Join The Dots...

Ik heb ook nooit de cd gekocht, maar wel de dvd uitvoering, toch leuk al die grappige en mooie videoclipjes op een rij en dan de fantastische acoustische live zwart/wit uitvoering. "Standing At The Beach" is inderdaad veel beter dan deze cd.

Een greatest hits zonder Pictures of You erop, ongelofelijk. Het is natuurlijk geen hit geweest, maar wel een single dus... en zo mis ik nog wel meer, maar dit zullen wel de nummers zijn die het hoogst gescoord hebben neem ik aan. Die acoustische cd erbij is wel een leuke hebbedingetje.

Vandaag geleend uit de bieb, voornamelijk voor de laatste vier liedjes, die kende ik nog niet.

Die laatste vier liedjes lijken stuk voor stuk op liedjes die niet goed genoeg voor 'Wish' (dat album uit '92) waren. Beetje zelfde sfeer als je het mij vraagt.

Maar niemand vraagt het mij, dus moet ik het zelf maar zeggen: niet hun beste liedjes, en zeker dat het ook geen 'Greatest Hits'- liedjes zijn. Althans, niet in de kringen waarin ik 'The Cure' wel eens beluister/bespreek.

Gelukkig staan er ook nog wel hele goede dingen op deze schijf, dus heb ik niet voor niets dit ding geleend uit de bieb. Toch vind ik dit een verzamelaar die ik niet meer dan 3 sterren mag toekennen. Ik ken er zelfs minder toe: 2,5.

Sorry Robert, maar het doet me een beetje denken aan gelduitdezakklopperij. Natuurlijk kan ik je dat niet kwalijk nemen, want ieder mens mag proberen om wat centjes te verdienen.


By the way: het begin van het 17e liedje, Cut Here, doet me heel erg denken aan een liedje van Frankie Goes To Hollywood.
Na zoeken denk ik dat het zelfs dat liedje van Bruce The Boss Springsteen is: Born To Run.
Ja, dat doet me er wel aan denken.

Galore is ook heel functioneel als opvolger van Staring At The Sea, denk ik.
Maar beter?

Je zou kunnen zeggen dat dit album gemaakt is voor een groter publiek, meer pop dan het echte 'cure geluid'. Helaas, dit is zeker niet mijn greatest hits van the cure. Ik mis nummers als, there is no if, bloodflowers, siamese twins, other voices enzovoort:)
Een 3 geef ik het omdat het in het algemeen vrij normale, goede muziek is.,

't Is maar net wat je onder "hits" verstaat. Vaak zijn dat de uitgebrachte singles die de "hitparade" hebben bereikt. Daarnaast ben ik het wel met je eens dat er een paar goede nummers missen.

Reeds bekend met Pornography en Disintegration. Die laatste staat zelfs in mijn toptien. Ik wist even niet meer aan welk volgend album uit het grote oeuvre van The Cure ik me moest wagen, dus ik dacht laat ik eens een Greatest Hits proberen... zodoende deze geluisterd. Blijkbaar een verkeerde keuze gemaakt? Want jemig.. wat klinkt dit anders...

Zelfs Lullaby en Lovesong klinken niet op deze cd

Eerder genoemd hier maar ik wil nogmaals een lans breken voor de in sommige gevallen aanwezig 2e cd van dit beledegingetje voor fans.
Dit is namelijk de acoustische cd, uitvoeringen van veel van de bekendste nummers, maar zo, zo ongelovelijk goed. Je kunt hieraan horen dat dit een briljante band is. Zo goed blijven de nummers staan in een totaal andere setting. Het is waarschijnlijk vloeken in de kerk, maar sommige nummers lijken nog wel beter als het orgineel, Lullaby bijvoorbeeld.

Het zou niet meer als een zege zijn als dit (semi)acoustische meesterwerk los uitgegeven zou worden, liefst met nog een schijfje er bij. Ik krijg er geen genoeg van.

Je kunt beter de compilaties "Staring at the Sea" en "Galore" kopen dan deze, die zijn veel vollediger.
Van hun reguliere albums zijn "Seventeen Seconds", "Faith" en "Disintegration" aanraders.

Vergeet je niet een paar essentiële albums?

Deze 'Greatest Hits' is inderdaad zo onvolledig als het maar zijn kan. Ja, het kan een leuke instapper zijn maar ik vind toch dat je een enorm vertekend beeld van the Cure voorgeschoteld krijgt.

Inderdaad misschien goed als instapper, maar er zijn betere en volledigere compilaties.
De reguliere albums geven een beter beeld van the Cure en vormen een eenheid en sfeerbeeld. "Seventeen Seconds", "Faith" en "Disintegration" zijn toch wel de 3 meest essentiële albums die the Cure op hun best laat horen en die iedere muziekliefhebber in zijn platenkast zou moet hebben, al hebben ze natuurlijk nog meer goede albums achter hun naam, hoewel ik de laatste 3 minder vind.

Dit album was het eerste Cure-album dat ik opgepikt heb en ik was er meteen weg van. Het geeft inderdaad een vertekend beeld (als je dit verzamelalbum naast, zeg maar, Faith of zo legt, merk je dat meteen) maar gelukkig stond ik daar voor open. Omdat het onvolledig is een 3,5*.

Perfecte verzamelaar denk ik voor wie The Cure apprecieert bovengronds.
The dark side of hun aanhang blijft op hun honger zitten. Ik niet, Killing an arab en Saturday 10:15 zijn mijn ding niet. Voor mij persoonlijk dus wellicht de beste verzamelaar die ze konden samenstellen.
3,5*

Ze staan buiten de albums om ook als een huis.

Sommige bands lenen zich niet zo geod voor verzamelaars, aangezien het nu eenmaal oevreverzamelaars zijn. The Cure en bijvoorbeeld ook The Simple Minds hebben verzamel cd's die je als liefheber niet graag tegenkomt in andermans muziekverzameling. Het is een beetje hetzelfde als een Amerikaan die in 5 dagen even Europa komt doen.......kun je beter 1, 2 of 3 landen goed bezichtigen. In mijn optiek beste bezoeken:
17S,en Disintegration, als dat bevalt dan verder doorschakelen....

Erg lekker verzamel cdtje van de mannen van The Cure. Ook al is hij niet volledig, toch vind ik dit het beste overzicht. Moet wel toegeven dat ik het nummer Primary mis..

Verder staan al mijn Cure favorieten erop!
4*

Just like heaven, WAT EEN INTRO, kei-kei-gaaf.
Ik ben Simple-Minds fan en dan met name van het oudere werk, maar Just like heaven, men, it feels just like that. Het beste pop-nummer aller tijden ??.
Voor mij blijft het beste Cure album "Pornography" = jeugd-sentiment.