The Fireman - Electric Arguments (2008)

Ik vind het wel een prima uitspraak voor het memorabele quotes topic. Vind je het goed als we het daar voor gebruiken?

Als iedereen met betrekking tot het woord rotzooi en vergelijkbare strekkingen wordt geband op musicmeter zou het hier een maar een kale bedoening zijn. Alleen nog met een groepje laatst overgeblevenen die kritiekloos alles wat er verschijnt tot zich laten komen en vooral geen kritieken durven schrijven.

Ook ik was, gebaseerd op heden en verleden, snel geband geworden. Neuh, laten we maar gewoon iedereen z'n mening laten geven. Het woord rotzooi vind ik nog niet zo erg, als iemand dat nu vind.

beste musician, ik was slechts aan het kidden. maar rotzooi in verband met materiaal waar sir paul zijn best op heeft gedaan (dus we denken even niet aan de jaren 80 coke-dip) is toch een soort blasfemie.

en pittige kritieken moeten moeten natuurlijk. liefst gefundeerd, maar bij gebrek aan fundament, zonder mag ook.

en een geintje ook, dacht ik zo!

Dat dacht ik al

Jammer voor het memorabele uitspraken topic!

Paul McCartney maakt inderdaad zelden rotzooi, toch is zijn oeuvre zo enorm dat ik wel enige slippertjes wil vermelden, Paul McCartney 2 en Wild Life. Die eerste twee albums van de Firemen ken ik overigens niet.

Ik moet hier tot mijn spijt toch echt 'Press To Play' en 'Give My Regards to Broad Street' aan toevoegen.

ik ken alleen de "vorige" en deze en ik vind ze bijzonder. beter, interessanter dan zijn tot nu toe lataste.

zag dat meneer slayer mijn reactie niet helemaal naar waarde schatte. dat krijg je soms met ironie...

dat uitsprakentopic vind ik nog steeds wel een idee hoor! ik zie soms mooie langskomen, ludiek, tranentrekkend eerlijk of tenenkrommend. als je eraan begint, ik ben je man!

En ik tot mijn geluk McCartney 2 en Wild life vanaf halen.

Ieder z'n eigen McCartney slippertjes, uiteraard. Ik zou Pipes of Peace ook nog zo kunnen toevoegen

de grootste bende van de meester staat op press to play idd.
op ieder ander album kan ik wel iets moois vinden (al kan t zoeken zijn).

Ok, no hard feelings. Dacht dat het serieuzer bedoeld was.

"Press To Play" is best een genietbaar album qua songs, maar die worden enigszins verpest door de verouderde (toen hippe) productie van Hugh Padgham.... Dit terzijde... "Off The Ground" daarentegen...
En zo zien we maar dat er juist bij McCartney van die albums tussen zitten die door de één als puik worden beschouwd en de ander als Klein Meesterwerk. Idem voor dit album; het heeft z'n sterke momenten, maar het is m.i. hier en daar wat geforceerd. Al met al vind ik dit zelf gedurfder dan Memory Almost Full en smaakt juist de experimentele kant naar méér!

Interessant; de koppeling van drone-y en cleane sologitaarwerk met dampende en stuwende electronica in Lovers in a Dream klinkt best vergelijkbaar met iets van Darkside (vooral Paper Trails), wiens debuutplaat geroemd werd om hun vooruitstrevende karakter.