Mingus - The Black Saint and the Sinner Lady (1963)

mooi stukje weer eazyfan
Mingus speelt volgens mij trouwens de piano solo's vooral, maar dat zal ik moeten nakijken, als ik het nog zou kunnen kan vinden.

Wat een prachtige plaat, voor mij vanaf nu een van de 3 beste Jazz-Cd's ooit, Charles Mingus is gewoon een genie mensen!

Ik heb deze Cd een tijdje geleden gekocht, ik bewaarde hem tot een Jazz-rotatielijst van grote beloftes, maar gisteren besloot ik dan toch te 'zondigen' door 1 keer te luisteren, enja genialiteit als dit luister je natuurlijk niet maar 1 keer eens het je gebeten heeft vanaf de eerste keer. Ik wou vandaag voor de 10 luisterbeurten gegaan, raakte jammer genoeg wel maar aan 5 (omdat ik besloot om op cafe te gaan eigenlijk). Na 5 luisterbeurten op 1 dag kan ik er nog steeds niet genoeg van krijgen:

Charles' stukken en zijn orkest van 10 medespelers zijn gewoonweg geniaal, van prachtige melodieën tot prachtig samenspel en subtiele inspelingen op elkaar: het klopt tot in het kleinste detail. Van uiterest geweldige krachtige momenten tot mooie rust, deze Cd heeft het allemaal, dan nog een hele collectie van verschillende instrumenten die samen één prachtig geheel vormen. Ik kan echt bij momenten niet geloven dat Mr. Mingus hier alles geschreven heeft. Ik heb tijdens het luisteren echt gelet op details die voor mij belangrijk zijn en tot conclusie gekomen dat dit perfectie is. Die bas-stukken van Charles zijn momenten ook echt om van te watertanden vind ik

Kortom:
Ik maak er deze keer en voor nu nog niet teveel woorden aan vuil! Gewoon luisteren en genieten, plaatsje in mijn top3 voor nu, later miss wat zakken, wie weet?

*****

Zakken???? :O

Stijgen

Misschien wel Dit is nog maar mijn eerste kennismaking met Meneer Mingus, als ik grotere fan ben en zijn muziek beter ga begrijpen kan dit nog stijgen!

Onlangs voor 7 euro aangeschaft, enthousiast geworden door jullie mooie verhalen en gelukkig geen spijt.
Originele en opwindende jazzplaat is dit.
Heb hem al vele malen gedraaid en hij wordt steeds beter.
Enig minpuntje vind ik de laatste minuten van track 4, waar tot vier keer toe het tempo wordt opgevoerd. Beetje irritant, maar verder geen kritiek. xxxx

Ik heb op dit album gisteren gestemt op 22:22, die 2-en kunnen gewoon geen toeval zijn.

Op naar #2 in mijn top10 zelfs

Fantastisch album, net weer geluistert na zware schooldag, altijd erg leuke plaat om op te relaxen en uit je dak te gaan, ik kan best verstaan waarom sommige mensen dit niks vinden, ik vind dit album wel uiterst geniaal!

Nu plaatsje hoger! Nu blij? John Coltrane steekt hij wel heus niet voorbij.

Ik ben trots op je

Eigenlijk ben ik echt verslaafd aan dit album, ik luister vooral de eerste 3 tracks erg erg veel, mijn grote favoriet: Mode D - Trio and Group Dancers / Mode E - Single Solos and Group Dance / Mode F - Group and Solo Dance luister ik pas later en zo af en toe.

De eerste 3 tracks zijn echt verschrikkelijk goed, Track A - Solo Dancer is lekker krachtig/uitdagend, krijg vooral naar het einde toe kippenvel van de uitstraling van die track. Track B - Duet Solo Dancers is gewoon lekker romantisch, dat begin is echt zo mooi! Geweldige piano-stukken begeleid door de medespelers, hoe het dan van mooi rustig tot erg krachtig overgaat vind ik subliem. Track C - Group Dancers is dan zowat het toppunt van de 3 tracks, piano die zo heerlijk klinkt en als die fluit-deun er dan in komt! Beter dan dit wordt het niet.

Mode D - Trio and Group Dancers / Mode E - Single Solos and Group Dance / Mode F - Group and Solo Dance: gewoon een soort samenvatting van het album zeg maar, je herkent de herspeelde stukken, alleen zit het allemaal zo goed verwerkt in een compositie van 18min. Je zou kunnen denken dat deze track een tekort aan originaliteit is door de letterlijke herhalingen bij momenten, maar zo zie ik het niet, eerder de samenvatting van de 3 eerste tracks maar dan nóg beter uitgewerkt, vooral als ze op het einde uit hun dak gaan, echt tot ultieme heb krijg je het, het spelplezier druipt er van af! Fantastisch gecomponeerde muziek, genialer dan dit wordt het niet...

***** en mijn 2de favoriete Algemene-/Jazz-Cd (na A Love Supreme)

Ken iemand mij vertellen welke van de 3 saxofonisten dat is op 'Track C - Group Dancers' die echt de sterren van de hemel speelt? Je hoort hem langs het rechtergeluid. Begint zo ongeveer vanaf 2:57, hij speelt volgens mij gewoon door, je hoort hem heel de track lang eigenlijk als een soort leider spelen, via het rechterkanaal dus. Ik ben erg benieuwd naar zijn verdere kwaliteiten:

Is dat Jerome Richardson op de Soprano of Baritone?
Charlie Mariano op de Alto sax? of
Dick Hafer of de Tenor?

Ik denk dat het Mariano is, maar pin me er niet op vast.

Heb dit album al een tijd in mijn bezit maar dankzij mume weer herontdekt, pure klasse! trouwens Time Out van The Dave Brubeck Quartet mag er ook wezen!

Ben inmiddels helemaal om.
Hoe meer je hem draait hoe verslavender.
Welke andere Mingus albums zijn volgens jullie de moeite waard ?
Deze man heeft namelijk veel geproduceerd.

MINGUS AH UM (beste Jazz plaat EVER)

&

MINGUS OH YEAH (ook niet 'schlecht')

Blues & Roots is ook een aanrader, zelfde jaar als Mingus Ah Um .

Thanx LeRoi en Eazyfan, ga ik zeker luisteren.

Dames en Heren,

Ik heb volgens mij een nieuwe numero uno. Deze plaat raakt niet uit mijn Cd-speler de laatste maanden, ik denk dat mijn Cd-speler er verzot op is en ik kan het apparaat geen ongelijk geven. Wat een machtige plaat is dit toch! Charles Mingus aan het toppunt van zijn carriere, voor hij muziekant was was hij naar het schijnt pooier, nou hier nog steeds dezelfde, alleen in plaats van vrouwen te pooieren doet hij dat hier met de instrumenten en wat voor resultaten hij bekomt is te mooi voor woorden.

De laatste tijd draai ik vooral de Group-composities erg veel, ik zal elke compositie tot nu toe wel zo'n 25 keer gehoord hebben. Die laatste 18min-compositie is gewoon de 3 samengevoegd en verbeterd, die leg ik zelden op, alleen als ik het album speciaal nog eens herluister of bij gelegenheden, die is echt 'heilig', een van de 3 beste Jazz-tracks die ik ken. Vooral als ze op het einde voor de 100% gaan druipt het spelplezier er van af.

Weeral zo'n prachtig Jazz-album met een thema, (heeft niet elk Jazz-album gewoon een thema??), ik neem aan van niet maar enfin. A Love Supreme was lang mijn #1, misschien nog steeds, maar deze plaat komt wel erg erg dichtbij. Geniale muziek van de allerbovenste Jazz-plank die 2 albums, dan mag ik natuurlijk mijn 3de favoriet album in dit genre niet vergeten: Kind of Blue.

Ik herluister nu eventjes een paar stukken van Mingus Ah Um, valt me eigenlijk op dat dit album compleet anders is, hier is het echt meer 1 geleid orkest, doet me terug denken aan het onstaan van Jazz en alles, alleen is hier veel meer geïmproviseerd en alles. Ik zou eigenlijk wel durven beweren dat deze plaat praktisch de vloer aanveegd met gelijk welk album ik ken, dit kon ik vroeger niet altijd zeggen (ook niet toen A Love Supreme me favo album ooit was), een nieuw en leuk gevoel in verband met muziek. Dit album heeft ook een prachtige duistere sfeer a la Somethin Else vind ik. Alleen was dat de triestige Herfst/Winter-plaat. Dit is echt meer de liefdes-plaat. Eigenlijk ook maar best logisch, dit album was dacht ik gewijd aan zijn geliefde. (Zie titel, tracktitels en ondertitels).

The Black Saint and The Sinner Lady, A Love Supreme of Kind of Blue? Ik zou het bij God niet weten wat ik zou moeten nemen moest ik naar een onbewoond eiland moeten voor een maandje. Kind of Blue zeker en vast niet, alhoewel dit durf ik ook niet steenvast te beweren, zou perfect zjn voor rond de avonden. A Love Supreme past eigenlijk altijd, alleen vind ik 33min misschien wat te weinig om maandje mee rond te komen. (Terwijl de albumlengte en alles aan dat album perfectie is), en er is misschien dringend eens nood aan wat verandering. The Black Saint and The Sinner Lady dan maar. Maar om nu eventjes terug te keren naar de realiteit, zit ik op een onbewoond eiland? Nee. Ga ik daar binnenkort naartoe? Niet dat ik het weet.

Deze plaat variëert ten opzichte van alle andere Jazz-platen perfect zoals ik het wil op alle vlakken, enige moment mooie rust en adembenemend paino-spel, ander moment moet ik toch eventjes op adem komen nadat ik volledig uit mijn dak gegaan ben. 3 Composities die juist mooi duren en totaal niet vervelen en om het af te sluiten mijn 3de favoriet Jazz-track ooit. Wordt het eigenlijk nog beter dan dit? (Voor mij althans niet). Charles Mingus mag dan niet de beste piano-speler of bassist in de Jazz-geschiedenis zijn. Zijn composities zijn méér dan geniaal, hoe hij alles in elkaar heeft gezet, ze op elkaar liet inspelen voor de melodieën en alles zorgde, (Ik neem toch aan dat hij dit voor zijn rekening nam), zegt meer dan genoeg. Ik ben me er natuurlijk ook van bewust dat veel op dit album geïmproviseerd zal zijn, daarom verdienen ze alle 11 gezamelelijk respect.

Zo, ik heb weer zo'n stukje geschreven, valt me wel op dat ik met de keer minder over de muziek zelf vertel maar echt meer rond de pot draai, voor de mensen die dit gemerkt zouden hebben: positieve of negatieve verandering? (Niet dat ik echt een antwoord verwacht maar alvast bedankt). Vergelijk dit anders met mijn revieuw bij Bitches Brew, daar beschreef ik echt elke track en alles, ik weet niet waarom maar dat lukt me hier niet, ik kan dat natuurlijk zo doen, elke track eens opleggen en uitleggen, maar eigenlijk wil ik liever dat mensen dit zelf ontdekken en luisteren in plaats dat ik het al vertel. Natuurlijk zit er nog een groot verschil tussen zelf waarnemen en erover horen/lezen maar enfin.

#1 Jazz-album ooit voor mij, en ik die nog schreef dat dit A Love Supreme niet zou kunnen inhalen, zou me ook niet verwonderen als dit weer verandert binnenkort, maar voor nu toch.

*****

Join the club, Eazyfan!

Met alle plezier ,we zijn al met 4 zouden er eigenlijk zowat 40 moeten zijn .

Wat een passie. Mooi geschreven.
Mooie top 10 trouwens Eazy !
Werd ook wel een keer tijd trouwens.

P.S. Nog even en je wordt de aERodynamIC van de JAZZ

Terwijl ik hier het eerste bericht heb geplaatst en dat haalt het bij lange na niet bij die van eazy: mooi geschreven

Ik geef ook toe dat het mij niet lukt om bij jazz-albums iets te schrijven, dus ik laat het graag aan anderen over!

Ik ben blij dat het stukje jullie bevalt, bedankt voor de complimenten, voor mensen als jullie doe ik dit trouwens met alle plezier. Bij Kind Of Blue deed ik dit ook overlaatst, grote verschil ligt hem alleen dat dat album makkelijker te beschrijven is track per track. Maarja zoals Mingus ooit eens zei en jij aantoont in je eerste bericht hier :


Ik moet niks uitleggen, gewoon eigen mening en nieuwe mensen aanzetten. Enjoy!

Leuk: toen ik mijn eerste stuk schreef was de Mingus belangstelling nog niet zo heel erg groot (op wat verstokte jazz-liefhebbers van deze site na). Het was toch meer Miles Davis die het hem hier deed, wat overigens niet erg is want dat is evenzo een grootheid.
Maar het doet me als Mingus-liefhebber deugd dat hij inmiddels heel erg naar voren is gekomen hier op mume (en velen zijn me heel dik voorbij gestreefd in hun belangstelling)

En voor wat jou persoonlijk betreft sta ik versteld hoe hard jij die jazz in gedoken bent, zeker ook gezien je leeftijd. Het waren vooral users als blabla, koekebakker en elmeromero die er verstand van hadden en hier en daar wat te melden hadden (sorry als ik iemand nu vergeet), terwijl b.v. Zachary en ik er heel voorzichtig in gingen (onze tenen beroerden het water, waar jij er juist met een grote plons ingesprongen bent)

Goed bezig, eazyfan. Je top 2 is inmiddels hetzelfde als de mijne (zij het omgekeerd), zie ik, en ook bij mij doen ze trouwens heel erg weinig voor elkaar onder. Mag ik je misschien mijn nummers drie en vier aanbevelen?

Ik heb ze al allebei gezien in je account Heb ze al allebei in bezit. Erg bedankt.

Gisteren weer eens gedraaid op een sombere maandagavond.
Opnieuw omver geblazen door dit schitterende album.
Ik kan er niet meer omheen, Charles Mingus komt op 4 binnen in mijn top 10. Wat een weergaloze muziek.
Dit album ontstijgt de jazzmuziek.

Op naar de top 250

Ik weet dat het niet toepasselijk is jezelf te quoten, maar ik kan nu op me eigen vraag van toen antwoorden. Correct me if I'm wrong

Mingus Ah Um: Hard Bop, merk je ook wat aan die Bob-structuur in de tracks.
The Black Saint and the Sinner Lady: Free Jazz.

Allebei geniaal gecomponeerd, en dit album ligt idd wat zwaarder in het gehoor, is ook stuk ingewikkelder omdat hier soms echt véél instrumenten tot het uiterste gaan terwijl op Mingus Ah Um het allemaal "gestructureerder" is.

Gestructureerder is het zeker niet. Dit album is tot in de kleinste details voorbereid, en dat hoor je ook echt terug. Verscheidene passages zijn zelfs ge-overdubd. Onmogelijk free jazz te noemen dus. Het verschil met Ah um is eerder dat die een stuk conventioneler is in opbouw van de nummers, en ook een stuk minder coherent over de breedte. Da's logisch natuurlijk omdat op deze plaat een hoop thema's in verschillende nummers terugkeren. Het is eigenlijk gewoon één lange suite met een continu timbre, en geen setje aparte nummers.

Paalhaas Waar zou ik hier staan zonder jou? Erg bedankt.

Wat een prachtige plaat. Het is de eerste van Mingus die ik hoor, maar ik heb hem de afgelopen 2 dagen nu al een stuk of 5 keer geluisterd, het blijft genieten en je ontdekt steeds nieuwe dingen.

Gauw eens wat andere platen van de beste man opzoeken!