Animal Collective - Merriweather Post Pavilion (2009)

Nou moe, wat wordt Also Frightened onderschat, zeg.
Beste nummer van de plaat, vindt mij.

Heb al in geen tijden zo'n briljantie video gezien!

Daar ben ik het roerend mee eens! Ik heb m dan ook bij een der 3 favorieten van mij staan .

Ik vind 'm zelf ook erg leuk, onderschat idd, maar ik kan niet zeggen 'leukste nummer van de plaat'.

If I could just leave my body for the night

en KNALLEN!

Animal Collective. Er moet iets goeds aan zijn. Het probleem bij mij is dat ik zo'n plaat nooit volledig kan beluisteren. Ik haak erg snel af. Het het met Strawberry Jam geprobeerd, een ander album waarvan de naam me nu niet te binnen schiet en nu dan ook met deze.
Ik weet niet wat ik met deze band moet aanvangen.

Mja is deze niet een pak toegankelijker dan veel van hun eerder werk? Heb ook van die bands waarvan ik niet weet wat ik ermee moet; veel singer-songrwiter platen die ik wel mooi vind klinken maar waarbij ik idd ook snel afhaak.

Singer/songwriters zijn over het algemeen ook mijn ding niet. Enfin, ik zal nog maar eens op m'n tanden bijten. Want als iemand zegt dat een plaat ontoegankelijk is barst er een vonk los in mij. Dan moét ik hem kennen, ik wil niet toegeven aan die ontoegankelijkheid. Tot binnenkort met mijn stem!

na 5 luisterbeurten het kwartje nog steeds niet gevallen, ik heb hier helemaal niks mee. ze doen me allemaal veel te moeilijk, orgineel wel, maar goed? Nee, IK VIND dit een aardig overschatte band, met al die loofende reacties.

Voor de mensen die Animal Collective geweldig vinden, ik heb een supertip: klik!
Geniaal nummertje, 5 sterren

Ja, inderdaad een heerlijk nummer. Ik had hem via P4K al opgezocht.

Begin nu pas echt door te krijgen hoe briljant dit album is, en hoe origineel en knap de liedjes in elkaar zitten. Ben benieuwd naar dat ODDSAC (http://oddsac.com), maar tot die tijd hebben we gelukkig genoeg spacende clips van AC op YouTube.

Ik zit ergens tussen verslavend (5*) en barstende koppijn (0,5*) maar het neigt toch naar het eerste. Ik wist niet wat te verwachten, en dat is exact wat ik heb beluisterd. Verder is Bluish mijn voorlopige favoriet. De link met the Beach Boys kan ik wel horen, toch qua zang.

Wat is Daily Routine toch een fascinerend nummer. De beste combinatie van een hiphopbeat, rare kermisgeluidjes en een prachtige stem ooit!

Ik snap niet wat hier zo goed aan is. Voor dat My Girls niet, waarschijnlijk is het vast fantastisch maar die sound van dit album spreekt mij echt niet aan. Er komen bijna geen lage klanken in voor en alles is zo vreselijk nasaal. Brothersport is wel een leuk nummer trouwens. Ik weet het niet hiermee....

Ik wil wel eens proberen het uit te leggen, want ik begrijp zeker je kritiek. Eigenlijk is het gewoon een rit op een dolgedraaide kermismolen zoals die ervaren moet worden door iemand die vooraf door zijn 'vrienden' (moeder zei nog dat ze niet te vertrouwen waren!) LSD is gevoed onder het valse mom van een wedstrijd tic-tacjes eten. Het speciale en aantrekkelijke aan de muziek is dat Animal Collective erin slaagt om als het ware de flikkerende lampjes en razendsnel ronddraaiende eenhoorns te vatten in muziek. In the Flower bijvoorbeeld heeft zo'n duister randje, of ligt dat aan mij?

My Girls was het enige nummer dat ik bij de eerste luisterbeurt al kon smaken, en het is nu nog steeds mijn favoriet. Lekker vrolijk (nog zo'n kernwoord) en eigenlijk een heel klein beetje een zielig liefdesliedje. Onze pandabeer wil gewoon een deftig huisje voor zijn liefje, helaas blijft 'ie steken bij "four walls and adobe slabs" - waar is je dak dan? De heerlijke harmonieën, de stuiterende bas, de samples ("Oooow!"), ... Animal Collective boetseert hier mijns inziens een fantastische meezinger.

De link met the Beach Boys waarover hier gediscussieerd is begrijp ik zeker, al is het lastig om mannelijke samenzang te verzinnen die niet aan Brian Wilson doet denken. Her en der loopt het wel ietwat stroef. Also Frightened geraakt eigenlijk nooit echt uit de startblokken en Daily Routine verzand in een soort rustmoment.

Summertime Clothes is meer dan onderhoudend maar schat ik toch minder in dan Bluish, het meest straight-forward popnummer.
Prachtig stukje tekst vind ik dit.

Taste is waarschijnlijk het minste nummer van het album en werkt soms wat op de zenuwen. Want dat is wel een onmiskenbaar minpunt; soms had er wat gesnoeid mogen worden in de herhalingen. Lion in a Coma komt daar makkelijk mee weg door de geniale didgeridoo en een refrein waarvan je pupillen spontaan verwijden, maar bijvoorbeeld Brothersport ('support your brother support your brother support your brother support your brother...') is eigenlijk wel een serieuze zit als je er met volle aandacht en de koptelefoon tegenaan gaat.

Ik ben nog wat nummers vergeten, maar eigenlijk komt het er op neer dat Merriweather Post Pavilion een speels album is dat voor dit soort muziek best toegankelijk is, en erg leuk is voor als je eens 'iets anders' wilt beluisteren. Misschien moet je de videoclip van Brothersport eens bekijken, daarin zie je kinderen in de weer (nou ja - ze krijgen carte blanche) met verfbussen en het resultaat is een echte mengelmoes van kleuren. Niet binnen de lijntjes, maar wel leuk om naar te kijken, maar met mate .

Also frightened en Taste zijn voor mij juist twee van de interessantste nummers van dit album .. hoe lang ken je het album al ?

2 weken.

My Girls is heerlijk! hypnotiserend en opwindend tegelijk

Vorig jaar trok dit door de gave hoes mijn aandacht, maar ondanks alle lovende kritieken is dit toch niet bepaald mijn ding.

Waar het genre Folk vandaan komt is me een raadsel. Ik ervaar dit als een gigantische muur van elektronische geluiden en zang die op me afkomen. De hele cd is helemaal dichtgeplamuurd met geluid. Van bijvoorbeeld 'Summertime Clothers' word ik helemaal nerveus en gestrest. Daarnaast trek ik de beats die er soms onder zitten echt niet.

Ik heb het geprobeerd, maar het mocht helaas niet zo zijn. Ik vrees dat het niet veel zin heeft om ander werk van deze band een kans te geven?

Nee, als je dit al zo ervaart dan ga je het oudere werk al helemaal niet trekken. Summertime Clothes is nota bene een van de toegankelijkste nummers...

Je zou evt. nog Fall Be Kind kunnen proberen, het EP'tje van eind vorig jaar. Stuk rustiger.

Moet zeggen dat ik dat in het begin ook sterk had, het album kwam enorm chaotisch en bombastisch over, maar naarmate je de nummers begint te kennen en de teksten mee kunt zingen begint t wel te dagen: het is heerlijk! Maar als het niet in de smaak valt begrijp ik dat, het is nogal een typisch geluid en ook in z'n genre uniek. Dat moet je maar net grijpen, of t laat je koud.

Aanvankelijk wist ik ook niet wat ik van dit album moest denken maar tenslotte was ik om. Folk zou ik dit ook niet noemen, misschien elektronic (meets Beach Boys).
Als een album je niet bevalt omdat de muziek te buitenissig is kun je het best die een tijd laten liggen dan opnieuw beluisteren. Misschien heb je dan een andere kijk op.

Nou ja, misschien dat "Sung Tongs" nog wel iets is voor wie dit allemaal te ADHD, elektronisch en eh... te weinig pure "folk" vindt, da's tenslotte een voor het leeuwendeel relaxte, akoestische plaat. Al blijft het Animal Collective natuurlijk, die plaat is op zijn manier nog een pak ontoegankelijker dan MPP.

Ik heb nog eens hem geluisterd en het is eigenlijk een zeer behoorlijke plaat aan het worden.

Ik heb niets tegen elektronica verwerkt in dergelijke muziek, ook niets tegen de 'rustige' zang, maar dit bezorgt mij echt koppijn! Misschien later nog eens proberen, maar dat zal niet voor direct zijn vrees ik...

Er staan best leuke nummers op, maar het is me veel te druk en is inderdaad enorm vol. Te vol om een luisterbeurt van te genieten, ook al zijn sommige nummers dus best goed. Summertime Clothes bijvoorbeeld.

Als er één nummer enorm druk en vol is, dan is het Summertime Clothes wel... Misschien wat vaker luisteren?

Heb 'm naar mijn idee vaak genoeg geluisterd, en ik zie dit eigenlijk niet een van mijn favorieten worden. Mijn psychedelica heb ik liever laid-back en harmonisch in plaats van abstract, druk en met veel digitale trucjes.

Paar keer geprobeerd, vindt het met AC nu teveel geneuzel worden, Sung Tongs was/is magnifiek, maar het wordt met de plaat veel minder, geldt ook voor Ariel's solo projecten. Zwaar overschat wat mij betreft.