Kanye West - 808s & Heartbreak (2008)

Ik ben op zich wel benieuwt naar het artikel. Ik vrees echter wel dat het een beetje is zoals jij het beschrijft. Iets teveel interessantdoenerij. Dat laatste vind ik dan wel weer een beetje raar; is gewoon een personal matter. aEro schrijft ook zo zijn reviews.

Haha, stop your bitchin'!

Die single vind ik steeds leuker worden. Vormde ook wel een hoogtepuntje gisteren in de sporthal.

Touché! Het is niet alsof Kanye door zijn gevoelens te uiten (wat ik hier ook niet echt hoor) plots de grenzen van de mannelijke muziek verlegt.

Heb hier 2 totaal vetschillende recensies over gelezen (Statemagazine en Hiphopleeft). Aangezien ik me vaak wat beter kan vinden in recensies op Hiphopleeft verwacht ik niet al te veel van het album. Dat hij het album eerder wil uitbrengen omdat hij het zo snel mogelijk wil delen met zijn fans of iets dergelijks is natuurlijk bullshit. Hij wil graag nog een graantje mee pikken van de autotune-hype nu het nog "in" is. Heb nu 2 nummers gehoord Love Lock Down en Heartless en ik denk niet dat ik het album verder ga checken. Vind zowiezo dat hele autotune gedoe irritant worden.

ik denk ook niet dat, dat nu is wat deze muziek bijzonder zou moeten maken. Volgens mij gaat het er bij de meesten om dat hij auto-tune muziek maakt die wel werkt. I.t.t. tot Lil wayne en kornuiten.

Hoe irritant is het nummer Paranoid eigenlijk. Eén van de zwakste nummers die ik ooit op mijn computer heb staan.
Voor de rest kan dit album er nog mee door, maar ik ben absoluut geen fan

het hele album gaat helemaal niet om autotune! hij gebruikt het alleen.

Ik vind Paranoid zeker geen zwak nummer...

Ik vind de cd echt nog wel goed. Het is anders, maar hij heeft wel zo zijn redenen... Als je ziet hoe sommige artiesten, die zichzelf dan nog hip-hopartiesten durven te noemen, de hip-hopmuziek gewoon naar de vaantjes helpen, kan ik er wel inkomen dat je eventjes een andere weg wil proberen...
Het is een wat gevoeliger album, vind ik. Hij heeft dan ook al het één en ander meegemaakt afgelopen jaar.

Hij heeft eens iets anders geprobeerd, de ene apprecieert dat en de andere niet... Ik vind het leuk dat hij eens een andere weg is opgegaan en ik vind dan ook persoonlijk dat hij het nog goed heeft afgewerkt.

Mja... dat is dan ook maar mijn mening erover...

En voor zijn liefhebbers van zijn originele stijl, maak jullie geen zorgen; normaalgezien lanceert hij zijn volgende album ergens in juni 2009 in zijn gewone, traditionele stijl...

Het origineel.

Dit album valt me toch ietwat tegen, zeker gezien zijn eerdere werken is dit maar een slap aftreksel eigenlijk. Er zijn enkele absolute toppers in de vorm van Heartless, RoboCop en Coldest Winter. De productie is helemaal af, maar die vocoder irriteert me mateloos. Vandaar dus de 3 sterren, anders had het wellicht 4 sterren gehaald.

Om nog even terug te komen op Coldest Winter: kippenvel. Zo had het hele album moeten zijn.

Die is wel erg fijn!

Ik ben ook het nummer Therapy (ft. T-Pain) tegengekomen op internet. Weet iemand waar die bij hoort? B-kantje van Love Lockdown oid?

Staat hier op.

Okay, helemaal niet 808 gerelateerd dus. Bedankt

Ik ben er nog helemaal over uit. Heartless en Love Lockdown snap ik maar de rest moet ik nog een paar keer beluisteren voordat ik een oordeel vel.

Je kan misschien wel zeggen dat het Kanye West's minst goede album van de 4 is, maar je moet ,denk ik, nu ook weer niet gaan overdrijven met dat dit een waardeloos en slecht album is...

Wat deze man heeft uitgebracht is een mooi staaltje van creativiteit die vele andere artiesten ontbreken en nog niet eens het lef hebben om eens iets nieuws uit te proberen.

Weet dat West er zich niets van aantrekt van al het negatieve rond zijn 808s & Heartbreak, voor hem is dit gewoon puur therapeutisch.
Hiermee laat hij zien dat ieders leven ups en downs heeft en dat niet elk album adrenaline,... moet geven.

In dit album komt zijn muziek en lyrics gewoon overeen met hoe hij zich momenteel voelt en denkt. (Coldest Winter, prachtig liedje; ter ere van zijn gestorven moeder...)
Met dit album wou hij geen grootste dingen bereiken, hij wilt gewoon zijn gevoelens uiten (waarvoor muziek een goede remedie is) en dat het publiek hem toch wel een beetje begrijpt...
Hij wilt niet een 'hit-na-hit'-album bereiken...

P-Jolle

Zet hem op

missch wat over-geproducet, maar wel sterke nummers op.

Welcome to Heartbreak is echt een geweldig nummer, jammer dat hij deze niet tijdens zijn GITD tour heeft gedaan...

Dat kan wel zo zijn (niet dat ik dit zo creatief vind verder), maar dat is natuurlijk nog lang geen garantie voor waardering. Er zijn overigens genoeg artiesten die met originele platen aankomen, dus doe nou niet net of Kanye zó uniek bezig is want dat is ie gewoon niet.

Ik heb een gruwelijke hekel aan de auto-tuner en dus vind ik dit een verschrikkelijk album. Zo erg zelfs dat ik het voorheen rampzalige Love Lockdown nog bijna zou bestempelen als aardig. Maar nee, dit album is gewoon helemaal niet aan mij besteedt.

ik zeg niet dat Kanye uniek bezig is, ik vind gewoon dat er te weinig geëxperimenteerd wordt in de muziekwereld. En als er dan een keertje geëxperimenteerd wordt, wordt het meestal nog niet eens geapprecieerd...

Dat jij dat vindt wil nog niet zeggen dat dat niet zo is, kwestie van dingen ontdekken.

Dan moet jij maar eens op een muzikale ontdekkingsreis.

Ik doe mijn best...

zolang je je maar niet door zelfbenoemde kenners laat wijsmaken wat experimenteel is en wat niet...

Erg slecht album, kan er niet meer van maken.

Totaal geen variatie; alleen maar dezelfde rustige beats waar Kanye overheen loopt, elke keer met dezelfde pas.

2*

Met die '808' in de albumtitel weet je al ongeveer waar je je aan kunt verwachten met de nieuwe Kanye West. 't Gaat hem echter niet goed af, die stereobeats - ik mis muziek, en dat er nu meer gezongen wordt in plaats van gerapt voegt niet veel extra's toe. Het lijkt hier en daar zelfs op Kid A met zwakke vocals erover. Tja, waar zijn we dan mee bezig...

Het vierde album van Kanye is alles wat ik er niet van verwachtte.

De algemene inslag van het album: sterke synthesizer sound en de vocoder deed mij overkomen als inspringen op hypes. Het deed me denken aan het album "The Soft Parade" van The Doors, daar werd ingesprongen op de muzikale hype van de rock van dat moment (gearrangeerde strijkers en veel bombast): een doodsaai album.

BIj een eerste luisterbeurt leken mijn vermoedens grotendeels te kloppen, ik kan niet wennen aan de vocoder en de producties waren niet bijzonder. Maar langzaam is dit gaan groeien toen ik het album inclusief de thematiek beter ben gaan bekijken.

Dit is een album van een macho met een gebroken hart. Een man die zich drie albums lang de kampioen heeft genoemd en onsterfelijk was. Deze man is nu ineens een ingestort persoon die zingt over zijn ex en zijn moeder, die is gestorven onder het mes van de, door zijn succes gefinancierde, plastische chirurgie.

Kanye heeft een creatieve omslag gemaakt, omdat hij blijkbaar dacht dat dat nodig was voor de thematiek van het album. Dit toont een stevig creatief inzicht en een progressieve denkwijze over muziek en zijn plaats als artiest daarin. Een unicum, hoe vaak is er binnen de Hip-Hop een dergelijke muziale omslag geweest? Een overwogen muzikale omslag die natuurlijk ook gronden heeft in de hype rondom bepaalde technieken zoals de vocoder. Kanye weet deze technieken echter toe te passen als creatieve aanvulling niet als pure verkooptruc.

Het album zoekt de grenzen op van de Hip-Hop muziek en het genre-denken. Hij verlegt de bewegingsruimte van de Hip-Hop artiest (wederom) en alleen daarom verdient hij lof. Zijn gevoel voor thematiek en zijn persoonlijke openheid en zelfreflectie, in contrast to voorgaande werken, maken van dit album een geweldige creatieve prestatie.

De enige misser binnen dit alles is het nummer "Amazing" dat mij bijna irriteert, het past niet binnen het thema van het album en is bovendien een van de zwakste tracks.

Echter, over smaak valt niet te twisten en als muzikaal ontspannend werk schiet het bij mij net te kort. Het luistert niet weg zoals zijn andere albums en zal daarom niet vele in mijn cd-speler te vinden zijn. Wel is het een mijlpaal als muzikaal werk. De toekomst zal uitwijzen wat het betekent voor het genre Hip-Hop