menu

John Frusciante - The Empyrean (2009)

mijn stem
3,90 (222)
222 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Record Collection

  1. Before the Beginning (9:09)
  2. Song to the Siren (3:34)
  3. Unreachable (6:10)
  4. God (3:24)
  5. Dark / Light (8:30)
  6. Heaven (4:03)
  7. Enough of Me (4:15)

    met Johnny Marr

  8. Central (7:16)

    met Johnny Marr

  9. One More of Me (4:06)
  10. After the Ending (3:58)
  11. Today * (4:39)
  12. Ah Yom * (3:18)
  13. Here, Air * (3:48)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 54:25 (1:06:10)
zoeken in:
avatar van devel-hunt
De nummers zijn goed, maar toch gaan de platen van Frusciante me vrij snel tegenstaan. Zijn stem is op den duur behoorlijk eentonig waardoor zijn platen toch wat saai aan gaan doen

avatar van Gründafjørdøhur
4,0
platedraaier schreef:
Met "funky " bedoel ik een beetje de Red Hot Chili Peppers sound, en die hoor ik terug in In nummer 3, nummer 5, 6,7 en 8.


Invloed van de Peppers is er zonder meer aangezien Flea ook meebasst in The Empyrean ik weet niet welke nummers, maar dit staat op myspace


Friends and Fans,

The Empyrean is my new record and will be released worldwide via Record Collection on January 20th 2009. It was recorded on and off between December 2006 and March 2008. It is a concept record that tells a single story both musically and lyrically. The story takes place within one person, and there are two characters. It contains a version of Tim Buckley’s, ‘Song To The Siren’ and the rest of the songs are written by me. My friend Josh plays on it, as does Flea. It also features Sonus Quartet, Johnny Marr and The New Dimension Singers. I'm really happy with it and I've listened to it a lot for the psychedelic experience it provides. It should be played as loud as possible and it is suited to dark living rooms late at night.

- John Frusciante, November 3rd, 2008

www.myspace.com/johnfrusciantemusic

avatar van RensZ
4,5
Redelijk oud nieuws.

4,0
Heeft er al iemand gezegt dat En Before The Beginning wel erg veel weg heeft van ''Maggot Brain'' van Funkadelic".
Nou ...

avatar van RensZ
4,5
John heeft zijn inspiratie voor dat nummer ook van Maggot Brain .

avatar van Gründafjørdøhur
4,0
Geloof zou niet zoveel problemen opleveren als iedereen zou luisteren naar God.

5,0
Fantastisch album die continu op repeat heeft gestaan tijdens het schilderen van mijn kamer. Nummers als Central en Enough of me zijn na een paar luisterbeurten niet meer weg te denken uit mijn playlist.

avatar van skinnyvinnie
5,0
Geweldig album! Echo's en solo's zijn een fijne combi, een heerlijke zondagmiddag plaat.

avatar van lykathea
4,5
Ontdekt op mijn vakantie in Griekenland - als luistervoer op het strand, en heb er dus zeer intensief naar kunnen luisteren. Wat een schoonheid. Vanaf het eerste nummer, een heerlijk Maggot Brain-achtige gitaarsolo is het raak. Song to the Siren kostte een tijdje om te slikken, aangezien ik de versie van Elizabeth Fraser koester, maar uiteindelijk heeft John me toch kunnen overtuigen; hij heeft er een eigen versie van gemaakt die zeker z'n plaats kent op dit album. Central is toch nog wel het meest blijven hangen van alle nummers. Het lef om zo lang een "riedeltje" te herhalen, maar wetende dat het oh-zo effectief is. Hypnotiserend goed, net als het album.

avatar van Madjack71
Mooi hoor al die goede waarderingen voor dit Empyrean...alleen ik zal ws. de stem van God niet zo goed horen, want ik vind het maar pielig geneuzel. Het is fijn voor Frusciante dat hij in contact staat met het universum en dit keer misschien zonder de benodigde chemische stimulans, ik hoor hem liever bij de Peppers. Maar goed het zou ook zo maar eens aan mijn leeftijd kunnen liggen. De hoes vind ik prachtig.

avatar van hpdewin
5,0
Madjack71 schreef:
Mooi hoor al die goede waarderingen voor dit Empyrean...alleen ik zal ws. de stem van God niet zo goed horen, want ik vind het maar pielig geneuzel. Het is fijn voor Frusciante dat hij in contact staat met het universum en dit keer misschien zonder de benodigde chemische stimulans, ik hoor hem liever bij de Peppers. Maar goed het zou ook zo maar eens aan mijn leeftijd kunnen liggen. De hoes vind ik prachtig.


Geef het nog een kans madjack luister het een keer 's avonds en als je het geduld niet hebt sla dan de eerste 2 over. Ik weet zeker dat je het meer waart zult vinden dan een: 1,5

avatar van Chronos85
4,0
Ja 1,5* is wel erg karig. Creatief gezien is deze plaat toch een universum verder dan waar de Peppers zich de laatste platen mee bezig hebben gehouden. Alleen daar voor verdient Frusciante credits voor en het is ook niet dat dit erg ontoegankelijke muziek is. Ja, de meeste songs zijn wat langer dan gemiddeld maar niet minder pakkend. Bij mij moest het ook even duren maar het wachten is de moeite waard geweest! 1,5* geef ik persoonlijk voor enorm simpele onzinmuziek zonder enige creativiteit of relevantie en dat zou ik hier niet van zegen. De plaat verdient toch zeker 3*en voor het uitsteken van 's mans nek!

avatar van Madjack71
1,5* is idd. karig, maar vanuit mij gezien wel passend. Dat Frusciante een bepalende creatieve invloed had op de Peppers, is getuige het succes van hun albums met hem in de gelederen wel een gegeven. Credits krijgen omdat je ontoegankelijke muziek maakt en hoegenaamd je nek uit steekt, is m.i. geen Corgito Ergo Sum. Dat ze lang zijn en ontoegankelijk doet er niet toe...het spreekt mij niet aan, weet mij niet te raken, nieuwsgierig te maken etc. Daarnaast heeft Frusciante een -voor mij- irriterende stem, wat het ook al niet bevorderd.

Nog steeds teveel alleen willen doen, drumcomputers, karig geluid, man barst van de ideeen maar weet het demo-gevoel/sferetje niet te ontsijgen, jammer al lijkt met deze plaat de stap in iets betere richting

Antagoon
Ik ben groot liefhebber van de platen van deze man, maar deze heeft me na 3 jaar nog steeds niet gegrepen. Het is me te nietszeggend. Het experiment kan ik an sich wel waarderen, maar als er niets pakkends meer inzit.....dan nodigt het niet echt uit om nog een keer op te zetten.

avatar van Ronald5150
3,5
John Frusciante maakt intrigerende muziek. zo ook weer op "The Empyrean". Frusciante gebruikt elementen uit verschillende genres. Dit zou kunnen leiden tot kwalificaties als wisselvallig. Ik zou het zelf gevarieerd willen noemen. Voor Frusciante's doen komt er best veel elektrisch gitaarwerk voorbij, waar hij op zijn solowerk best vaak de akoestische gitaar hanteert. Het pakt mijn inziens goed uit, waarbij de instrumentale opener direct een hoogtepunt is. De stem van Frusciante is niet de beste, maar het sluit naadloos aan op zijn muziek, al hadden die effecten op zijn stem niet gehoeven. Tot nu toe vind ik "Curtains" Frusciante's beste soloplaat, al moet ik wel bekennen dat ik nog niet alles heb gehoord. "The Empyrean" is een spannende luisterervaring, niet altijd in mijn straatje passend, maar wel met gevoel en emotie gemaakt. Frusciante leeft voor de muziek, en dat is aan te horen.

4,0
Heerlijke plaat, wat is Dark/Light een fantastisch nummer.
Zit soms dagen in men hoofd met die baslijn.

Arbeidsdeskundige
Dit is een bijzonder intrigerend album. Het luisteren naar dit album is een epische ervaring.


Gast
geplaatst: vandaag om 09:36 uur

geplaatst: vandaag om 09:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.