John Frusciante - The Empyrean (2009)

Ja idd de eerste song heeft dezelfde sfeer weer als Maggot Brain aloewel ik Maggot Brain echt beter vind.

uiteraard, want dat is reeteorigineel

Mooi verhaal erachter: George Clinton zei tegen Eddie Hazel: speel alsof je net hebt te horen gekregen dat je moeder is overleden. Zo klinkt het ook. Kippenvel. En ja, John, die van jou mag er ook wel wezen. Maar toppen? Never nooit nie. Sorry.

alles behalve rommelig, het kan wat lastig zijn maar ga gewoon een keertje vroeg naar bed zet een koptelefoon op en ga rustig luisteren
Doe dat een paar keer en je zult zelf zien(of eigenlijk horen)

Dark/Light doet me eerlijk gezegd een beetje denken aan Stevie Wonder's ''As (Always)''. En Before The Beginning inderdaad ''Maggot Brain'' van Funkadelic.

Ah, geinig dat meer mensen het opvalt. Ik ben zojuist eens in Funkadelic gedoken en hoorde het ook gelijk. Die spaarzame akkoorden en begeleiding, de echo op de drums en dan die gitaar - het idee is exact hetzelfde.

John Frusciante is een indrukwekkend artiest. Hij is vooral bekend omdat hij als gitarist in Red Hot Chili Peppers heeft gespeeld, en heeft als solo-artiest ook een fenomenaal repertoire. Deze plaat is echt van ongekende schoonheid. Geweldige gitaarsolo’s, sfeervolle passages, rustige momenten, momenten met veel energie. Dit album kent het allemaal, en alles is tot in de puntjes afgewerkt. De plaat blijft groeien, per luisterbeurt ontdek je iets nieuws, en ook de zanglijnen zijn erg schitterend gedaan. Een plaat die iedere muziekliefhebber moet toevoegen aan zijn collectie, want dit is echt prachtig!

Hij is waarschijnlijk gewoon geïnspireerd door het gitaarspel van Hazel.

Ik vind dat ie als ie solo werkt, hij soms nog wel eens mooiere nummers maakt dan bij The Peppers (die ook haast alleen maar klassiekers maken. Dat komt ook omdat ie het bij solo-werk wat meer experimenteel en alternatief houdt, en bij The Peppers wat meer commerciële nummers maakt. (niet dat ik tegen commercieel ben, want de Peppers blijven gewoon nog steeds een van de beste bands allertijden).

De langgerekte liedjes en het openingsnummer vind ik verschrikkelijk.
Dark Light bijvoorbeeld heeft een mooi begin maar gaat echt te lang
door. Kortere nummers zoals Heaven en Enough of Me weten me gelijk te
pakken.

De bonus-tracks vind ik ook fantastisch. Vooral Ah Yom.

Geweldige cover, Song To The Siren. Is ie niet gecoverd van Tim Buckley?

ja

maggot is niet beter. anders had frusciante het niet gemaakt.
hij kent het zeker weten igg.

Tuurlijk dat Frusciante Maggot Brain kent... als grote Funk liefhebber zal dat zeker wel...

maggot brain is iig het origineel

niet te overtreffen, enige wat je kunt doen is iets dergelijks maken dat er enigzins op lijkt zonder te willen kopieren waardoor het een soort ode aan wordt

Ik wist dat ik het ergens gelezen had, over dat John's Before The Beginning bewust "beïvloed" is door Maggot Brain.

Ik citeer uit de Gitarist nr. 217:
Frusciante licht de openingstrack Before The Beginning toe:
"Ik bracht een paar weekenden met vrienden door en we maakten het behoorlijk laat. We zaten tot vijf uur 's ochtends te luisteren naar 'Maggot Brain' van Funkadelic. Een maat van me had die plaat nog nooit eerder gehoord. Dus hij luisterde er op repeat opnieuw en opnieuw naar. Na zo'n nacht werd ik wakker. Ik had net After The Ending opgenomen en dat leek een heel karakteristiek einde voor de plaat. Dus ik dacht: Waarom zou ik niet net zoiets doen als begin?"

John Frusciante is een held

Dark Light is toch wel een van de mooiste nummers die ik de laatste tijd gehoord heb

Dat bass gebeuren is echt catchy. Flea!

Tekst:

"Hey
This is my last shot
I'll always be less that my other selves
So I feel like I'm competing with someone else
Who I could never beat in a million years".

Print die op een tegeltje van de wc van een afkickkliniek.

Op Dark Light speelt Frusciante zelf bas.

Here, Air, het nummer wat nog niet zo heel lang bekend is vind ik toch wel een van de betere van dit album worden. Een beetje in de stijl van Niandra en Smiles alleen dan wat mooier uitgewerkt. Wat een heerlijk nummer.

Wat een ontzettend goeie plaat is dit zeg. Veel sfeervoller en samenhangender dan ik had verwacht. De peppers vind ik goed, maar ooit eens iets van Frusciante solo gehoord in het verleden en dat vond ik helemaal niets toen. (geen idee meer wat het was) Maar dit is een erg mooie sfeervolle en soms beetje funky plaat. Mooi opgebouwde songs en zo wat later op de avond heerlijk luistervoer.

Waar hoor jij de 'funk' ?

Met "funky " bedoel ik een beetje de Red Hot Chili Peppers sound, en die hoor ik terug in In nummer 3, nummer 5, 6,7 en 8.

Mwa, ik vind dit vele malen experimenteler dan het geluid van de Red Hot Chili Peppers.

Idd Rens, waar je bij de RHCP gewoon lekker aan het luisteren bent wordt je er hier bij Before the beginning gelijk diep ingezogen. Misschien komt het door het moment van luisteren en aantal keren dat je het album hebt gehoord dat je die 'funk' van de rhcp lijkt te herkennen platendraaier. Zet een keer op een rustige avond dit album op en kijk of je beeld van het album dan verandert

Ik zal die bonusnummers ook is beluisteren

Inderdaad, ik word bij dit album gelijk vanaf het begin ingezogen. Before The Beginning ala Maggot Brain weet mij vanaf de eerste seconde te pakken. De nummers daarna volgen elkaar goed op met rustigere momenten maar ook wat ruigere. Toch kan ik niet zeggen dat ik er echt funk in hoor, maar gewoon een geweldig experimenteel album en ik kan niet zeggen dat ik de Peppers experimenteel vind. Zelfs de solo's met Johnny Marr lijken niet op de Peppers. Vind ik dan toch.

De bonus nummers zijn geweldig, met name Here, Air. Een pareltje.

Geniaal.
Before the Beginning is echt een ontzettend mooi nummer en m'n favoriet op dit album.