The Blue Nile - Hats (1989)

Als je met electronica en een sporadisch hoorbare gitaar, fraaie warme liedjes kan neerzetten , dan heb je het meer dan voortreffelijk gedaan . Op de valreep van het verlaten van de jaren 80 , een prachtig maar erg onderschatte plaat . Ik draai 'm regelmatig .

Vanavond weer eens herbeluisterd, een regelrechte aanslag op je gevoelsleven dit album, je krijgt er een enorm melancholiek zeg maar desolaat gevoel bij.
Ultieme nachtplaat wonderschoon in woorden en klank gevangen, elk nummer is raak, een fantastische plaat om met enige regelmaat uit de kast te trekken.

Het is alweer half oktober, het ideale seizoen om The Blue Nile te draaien is weer aangebroken. Haast jammer dat het zo zonnig is vandaag; om optimaal van The Blue Nile te genieten moet het buiten toch echt herfstachtig, donker, somber en bedompt zijn. Misschien volgend weekend, maar zeker binnenkort gaan de 4 albums weer achter elkaar de speler in en daarna ben ik weer helemaal in de stemming om de komende herfst en winter weer aan te kunnen.

Inderdaad melancholie ten top, gelukkig geen kitch, verre van dat . Met liefde en aandacht gemaakt. Als je bv downtown lights hoort is geluk nooit ver weg

Door het solo album van Paul Buchanan en de donkere, sobere sfeer/ stem van dat album, mij meer aan het verdiepen in zijn vorige band. Begonnen bij dit album en gelukkig eenzelfde sfeer als zijn debut (hoe kan het ook anders).
Het doet me soms erg denken aan Peter Gabriel. Daarnaast werkt de (al eerder genoemde) donkere sfeer van het album altijd wel bij mij. Op naar de andere albums, maar als het dit niveau haalt zit het wel goed.

Zoals je aan de scores kan zien is dit wel de beste. Maar die anderen zijn ook fraai.

Ik zag dat er binnenkort een nieuwe release komt van dit album; een dubbel-cd. Misschien iets voor de liefhebbers? "Due for release on 12 November 2012." Zie http://www.play.com/Music/CD/4-/37062468/0/Hats/ListingDetails.html

Da's goed nieuws!

Nu opnieuw uitrgebracht met bonustracks, net als A Walk Across The Rooftops.

Het debuut van The Blue Nile is en blijft prachtig, maar Hats is als je het mij vraagt nog net wat mooier en indrukwekkender.

Lees mijn volledige recensie op: De krenten uit de pop: The Blue NIle - Hats, Collector's Edition - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Ook hier maar meteen even de bonus tracks:

1. Seven AM – recorded before the end of the Hats sessions
2. Christmas – previously unreleased
3. Let’s Go Out Tonight – vocal 2 – the 2nd vocal take
4. Saturday Night – vocal 2 – early mix
5. Headlights On The Parade – Live In Tennessee
6. The Wires Are Down – B side to The Downtown Lights single

Alleen Christmas is nieuw, nieuw....

Ik lees net op de Steve Hoffman-forums dat de "Hats"remaster qua geluidskwaliteit niet echt oké is (in tegenstelling tot de 'Rooftops'-heruitgave)...dus maar 'ns rondneuzen op Marktplaats ofzo naar de originele cd; ik ken een paar tracks en "Over The Hillside" is van een verbijsterende schoonheid!

Als ik de remaster koop mag je die ouwe van mij wel hebben.

Ik ga proberen het vinyl te scoren

Ik vind de originele cd al heel mooi klinken eigenlijk.

Ik twijfel nog want naast Christmas ken ik ook het nummer The Wires Are Down nog niet en dat maakt dan wel weer nieuwsgierig

Dankjewel Tony, maar ik heb al via Marktplaats een tweedehandse weten te scoren. Nog wel van het Linn-label, dus ik zou niet weten of er wel wat aan te verbeteren viel...

Ik heb The Wires are Down als b-kantje. Is een erg mooi nummer!

Staat op Birthday Cards & Silent Music inderdaad, de bootleg van The Blue Nile die ook zeer de moeite waard is. Moeilijk te vinden, helaas....

Wat is Let's go out tonight toch een waanzinnig lekker nummer. De stem van PAUL BUCHANAN weet je te betoveren. Inmiddels zijn beide Blue Nile albums uit op mooie remasters en prachtig zwart vinyl. Zeer de moeite waard. Na het solo album van Paul, Mid Air, gelukkig weer aandacht voor deze bijzondere band.

From a Late Night Train.
Prachtplaat, veel beter valt de nachtelijke sfeer niet te schetsen.

De elpee blind gekocht in'89, viel me toen tegen. Zoals ik eigenlijk ook wel een beetje klaar was met The Blue Nile...........Nu naar jaren hun debuut(vinyl) weer een aantal malen met heel veel plezier gedraaid, heel hard. Nu ook maar aan Hats(vinyl) begonnen......draai kant 1, voor de 2e keer achter elkaar betoverend mooi, kant 2 begint ook gelijk prachtig met Parade en dan de 2 prijsnummers Late `night `Train en Seven A.M. en wat zit er een mooi warm geluid in deze plaat

Wat blijft dit toch een heerlijke luistertrip. Vooral op koude grijze dagen uitermate geschikt.
Nu op staan. Ik verhoog ' m gelijk even.

Blijft een fantastisch album en je brengt me in de verleiding om ook de volle mep geven Bikkel!
Ben er nog niet helemaal uit.

Dit album draait het mooist op vinyl. Heb je nog geen platenspeler is dit een van de redenen om er een te kopen. Helaas wordt vinyl steeds duurder. Nog steeds, met een beetje mazzel, alles wat je uitspaart op zeg 40 remasters en superdeluxe uitgaven kun je stoppen in de aanschaf van een goede nieuwe Pro-Ject.

Waarom zou je gaan voor de 'ultieme remaster' op 2, 3 of 4 cd's met extra plempzooi zoals pogingen, akoestische versies, afgevallen tracks etc - we zijn toch geen cultureel onderzoeker? - als één opname op zo'n grote zwarte schijf volstaat om te ervaren dat dit muziek is zoals muziek bedoeld is?

40 * een joet en je zit vinylistisch goed - alternatief: een grote schoen kopen, veel zingen en wortels offeren en blijven geloven in Sinterklaas

Het is een cd die ik al jaren in bezit heb. En elke keer doet het mij weer wat. Een plaat die nooit verveeld ( mits in de juiste stemming.)
Vind eigenlijk ook alles wel de moeite waard.
En dan vooral de opener, Let's Go Out Tonight en From A Late Night Train.
ik krijg altijd bepaalde beelden bij deze plaat.

Ik vind het nu wel tijd voor een optimale score. Gewoon een fantastisch geheel met een unieke sfeer.

Ik vind de cd qua sound al fantastisch klinken. Een heruitgave zou ik alleen overwegen als er wat interessant bonusmateriaal aan toegevoegd wordt.

Vinyl..... het is weer helemaal terug. Misschien overweeg ik het nog wel eens.
Ceedeetjes vind ik wel zo makkelijk eigenlijk. Bergt wat makkelijker op.
Ben ook veel te slordig op lp's.
Enne..... die dingen zijn knap duur inderdaad.

Anywhere I lay my hat, that's my home. Zo is het ook met dit pareltje. Het zit als gegoten en voelt als thuiskomen. Zelfs in de zomer. Uiteraard met een rieten hoed. Versleten nog mooier.

Deze wellicht Paul Young - Wherever I Lay My Hat (That's My Home) - YouTube - met de fameuze fretless bas van Pino Palladino of toch liever 't origineel Marvin Gaye: A Motown legend, wherever I lay my hat (that's my home) - YouTube ? Alleen bij Marvin is wel een rode gebreide muts

Daar heb je mij. Uit het hoofd citeren is niet mijn sterkste punt. De Paul Young versie had ik inderdaad in mijn achterhoofd.

Geeft niets - ik moest meteen denken aan die bas, Paul Young kwam pas later. Weet wel dat het ook op de cd staat waar ook die Hall & Oates cover op staat, Everytime You Go Away - daar deden Hall & Oates toen vrij minzaam over.

Versie van Young wordt wel 'blue-eyed soul' genoemd Blanke zangers die het werk van Gaye durven te zingen en het goed doen verdienen respect.