U2 - The Unforgettable Fire (1984)

Wow, magnifiek ! Drie van de mooiste nummers ooit op 1 album geplaatst. Met Bad, Pride en the Unforgetable fire, maar zeer zeker ook opzwepende nummers als wire en Indian summer sky absoluut het beste album ooit gemaakt op deze planeet.

Misschien is The Unforgettable Fire wel mijn favoriete U2-nummer.

Grappig, ik denk er net zo over, alhoewel U2 zeker niet mijn favoriete band is.

Na War uit 1983 en Live under a blood red sky, komt U2 met een nieuwe producer, waardoor de sound van U2 behoorlijk anders ging klinken. Dit resulteert in dit fantistisch resultaat.

The unforgettable fire was mijn eerste U2 plaatje, en meteen ook mijn eerste liefde voor deze band.
Toen al vroeg ik me af of U2 dit niveau in de jaren daarna vast zou houden. En dat is meerdere malen gelukt.

Hulde voor dit album

Waardering 4.5

Dit is gewoon een klasseplaat. The Unforgettable Fire is ook mijn lievelingsnummer van U2 maar verder staan er hier nog een hoop andere goede nummers op. Bad vind ik ook geweldig, en Wire is ook een van mn favorieten.

wire....dat nummer zou ik wel eens live willen horen....

tja, wie niet

tja dan moet je ff zoeken naar u2 bootlegs.
vooral van de unforgetable fire tour.
zijn er nogal wat,waar wire live gespeelt wordt.
en dat klinkt lekker!!!

Voor mijn persoonlijk zijn TUF samen met joshua tree de ultieme U2 Albums.

Hoe goed ik Boy ook vind, voor mij is dit het eerste meesterwerk dat de band afleverde (de allermooiste moesten nog komen ).
Ik kende indertijd de 3 voorgangers al wel (had ze op tape overgenomen), maar dit was mijn eerste op LP.
Het mooie was dat ze hier toch wel één van de grotere bands mee werden en tegelijkertijd bleven ze toch ook iets houden waar het "alternatieve publiek" ook goed mee kon leven.
Nog steeds een geweldig album.

klopt aERo, hier werd je idd nog net niet met dat vreemde zwarte alto-volk geäsocieerd.

Voor mij ook de mooiste U2 LP. Zeer melancholische muziek. Bijna allemaal goede nummers. Alleen Pride is helaas wel erg kapot gedraaid.

Grappig, voor mij was het even over-en-uit met U2 na dit album. Ik vond het zo'n domper na War. Ik ben pas weer naar U2 gaan luisteren toen de Joshua Tree drie jaar later uitkwam. Nu, vele jaren later, begrijp ik niet meer zo goed wat nou mijn probleem was. Het is inmiddels dan ook helemaal goed tussen TUF en lebowski.

Wat een wereld-plaat blijft dit toch. De sfeer op deze plaat is erg uniek en nooit meer terug gehoord in de U2 sound.
Het is al vaak gezegd maar die titeltrack is super, onbeschrijfelijk goed.

Behoort tot één van mijn favorieten, samen met "Achtung baby" en "The Joshua tree".
Hun voorgaande rock-geluid word nu gemengd met sferische melodieën.
Vooral Pride, Wire, The unforgettable fire, en Indian summer sky blijven onverbeterlijk.

Kijk er van op dat je het door velen hoog gewaardeerde Bad niet noemt.

what else can I say? Je neemt me de woorden uit de mond

Blijkbaar is iedereen nogal gecharmeerd van het nummer Bad. Ik moet zeggen slecht vind ik hem ook zeker niet, maar er staan voor mij persoonlijk toch nog wel betere nummers op deze cd, waarom Bad voor velen nou zo'n hoogtepunt is, ik weet het niet?

Na het nummer "one"wat pas later kwam vond ik Bad en Unforgetable fire grootste meesterwerkjes van deze groep. Vandaar dat ik dit hun beste album vind (die ik ken van ze).

Mooie foto ook trouwens.

Dromerig en tijdloos. Alternatieve foto ervan staat in hun best of...

U2 met voor het eerst een iets ander geluid, maar nog steeds die passie. Pride, meesterlijk. The Unforgettable Fire, rillingen. Nog mooie nummers zijn oa Bad, MLK en Promenade. Toch ook wat vulling hier te vinden. Daarom maximum 4. Maar net als New Year's Day verdient het titelnummer hier eigenlijk 5,5.
Ik was 15 toen dit album uitkwam en in Joepie las ik dat Bono de duivel had ontmoet, allé, dat beweerde hij toch. Vond dat wel intrigerend, maar eigenlijk begint Bono zich hier een beetje als Messias te gedragen. Maar het is nog net te verdragen, later wordt het ergerlijk.

De eerste albums van U2 (Boy, War, Unforgettable fire en Joshua Tree) vormen een serie met ongekende kwaliteit. Elk van deze 4 albums vond ik een nieuw hoogtepunt. (met October heb ik gek genoeg niet zo veel)

Bad wordt hier door velen al genoemd. En ook ik vind dat een ongelooflijk mooi nummer. Bono op z'n best.

Verder srping A sort of homecoming en The unforgettable fire er bovenuit.

'k vond hem beetje eentonig .

Hoewel "Bad" een subliem nummer is .

Ik vul net mijn 'top 10 van U2' in en het blijkt dat ik maar liefst 5 nummers van dit album heb uitverkozen! (Overigens een ondoenlijke opgave: tientallen fantastische songs niet kunnen opnemen in je lijstje...). We hebben het voor de goede orde over The Unforgettable Fire, Bad, Pride (In the Name of Love), A Sort Of Homecoming en Elvis Presley and America: stuk voor stuk pareltjes. Echter... het album als geheel prijkt toch écht pas op plaatsje 3 in mijn 'Eeuwige U2 album top 10'...

The Unforgettable Fire, vernoemd naar een tentoonstelling over de atoombom op Hirosjima, was mijn eerste plaat (LP!) van U2, als 11 jarig ventje verkregen. Ik was op dat moment nog geen echte fan en niet veel later in de puberteit heb ik U2 zelfs een aantal jaren verfoeid ('te commercieel'). Maar gelukkig komt zelfs bij mij verstand met de jaren...

Zoals gezegd, de meest briljante nummers van U2 blijken op dit album te staan. Waarom wordt het dan toch overklast door Achtung Baby en The Joshua Tree? Omdat we het hier hebben over een typisch gevalletje 'Pieken & Dalen'.

Het album, het eerste met het producersduo Eno/Lanois, begint gelijk ijzersterk met A Sort of Homecoming (indien op reis in een ver oord, naar buiten starend tijdens een lange busrit en je hoort dit op de discman... dan krijg je accuut last van 'heimwee'!). De opening krijgt een even zo sterk vervolg met Pride, de definitieve U2 single. Hierna volgt een dip; een aantal MuMeters roemt Wire, maar dat vind ik een duidelijk minder nummer. Overigens, alles is relatief natuurlijk; Wire is zeker niet slecht (net zoals de andere 'mindere' songs die ik hierna zal noemen), maar tussen de toppers valt deze behoorlijk nerveus klinkende song danig in het niet.

Vervolgens krijgen we het absolute hoogtepunt van de plaat en wellicht van U2: het titelnummer (mooie videoclip ook trouwens). Daarna twee vullertjes, Promenade en 4th of July, na het voorgaande werkelijk een zwaar dieptepunt; hadden deze er niet op gestaan maar in plaats daarvan nog 1 ander sterk nummer, dan hadden we het hier misschien gehad over 'The Unforgettable Fire, het beste album ooit'... Nu niet. Jammer.

Maar goed, hierna gaan we gelukkig weer knallen met Bad, één van U2's ultieme nummers voor 'voetbalstadion community singing'. Daarna het wat betreft sfeer verontrustend klinkende Indian Summer Sky, dat zeker niet mijn favoriet is. Het volgende en voorlaatste nummer van het album behoort daar juist weer wél toe. Zelden genoemd als topper van U2, maar Bono zingt hier zó emotioneel. De vervormde stem - die we later vaker gaan horen (Zoo Station bijvoorbeeld) - geeft dit nummer nog een extra aparte kippenvelsfeer. Enige minpunt is de rare tekst; mijns inziens een tenenkrommende poging van Bono om 'de dichter' uit te hangen.

Tenslotte wordt The Unforgettable Fire afgesloten met MLK, net zoals Pride geïnspireerd op de nagedachtenis aan Martin Luther King, een van Bono's voorgangers als 'Messias'... Misschien zoet & lief klinkend, maar is dit écht bedoeld als slaapliedje?? (´Sleep tonight'...) Helaas een nummer dat dit fantastische, maar wisselvallige album niet heeft verdiend als afsluiter. (Hoewel, als je het bekijkt vanuit het oogpunt van wisselvalligheid, dan juist weer wel .)

Verbazingwekkend, maar de som der delen van dit album is uiteindelijk lager dan je op basis van de individuele songs zou verwachten. En dát is het grote verschil met twee latere broertjes van The Unforgettable Fire: The Joshua Tree en Achtung Baby zijn als gehéél juist veel sterker...

4,5* voor The Unforgettable Fire

Bad op " Live Aid" . GEWELDIG!!!!!!!!!!

Dit album en The Joshua Tree zijn de beste daarna werd het minder

Vaak koop ik een aantal albums tegelijk en dan slinger ik er een paar in de kast. Dat had ik ook met mijn U2 albums gedaan en bijna altijd draaide ik dezelfde van hun. Later keek ik in mijn kast en zag meer U2 albums staan en luisterde die ook aandachtig. Toen kwam ik tot ontdekking dat wat ik eerder schreef te voorbarig was geweest. Dat heb ik wel vaker de laatste tijd. Na The Joshua Tree zijn er toch nog een aantal albums die zeer de moeite waard zijn zoals: Achtung Baby en Pop. Natuurlijk blijft The Unforgettable Fire een klassieker onder de U2 albums

Schitterend U2 album. De beste van U2 naar mijn smaak. Vooral het titelnummer vind ik één van de mooiste songs ooit geschreven en gezongen. Wonderschoon! Daarnaast vind ik Wire een erg lekker nummer. Goed herinneringen heb ik verder aan 'Pride (In the Name of Love)'. Lekker uit je bol op dit nummer. Kortom, hartstikke mooi vakwerk van deze Ierse heren.

Geweldig klassiek U2 album waarvan alleen het opvullertje 4 th of July uit de toon valt ! 5*

Mijn favoriete U2-plaat; uitstekend van begin tot eind. Alleen met Elvis Presley and America heb ik wat moeite, maar dat kan de schoonheid van de rest van The Unforgettable Fire moeilijk tenietdoen. Bevat vele van mijn U2-favorieten, waaronder Wire, Indian Summer Sky en A Sort of Homecoming. 4.5*