The Prodigy - Invaders Must Die (2009)
mijn stem
474 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Electronic / Dance
Label: Take Me to the Hospital
-
Invaders Must Die (4:55)
-
Omen (3:36)
-
Thunder (4:09)
met Brother Culture
-
Colours (3:27)
-
Take Me to the Hospital (3:40)
-
Warrior's Dance (5:12)
-
Run with the Wolves (4:24)
met Dave Grohl
-
Omen [Reprise] (2:14)
-
World's on Fire (4:50)
-
Piranha (4:04)
-
Stand Up (5:30)
met Dave Grohl
-
The Big Gundown * (4:21)
-
Black Smoke * (3:26)
-
Wild West * (4:15)
-
Fighter Beat * (3:32)
-
Omen [Live at Rock am Ring 2009] * (4:12)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur:
46:01
(1:05:47)
0
Pastichio Rocker
geplaatst: 24 april 2009, 11:47 uur
Het probleem dat ik voornamelijk heb bij dit soort bands, die vroeger vooraan liepen, is het gevoel dat ze zich constant proberen te bewijzen dat ze nog relevante muziek maken.
Maakt Liam nog wel muziek voor zijn eigen genoegdoening, of alleen maar om aan de eisen te voldoen die van hem worden verwacht? Het speelse en experimentele van die bands, en zoals ze vroeger muziek maakten is er af.
The Prodigy probeert bijvoorbeeld nog steeds te bewijzen dat ze dezelfde ruige types zijn zoals ze op hun hoogtepunt waren (FOTL), en dat is goed te horen aan de muziek. Pendulum-achtige big beat met Justice-trucjes die makkelijk in het gehoor ligt. Maar de echte energie ontbreekt.
En dat terwijl ze in het verleden (rond de tijd van Jilted) hebben bewezen goed uit de voeten te kunnen met andere genres.
Maakt Liam nog wel muziek voor zijn eigen genoegdoening, of alleen maar om aan de eisen te voldoen die van hem worden verwacht? Het speelse en experimentele van die bands, en zoals ze vroeger muziek maakten is er af.
The Prodigy probeert bijvoorbeeld nog steeds te bewijzen dat ze dezelfde ruige types zijn zoals ze op hun hoogtepunt waren (FOTL), en dat is goed te horen aan de muziek. Pendulum-achtige big beat met Justice-trucjes die makkelijk in het gehoor ligt. Maar de echte energie ontbreekt.
En dat terwijl ze in het verleden (rond de tijd van Jilted) hebben bewezen goed uit de voeten te kunnen met andere genres.
0
geplaatst: 26 april 2009, 13:29 uur
Waarom 5 sterren?
Simpel; wie de liveshows heeft bezocht in 2009 kan één ding concluderen: De nieuwe nummers krijgen meer reactie dan de golden hits uit de jaren 90.
Warriors dance, Omen, Run, Take me to the hospital zijn allen nummers die het beste van vroeger combineren met het beste van nu. Ze krijgen stuk voor stuk meer reactie van proven hits als firestarter of breathe. Dat is een prestatie waar je u tegen zegt, gezien de populariteit van die oude nummers.
Waar elk vorig album nog zwakke punten kende, (fuel my fire, of speedway op jilted) kent dit album geen filler tracks. Het leuke is wel dat ze werkelijk waar een album hebben kunnen produceren dat de sfeer van Experience, de muzikaliteit van Jilted en de kracht van The Fat of The Land hebben kunnen combineren.
En, on top of that, eindelijk een album waar Maxim en Keith eindelijk echt onderdeel uitmaken van de plaat. Op Fat of the Land was het eerder een experiment dat maar deels geslaagd was.
Top!
overigens: de kwaliteit van lost beats heb ik buiten beschouwing gelaten, daar dit niet bij de officiële release hoort, enkel bij de bonus package. Nouja, laat ik die apart een cijfer geven: een 5. Wild west en The Big Gundown doen het nog aardig, maar de rest viel me vies tegen.
Simpel; wie de liveshows heeft bezocht in 2009 kan één ding concluderen: De nieuwe nummers krijgen meer reactie dan de golden hits uit de jaren 90.
Warriors dance, Omen, Run, Take me to the hospital zijn allen nummers die het beste van vroeger combineren met het beste van nu. Ze krijgen stuk voor stuk meer reactie van proven hits als firestarter of breathe. Dat is een prestatie waar je u tegen zegt, gezien de populariteit van die oude nummers.
Waar elk vorig album nog zwakke punten kende, (fuel my fire, of speedway op jilted) kent dit album geen filler tracks. Het leuke is wel dat ze werkelijk waar een album hebben kunnen produceren dat de sfeer van Experience, de muzikaliteit van Jilted en de kracht van The Fat of The Land hebben kunnen combineren.
En, on top of that, eindelijk een album waar Maxim en Keith eindelijk echt onderdeel uitmaken van de plaat. Op Fat of the Land was het eerder een experiment dat maar deels geslaagd was.
Top!
overigens: de kwaliteit van lost beats heb ik buiten beschouwing gelaten, daar dit niet bij de officiële release hoort, enkel bij de bonus package. Nouja, laat ik die apart een cijfer geven: een 5. Wild west en The Big Gundown doen het nog aardig, maar de rest viel me vies tegen.
0
Joy
geplaatst: 26 april 2009, 13:37 uur
Pastichio Rocker schreef:
Het probleem dat ik voornamelijk heb bij dit soort bands, die vroeger vooraan liepen, is het gevoel dat ze zich constant proberen te bewijzen dat ze nog relevante muziek maken.
Maakt Liam nog wel muziek voor zijn eigen genoegdoening, of alleen maar om aan de eisen te voldoen die van hem worden verwacht? Het speelse en experimentele van die bands, en zoals ze vroeger muziek maakten is er af.
The Prodigy probeert bijvoorbeeld nog steeds te bewijzen dat ze dezelfde ruige types zijn zoals ze op hun hoogtepunt waren (FOTL), en dat is goed te horen aan de muziek. Pendulum-achtige big beat met Justice-trucjes die makkelijk in het gehoor ligt. Maar de echte energie ontbreekt.
En dat terwijl ze in het verleden (rond de tijd van Jilted) hebben bewezen goed uit de voeten te kunnen met andere genres.
Het probleem dat ik voornamelijk heb bij dit soort bands, die vroeger vooraan liepen, is het gevoel dat ze zich constant proberen te bewijzen dat ze nog relevante muziek maken.
Maakt Liam nog wel muziek voor zijn eigen genoegdoening, of alleen maar om aan de eisen te voldoen die van hem worden verwacht? Het speelse en experimentele van die bands, en zoals ze vroeger muziek maakten is er af.
The Prodigy probeert bijvoorbeeld nog steeds te bewijzen dat ze dezelfde ruige types zijn zoals ze op hun hoogtepunt waren (FOTL), en dat is goed te horen aan de muziek. Pendulum-achtige big beat met Justice-trucjes die makkelijk in het gehoor ligt. Maar de echte energie ontbreekt.
En dat terwijl ze in het verleden (rond de tijd van Jilted) hebben bewezen goed uit de voeten te kunnen met andere genres.
kweetniet of je wel eens interviews leest maar daarin valt te lezen dat liam eigenlijk niet vele meer interesse had in maken van muziek, flint hem toen fel duidelijk heeft gemaakt dat liam de prodigy sound heeft bedacht , the prodigy in feite zijn kindje was, en dat ie als de donder de studio in moet omdat het doodzonde is die unieke sound te laten vergaan
liam had die oppepper nodig en ging enthousiast de studio in wat resulteerde in en op oude leest geschoeide plaat die er mag wezen ,en zich absoluut niet hoeft te schamen voro het feit dat hij heeft teruggegrepen op die oude sound
0
geplaatst: 27 april 2009, 11:44 uur
Jesse Gorter schreef:
Waarom 5 sterren?
Simpel; wie de liveshows heeft bezocht in 2009 kan één ding concluderen: De nieuwe nummers krijgen meer reactie dan de golden hits uit de jaren 90.
Warriors dance, Omen, Run, Take me to the hospital zijn allen nummers die het beste van vroeger combineren met het beste van nu. Ze krijgen stuk voor stuk meer reactie van proven hits als firestarter of breathe. Dat is een prestatie waar je u tegen zegt, gezien de populariteit van die oude nummers.
Waar elk vorig album nog zwakke punten kende, (fuel my fire, of speedway op jilted) kent dit album geen filler tracks. Het leuke is wel dat ze werkelijk waar een album hebben kunnen produceren dat de sfeer van Experience, de muzikaliteit van Jilted en de kracht van The Fat of The Land hebben kunnen combineren.
En, on top of that, eindelijk een album waar Maxim en Keith eindelijk echt onderdeel uitmaken van de plaat. Op Fat of the Land was het eerder een experiment dat maar deels geslaagd was.
Top!
overigens: de kwaliteit van lost beats heb ik buiten beschouwing gelaten, daar dit niet bij de officiële release hoort, enkel bij de bonus package. Nouja, laat ik die apart een cijfer geven: een 5. Wild west en The Big Gundown doen het nog aardig, maar de rest viel me vies tegen.
Waarom 5 sterren?
Simpel; wie de liveshows heeft bezocht in 2009 kan één ding concluderen: De nieuwe nummers krijgen meer reactie dan de golden hits uit de jaren 90.
Warriors dance, Omen, Run, Take me to the hospital zijn allen nummers die het beste van vroeger combineren met het beste van nu. Ze krijgen stuk voor stuk meer reactie van proven hits als firestarter of breathe. Dat is een prestatie waar je u tegen zegt, gezien de populariteit van die oude nummers.
Waar elk vorig album nog zwakke punten kende, (fuel my fire, of speedway op jilted) kent dit album geen filler tracks. Het leuke is wel dat ze werkelijk waar een album hebben kunnen produceren dat de sfeer van Experience, de muzikaliteit van Jilted en de kracht van The Fat of The Land hebben kunnen combineren.
En, on top of that, eindelijk een album waar Maxim en Keith eindelijk echt onderdeel uitmaken van de plaat. Op Fat of the Land was het eerder een experiment dat maar deels geslaagd was.
Top!
overigens: de kwaliteit van lost beats heb ik buiten beschouwing gelaten, daar dit niet bij de officiële release hoort, enkel bij de bonus package. Nouja, laat ik die apart een cijfer geven: een 5. Wild west en The Big Gundown doen het nog aardig, maar de rest viel me vies tegen.
Dat die nieuwe nummers nu meer reactie krijgen dan de oude lijkt me niet meer dan logisch, elke doorgewinterde prodigy luisteraar zal ondertussen die hits al zo vaak gehoord hebben, dat ze ook wel weer toe zijn aan iets nieuws, maar om nu meteen daaruit te concluderen dat de nieuwe nummers beter zijn dan de oude omdat ze meer respons krijgen vind ik echt ongelofelijke onzin!
Er is werkelijk geen enkel nummer op het nieuwe album die ook maar in de buurt komt van de oude hits. Ook het feit dat je beweert dat hier geen fillers op staan ben ik het niet mee eens, en Speedway vind ik juist 1 van de vetste tracks op Jilted, maar dat is natuurlijk helemaal persoonlijk.
Ik wet dan ook wel zeker dat ik de oude hits vaker zal gaan draaien dan dit nieuwe album (die ik ook heb) maar waar ik nu al eerlijk gezegd niet echt meer de neiging heb om hem snel aan te zetten, terwijl de oude het nog steeds prima doen.
0
geplaatst: 27 april 2009, 11:57 uur
Als je Speedway een filler noemt dan heb je er weinig kijk op ,maar dat is mijn mening. Bij Music for the jilted generation was het The Prodigy die zelf vernieuwend waren en een eigen sound hadden, bij dit album is het achter de feiten aan lopen en meeliften op de sound van tegenwoordig. Simpele deuntjes, voorspelbare opbouw en walgelijk effectbejag.
0
Pastichio Rocker
geplaatst: 27 april 2009, 22:34 uur
Ik vind de reprise van Omen toch wel veel weg hebben van een filler.
0
Kadafi
geplaatst: 28 april 2009, 11:56 uur
Misschien is dit leuk voor mensen die nooit elektronische muziek luisteren.
0
88Fabian
geplaatst: 28 april 2009, 12:33 uur
Ik snap al die negatieve reacties over deze plaat niet.Er wordt op het moment heel veel muziek gemaakt.Die veel erger klinken.
0
geplaatst: 28 april 2009, 14:50 uur
Zeker waar, maar ik vind het opzich ook nog wel meevallen qua negatieve reacties, er zijn toch ook een aantal mensen die dit juist wel heel erg leuk vinden.
Ben het wel met je eens dat dit vergeleken met een hoop andere muziek van tegenwoordig nog steeds een stuk beter klinkt dan de gemiddelde dance-act.
Ben het wel met je eens dat dit vergeleken met een hoop andere muziek van tegenwoordig nog steeds een stuk beter klinkt dan de gemiddelde dance-act.
0
Kadafi
geplaatst: 28 april 2009, 15:01 uur
FunkStarr schreef:
Zeker waar, maar ik vind het opzich ook nog wel meevallen qua negatieve reacties, er zijn toch ook een aantal mensen die dit juist wel heel erg leuk vinden.
Ben het wel met je eens dat dit vergeleken met een hoop andere muziek van tegenwoordig nog steeds een stuk beter klinkt dan de gemiddelde dance-act.
Zeker waar, maar ik vind het opzich ook nog wel meevallen qua negatieve reacties, er zijn toch ook een aantal mensen die dit juist wel heel erg leuk vinden.
Ben het wel met je eens dat dit vergeleken met een hoop andere muziek van tegenwoordig nog steeds een stuk beter klinkt dan de gemiddelde dance-act.
Oh zeker. Als je doelt op die house en trance van tegenwoordig. Niet meer om aan te horen. Dan gaat dit nog wel. Maar een album als "Leftism" is toch beduidend beter. Overigens is dit weer een appels-peren-vergelijking van mij, maar The Prodigy hanteert een vrij herkenbare, eigen stijl in de dance scene.
0
geplaatst: 28 april 2009, 17:07 uur
Leftism is zeker beter, een absolute klassieker in het genre.
Daar kan dit album niet aan tippen, maar ook op bijvoorbeeld Leftism stonden toch ook wat tracks die ik toen al wat minder vond, en dat bleken nou net de nummers te zijn die heel veel andere mensen juist heel erg waarderden.
Vind het dus geen appels met peren vergelijking, integendeel, Leftfield is net als Prodigy 1 van de beste electronische dance-acts dus ik begrijp de vergelijking opzich wel.
Het verschil is dat Prodigy nu nog steeds muziek maakt en Leftfield (helaas) al heel lang niet meer.
Daar kan dit album niet aan tippen, maar ook op bijvoorbeeld Leftism stonden toch ook wat tracks die ik toen al wat minder vond, en dat bleken nou net de nummers te zijn die heel veel andere mensen juist heel erg waarderden.
Vind het dus geen appels met peren vergelijking, integendeel, Leftfield is net als Prodigy 1 van de beste electronische dance-acts dus ik begrijp de vergelijking opzich wel.
Het verschil is dat Prodigy nu nog steeds muziek maakt en Leftfield (helaas) al heel lang niet meer.
0
geplaatst: 3 mei 2009, 23:11 uur
Gehaald op vinyl en wat beukt deze plaat er lekker ouderwets op los. The Prodigy klinkt geïnspireerd wat resulteert in een aantal ijzersterke nummers als de titeltrack (die ik na de eerste paar luisterbeurten echt niet zo bijzonder vond), Omen en Take Me to the Hospital. Een zeer geslaagde comeback.
4*
4*
0
The Boogieman
geplaatst: 12 mei 2009, 18:45 uur
Dit album begint me steeds beter te bevallen. In het begin vond ik het niet veel aan en bij sommige nummers had ik het gevoel dat ze daar meer uit konden halen. Ondertussen heb ik dit album al een redelijk aantal keer beluisterd en ik kan nu de meeste nummers goed waarderen. Warrior's Dance en Omen springen bij mij er boven uit. Alleen bij Warrior's Dance had die beat pakkender gemoeten. Bij mijn eerste luisterervaring had ik na het intro een heel andere beat verwacht.
0
Pastichio Rocker
geplaatst: 15 mei 2009, 01:43 uur
deTuinman schreef:
Kan iemand soortgelijke albums opnoemen? Heerlijk dit.
Kan iemand soortgelijke albums opnoemen? Heerlijk dit.
Apollo Four Forty - Gettin' High On Your Own Supply
Propellerheads - Decksanddrumsandrockandroll
The Chemical Brothers - Dig Your Own Hole
The Crystal Method - Legion Of Boom
Freestylers - Adventures In Freestyle
Junkie XL - Saturday Teenage Kick
Hardknox - Hardknox
Overseer - Wreckage
0
geplaatst: 17 mei 2009, 13:51 uur
trebremmit schreef:
Als je Speedway een filler noemt dan heb je er weinig kijk op ,maar dat is mijn mening. Bij Music for the jilted generation was het The Prodigy die zelf vernieuwend waren en een eigen sound hadden, bij dit album is het achter de feiten aan lopen en meeliften op de sound van tegenwoordig. Simpele deuntjes, voorspelbare opbouw en walgelijk effectbejag.
Als je Speedway een filler noemt dan heb je er weinig kijk op ,maar dat is mijn mening. Bij Music for the jilted generation was het The Prodigy die zelf vernieuwend waren en een eigen sound hadden, bij dit album is het achter de feiten aan lopen en meeliften op de sound van tegenwoordig. Simpele deuntjes, voorspelbare opbouw en walgelijk effectbejag.
Haha, alsof je er een betere of mindere 'kijk' op kunt hebben. Meneer ik ben een fan van 91/92. Iedereen heeft iets anders wat hij zo goed vind in the prodigy, dat is echt niet beter of minder dan een ander. Het mooie is nu juist dat ze zowel met de oude als met de nieuwe nummers mensen inspireren. Dat niet iedereen alles mooi vind lijkt me niet meer dan redelijk.
En funkstar: dat de nieuwe nummers meer reactie krijgen dan oude hits is wel degelijk verbazend. Als Marco Borsato zijn hitsingle 'dromen zijn bedrog' speelt dan gaat het dak eraf. Als hij dan met een nieuwer nummer dat kan overtreffen dan vind ik dat zeker knap.
Daarnaast vind ik nog steeds Invaders must die een grote kanshebber voor mijn 'favoriete Prodigy album aller tijden'. En Omen Reprise is ook nog eens een grote favoriet op het hele album.
0
geplaatst: 21 mei 2009, 20:32 uur
Ik vind het helemaal niets. Vergane glorie die klinkt als de ruft van een stervende. Bij vlagen nostalgisch maar liever niet gewenst. Ik kan er niets mee. *2.
0
geplaatst: 21 mei 2009, 20:36 uur
Mindshifter schreef:
Ik vind het helemaal niets. Vergane glorie die klinkt als de ruft van een stervende. Bij vlagen nostalgisch maar liever niet gewenst. Ik kan er niets mee. *2.
Ik vind het helemaal niets. Vergane glorie die klinkt als de ruft van een stervende. Bij vlagen nostalgisch maar liever niet gewenst. Ik kan er niets mee. *2.
Ik ben het er zelf niet mee eens, maar wat breng je het leuk
0
geplaatst: 21 mei 2009, 21:26 uur
Mindshifter schreef:
Ik vind het helemaal niets. Vergane glorie die klinkt als de ruft van een stervende. Bij vlagen nostalgisch maar liever niet gewenst. Ik kan er niets mee. *2.
Ik vind het helemaal niets. Vergane glorie die klinkt als de ruft van een stervende. Bij vlagen nostalgisch maar liever niet gewenst. Ik kan er niets mee. *2.
Beetje onzinnige argumentatie als je het mij vraagt...
0
geplaatst: 21 mei 2009, 23:51 uur
Ik heb van dit album al enkele nummers kunnen beluisteren en ik ben best wel te spreken over The Prodigy. Binnenkort ga ik dit album denk ik wel in huis halen. 
0
geplaatst: 22 mei 2009, 09:11 uur
HaanHoen schreef:
Beetje onzinnige argumentatie als je het mij vraagt...
(quote)
Beetje onzinnige argumentatie als je het mij vraagt...
Vooruit, wat concreter. Het klinkt allemaal precies al zoals 10 jaar geleden. Innovatie of nieuwe gebieden zijn op dit album niet aan de orde. Het enige wat je overhoud zijn een aantal retronummers die tien jaar geleden onder een b-side verzameling uitgebracht hadden kunnen worden.
Wat rest zijn nostalgische gevoelens naar de vroegere prodigy. Daarvoor toch mijn 2*.
0
geplaatst: 22 mei 2009, 11:23 uur
Leuke beat in Warriors Dance.. voor de rest is het hele lege muziek.. zelfde geld misschien voor de andere nummer waar videos voor gemaakt zijn.. de andere nummers zijn voor mij nog steeds om te huilen
Hoe vaker dat ik naar dit album luister, des te aardiger ik hun oude werk vind
Hoe vaker dat ik naar dit album luister, des te aardiger ik hun oude werk vind
0
geplaatst: 22 mei 2009, 13:17 uur
Jesse Gorter schreef:
Haha, alsof je er een betere of mindere 'kijk' op kunt hebben. Meneer ik ben een fan van 91/92. Iedereen heeft iets anders wat hij zo goed vind in the prodigy, dat is echt niet beter of minder dan een ander. Het mooie is nu juist dat ze zowel met de oude als met de nieuwe nummers mensen inspireren. Dat niet iedereen alles mooi vind lijkt me niet meer dan redelijk.
En funkstar: dat de nieuwe nummers meer reactie krijgen dan oude hits is wel degelijk verbazend. Als Marco Borsato zijn hitsingle 'dromen zijn bedrog' speelt dan gaat het dak eraf. Als hij dan met een nieuwer nummer dat kan overtreffen dan vind ik dat zeker knap.
Daarnaast vind ik nog steeds Invaders must die een grote kanshebber voor mijn 'favoriete Prodigy album aller tijden'. En Omen Reprise is ook nog eens een grote favoriet op het hele album.
(quote)
Haha, alsof je er een betere of mindere 'kijk' op kunt hebben. Meneer ik ben een fan van 91/92. Iedereen heeft iets anders wat hij zo goed vind in the prodigy, dat is echt niet beter of minder dan een ander. Het mooie is nu juist dat ze zowel met de oude als met de nieuwe nummers mensen inspireren. Dat niet iedereen alles mooi vind lijkt me niet meer dan redelijk.
En funkstar: dat de nieuwe nummers meer reactie krijgen dan oude hits is wel degelijk verbazend. Als Marco Borsato zijn hitsingle 'dromen zijn bedrog' speelt dan gaat het dak eraf. Als hij dan met een nieuwer nummer dat kan overtreffen dan vind ik dat zeker knap.
Daarnaast vind ik nog steeds Invaders must die een grote kanshebber voor mijn 'favoriete Prodigy album aller tijden'. En Omen Reprise is ook nog eens een grote favoriet op het hele album.
Als meerdere mensen vinden dat Speedway absoluut geen filler is en Omen Reprise duidelijk wel, en jij bent de enige die dat niet vind, wie heeft er dan gelijk? Ook heb ik toch echt wel duidelijk uitgelegd waarom de nieuwe nummers meer response krijgen. Dat was namelijk ook al zo toen Always Outnumbered net uit was, toen werden die hitjes ook allemaal bejubeld en bestempeld als beste Prodigy werk ooit (ik was erbij toen ze dit album gingen promoten in onder andere Nederland, Wake Up Call werd ontvangen als grootste Prodigy klapper ooit, maar het is en blijft gewoon een heel zwak nummer), om er later achter te komen dat ze de tand des tijds amper doorstaan, in tegenstelling tot hun oude werk. Als iets nieuw is wordt het in het begin bijna altijd met meer response ontvangen dan iets wat men al meer dan 1000 keer gehoord heeft (maar nog wel steeds goed kan zijn). Ik ben benieuwd of deze nieuwe nummers over een jaar nog steeds beter worden ontvangen dan de oude hits, ik weet het wel bijna zeker van niet.
0
geplaatst: 24 mei 2009, 00:00 uur
Mindshifter schreef:
Ik vind het helemaal niets. Vergane glorie die klinkt als de ruft van een stervende. Bij vlagen nostalgisch maar liever niet gewenst. Ik kan er niets mee. *2.
Ik vind het helemaal niets. Vergane glorie die klinkt als de ruft van een stervende. Bij vlagen nostalgisch maar liever niet gewenst. Ik kan er niets mee. *2.
Niet gewenst, je kan er niets mee, en toch kan je het onder woorden brengen als 'ruft van een stervende'.
Respectloze reactie.
0
geplaatst: 24 mei 2009, 00:22 uur
Skandolphus schreef:
Niet gewenst, je kan er niets mee, en toch kan je het onder woorden brengen als 'ruft van een stervende'.
Respectloze reactie.
(quote)
Niet gewenst, je kan er niets mee, en toch kan je het onder woorden brengen als 'ruft van een stervende'.
Respectloze reactie.
Mindshifter is een hippe norse knarr, dit is nieuw oud. Prodigy heeft zichzelf herontdekt. Voor sommigen die ontwikkeling verwachten, zal dat idd een teleurstelling zijn.
0
geplaatst: 24 mei 2009, 00:29 uur
Rayaccos schreef:
Mindshifter is een hippe norse knarr, dit is nieuw oud. Prodigy heeft zichzelf herontdekt. Voor sommigen die ontwikkeling verwachten, zal dat idd een teleurstelling zijn.
(quote)
Mindshifter is een hippe norse knarr, dit is nieuw oud. Prodigy heeft zichzelf herontdekt. Voor sommigen die ontwikkeling verwachten, zal dat idd een teleurstelling zijn.
Respectloos? Vanwaar deze moraalridderij? The Prodigy bestaat uit een paar mannen, bijna 40. Zij zullen vast wel voor zichzelf kunnen opkomen. En dat doen ze niet door zo'n album te maken.
The Prodigy heeft zichzelf herontdekt. Volgens mij hebben ze een paar b-sides opgerakeld. Ik vind het nergens vernieuwend. Misschien heb je wel gelijk dat ik dan teveel verwacht. Maar bij zo een band MAG wat meer verwachten worden!
0
geplaatst: 29 mei 2009, 13:59 uur
Ben eigenlijk toch wel stiekem benieuwd of Liam van plan is nog een album te maken, of dat dit echt het laatste Prodigy werk is.
De singles afkomstig van dit album zijn stuk voor stuk lachwekkend slecht.
Afgezien van de titeltracks zijn de remixes om te huilen (heb deze week de single van Warriors Dance aan een luisterbeurt onderworpen, maar dat was pure tijdverspilling).
Iets zegt me dat het toch mogelijk moet zijn dat Liam met een paar echte klappers komt, desnoods op een single/EP, maar laat dit niet het laatste zijn van Prodigy, dat zou een wat onwaardig afscheid zijn van de grootste band die de dance scene ooit heeft gekend.
De singles afkomstig van dit album zijn stuk voor stuk lachwekkend slecht.
Afgezien van de titeltracks zijn de remixes om te huilen (heb deze week de single van Warriors Dance aan een luisterbeurt onderworpen, maar dat was pure tijdverspilling).
Iets zegt me dat het toch mogelijk moet zijn dat Liam met een paar echte klappers komt, desnoods op een single/EP, maar laat dit niet het laatste zijn van Prodigy, dat zou een wat onwaardig afscheid zijn van de grootste band die de dance scene ooit heeft gekend.
* denotes required fields.