U.K. Subs - Another Kind of Blues (1979)

Absolute topplaat.. Punk/Pubrock op zijn best... 19 voltreffers van de UK SUBS.. de formatie rond Charlie Harper...

Aanraders zijn zeker CID, I couldn't Be You, Lady Esquire, BIC, en mijn absolute favoriet Stranglehold!

Als je deze plaat kan apprecieren, koop dan zeker ook de live-plaat "Live Kicks".

'Pubrock' inderdaad. Ik was die hele term al weer vergeten. Ik ben even door je UKsubs toevoegingen gelopen om te kijken waar "Tomorrow's Girls" op stond, want dat is het enige dat ik van ze heb. Deze dus. Misschien inderdaad toch bij gelegenheid (LP tje tweedehands denk ik aan) eens aanschaffen.

Hallo Sq, zelf heb ik "enkel"
- Another Kind Of Blues
- Live Kicks
- Quintessentials: 20th anniversary pt. 1
- The Road is Hard, The Road is Long EP
- Endangered Species
- Mad Cow Fever
en de verzamel:
- Scum of the earth (waarop ook Tomorow's Girls staat)

Ik voeg nog wel meer Subs toe.. vind ze een van de meest onderschatte punk/pubrock bands... en stukken beter dan bijvoorbeeld The Pistols... als je het mij vraagt...

Kende deze band nauwelijks, allen van naam, vond op een rommel markt de CD Normal service presumed uit 1993 met als extra CD "Live in Croatia" (schijnt ook nog een limited edition te zijn) Inderdaad beter dan the Pistols...........Ben benieuwd naar de rest !

Komende zaterdag live in Brussel - Magasin 4.

Kom op schreeuwen: STRANGLEHOOOOOLD

Lekker debuut van deze pubrockers, heerlijk rebels punksfeertje ademt deze plaat uit. Puntige songs (Rockers is de uitzondering die de regel bevestigt) zorgen ervoor dat de aandacht nergens verslapt, en na een dik halfuur hebben ze er 17 songs doorheen gejaagd, met Stranglehold als iconische afsluiter.

4 sterren

Berichten verplaatst naar U.K. Subs

Jaren op cassette gehad, toch maar eens op zoek naar de vinyl versie vind dit toch wel verschrikkelijk lekker hoor!

In 1979 kwam een tweede Britse punkgolf, die muzikaal verwant was aan die van de eerste golf. Beide worden tot de eerste generatie gerekend, om hen te onderscheiden van de hardcore punk die inmiddels in de VS aan het broeien was.
In het geval van de U.K. Subs en Another Kind of Blues geldt dat de groep ooit als pubrockers The Marauders al actief was: men deed er simpelweg lang over om een platencontract te scoren. Dit bij GEM, een sublabel van grote baas RCA.

De muziek doet af en toe denken aan een heftiger versie van Dr. Feelgood, zoals Tomorrow's Girls bewijst. In I Couldn't Be You wordt bovendien de link gelegd met pubrock als een mondharmonica klinkt. Het is op de plaat ongecompliceerd, oprecht en uptempo met als meest opvallende kenmerk de rauwe en plat-Engelse voordracht van zanger Charlie Harper.
In juli 1979 reikt in het VK single Stranglehold tot #26 en in september haalt Tomorrow's Girls nog eens #28, waarna de elpee in oktober #21 aantikt. Met andere nieuwe namen als The Ruts en Stiff Little Fingers bleek punk in 1979 nog altijd de nodige verkoopcijfers te kunnen halen, ondanks dat het nieuwtje er inmiddels echt wel af was of sterker nog, punk als passé werd beschouwd.
Deze strak spelende band klinkt daarbij niet alleen gedreven maar soms ook zwaar, zoals in Rockers en Crash Course. Acht nummers op kant 1 en negen op 2 knallen voorbij: punk uit het boekje en bovendien spontaan.

Verrassend is de vermelding van John McCoy als schrijver van Young Criminals: ik ken de man als bassist van Gillan, de groep van de ex-Purplezanger Ian Gillan, waar het er in diezelfde jaren overigens ook hard en snel aan kon toegaan.
Mijn reis door de albums achter mijn afspeellijsten met new wave en aanverwanten kwam van de debuutelpee van skagroep The Beat en leidt terug naar 1980. Op naar een ander punkdebuut: dat van Cockney Rejects.