Joe Bonamassa - The Ballad of John Henry (2009)

Ik heb alleen dit album geluisterd, maar daar kan ik toch zeker conclusies uittrekken? Ik vind het gitaarwerk, de liedjes en de zang simpelweg niet memorable op dit album. En daarmee kan ik gewoon dit album een cijfer geven!

1 album? Mhh je zal wat meer moeten beluisteren, en zijn live werk ook. Ik heb het vaker gezegd, vooral Live From Nowhere in Particular is erg goed. Hij geeft meerwaarde aan de live muziek, zeker als je er zelf bij bent is het geluid , de sfeer en de muziek ontzettend goed. Try, and you know!

Ik ken Joe nog niet zo goed als Jeroen, maar dankzij hem ben ik meer van hem gaan luisteren. Wat een gitaarspel. Een die uithalen die hij met zijn stem kan doen zijn ook van grote klasse. We gaan samen nog naar een concert van hem in Caré. Ik ben erg benieuwd hoe dat zal zijn. In ieder geval een geweldige gitarsit die in het rijtje van Rory en Stevie past.

Gewoon een goede blues CD.
Rory en Stevie Ray waren ook goede bluesgitaristen.
Walter Trout is ook okay, maar voor mij is de ultieme bluesgitarist Gary Moore. Het is te makkelijk hem af te serveren als ex-hardrocker; Gary heeft de blues als geen ander in de vingers. Gary kan inderdaad soms wel doorschieten qua snelheid, maar kan ook pijnlijk gevoelige solo's neerleggen. Vind het alleen jammer als mensen hem alleen kennen van Still got the Blues, net als dat mensen Dire Straits alleen kennen van Walk Of Life.... Hulde aan Joe Bonamassa. Ik speel zelf al 20 jaar gitaar, en herken een goede gitarist op 500 meter afstand. Joe is er sowieso 1: herkenbare stijl, goede riffs, en valt weinig in herhaling.

Geprobeerd, maar niet mijn kopje thee. Te bombastisch, te gelikte stem van zanger.

Leukste hoes + titel van het jaar?

Geen idee. Doet er niet toe, goede plaat van een begaafd gitarist!

Ik weet niet waarom ik iemand live moet zien om een cd te beoordelen, maar goed dat heb ik nu toevallig gedaan dus.
Ik liep toevallig de zaal in bij zijn optreden op North Sea Jazz Ik blijf bij mij originele standpunt, zeer onmemorabele muziek en ook een zeer passieloos nietszeggend optreden.

Deze plaat heeft meer een leuke sfeer dan echte goeie songs. Excellent gitaarwerk, dat wel, maar mooie of goeie melodiën, dat niet. Catchy of meeslepende riffs zijn er niet bij. De man kan zingen (én gitaar spelen natuurlijk), maar heb de indruk dat hij zomaar wat zingt, omdat het moet.

Dit is goeie muziek alleen niet om te beluisteren. een achtergrondplaat.

3*

ps: Joy verwoordt het goed. Allemaal al eens gedaan.

Stevie Ray Vaughan is herrezen, wat een man dit !

Altijd gevaarlijk. Wie heeft zoiets al eens gedaan? Wie heeft al deze rifs bedacht? Wanneer? Ben benieuwd, want ik ben het nog niet eerder tegen gekomen

elke bluesgitarist hiervoor

satisfied?

Dat betekent dus dat iedereen heeft gekopieerd van een "oer" bluesgitarist? Wie is dat dan?

ik gok op jezus christus

kom op zeg, iedere boerelul hoort dat dit 13 in dozijn blues is

je kan dan misschien een best potje gitaar spelen, daarmee maak je niet per definitie een goeie plaat

Kul, dat je dit geen goede plaat vind is best, maar dat het geen goede plaat is is onzin. Daarnaast is joe bonamassa een heel goed bluesgitarist die in deze tijd actief is. je kan met alles wel aan het oude vastblijven, maar dan zijn heel veel genres al een keer gedaan. Ik weet ook wel dat dit al deels een keer eerder is gedaan, maar who cares, hoe vernieuwend kan de blues nog zijn??

niet, maar je kan iig proberen er een eigen draai aan te geven , een eigen sound, een eigen geluid

deze plaat hangt wel zo vol van cliches , dat stoort van begin tot end

gary moore deed het stukken beter, ook cliches, maar wel verfrissend

draai voor de verandering maar eens wat bluesplaten van de groten uit een ver verleden en je trekt de conclusie dat dit gewoon niets voorstelt

niet, heb een hoop platen van de groten in bezit en beluisterd. Nog steeds trouwens, ben er een liefhebber van. Kan niets anders concluderen dat Joe bonamassa een begaafd gitarist/ muzikant is. Niet vernieuwdend? Ach zoals ik al zei hoe vernieuwend kan de blues nog zijn.

Gary Moroe deed het stukken beter? Das een mening, en dat vind ik van niet. Misschien in de tijd dat hij die muziek maakte, maar goed dan is Joe nu zeker óók "verfrissend"

Mensen reageer gewoon niet meer op wat die Joy zegt. Hij komt toch elke keer weer met dezelfde 'argumenten'.

Meestal kan ik Joy wel volgen en waarderen, alleen hier slaat hij de plank een beetje mis. Iemand die al meer dan 18 jaar (!) in voorprogramma's mag optreden (oa BB King) moet toch wel een potje gitaar kunnen spelen. En dat voor iemand van slechts 30 jaren jong.

Bonamassa is één van de hele weinige blues/rock gitaristen van deze tijd die een nieuwe, moderne sound creëert. Invloeden van vroeger zijn logischerwijs te horen, maar hij onderscheid zich door de dynamiek, afwisseling en virtuositeit. Zijn klasse hoor je oa bij de covers waar hij een eigen draai aangeeft, zonder het te verkrachten. Het beste voorbeeld is hier Jockey Full of Bourbon (origine Tom Waits!).

En luister dan eens naar Story of a Quarryman. Beginnende met een strakke riff om midden in het nummer een elegante solo eruit te gooien en vervolgens weer terug te vallen op de krachtige begin riff. Fraai staaltje vakmanschap.

Ik blijf er bij, een vakman die gekoesterd mag worden in deze tijd.

Ugh Heel goed gesproken

18 jaar voorprogrammas zegt best het eea

(hoewel, ik zou na ene jaar of 5 best ergens willen headlinen als ik bonamassa was ipv eeuwig als voorprogramma)

dat ie een flink potje gitaar kan spelen is een feit

dat ik het daarmee niet automatisch boeiend vind idem

Laatste twee akkoord.

Maar kom dan niet aan met argumenten dat hij telkens in dezelfde clichés valt. Nergens op gebaseerd en doet mij vermoeden dat je weinig van deze man aandacht hebt beluisterd.

Enne, blijkbaar ken je hem niet, want hij wordt al jarenlang voor de grote festivals als Headliner geboekt. Maar daarnaast mag hij nog steeds in het voorprogramma van BB King spelen

sterker, de clichs liggen er zo dik bovenop dat je ze onmogelijk kan missen tenzij je luisterr met je hoofd in de koelkast

ik heb dit wel degelijk beluisterd, daarna van mijn comp afgemieterd en dat blijft zo

Blijkbaar zit jij dus in de koelkast met je hoofd

Blijkbaar snappen bepaalde mensen niet wat goede blues is. Deze man ademt blues. Sorry, maar op dit moment kan ik even niet op een completere blues gitarist komen dan Joe Bonamassa. Ik las trouwens ook dat iemand dit passieloos noemde? Ik heb daar om moeten lachen. Cliché's? Uiteraard cliché's...het is de blues, wat verwacht je? En trouwens...op deze plaat word niet enkel blues gespeeld maar er wordt ook lichtjes geexperimenteerd. Ook weet hij al bestaande nummers om te toveren tot eigen werk. Hij weet het zich eigen te maken op een fantastische manier.

Erg strak album en met dit album heeft Bonamassa mij best verbaast eigenlijk. Ik heb dit album gekocht naar aanleiding van de DVD Live from the Royal Albert Hall (zegt trouwens genoeg dat deze man daar mag komen optreden). Want man..die stem...het gitaarwerk en de groove achter de nummers...heerlijk om naar te luisteren!

De dvd is inderdaad erg goed. Heb hem vandaag binnen gehad en even stukje gekeken, maar het mag er zeker zijn!

Iets teveel covers naar mijn smaak, jammer is dat....
Maar de covers zijn wel van dusdanig hoge kwaliteit dat het me eigenlijk weinig kan schelen.
Ik begin op 3,5*

Berichten verplaatst naar Joe Bonamassa

Vond dit eerst erg gaaf, maar dat duurde niet lang. Vind er eigenlijk vrij weinig meer aan nu.

Hetzelfde hier.. Het blijft nog steeds een goede plaat alleen is de euforie van een jaar geleden wel verdwenen, te veel toeters en bellen op dit album.