Mastodon - Crack the Skye (2009)

Die afwisseling in de zang vind ik ook subliem en creëert een aparte, typische Mastodon sfeer. Ik geef het ze wel te doen. Dergelijke muziek live spelen en dan ook nog eens zingen. Misschien een bandje op de achtergrond laten meespelen

Heb nu trouwens een instrumentale versie van het album opgedoken. Eigenlijk minstens zo interessant.

die hek ook

idd net zo boeiend

maare, vooralsnog wordtie met draaibeurt beter en beter wat mij betreft

Dat hek, niet die hek.

Misschien dat ik over een luisterbeurt of vier een verhoging naar 4* overweeg. verder kom ik echt nog niet

Sterk album. Ik ken de rest niet van Mastodon dus ik ga hier niet beginnen met vergelijken. The Czar is mijn favoriet.

4.0*

de rest is nog veel zwaarder dan dit;)

sjoit, gisteren niet gedraaid en vandaag ook nog niet, ben ziek denk

snel opzetten

Op naar de vijf sterren dan maar.

Ik kan niet anders dan constateren dat ik dit een van de meest vernieuwende platen van de afgelopen jaren vind, niet alleen binnen het 'metal' genre.

Als je de progressie van album naar album bekijkt, moge het duidelijk zijn dat Mastodon zich telkens weer weet te vernieuwen. Een plaat met hoge verwachtingen dus. In plaats van die verwachtingen gewoon in te lossen, heeft Mastodon een stuk muziek opgenomen dat mij stomweg omver blaast en keer op keer weer blijft verbazen.

Door de magistrale, intieme (hebben we het hier over een metal album?) sfeer die de productie hier aflevert blijft er over het gehele album een onmiskenbare samenhang geldend. En wat werkt het dubbelen van akoustisch en elektrisch gitaarspel hier goed. Het zorgt samen met de afwisselde vocalen voor een soort filmische kwaliteit die ik gewend ben te horen bij Pink Floyd. Mastodon tapt uit een behoorlijk anders muzikaal vaatje, maar dit is voor mij Mastodon's 'Dark Side of the Moon'.

Zijn er dan geen minpunten? Natuurlijk, op elk album valt wel wat aan te merken. Om het plat te formuleren vind ik de zang van met name Brann bij vlagen nogal zeikerig. Het punt is alleen dat ik me er op dit album helemaal niet aan stoor, omdat de keuze van stemgebruik en zanger op bijna elk stuk heel slim is gekozen.

Het grootste minpunt blijft mijns inziens toch dat Mastodon's composities soms wat kunnen verzanden in teveel herhaling. Op Crack The Skye varieert Mastodon constant op eerdere coupletten of refreinen, dus dit euvel komt in zeer beperkte mate voor op dit album.

Al met al een enorm sterk album dat bijna een statement lijkt neer te zetten. Lang uitgesponnen, sferische composities domineren dit album. Daarom zijn voor mij The Czar en The Last Baron de absolute toppers van Crack The Skye, beiden behoren tot de beste nummers die ik dit jaar heb gehoord.

En als gitaarsolo's nog steeds niet cool zijn, dan zijn ze het nu wel. De solo's zijn te gek!

Mooie review jellylips, niet in het minst omdat ik het absoluut met je eens ben.

imo maakt die herhaling enkele nummers juist krachtiger, een nummer als Last Baron ontspoord volledig om na die wervelwind weer terug te komen in de kalme wateren van het vrij rustige begin

op crack the skye eigenlijk idem

na de climax hervind men ook hier de kalme wateren weer en komt men terug bij de basis van het oh zo sterke nummer

juist die langzame herhalende stukken maken mastodon sterk en krachtig imo

Voor die instrumentale versie heb ik toch duidelijk een hogere score over. De onderhuidse opbouw in de muziek komt daar veel beter (of in ieder geval duidelijker) naar voren. Bovendien kan ik nog meezingen ook

Ja, ze zijn cool. Maar daarmee is het ook zowat gezegd. Een beetje zielloos vind ik het. Vaak niet veel meer dan het toepassen van enkele technieken.

Voor mij het minpunt op de plaat in zijn geheel trouwens. Iets te veel coole vorm en te weinig inhoud, waardoor ik er niet echt warm van word.

Blijft over gewoon een erg lekkere plaat.

Valt wel mee wat mij betreft. Zo flashy zijn die solo's ook helemaal niet. Ze doen wat ze moeten doen en niet meer. Het spel over het gehele album is ook relatief ingetogen zeker vergeleken met hun vorig werk. Vooral Brann Dailor houdt zich een stuk meer in.

OK vanuit dat oogpunt zou ik misschien de solo van Divinations onder die categorie scharen. Maar heb je de solo's in The Czar (voordat 'Don't stay.. run awaaaay weer komt) en The Last Baron (eindsolo) al eens goed beluisterd?

M'n vriendin treitert me trouwens constant met dat 'Don't stay, run away'. Het klinkt ook wel zeikerig.... op een vette manier!

De zang staat mij op dit album eerlijk gezegd een beetje tegen. Eigenlijk de enige stoor-factor want verder is het uitermate fijn. Vooral in Ghosts of Karelia en Crack the Skye vind ik het lichtelijk onprettig om naar te luisteren.

Op de een of andere manier vind ik dit album helemaal te gek, maar toch begrijp ik sommige kritiekpunten van anderen wel. Die zang is inderdaad een puntje, maar het zorgt ook weer voor een enorme unieke sfeer. Bij Oblivion, The Czar en The Last Baron vind ik de zang bij vlagen zelfs zeer goed te genieten.

Precies, het heeft zijn momenten. Positieve maar ook mindere.

Is de instrumentale versie ook ergens te koop ??

geen id kheb um gepindakaast

Ik kan mijn de kritiek op de zang wel voorstellen, maar in dit geval past het, zoals anderen hier ook al aangeven, prima bij de muziek

Een ander album wat hetzelfde "euvel" heeft is Machinae Supremacy´s cd Redeemer. Ook zo´n briljante plaat, met een ongelooflijk zeikerige zanger (daar is Mastodon niets bij vergeleken).

Sodeju wat een knaller is dit geworden!
Vette grooves, cool gitaar- en drumwerk en gewoon echt gave melodieuze zang. Hier en daar meen ik zelfs een vleugje Ozzy te horen (bijv. in "Divinations").

Ik zet eens voorzichtig in op 4*

toch vind ik die kritiek niet helemaal terecht omdat dat zeurderige genoeg wordt gecompenseerd door heftiger en ander soort zang

Vind jij dus. Voor wie die niet genoeg gecompenseerd wordt, is die kritiek wel terecht.

vind ik dus, goed gelezen

Bij mij gaat het gezeur wel wat tegensteken soms. In het begin zette ik dit album vaak op, maar het heeft me nooit helemaal enthousiast gemaakt en voor dat gebeurd is raak ik er alweer een beetje op uitgekeken.

Bij de zoveelste bulderende luisterbeurt (net aan de geweldige solo van The Czar) kwam mijn moeder net binnen: "zet dat eens stiller Kris, ik heb zelfs mijn eigen muziek af moeten zetten"

Ik krijg echt niet genoeg van dit album. En het gezeur bij The Czar begin ik beter te pruimen. Ik zeur nu gewoon gezellig mee

Maar je moeder dus ook.

Haha, inderdaad, en niet met de muziektekst

Dat gezeur bij The Czar vind ik juist prachtig! Het geeft zo'n lekker 'akelige' sfeer in het nummer! Verder vind ik het kwa zeurderigheid best wel mee vallen.