Mastodon - Crack the Skye (2009)

Het is een mini-epic. Waarbij elk muzikaal gedeelte een ander stukje van het verhaal verteld. Gaat geloof ik over Rasputin.

Voor de liefhebbers: een in-store live performance van ongeveer de eerste helft van het album (ik had gehoord dat ze de volledige plaat gingen spelen maar blijkbaar niet) op Mastodon, Ustream.TV:

Crack the Skye

Biographical insight from genesis to fruition. Travel&Nature,Webcam,Entertainment,Music Videos.

Stem verhoogd naar 5 sterren. Werkelijk een fantastisch album wat ik niet af kan zetten. Veruit de beste Mastodon.

Ik open met 4* , die zullen waarschijnlijk wel verhoogd worden

Voor wie hem nog niet gezien had: de Divinations video clip.


Video Mastodon: Divinations - New Video van Mastodon - MySpace Video
- vids.myspace.com

Ja lap: meer dan 20 stemmen.

De eerste negatief-stemmers zullen er gaan aan komen.

Ik hou niet zo van metal,
maar dit is goed!

Fenomenaal!

Ik hou wel van metal, dat zal wel de reden zijn dat ik dit niet goed vind

Hoe bedoel je? Wordt er ergens melding gedaan op site wanneer album meer dan 20 stemmen heeft?
Zou het heel jammer vinden dat er zo een tendens is bij sommigen om albums die goed scoren naar beneden te halen met lage scores.
Geeft iemand me meer uitleg?
Want ik vind dit een heel interessante en waardevolle site.

Bij 20 stemmen of meer komen ze in de toplijsten terecht, en komen ze onder de aandacht van users met andere smaken van muziek. En ach, anti-stemmers hou je nou altijd, kijk alleen al naar Metallica.

(PS. Wat blijkt The Czar toch een goddelijk nummer te zijn!)

Wederom een sterk plaatje.

Leuk dat Mastodon niet te veel in herhaling valt maar toch zichzelf weet te blijven.

De vier albums op een rij vormen een indrukwekkende muur van muzikaal vernuftig geweld.

nikkel begint beetje te vallen, hoewel hij leviathan niet overtreft voor mij, ga hem nog wat luisterbeurten geven:-)

Hopelijk krijgen ze geen last van het Metallica-syndroom. Die kakten na 4 albums in.

Na een eerste luisterbeurt ben ik nog niet echt onder de indruk, klinkt erg chaotisch en af en toe wat saai.

Het is natuurlijk eenieders recht om een album te ontdekken te beluisteren en te beoordelen. Dat is volgens mij zelfs het concept van een site als MuMe.

Mijn stem volgt dus later nog maar geen nood Mastodon is top.

Lekkere plaat. Ik kan de kant die ze op zijn gegaan zeer goed waarderen. De bonus dvd is trouwens ook zeer de moeite waard. (staat the making off op).

Dit klinkt inderdaad erg goed.

Ik heb de plaat nu sinds zaterdag en al heel wat afgeluisterd, en toch het gevoel dat ik het nog lang niet helemaal ken waardoor ik er steeds naar blijf luisteren.
Het zelfde had ik met de voorganger Blood Mountain, alleen bij dit album vormt zich meer een geheel door een kleiner aantal en meer in een lijn liggende nummers.

Hetzelfde is voor mij het geval. Gekocht afgelopen zaterdag en al een keer of vijf gespeeld. Maar ik ben er nog lang niet op uitgeluisterd. Stilaan beginnen de nummers hun geheimen prijs te geven en krijgt het album in zijn geheel vorm.

Om het te beluisteren vind ik het wel een pak toegankelijker dan alle voorgaande werk van Mastodon, maar zeker niet minder goed.

Idem dito!
Crack the Skye al tig keer geluisterd. Telkens weer een ontdekkingsreis die maar niet gaat vervelen. Crack the Skye zou zo maar hét metal-album van het jaar worden.

Nou Hacride kan met hun nieuwe ook een goede kans maken, of Callisto bijvoorbeeld

Ik vind Crack the Skye tot nu toe nog niet meesterlijk ofzo. Gewoon goed, meer. Same for Hacride, al denk ik dat ik die toch ietsjes beter vind. Vooral de opener en afsluiter daarvan zijn zeer sterk.

Had vanochtend eens Quintessence op de iPod. Goed spul op de vroege morgen. Daar hoor je wel erg duidelijk de psychedelische invloed in terug.

The Last Baron, geniale afsluiter, zit zo'n heerlijke groove in dat nummer. Blijf dit album trouwens maar draaien, wat ik totaal niet had bij Blood Mountain

Het gaat langzaam maar sommige nummers beginnen tot me door te dringen.
Crack the Sky bijvoorbeeld had ik bij de eerste luisterbeurten vooral een recht toe recht aan gevoel en toch steeds het idee dat ik het nog niet helemaal ken. Hoe vaker ik het hoor hoe meer dingen je ontdekt.

Ik meen dat de tekst door Bran Dailor over zijn jongere zusje dat op 14 jarige leeftijd zelfmoord pleegde geschreven is:

"Desperate heathens flock to sirens
Guard your heartache well
Momma don't let them take her
Take her down

Please tell Lucifer he can't have this one
Her spirits too strong
It's written all over your face
I can see the pain
You can make it all go away

Hij zou als kind een fabeltje gehoort hebben dat als je zelfmoord pleegt dat je naar de hel gaat.

Erg indrukwekkend nummer met die tekst en de brute angstaanjagende riffs waardoor het gevoel perfect weergegeven wordt.

Een weekje geleden geschreven.

Inmiddels bijna 50 stemmen en het stemgemiddelde blijft met 4.17 erg hoog.


De extra DVD met een making of is inderdaad leuk om te zien, zoals iemand hier al opmerkte.
Toen ik las over de vechtpartij van Hinds met een groepslid van System of a Down vreesde ik er een beetje voor dat het een stel agressieve macho's zou zijn, maar het zijn alle vier sympathieke jongens, Brent Hinds als enige nogal onrustig maar wel lekker enthousiast ook.

Wat mij opvalt is dat Troy Sanders op dit album wel heel erg klinkt als Ozzy en Brent Hinds als Layne Staley van Alice in Chains. Maar dat is uiteraard geen kritiek.

Muzikaal gezien een echt heavy metal pareltje, met in elke song sterke melodieën en knappe gitaarsolo's. Ik heb er voorlopig nog lang niet genoeg van.

Het kan mij nog niet echt boeien... Ik zal hem nog wel een aantal keer draaien om te zien of dat nog veranderd, misschien moet ie nog 'groeien' maar tot nu toe 2,5*

Had ook het idee dat Brent zelf ook is veranderd door de klap op z'n kop... Als je bijvoorbeeld kijkt naar interviews tijdens Leviathan of Blood Mountain of de DVD The Making of Blood Mountain of de Europe Tour documentaire uit 2007 komt hij als een complete mafketel over (I had a dream last night, i was in my house like... peeing all over the living room ), maar tijdens The Making of Crack the Skye en interviews van na het voorval komt hij veel meer over als een wat teruggetrokkener persoon als hij spreekt over z'n muziek etc.

Maar zijn inderdaad allevier sympathieke kerels met zeker een goed gevoel voor humor!

Wat een nummer is The Last Baron trouwens, ik vind de zang op dit album echt geweldig, de vette afwisseling van Brent/Troy.

Soms kan een goeie klap eens goed doen, blijkbaar.

Apart verhaal trouwens ook, hoe die Brent aan die klap op zijn kop gekomen is.