menu

Iron Maiden - Brave New World (2000)

mijn stem
3,92 (347)
347 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: EMI

  1. The Wicker Man (4:35)
  2. Ghost of the Navigator (6:50)
  3. Brave New World (6:18)
  4. Blood Brothers (7:14)
  5. The Mercenary (4:42)
  6. Dream of Mirrors (9:21)
  7. The Fallen Angel (4:00)
  8. The Nomad (9:06)
  9. Out of the Silent Planet (6:25)
  10. The Thin Line Between Love & Hate (8:26)
totale tijdsduur: 1:06:57
zoeken in:
avatar van Sinnerman
4,0
Ik moet bij dream of mirrors altijd aan Queensrÿche denken.. of dat nu door het ' I only dream in black and white' (versus ' I dream in infrared' van Mindcrime) of het gitaarspel in het beginstuk van dit nummer. Een heel sterk Queensrÿche-gevoel..

avatar van Spock2011
4,0
Wat mij betreft niet alleen een comeback voor Dickinson, maar een comeback voor Maiden. Het klinkt wederom zoals het hoort. Het begint lekker vlot met The Wickerman en blinkt echt uit bij Dream of Mirrors en Blood Brothers. Met The Nomad en Out of the Silent Planet kan ik helaas wat minder.

3,5
Blood Brothers is eigenlijk het enige nummer dat er echt uitspringt en live sterk overeind blijft.
Dream of Mirrors komt er kort achterop qua kwaliteit. Er staan ook wat saaie nrs op ( Silent Planet ), toch een mooi comeback album met Bruce

avatar van Germ
3,5
De eerste 5 nummers zijn geweldig, ook live zijn dit favorieten.
Beste album van Maiden van na de reünie als je het mij vraagt!

avatar van vielip
3,5
Germ schreef:

Beste album van Maiden van na de reünie als je het mij vraagt!


Met afstand, zeg ik er dan nog bij!

avatar van Edwynn
4,5
Een ijzersterke start in een nieuwe Maidenperiode. Zo zou ik het willen omschrijven.

avatar van vielip
3,5
Een nieuwe periode werd (en is) het zéker inderdaad!

avatar van Firequest
Firequest
Goed "comeback" album na aantal mindere CD's. Nu Bruce weer de vocalen voor zijn rekening neemt is het weer "echt" Iron Maiden! Hoewel er m.i. wel een paar "kneusjes" van nummers tussen zitten.

avatar van Rockfan
4,0
Met dit album is mijn liefde voor Iron Maiden weer opgelaaid nadat dit was verdwenen na No Prayer For A Dying. Zelfs na BNW heb ik met terugwerkende kracht de voorgaande albums beter kunnen waarderen.

avatar van Kronos
4,5
Aardig album, maar ik blijf toch een beetje worstelen met de drie Maidens van de '00's.

Pas op The Final Frontier vind ik de inspiratie weer met enige regelmaat echt verbluffend.

HeSo
Verbluffend album waarmee Maiden zich definitief openbaarde tot progressieve sterkhouder. Tevens een van de sterkste come backs uit de muziekgeschiedenis. Bovenal het magnum opus van de beste metalband aller tijden.

avatar van Sir Spamalot
4,0
Sir Spamalot (crew)
Het is het jaar 2000, een jaar dat om twee redenen een memorabel jaar zal blijken. Op 1 januari 2000 kunnen we een dikke middenvinger opsteken naar al die paljassen en paniekzaaiers die haast het einde van de wereld voorspelden omwille van de Millenniumbug. In your face! Op 29 mei 2000 of daaromtrent komt het twaalfde studio-album van Iron Maiden uit. We zwaaien met zijn allen zanger Blaze Bayley uit, we verwelkomen twee oudgedienden in het warme nest, zanger Bruce Dickinson en gitarist Adrian Smith. De groep neemt dit album met zijn zessen op, drie gitaristen dan nog, en eindelijk krijgen we nog eens een mooie hoes!

De terugkeer van deze twee doorwinterde muzikanten zorgt ook voor een kentering bij Steve Harris, me dunkt. Er valt een zware last van hem af daar er toch twee songschrijvers terugkeren en niet van de minste. Vijf van de zes leden schrijven mee aan de nummers, drummer Nicko McBrain blijft bij zijn leest. Ook is Steve Harris niet meer de producer maar co-producer, Kevin Shirley is de producer, onder andere bekend van Dream Theater. Ik denk dat dit een duidelijk heilzame invloed heeft op het geluid en op de songs van de groep. Van dit album heb ik trouwens ook de cd-singles The Wicker Man en Out of the Silent Planet.

Een aantal tendensen zijn duidelijk merkbaar. De albums worden langer, de nummers worden langer en avontuurlijker, er is meer ruimte voor de heren muzikanten, er is ook meer ruimte voor zanger Bruce Dickinson al dan niet met zijn meezing-refreinen hoewel ik denk dat het soms van het goede te veel is. Dit album is hierop geen uitzondering met zijn tien nummers in zevenenzestig minuten. Met genoegen noteer ik de bijdrage van gitarist Dave Murray aan drie nummers op een album, een wereldpremière, het zijn de nummers Brave New World, The Nomad en The Thin Line Between Love and Hate. Ik vind dit wel een goed album, er staan genoeg goede songs met veel gitaarwerk op, er staan ook songs op die me nog altijd niet zo bevallen zoals The Mercenary en The Fallen Angel. Je kan niet alles hebben in het leven. Duizenden keren deugd aan het hartje doet de kleine tempoveranderingen in Ghost of the Navigator en Dream of Mirrors, de spetterende solo's in Brave New World en nog een aantal nummers. De oude tijden lijken teruggekeerd! Klein puntje van kritiek, hier en daar kon het misschien iets bondiger zoals in die goede oude tijden.

De “eighties” zijn voor mij fantastisch met zeven door mij hooggewaardeerde albums, de “nineties” zijn voor mij beduidend minder met vier matige tot ronduit irritante albums, de “noughties” betekenen een nieuwe start voor Iron Maiden en hun nog steeds talrijke fanschare, het wordt echter nooit meer hetzelfde als in die glorietijd en dat hoeft ook niet. Die glorietijd is een schatkist waaruit ze rijkelijk kunnen putten, het kan ook dienst doen als kleine molensteen om hun nek. Met alle krachten proberen ze die nostalgie niet de overhand te laten nemen en altijd maar vooruit te kijken. Een uiterste succesvolle toer volgde met als latere getuige hiervan het live-album Rock in Rio. Zoals bij Piece of Mind van 1983 is het wikken en wegen tussen 3,50 en de 4,00, ze krijgen “hem” toch.

4,5
The thin line between hove and late vind ik zo'n fantastisch nummer. Als ik mensen over dit album hoor denk ik altijd dat ik de enigste ben die er zo over denkt. Een nummer waarbij je de drie gitaren op een gegeven moment drie verschillende dingen hoort spelen en fantastische solo's

avatar van Supersid
4,0
Ik ben (erg on-Maidens, I know) geen geweldige Bruce-adept, maar dit is een geweldige plaat. Thin line is daarbij een nummer dat door mensen die niets met het genre te maken hebben, toch als toptrack wordt benoemd. Dat is naar mijn mening een enorme verdienste...

avatar van crosskip
4,0
Ook mijn favoriet van het album. De eerste helft is al erg sterk met de heerlijk lopende zangstukken en toffe solo's, maar de tweede grotendeels instrumentale helft is werkelijk magisch... Hoogtepunt van dit album wat mij betreft. Misschien juist vanwege die hele gitaarpartijen dat ze dit nummer helaas nooit live hebben gespeeld, eeuwig zonde.

avatar van IJH15
4,0
Comeback van Bruce en Adrian, en, afgaande op de waarderingen voor de voorgaande albums, ook van Maiden als geheel. Vooralsnog ook hun laatste echt mooie hoes. Een album vol met lange, epische nummers, maar toch ook nog enkele kortere tracks.

Ik begin alvast met een kritische noot: wat ik bij tijd en wijle erg storend vind is de repetitiviteit van de refreinen. Dat kwam al eerder voor, maar volgens mij nog nooit op zo’n grote schaal als hier, waar bij veel nummers het refrein bestaat uit zinnetje dat maar herhaald wordt. Ook dat ‘ge-oh’ gaat wel eens tegenstaan. Ik vermeld het hier maar even, dan hoef ik dat niet bij ieder nummer specifiek te doen.

‘The Wicker Man’ is een lekkere opener, kort, snel, aanstekelijk, prima. ‘Ghost of the Navigator’ is gelijk een van de toppers hier. Een lekker stuwende riff en een geweldige gitaarsolo. Het titelnummer heeft een lekker deuntje dat lang gehandhaafd wordt, een fijne opbouw naar het refrein en een geweldig gitaarstuk. ‘Blood Brothers’ is een goed nummer, maar valt volkomen in het niet bij de versie op ‘En Vivo’. Het nummer heeft een mooie tekst (afgezien van eerder beschreven kritiekpuntje), dat ‘zeemansritme’ (lekker meedeinen) en een schitterende solo van Janick Gers. Het volgende kortere nummer dient zich aan, ‘The Mercenary’. Dit is wat mij betreft het minste nummer van het album, maar gelukkig ook relatief kort.
‘Dream of Mirrors’ is mijn persoonlijke favoriet van dit album. Hij knalt er gelijk in, om vervolgens in het gebruikelijke rustige gedeelte over te gaan. Die rustige opbouw, de goede tekst, het lekker harde meebrulrefrein. Dan volgt het kortste nummer, ‘The Fallen Angel’. Het pre-chorus vind ik ietwat irritant, maar het refrein is dan wel weer lekker. ‘The Nomad’ is weer erg episch, met die merkwaardige oosterse (of zoiets) invloeden. ‘Out of the Silent Planet’ is een lekker rockende meezinger. ‘The Thin Line Between Love & Hate’ is de epische afsluiter met een merkwaardig einde.

Al met al geen enkel nummer waarvan ik denk: die hadden ze er beter af gelaten (hoewel binnen de nummers hier en daar wel een beetje gesnoeid had kunnen worden). Ik denk dat dit mijn favoriete Maiden-album sinds Bruce’ terugkeer is (moet ‘Dance of Death’ nog wel beluisteren). Bruce zingt trouwens even sterk als vanouds, hoogtepunt voor mij zijn de ‘Nomad-uithalen’. Voor nu in ieder geval vier sterren.

Overigens staan veel van deze nummers op ‘Rock in Rio’ en komen ze daar vaak (nog) beter uit de verf.

4,5
‘Dream of Mirrors’ is mijn persoonlijke favoriet van dit album.

Als er ergens ge-oh't wordt is het wel op dit nummer.

avatar van IJH15
4,0
Dat vind ik wel meevallen, op 'The Wicker Man' is het veel erger.

Als je was begonnen over een repetitieve tekst had je wel een punt gehad.

avatar van notsub
3,5
Brave New World is de inleiding van een nieuw Maiden hoofdstuk. De basis staat als een huis: Bruce is terug en het klinkt als een klok. Maiden maakt hier een frisse indruk en met name de gitaarsolo's zijn lekker uitbundig. Het zijn het titelnummer, Ghost of the Navigator en The Nomad, die me het best bevallen. The Nomad duurt helaas wel wat te lang. Het eerste deel met die Oosters aandoende solo's is het beste van de hele CD, maar dan zijn er te weinig ideeën om de lange speelduur te rechtvaardigen. Dream of Mirrors heeft daar ook last van en bij Blood Brothers ligt het er iets te dik bovenop. Prima CD van de mannen, maar er zijn minpuntjes.

avatar van Rockfan
4,0
Sinnerman schreef:
Ik moet bij dream of mirrors altijd aan Queensrÿche denken.. of dat nu door het ' I only dream in black and white' (versus ' I dream in infrared' van Mindcrime) of het gitaarspel in het beginstuk van dit nummer. Een heel sterk Queensrÿche-gevoel..


Ik snap dat niet want Dream of mirrors lijkt in de verste verte niet op Queensryche.

I dream in infrared komt trouwns van Rage For Order en niet van Operation:Mindcrime maar dit terzijde


Terug naar BNW. Prima album na de terugkeer van Bruce. Met Ghost of the navigator, Blood Brothers, Dream of mirrors als hoogtepunten.

The Harlequin
Fantastisch album welke deze jongens maakten toen Dickinson en Smith terugkwamen... altijd één van mijn Maiden-favorieten geweest!

avatar van gigage
4,0
Met al die prima live cd/dvd's van de laatste jaren (2 x zoveel dan dat er studio albums uit zijn gekomen) vergeet ik nog wel eens om de Brave New World gewoon eens een rondje te laten draaien. Maar na een dag internet hairmetal radio op 128kbs was ik wel weer eens toe aan een kwaliteitsinjectie. En deels toch wel gevonden waarnaar ik op zoek was. Het album vliegt uit de startblokken. Echter bij Mercenary zak ik toch wat weg om pas bij het vlotte The Fallen Angel weer op te veren. Gelukkig wordt mijn aandacht daarna weer goed vastgehouden en met de soms wat bluesy The Thin Line is er een prima afsluiter gevonden.
De kritiekpuntjes zoals al door meerdere luisteraars is aangegeven deel ik ook wel. Sommige songs konden wel wat bondiger, maar ja, de koers is eenmaal ingezet en Iron Maiden is brave (eng.) de nieuwe wereld ingestapt en ook wat braver (nl.) misschien.
Voor mij zijn de hoogtepunten toch wel de orchestrale passages van Blood brothers en Nomad die met hulp van ene Jeff Bova tot stand zijn gekomen die een jaar eerder nog Celine Dion bijstond (lees ik ergens). Steve Harris is een begenadigd keyboard speler/arrangeur wat mede daardoor het album toch wel een frisse start gaf voor het vernieuwde Maiden tijdperk. Dat ze het nog lang mogen volhouden in deze niet zo brave wereld.

avatar van crosskip
4,0
Geen idee of dit hier ooit al gepost is, maar een leuk weetje blijft het: het epische middenstuk van The Nomad is erg duidelijk geïnspireerd door Life's Shadow van de Britse band Beckett. Al moet gezegd worden dat de band er toch wel zeker zijn eigen draai aan gegeven. De teksten rond 2:00 en 2:41 in hetzelfde nummer zouden de fans hier toch ook wel bekend voor moeten komen? =p

avatar van BloodBrothers
4,5
Nummer 3 van favoriete albums van Maiden! ''The Wicker Man'', ''Blood Brothers'', ''Out of the Silent Planet'' en ''The Thin Line Between Love & Hate'', zijn allemaal ongelooflijke nummers. Met name ''Blood Brothers'', wat mijn favoriete Maiden nummer is.

avatar van Deranged
Heb het zelf niet echt bewust meegemaakt, al was ik in het jaar 2000 al ruimschoots met dit soort muziek bezig.

Maar wat moet het kick ass zijn geweest om als fan na de net niet jaren hiervoor eindelijk Bruce weer terug te krijgen met een kick ass track als The Wicker Man.

Een betere herintroductie kan iemand zich niet wensen.

Zelf ook altijd een grote zwak gehad voor het titelnummer. Ingetogen begin en dan weer zo'n typische Dickinson uitbarsting.

Heerlijk.

Zeer vitale plaat om jezelf zo in één klap weer mee op de kaart te positioneren.

avatar van vielip
3,5
Was inderdaad wel een 'very exciting moment' destijds ja. Ik keek er in ieder geval reikhalzend naar uit. Het is ook, naar mijn mening, het beste album sinds de terug keer van Smith en Dickinson. Op de albums die hierna komen hoor je nog wel dat het er in zit, alleen komt het er (bijna) niet meer uit. Daar heb ik bij Brave new world nog geen 'last' van.

avatar van Kronos
4,5
De twee volgende albums vind ik ook minder, maar met The Final Frontier overtreffen ze Brave New World wat mij betreft toch. Hopelijk kan Iron Maiden nog wat jaartjes mee in deze vorm.

avatar van goldendream
gigage schreef:
Met al die prima live cd/dvd's van de laatste jaren (2 x zoveel dan dat er studio albums uit zijn gekomen) vergeet ik nog wel eens om de Brave New World gewoon eens een rondje te laten draaien. Maar na een dag internet hairmetal radio op 128kbs was ik wel weer eens toe aan een kwaliteitsinjectie. En deels toch wel gevonden waarnaar ik op zoek was. Het album vliegt uit de startblokken. Echter bij Mercenary zak ik toch wat weg om pas bij het vlotte The Fallen Angel weer op te veren. Gelukkig wordt mijn aandacht daarna weer goed vastgehouden en met de soms wat bluesy The Thin Line is er een prima afsluiter gevonden.
De kritiekpuntjes zoals al door meerdere luisteraars is aangegeven deel ik ook wel. Sommige songs konden wel wat bondiger, maar ja, de koers is eenmaal ingezet en Iron Maiden is brave (eng.) de nieuwe wereld ingestapt en ook wat braver (nl.) misschien.
Voor mij zijn de hoogtepunten toch wel de orchestrale passages van Blood brothers en Nomad die met hulp van ene Jeff Bova tot stand zijn gekomen die een jaar eerder nog Celine Dion bijstond (lees ik ergens). Steve Harris is een begenadigd keyboard speler/arrangeur wat mede daardoor het album toch wel een frisse start gaf voor het vernieuwde Maiden tijdperk. Dat ze het nog lang mogen volhouden in deze niet zo brave wereld.


Volledig akkoord: de orchestrale passages van 'Blood Brothers' en The Nomad' zijn de hoogtepunten van het album en misschien wel van Maiden in het geheel. Ik luister nu naar 'The Nomad' en wat is dat toch een prachtnummer vanaf 4.40 tot er weer gezongen wordt. 'Blood Brothers' wordt vanaf minuut 4 zo sterk.

avatar van namsaap
4,0
Afgelopen weekend in Birmingham de nieuwe vinylrelease via HMV gescoord. Eindelijk dit album op gewoon zwart vinyl.

avatar van Spoelworm
4,0
Luisterde vandaag weer naar deze maiden plaat. Ik weet nog toen hij uitkwam vrienden die niks met a.enige vorm van metal of b. iron maiden hadden , deze wel konden waarderen wanneer hij opstond . Ik heb er zelfs nog eens 1 meegekregen naar dynamo eindhoven waar ze ook speelde . Zegt iets over de plaat denk ik. Veel mooie nummers en iets gepolijster (?) misschien. Maakt niks uit want het is wel erg goed weer. Ik pak liever en ook eerdere ouder werk uit de kast, neemt niet weg dat ik deze ook erg mooi vind.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:55 uur

geplaatst: vandaag om 04:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.