Rush - 2112 (1976)

Hey ik spreek me zelf tegen eerst een 5 geven en dan "verhogen naar 4,5" hahaha naja dan houden we het maar op 5 sterren.

Dit schijnt een toppertje te zijn, heb in de loop der jaren veel bands over het hoofd gezien waaronder ook Rush dus ik heb besloten deze week me maar eens te verdiepen in deze band; te beginnen met 2112 .

Ik wens je veel luistergenot want er staat je nog het een en het ander te wachten. Zeker een groep die de moeite waard is om eens van nader bij te bekijken. 2112 is een mijlpaal in de carrière van deze groep.

zeker wel! ben der verslaafd aan geraakt sinds de eerste luisterbeurten

wat een opening zeg! Ik ga zeker meer van deze band luisteren.

Dat vind ik nou van het album Moving Pictures.Ik vind dit album een goede opmaat van wat er nog komen zou.A Farewell To Kings en Hemispheres zijn ook nog stukken beter als geheel album vind ik.Maar dit blijft nietemin 1 van de allerbeste platen van Rush, en zeker beter dan de albums uit de jaren 80 die na Moving Pictures uitgebracht werden.

Ben pas ingestapt bij A Farewell To Kings, maar na 2112 beluisterd te hebben heb ik daar flink spijt van, prachtige plaat, vooral het titelnummer & Something For Nothing.
Nu ben ik nog nieuwsgieriger naar het werk van voor 1976.

Persoonlijk zou ik daar niet aan beginnen.
2112 is een Rush juweeltje, en zo ook alle werken daarna.
De echte oude Rush is mij iets te droog, schell en smaakloos.
"Uitzonderingen daargelaten natuurlijk"
Mijn favorite Rush periode duurde vanaf het album 2112 t/m Hold Your Fire.
Na dat album hield de echte Rush waar ik met hart en ziel van hou in 1 klap op.

In mijn ogen het beste wat Rush gemaakt heeft, titelsong is echt waanzinnig..

Maar vind je Counterparts en Snakes & Arrows ook geen goede albums dan?

Snakes & Arrows vind ik een heerlijk album, zonder twijvel.

Maar het is niet meer de Rush waar ik echt van hield, die mij, door mijn ogen dicht te doen, simpelweg naar een andere wereld kon slepen.

Ben ik het eerlijk gezegd helemaal mee eens.

Zou ik toch even mogen wijzen op het zwaar onderschatte album 'caress of steel'?
Bastille Day is een heerlijk rockend nummer, met een bijzonder aangename outro.
Going Bald is een nummer dat er dan beetje buiten valt in mijn ogen.
Lakeside Park vind ik een heerlijk nummer. Als ik het hoor moet ik altijd denken aan mijn heerlijke namiddagen aan de Blaarmeersen ( de Gentse LakesidePark )
The Necromancer vind ik het hoogtepunt van deze plaat. Een nummer dat de luisteraar naar veel plaatsen kan voeren met heerlijke instrumentale passages.
The fountain of Lamneth sluit het album mooi af. Een dik kwartier in een mythische wereld, waarin elk bandlid zich van hun schitterendste kant laat zien. Zeer gewaagd nummer, en misschien daarom net goed in mijn ogen.

Kortom: Geef dit album ook maar eens een kans

Rush is een mega goede band, en dat met maar slechts 3 artiesten Neil Peart, Geddy Lee en Alex Liveson. Ik vind de albums tot en met Moving Pictures echt top daarna vind ik het wat doorsnee worden en wat standaard klinken, echter die albums vind ik ook nog wel ok hoor. Deze plaat daar begon het allemaal echt mee bij Rush, en dat laat de meer dan magistrale titeltrack hier ook duidelijk horen vind ik, mooie spaceachtige geluiden, geweldig gewoon, de titeltrack daar draait het hier om, net als Echoes bij Meddle van Pink Floyd het nummer is waar het daar om draait. Het 2 de nummer A Passage To Bangkok vind ik ook erg goed. Deze moet je in huis hebben als je van spaceachtige rock houdt. Niet te missen dus.

Dit album was mijn kennismaking met Rush een paar jaar geleden, en hoewel het niet mn favoriete plaat van ze is moet ik wel zeggen dat er bijna geen zwakke momenten te vinden te zijn.
Dat 'bijna' zeg ik er expres bij want die 5 minuut durende tuning sessie in het midden 2112 vind ik echt afbreuk doen aan het verder geweldige nummer! Leuk bedacht hoor dat je van je gitaar stemmen geleidelijk overgaat naar de opvolgende melodie maar de 'feeling' van het nummer is helemaal weg en moet daarna weer opnieuw 'in' de song komen...

Verder is 'Something for Nothing een supervette afsluiter!

4* (voor een perfecte plaat met een cruciale fout er in IMO)

maja, 1976 waar hebben we het over.
Nog een zeer experimentele tijd op dit muziek gebied.

k heb deze recentelijk aangeschaft voor €5,95 en k moet zeggen dat het een zeer degelijk album is, vooral het titelnummer uiteraard.

Verder vindt ik de losse nummers ook zeer vermakelijk, met op Something For Nothing en Tears na een beetje matig. Eigenlijk zie ik dit album een beetje als 2 EP's, met een gezamelijk cijfer van *4,5.

Daarmee een 5 voor het titel nummer en een 4 voor de rest van de nummers.

Fijne Rush-plaat. Naast het baanbrekende titelnummer vind ik de kortere nummers ook zeer de moeite waard.
Vooral A Passage to Bangkok, The Twilight Zone en Tears zijn goed gelukt. De zangstem van Geddy spreekt me hier om de andere reden ook erg aan.

Een goede plaat dit, mijn eerste kennismaking met Rush ook. De eerste paar keren dat ik hem op had gezet deed het me niet veel, maar na meerdere luisterbeurten word hij steeds beter, vooral het titelnummer, wat ik trouwens ook veruit het beste nummer van de CD vind.
4*

Precies.

Kant a is natuurlijk waar deze elpee het meest bekend om is geworden, maar de songs van kant B zijn ook allen meer dan de moeite waard.

De riff op Passage to Bangkok is subliem. De versie van deze track op Exit...Stage Left is zelfs nog vetter.
Twilight Zone is een lekkere slepende rocker.

Ik ben opgegroeid met Rush (OK dus een "oudje")
De langere nummers van Rush hebben mijn voorkeur dus ook dit album is OK, maar ook de rest na het nummer 2112 op dit album is uitstekend. Ik hou van symphonische rock dus dit album is regelmatig in mijn CD-speler.
De bass en zang van Geddy, de gitaar van Alex en de drums van Neil zijn een complete eenheid op dit album. Later werd dit helaas wat minder

Deze vind ik nog hun beste uit de 70's (en misschien wel overall), maar ik ben niet echt een liefhebber van prog/art elementen (de stem van de zanger ligt me trouwens ook niet zo).

De zang is veelal een struikelblok voor vele potentiële liefhebbers, maar de muziek is subliem. 2112, daar doe ik mijn hoed voor af.

Deze hoorde ik voor het eerst in het TROS LP uur dat toen nog werd gedaan door Hugo van Gelderen. ''Dan krijgen we nu een stukje van dik hout zaagt men planken'' was de voorzichtige inleiding van Hugo. Ik was toen nog niet toe aan Rush (de zang vond ik afgrijselijk) maar later zou ik 2112 op zijn juiste waarde weten te schatten. Sterk eerste conceptalbum van deze progmetalpioniers.

Ik wil me ook maar eens in Rush gaan verdiepen. Is dit een goed album om mee te beginnen en zijn er verder nog aanraders?

Wat mij betreft zijn alle albums tussen 1976 en 1987 aanraders, met A Farewell to Kings, Moving Pictures en Power Windows als hoogtepunten. Het mooie is dat je met die drie albums gelijk drie stijlperioden van de band meepikt, kun je zelf bepalen welke het beste bij jouw smaak aansluit (ik vind het overigens allemaal geweldig).

Na Hold Your Fire vind ik alleen Counterparts (1993) nog écht een uitschieter.

Weergaloos!

Beste plaat van Rush :
Epic, (toen nog) goede vocal performances en strak gedrumd...
Qua songs zeer sterk met bijna geen enkel zwak punt:
2112 is een meesterwerk
TZ is even briljant : betoverend gespeeld,toegankelijke song
De rest : simpele maar oerdegelijke songs(net als POM van Maiden)

Toch nog altijd van hoger niveau dan Moving Pictures:
MP is minder toegankelijk
Wat geforceerd
MP heeft veel zwakkere lyrics?????:
Hoewel de lyrics bij 2112 zeer easy zijn en typerend voor progressive vind ik dat in MP de tekst geleerd overkomt maar gewoon wat aan elkaar hangende woorden zijn,Peart blijft een betere drummer dan songwriter

Hypnotiserende plaat die (juist) een plaatsje krijgt in mn top 5

Dit is toch wel 'de cream de la cream' van Rush (i.m.o.)

Voor de rest zijn alle platen vanaf 2112 t.e.m. Moving Pictures aan te raden... Ook Flight By Night is een persoonlijke favoriet...

Alles na Moving Pictures is imo af te raden stuff
Ook de derde plaat (caress of steel) was een zwakke
Het debut 'Rush' valt nog wel mee

grace under pressure doet het toch erg goed in huize joy