Silversun Pickups - Swoon (2009)

Zo, eindelijk goedgekeurd
Het tweede album van deze band die ik, na het debuut Carnavas en de Pikul EP erg hoog heb zitten. Panic Switch kunnen we als eerste verwachten. Die zal in maart als single worden uitgebracht.

Update: 17 maart komt Panic Switch als single uit *yay*

Hier ben ik erg benieuwd naar. Ik hoop dat er een goede opvolger komt van die vorige, want die was dik in orde.

Hier kijk ik erg naar uit! Hopelijk kunnen ze kunstje nog eens overdoen. Op Carnavas ben ik in ieder geval nog niet uitgekeken.

De eerste gelekte versie van Panic Switch!
YouTube - Silversun Pickups - Audio - Panic Switch

Klinkt zeer goed zo bij het eerste gehoor!

Ondanks de miserabele kwaliteit... een heel goed nummer.

Voor de goede kwaliteit verwijs ik iedereen door naar de myspace, SSPU heeft vandaag Panic Switch online gezet hier waar deze youtube versie vandaan komt.

Hoorde net een nummer op X1fm.. waanzinnig goed en het bleek er een te zijn van dit album. Gelijk mume gecheckt (heb ik het goed gehoord?) en toen was ik hier... In de gaten houden dus!

Ontdekte deze band via dit forum THANKS! en na het horen van wat tracks op hun My Space (waaronder het nieuwe nummer Panic Switch) ben ik erg onder de indruk van Silversun Pickups en ga de vorige platen , en de nieuwe cd dan ook kopen.

Panic Switch

Laat maar komen die nieuwe plaat!

Gelekt! En ik lek ook. Kwijl langs mijn kin. Dit is mooi!!!!!!
Zo mooi gelaagd, of hoe je het ook wel omschrijven. En ja, het doet mij een beetje denken aan de Smashing Pumpkins ten tijde van Siamese Dream. Maar wat dan nog. Als Barcelona Henry wisselt voor Messi dan heb je nog een sterrenelftal. Klopt deze vergelijking??? Hmmm, 4,5 sterren. Met uitloopmogelijkheden...

het is gewoon Carnavas in het kwadraat en daar kan ik alleen maar blij mee zijn!!! haha

Gelekt?!?! Waar? Hoe? Details bitte!

Edit: Laat maar, heb hem al gevonden. Hij staat nu op en, na drie nummers, ben ik alweer helemaal verliefd. Het is zo overduidelijk dezelfde band gebleven in de laatste jaren, maar toch klinken de nummers (die ik tot nu toe hoorde) stuk voor stuk weer geweldig en origineel binnen de eigen sound. Hmm, snel verder luisteren.
Edit2: Na acht nummers nog steeds verliefd ^^

blij dat ie gelekt is..(vrij vroeg ook lijkt me)
ik vond carnavas ernorm sterk, ik hoop op meer ervan!

Na drie luisterbeurten kan ik met gerust hart zeggen dat ik zeer content ben met de nieuwe SSPU! De opener is echt briljant. Zo heerlijk pakkend. Meteen 'fucking loud' om in de woorden van Aubert te spreken. Gelukkig gaan ze vervolgens een stukje zachter verder. Hierdoor krijgt het album meteen al een ander gezicht dan Carnavas. The Royal We vind ik ook een erg mooi nummer. Maar Growing Old is nog veel beter. Ik kan nog niet in woorden omschrijven waarom, maar het is weer dat heerlijke lullaby achtige geluid dat SSPU produceert wat mij zwaar aantrekt. Alsof je in een verduisterde auto door de verlichte straten van een grote stad rijdt. De wereld komt je op je over, maar ietsje buiten je bewustzijn. Panic Switch schudt me gelukkig wel goed wakker. Wat een enorme knaller! Kan zo naast Lazy Eye staan wat betreft hun beste nummers. Vooral het stuk rond 4 minuten als Nikki ook `I´m waiting and Fading and Floating Away` meezingt. Prachtig! De nummers aan het einde van het album moet ik nog iets meer aan wennen. Hoewel, afsluiter Surrounded valt meteen al goed. Dit nummer moet duidelijk als single uit worden gebracht aangezien het zo makkelijk in het gehoor ligt. Een beetje als het Soon op Loveless van MBV, hoewel SSPU in het algemeen natuurlijk veel toegankelijker is.

Ik zal nog geen cijfer uitdelen. Maar reken heel hoog

Als ik SSPU was geweest had ik ook als eerste het nummer "Panic Switch" laten lekken, zondermeer het beste nummer.

Zoo echt een aparte band is dit... maar echt lekker in het gehoor... : Knallers tot nu toe: Growing Old Is Getting Old, Panic Switch, Substitution

Geweldige band dit ja, ook dit tweede album is weer prachtig, al vond ik carnavas denk ik wel wat mooier dan deze, There's No Secrets This Year en Panic Switch zijn voor mij de beste nummers hier.

Ruim 2 jaar terug zat ik Jools Holland te kijken en zag deze band optreden. Ik was meteen verkocht, met name door het nog steeds briljante Lazy Eye. Deze Smashing Pumpkins-achtige typisch Amerikaanse rock sprak mij wel aan. Ook hoorde ik er wel sporen in van Sonic Youth, Dinosaur Jr. en in de verte ook wel My Bloody Valentine.
Ik was dan ook erg benieuwd naar het vervolg op het aardige Carnavas. Ik had wel een goed voorgevoel, wat alleen maar versterkt werd door het gelekte Panic Switch. Het klonk vertrouwd, maar een stuk intenser en beter uitgewerkt. Nu ik dit album op mijn computer heb ontdek ik dat eigenlijk de hele tijd alleen maar dit album wil luisteren. Van een geslaagd vervolg op Carnavas is dan ook zeker sprake.

Het begint al ijzersterk met There's No Secrets This Year, een knallende opening die alweer meteen aan de Smashing Pumpkins ten tijde van Siamese Dreams doet denken. Toch vind ik het niet alleen maar een slap aftreksel van de Pumpkins. Het zit gewoon erg sterk in elkaar en heeft een prachtig refrein. Het plezier en de energie spat er meteen echt vanaf. De outro of eigenlijk meer de intro op The Royal We is misschien wel mijn favoriete stuk van het album (doet me denken aan The Lighthouse van Interpol).
Dan dus The Royal We. Dit nummer is weer vrij stevig, maar de toon is hier iets dramatischer. Mooi gebruik ook van strijkers, zonder dat het kitscherig wordt. Het gitaargeluid is ook iets stofzuigeriger (ik weet er geen beter woord voor) dan op het debuut, meer een The Jesus & Mary Chain-achtig gitaargeluid. Het nummer heeft echt iets meeslepends. Mooi ook hoe Brian Aubert na ongeveer drie minuten wat meer schreeuwerig gaat zingen, maar ik denk wel dat hij een stem heeft die je moet liggen. ik kan me goed voorstellen dat mensen zich irriteren aan dat geknepen zingen van hem.
Daarna komt mijn favoriete nummer Growing Old Is Getting Old. Na het gitaargeweld van de eerste twee nummers een fijn rustpunt. Een mooi basloopje, met wat lichte versieringen eroverheen, maar vooral een prachtige melodie er boven op. Het klinkt allemaal heel weids (maar niet op een U2-stadionrock-manier). Als de gitaar en de drums er bij komen gebeurt er op eens echt iets en werkt het langzaam toch nog toe naar wat gitaargeweld op het einde (prachtig trouwens die vrouwelijke oehs heel in de verte!).
Daarna volgt er weer een prima Pumpkins-achtige rocker met It's Nice To Know You Work Alone. Het tempo ligt niet heel hoog en net als The Royal We zitten er weer strijkers in, die het een sfeervol, dromerig sfeertje meegeven. Gewoon een goed midtempo rocknummer met weer een sterke melodie.
Daarna komt het tweede hoogtepunt, namelijk de eerdergenoemde single Panic Switch. Het begint al met een sterke gitaarriff. Weer valt de grootse, diepe productie op. De energie knalt weer uit je speakers bij het ijzersterke refrein (sowieso schudden ze het ene superrefrein na het andere eruit), maar net als Dn!S vind ik ook de 'I´m waiting and Fading and Floating Away' bridge na 4 minuut 30 het sterkste stuk van het nummer. De adrenaline giert echt door je lichaam.
Daarna volgt weer een wat rustiger nummer: Draining. Het nummer heeft net als Growing Old is Getting Old weer een beetje een donker, dromerig sfeertje, maar is in mijn ogen een stuk minder interessant. Het is zeker niet slecht, maar weet me nog niet helemaal te pakken. Bij vlagen zelfs iets te langdradig en eentonig.
Sort Of doet me het meest aan het debuut denken. Ik weet niet precies hoe het komt, misshien de gitaarriffs ofzo. Weer een sterk nummer, met knallende riffs en mooi bevlogen zang.
Daarna het sterkste nummer van de tweede helft van het album: Substitution. Het nummer klinkt wat minder bombastisch dan de rest van het album en dat is wel lekker om het geheel niet te zwaar te maken. Een simpele, maar uiterst effectieve gitaarriff met weer een ijzersterke melodie. Vooral prachtig hoe Aubert na de break even een tandje bijzet qua zang.
Catch & Release is weer wat dromeriger. Een mooie gitaarpartij en ook de strijkers voegen weer echt wat toe. Het refrein is weer uitstekend, maar al met al is het nummer net iets te eentonig. Een beetje hetzelfde verhaal als Draining.
Met Surrounded wordt dan wel weer meesterlijk afgesloten. Er wordt een echte muur van geluid opgetrokken. Hierdoor klinkt het nummer als een zeer toegankelijke variant van shoegaze en dat bevalt me wel. Het doet me wat denken aan Amusement Parks On Fire. Sterkste is een typische SSPU-bridge met na een tijdje een gladgeproduceerde (dit bedoel ik op een positieve Strokes - Room on Fire achtige manier) gitaar er doorheen, die wat hoge noten tokkelt.
Dan zit het er helaas weer op en besef ik me dat ik zin heb om There's No Secrets This Year te luisteren. Ik kan dan ook alleen maar concluderen dat dit tot nu toe hét album van 2009 voor mij is. Als de tweede helft van het album het niveau van de eerste 5 nummers had kunnen behouden zou ik zelfs 5* moeten uitdelen. Maar helaas zakt het niveau ietsjes naar beneden. Toch is het een meesterlijk album geworden. Oké superorigineel zijn ze niet, maar de nummers zitten vaak echt briljant in elkaar. Bovendien heb ik voor Aubert's stem nog een groter zwak dan voor Billy Corgan's stem. Het is ook niet alleen maar Smashing Pumpkins dat de klok staat. Door de gladde productie doet het me ook wel denken aan Loveless van My Bloody Valentine en aan een nieuwere shoegaze band als Amusement Parks On Fire. Bovendien hebben ze toch een typisch eigen geluid, vooral door hun sublieme gevoel voor melodie. Dit eigen geluid hebben ze op dit album verder uitgekristalliseerd. Het klinkt allemaal net iets beter uitgewerkt dan op hun debuut en hun EP. 4,5*

100% mee eens met deze review. Panic Switch, There's No Secrets, Growing Old en Surrounded zijn de absolute hoogtepunten. Draining en Nice to Know vind ik voorlopig de mindere Goden die dit album toch net een niveautje lager zetten dan het debuutalbum. Ik ben helemaal gek op de zang van Aubert (maar eigenlijk nog gekker op de zang van Aubert en Monninger samen wat ik net iets te weinig hoor op dit album) en ja, ook ik vind dat SSPU hier een betere weergave van het eigen geluid hebben neergezet. Het is meer Silversun en minder Smashing Pumpkins/MBV of whatever. Sort of is inderdaad het meest Carnavas-esque nummer.

En tot slot volg ik je ook in het cijfer. 4.5* en ook voor mij voorlopig het album van het jaar

Het jaar trapt echt geweldig af met Steven Wilson, Ghinzu, Mastodon en nu dan deze lekkere plaat. En hij is ècht lekker. Overtreft het goede debuut, want consistenter, maar zeker niet saaier. Zoals boven al ergens genoemd spat het spelplezier van veel nummers af. Het klinkt gedreven, spannend en door de goede melodiën zelfs catchy.
Was een enorme Smashing Pumkins fan (zo rondom Siamese Dream), maar dit bevalt me nog beter. De band klinkt alsof wèl willen leven. Komt vast omdat ze uit Californië komen

Dit is een prachtig album, ben zeer onder de indruk.

Iedere keer weer een euforisch moment. er is zitten een paar subtiele maar oh zo belangrijke veranderingen tussen die bridge en het stuk daarvoor wat het echt heerlijk maakt.

Wat een heerlijke cd! Momenteel in mijn afstudeer-afspeellijst ook al moet ik eerlijk bekennen dat ik steeds stop met typen wanneer een nummer van SSPS langskomt.
Momenteel vooral gek op The Royal We en Panic Switc en ik kan me volledig aansluiten bij het genieten van de subtiliteiten op dit album!

Heb deze plaat leren kennen op de krakkemikkige mp3-speler van mijn gsm deze week (Ipod gecrasht net voor ik op vakantie ging naar Frankrijk), en was ondanks de slechte kwalilitieit volledig onder de indruk van deze plaat. Ongelooflijk goed gemaakt album dat vol zit van de melancholische, dromerige, epische nummers. Alleen al het feit dat dit me omverblaas op die vreselijke gsm mp3speler zegt meer dan genoeg. Dit is een pareltje, en in mijn ogen superieur aan de voorganger Carnavas

Ook nog op een slechte mp3 speler en er zit al zoveel noise op. Heb je niet inmiddels een gehoorbeschadiging?

Kwa noisegehalte valt deze plaat wel meer hoor. En die gehoorbeschadiging had ik al lang

Met "Carnavas" een prima plaat. (En die 'noise' valt echt wel mee)

Oeeeeee, spannend!! Een nieuwe Smashing Pumpkins Junior plaat!!! Ik hoopte dat ze, net als SP destijds na Gish, met een prachtopvolger zouden gaan komen en als ik de meningen hier lees lijkt dat inderdaad gelukt te zijn!! Ik ga eindelijk weer eens een plaat blind bestellen!!!!

Ik geef het echt niet graag toe, maar hoe gelekt/gelikt deze plaat zo af en toe ook mag klinken....ik ben verslingerd aan sommige van hun melodielijnen. Ook het 'toegeknepen' stemmetje van de vocalist bevalt me wonderwel (hoewel ik van nature uit hier eigenlijk een grondige hekel aan zou moeten hebben).

Anyway, ze komen er mee weg....en hoe!

PS: Als er nog iemand het waagt een link te leggen naar Siamese Dream , kan ik -gezien het heiligschennende karakter van een dergelijke bewering- niet anders dan deze plaat te gaan boycotten. Maar aangezien de schaduw van SD nu eenmaal zo gigantisch groot is, mogen de SSPU er gerust wel ergens in vertoeven, ergens in een klein hoekje...:-)