The Antlers - Hospice (2009)

Ik snap het niet eigenlijk, ik hou hier het boekje voor mij, wat is dit? Dit lijken geen liedjeslyrics eerder een aaneensluitend boek. Waar gaat dit over? Zou iemand me dat kunnen zeggen? Bedankt

Als je de meningen had gelezen zou er een hoop duidelijk zijn waar dit album precies overgaat.

Ik citeer een zin van een eerder geschreven mening

Oké zal wat verder teruggaan dan enkel deze pagina dan In ieder geval prachtig gedaan, het is net een boek.

Wauw wat is dit pakkend.

Dit album van The Antlers is niets minder dan briljant. Het groeit per luisterbeurt, vooral nu het voor mij steeds duidelijker wordt waar het in dit album over gaat. Ze behandelen namelijk een onderwerp dat doorgaans niet op deze wijze voorkomt binnen de muziek.

Maar een goed concept, leidt niet direct tot een goed album. Hier geldt dit echter wel. Korte en lange nummers wisselen elkaar af, en hetzelfde geldt voor uitbundige en ingetogen nummers. Maar nergens krijg ik het idee alsof er een nummer overbodig is of verkeerd is geplaatst. De hoogtepunten op dit album zijn dan ook talrijk. Mijn favoriete nummer is waarschijnlijk Two, maar ook Wake, Epilogue, Sylvia komen in de buurt. The Antlers leveren met dit album een emotioneel zeer krachtig album af, dat zoveel mogelijk gekoesterd moet worden.

Waarom luister ik dit nu pas?! Ik ben erg onder de indruk.

Ik heb dit album ook pas laat ontdekt en het is werkelijk een pareltje. Vanaf Prologue kom je al in de droevige sfeer die het hele album omwikkelt. Misschien wel het meest aangrijpende album aller tijden.

Na Burst Apart te hebben geluisterd ben ik ook hieraan begonnen.Net de eerste luisterbeurt gehad, ben onder de indruk. Werkelijk prachtige muziek, lekker dromerig ook. Echt een album om lekker achteruit te liggen en te genieten van moois wat voorbij komt. Nog vele luisterbeurten zullen volgen

Oké de eerste versie: dit gaat over de leadzanger die zijn vrouw verliest aan een terminale ziekte en een cd schrijft over hoe hij dit ervoer in het hospitaal.
De tweede versie: Het gaat over een destructieve relatie tussen een manipulatieve terminale kankerpatiënte en een goedmenende verpleger.
De derde versie: Dit gaat over een dokter die verliefd wordt top een terminale kankerpatiënte en haar traag ziet sterven.

Kan iemand mij duidelijkheid geven waar het werkelijk over gaat?

De derde versie lijkt mij het mooist. Eigenlijk wil ik de ware betekenis dan ook niet weten.

Om de één of andere reden schrijf ik dit nog niet definitief af. En iedere keer dat ik er aan begin hoop ik dat het gaat klikken. Maar het gebeurt iedere keer niet.

Een van de beste conceptplaten ooit. Gewoon voor de teksten en het concept alleen al geef ik 5 sterren, laat staan de emotie die het album uitstraalt...

Ik luisterde dit album, na Prologue en vervolgens Kettering te hebben geluisterd heb ik meteen een kaartje gekocht voor deze band.

Zeer mooi.

Heftig album om te luisteren, weet nog niet zo goed wat ik er van moet vinden. De spanning wordt de hele tijd opgebouwd, af en toe stilte in een nummer is geen uitzondering. Er is in ieder geval te horen dat deze band waanzinnig goed is. Heb nog wat meer luisterbeurten nodig.

als je de tekst van kettering in je hoofd hebt en je hoort het nummer, passen de muziek en tekst echt waanzinnig bij elkaar.

Burst Apart vind ik een geweldig album omdat deze nog een stuk beter zou zijn, had ik hem blindelings besteld. Nu ik dit album een aantal keer beluisterd heb, kan ik ook zeggen dat het de verwachtingen volledig inlost. Een hele brok emotie, dat is dit album. Het verhaal is duidelijk, maar natuurlijk zeer aangrijpend is. Ik vraag me ook af of het echt autobiografisch is. Eigenlijk zijn alle nummers goed, maar Kettering en Epilogue springen er bovenuit.

You're screaming, and cursing, and angry, and hurting me, and then smiling, and crying, apologizing.

Net bij het concert in de Melkweg kwamen de nummers van Hospice wat mij betreft het sterkst over, terwijl ik Burst Apart qua album beter vind. Ik ga dit album maar weer eens goed luister denk ik
BTW Wat een (hoge) stem heeft de zanger zeg!

Volgens mij is de zanger vlak voor het concert gecastreerd. Fantastisch

haha, inderdaad! hij weet het live goed over te brengen, al had ik ook een beetje wat streup zegt. Als ze Hospice helemaal achter elkaar door hadden gespeeld was ik nog tevredener geweest:)

Ik heb het geluk gehad dat ik de mannen al eerder heb mogen aanschouwen in de kleine zaal van Paradiso. Toen deden ze hospice in haar geheel, was prachtig. Maar waar ik burst apart net een minder album vind, vond ik de nummers een uiterst fijne toevoeging aan hun performance. Wat is deze band ongehoord goed, dat hebben ze gister eens te meer bevestigd!

Eergisteren stonden ze ook in de kleine (oude) zaal van de Melkweg. De nummers van Hospice werden prachtig uitgevoerd. Alleen jammer dat de bar bij zo'n concert open blijft en het geluid wat daar vandaan komt de muziek op de breekbare momenten overstemt.

Klopt, bij de Melkweg heb je een altijd een rumoerig geluid in de zaal hangen. Bij optredens als The Antlers, waar het echt om de fantastische muziek draait, is dat best jammer. Desondanks vond ik het een erg geslaagd concert.

Klopt het dat de laatste 2/3 seconden van de eerste track een pauze bevat? Daardoor lopen track één en twee niet lekker in elkaar over. Ik begin te twijfelen of het aan mijn schijfje ligt, of dat het toch gewoon zo hoort te zijn.

Vandaag hoorde ik het nummer Kettering in een aflevering van Chuck. Ik ben die serie oprecht dankbaar. Wat een prachtig nummer

Ik denk dat het aan jouw schijfje ligt want bij mij lopen ze wel perfect in elkaar over.

Het nummer kettering moet wel de meest aangrijpende tekst hebben die ooit is gemaakt.... ik ben er elke keer stil van

Wat te denken van Epilogue..

Wow, ik heb net de eerste luisterbeurt gehad en ben er stil van. Loodzware, ontzettend emotionele nummers, afgewisseld met wat pop. Van veel blijheid valt er niet te spreken, maar de melodieen zijn bij vlagen te mooi om waard te zijn. M'n ogen zijn in ieder geval meerdere malen vochtig geworden. Absoluut hoogtepunt is tot nu toe Wake. Die climax gaat door merg en been. Nog maar eens opzetten dan.

Wauw! Ik heb dit album zojuist voor de eerste keer aandachtig beluisterd en ik word er stil van. Een prachtig conceptalbum dat een aangrijpend verhaal verteld. Vooral de manier waarop dat gebeurt is zo mooi: IJzersterke teksten, schitterende melodieën en dan ook nog eens zo mooi gezongen. Dit album ga ik vast nog vaak luisteren.

Heel jammer dat ze niet hebben gekozen om dit hele album een easy-listening album te maken. Sylvia vind ik echt een vervelend nummer omdat hij na het meesterwerk Kettering komt en dus abrubt een einde maakt aan de rust en van een geheel bijna geen sprake meer is. Verder, echt een top album!