Wat mij zeker niet aan Porcupine Tree doet denken zijn de nummers Together Now & Alone Again. Die doen me meer denken aan nummers van het Eurovisie Songfestival...

Echt van die typisch slappe Nederlandse popmeuk. Ik vraag me echt af: hoe komen ze erop om dit op zo'n album te zetten? Het is echt simpel in alles, zowel muzikaal als tekstueel, met zero diepgang.
Gelukkig laten ze op andere nummers zelf horen hoe het wel moet. Zoals bijvoorbeeld op de opener In the Park en het fraaie slotnummer Why Don't We. Dat is wel een mooi uitgewerkt nummer, met een mooie melodielijn, fraaie solo's en een prima sound.
Ik heb dan ook een dubbel gevoel bij dit album 4 van Johan. Het is mijn eerste Johan album. Staan er op de voorgaande 3 albums ook van die simpele nummers of ligt het meer in de lijn van nummers als The Receiving End & Something About You?