Guns N' Roses - Appetite for Destruction (1987)

mee eens, maar de video clips van uyi zijn weer beter

Meer budget dan krijg je dat.

goed voor een 3.5*

[quote]andré schreef:

Ik ben nu 16, en ik ben 'm ook grijs aan het draaien. Maar een hit op de middelbare school is het niet meer, met alle brol die ze nu op de radio draaien.

Dit is wat mij betreft de beste GNR-plaat, zonder twijfel. De Use Your Illusion-cd's zijn, vind ik althans, nogal onevenwichtig. Appetite heeft daar veel minder last van. Ook bijna 20 jaar na dato klinken songs als Paradise City en Sweet Child O'Mine nog steeds als een klok. Persoonlijke favorieten zijn It's So Easy en Welcome to the Jungle. Dit album heeft de tand des tijds moeiteloos doorstaan.

Ik vind vooral dat UYI platen te gelikt klinken deze heefd nog die heerlijke pure rock 'n roll vibe, vooral in een nummer als rockt queen of I used to love her hoor je dat heel erg goed terug heerlijk.

'I Used To Love Her' staat op 'Lies'. En dat heeft nu juist helemaal niet die rock en roll vibe vind ik.

Ook niet zo gek voor een akoestisch nummer he?

Dit is veruit hun beste Album, heb 'm nog op LP met de orginele hoes.Snap niet waarom ze die later hebben vervangen voor dat kruis.

Simpel, censuur.

CenZuur

Voordat ik MusicMeter ontedekte heb ik nooit geweten dat de hoes later veranderd is.

Heb dit vroeger ook grijsgedraaid en nog steeds is Welcome to the jungle gewoon een goed nummer met een briljant intro.

eeeh oeps, ik bedoelde you're crazy, die staad hier in elctrische en op lies in acc. versie.

De intro van Sweet child o'mine vind ik zelfs nog beter, en die solo is gewoon fantastisch ! !

Beste nummer van het album als je het mij vraag.

Ongetwijfeld!

Ik vind Rocket Queen even goed hoor. Fantastisch gezongen vooral, er zit daar iets in dat me ongelooflijk aantrekt. En neen het is niet dat.

Rocket Queen is echt super idd én Mr. Brownstone niet te vergeten.

ja absoluut mee eens die intro is gewoon meesterlijk mooi. sweet child o mine is daarom ook 1 van mijn favoriete nummers van GN'R.

ijzersterk album. gister voor het eerst in tijden weer eens geluisterd. Dit album luisterde ik voor het eerst toen ik 12 was ofzo. Toen had ik ook iets van dat is hard-rock zeg. Dat was wel wat anders dan de toen heersende nu-metal hype en ik viel er dus ook als een blok voor.

4 ster

Ben er nog maar eens naar aan het luisteren, en hij blijft toch zo goed. Ik heb mijn top-10 weer licht gewijzigd, en deze van 3 naar 2 verhoogd

heerlijke muziek dit...

M'n eerste en enige van GNR. Leuk albumpje.

Het grappige van de intro van Sweet Child O Mine is dat het eigenlijk als een grap begonnen is. Slash speelde iets voor de lol en daar kwam per ongeluk de intro van Sweet child of mine uit, de band vond het toen zo goed aanhoren dat ze besloten er iets mee te gaan doen.

Appetite is een geweldig album, en ik vind dat Gnr de laatste enige echte rockers zijn die zijn overgebleven.

Ik ben benieuwd naar hun nieuwe album ''Chinese Democracy''

Het beste album van GNR, het is en blijft gewoon goede rauwe rock n' roll. Met als uitschieters op dit album Sweet Child O Mine en Paradise City.

Eén van die zeldzame albums waarop alles klopt, waarop alle stukjes van de puzzel perfect in elkaar passen: de muziek, de teksten, het imago van de band, 5 steengoede muzikanten die elkaar perfect aanvulden, de controverse rond de hoes, de solo op Sweet Child O' Mine, het fluitje in Paradise City, de XXX-geluiden in Rocket Queen (overigens live opgenomen in de studio volgens de legende),...
Een onvervalste vuile lap rock n' roll. Onderschat dit niet: dit album brak door in een tijd dat iedereen beenverwarmers droeg en elke band synthesizers in hun muziek gebruikte. Doorstaat de tand des tijds met verve door de onverwoestbare riffs en de uitstekende songs die onder deze wall of sound verborgen zitten.

dit had dus de grooste band aller tijden kunnen worden als axl rose een niet al te groot ego gehad had. wat was dit album goed.

Dit vind ik wel erg voorbarig, zeker als je bedenkt dat ze dus pas eind jaren 80 populair waren.

Aaaah Appetite for Destruction, ja da's natuurlijk wel sentiment van vroeger.
Da's nog uit de periode dat echte Hardrock met glitter & glammer en heel veel haarlak nog cool was. Totdat begin jaren '90 de Grunge en de Alternatieve Rock kwamen natuurlijk....