Steve Hackett - Voyage of the Acolyte (1975)

Dat laatste is zeker waar. Maar er zijn toch ook heel wat legendarische cd's die beroemd zijn geworden, veel verkocht zijn, zonder dat nummers van deze cd per se in de hitlijsten hebben gestaan of dagelijks op de radio werden gedraaid?

Nou, Volgens mij werd een LP meestal pas verkocht als ie voldoende op de radio werd gedraaid en zo de nodige bekendheid verwierf. Daar had je pluggers voor en die hadden vaak een demootje bij zich. Meestal de single van die LP. De meeste instrumentale of conceptalbums hadden dan ook allemaal wel 1 track waaraan het album zijn populariteit te danken had.

Het zou handig zijn geweest als Hackett een wat ''toegankelijke'' track had opgenomen en die op zijn solodebuut had gezet maar het ging hem daar blijkbaar helemaal niet om. Genesis was altijd al een LP groep. Was er eigenlijk überhaupt een single getrokken van VOTA?

Nee, How can I van Please don't touch was zijn eerste single.

Verder vind ik alleen nog Clocks en Cell 151 als ooit uitgebrachte singles. De man hecht duidelijk niet aan commercie wat zijn werk dan ook bij uitstek bijzonder en waardevol houdt.

Net zo iemand als Anthony Phillips. Ja, je hebt zo een paar van die mensen uit het genre die én wat wereldvreemd zijn én niet geinteresseerd zijn in commerciële verkopen.

Hope I Don't Wake was ook een single

Kijk eens aan. Er waren trouwens genoeg singles voorhanden als Hackett of zijn platenmaatschappij had gewild. Hij heeft voldoende vlotte Asia-achtige tracks op zijn albums staan die de hitlijsten prachtig hadden opgewaardeerd.

Hij kon en kan alleen zelf niet zingen.

Ach, dat kunnen er wel meer niet en toch worden ze steenrijk. Kwestie van zelfkennis.

Voor Hackett fans, probeer ook eens de cd met Gandalf.
Dat is ook al zo'n onbekend juweeltje hier.
Gallery of dreams heet die.

Valt te proberen maar wat kunnen we daarvan verwachten? New age of symfo?

Stevige new age.

Bericht verplaatst naar Steve Hackett

d'r is ook een speciale geremasterde editie uit met 2 bonustracks , namelijk 2 lange uitvoeringen live van ace of wands en 17 minuten lange shadow of the ....

de moeite dus

sorry , the shadow is niet live maar de ' unedited ' uitvoering ervan

Steve,s eerste soloplaat en meest memorabele soloplaat. Ik heb altijd al van fantasy gehouden, dus dit album kon mij gewoon niet ontgaan. Star of sirius en Hands of the priestess part 1 en 2 zijn prachtig om te beluisteren, maar wat voor mij nou net die ene tik gaf was het sologedeelte van shadow of the hierophant. Echt supergeweldig! Ook sally oldfield zingt hier prachtig.

Singles van Steve Hackett (het zijn er altijd meer dan je denkt)
How Can I? - 1978
Narnia - 1978
Every Day - 1979
Clocks - 1979
The Show - 1980
Sentimental Institution - 1980
Hope I Don't Wake - 1981
Picture Postcard - 1982
Cell 151 - 1983
A Doll That's Made in Japan - 1984

Every Day werd in Nederland behoorlijk gedraaid op de radio.

De remaster van Voyage of the Acolyte uit 2005 klinkt trouwens wel erg goed, de bonusnummers zijn zoals gewoonlijk niet zo interessant. Maar er zit een leuk boekje bij waar Hackett het opnameproces van dit album beschrijft.
Wat ik me trouwens afvraag is of alle albums nu na de scheiding tussen Hackett en Kim Poor een andere hoes krijgen. Ik vind de meeste van zijn hoezen spuuglelijk maar van de eerste twee albums zou ik het wel zonde vinden.

Je gaat er schijnbaar van uit dat ze allemaal opnieuw worden uitgebracht? Om eerlijk te zijn ligt dat niet in de lijn van de verwachting aangezien diegene die daar daadwerkelijk overgaat platenmaatschappij Virgin is. En dan is er nog de Camino Records catalogus, wat dus een bedrijf is dat hij en Kim Poor samen hadden.

Schande van mezelf dat ik als Genesisliefhebber nog niets in mijn kast had staan van deze man. Wat is dit een heerlijk album en vooral Shadow of the hierophant is oorstrelend.
In tegenstelling tot wat divart had aangegeven, zijn de bonustracks wel degelijk interessant. Vooral de extended play van het eerdergenoemde nummer is écht de moeite.

Ik ga mij eens wat meer verdiepen in deze Hackett en heb in ieder geval de Archive 70,80,90s besteld.

Ik dacht dat ik 4* had toegekend, maar dat bleek niet zo te zijn.

Na herbeluistering ga ik zakken naar 3,5*. Een degelijk album van een goede muzikant, maar echt denderend en geïnspireerd vind ik het toch niet. Er zit eigenlijk weinig vaart in dit album. 'Hands of the Priestess Part I' is erg langdradig, en dat geldt ook wel een beetje voor 'A Tower Struck Down' en 'The Hermit'.

De zang van Phil Collins op 'Star of Sirius' is ook een beetje jammer.

Gelukkig is er altijd nog 'Shadow of the Hierophant'.

Ben je in een slechte bui? Eerst The Lamb afzeiken en nu deze. Nou ja ieder zijn mening. Dit is wat mij betreft een briljante plaat van een muzikant die bij Genesis zijn ei niet meer kwijt kon.

Ik blijf Voyage of the Acolyte briljant vinden, laatst nog weer eens gedraaid. Samen met The Geese and the Ghost van Anthony Phillips vind ik het zo'n beetje de twee meest memorabele cd's van ex-Genesis leden.

Toevalligerwijs zingt Phil Collins op beide, ik vind het niet erg. Beide albums lagen in dezelfde periode dat hij zong op A trick of the tail en Wind & Wuthering, ik heb slechtere vocalen gehoord.

Van alle solo cd's die ik van Hackett heb, is Voyage of the acolyte overigens nog steeds mijn favoriet, ondanks onmiskenbare kwaliteiten op zijn andere werk. Shadow of the Hierophant is nog steeds één van de hoogtepunten in het symfo-genre.

Nou nou, je lijkt wel een Beatles fan. Die dulden ook geen beoordelingen lager dan 4,5*.

Bij 3,5* is er geen sprake van afzeiken.

Dat is waar.

Omdat ik onlangs ergens hier meldde dat er naar mijn beleving een bepaald gevoel uit Genesis vloeide na Hackett's vertrek en dat graag bevestigd wil zien heb ik deze aangeschaft. Bevalt me prima! Ik hoor (hoe kan het ook anders) Genesis, Yes (eindsolo in openingsnummer doet wel een beetje a la Steve Howe aan) en zelfs oude Camel (dwarsfluit in Hands of teh Priestess part I). Bonusnummers hadden niet gehoeven (ben ik niet zo erg van, doe dan maar op een aparte schijf), voegen niet veel toe. Kan nog groeien...sfeervol, doch luchtig plaatje.

Leuke ontdekking dit! Solowerk uit de Genesis-periode. Mooie hoes en ook de nummers zijn erg sfeervol met als hoogtepunten Ace of Wands, Stars of Sirius en Shadow of the Hierophant.

Deze LP zou ik graag in bezit willen hebben.

Wat heb je nu dan gehoord?

Hoe bedoel je?

Je schrijft, ik wil de LP graag hebben. Heb je dan nu een cd of heb je het album gedownload?