Steve Hackett - Voyage of the Acolyte (1975)

Neen, heb hem een aantal keer op Spotify beluisterd.

O ja, dat kan natuurlijk ook, de tijd van tegenwoordig!

Maar Voyage of the Acolythe is zeker "kopenswaardig". Gezien de extra tracks en bonussen moet je misschien toch maar kiezen voor de smetvrije cd.

Gezien het artwork is een LP versie ook niet mis.
Kan ik hem mooi aan mijn muur hangen, lekker groot.

Maar een cd zou ook niet verkeerd zijn uiteraard.

Fantastische plaat! Vind niemand Collins' zang op Star of Sirius enorm lijken op Kayak's Max Werlerofzoiets? Zou echt zweren dat 't Max was.

Ja, daar is Max wel vaker mee vergeleken.......... vooral toen ie ook nog eens Collins zn drumwerk ging kopiëren met die ene grote hit van 'm............

En de LP versie is ook nog eens een klaphoes

Heb deze opnieuw aangeschaft omdat de vorige cd niet al te best meer was. Nu heb ik hem met de bonustracks en hemel wat gaat die lange versie van Shadow of the Hierophant lang door zeg, maar oh, oh wat is dat verschrikkelijk lekker man. Dat nummer behoort tot mijn favoriete 20 nummers aller tijden dus het kan me ook niet lang genoeg duren.

Vandaag uit de kringloop meegenomen voor een euro.

Geweldige ontdekking dat ergens tussen Genesis anno Lamb en King Crimson aanzit zonder topzwaar te worden. Wat hier opvalt is de variatie.
Steve is op alle vlakken een groots gitarist en dat komt hier optimaal door.

Ik ga deze toch weer eens in de herkansing gooien. Staat keurig oud te worden in mijn cd-kast.
Zeker al een jaar of zeven niet meer beluistert.

Ook ik kwam de lp versie vorige week tegen op een 2e hands platenbeurs. Voor 'n paar euro weer de nodige mooie vinyl versies gekocht. Kan er nog net zo blij mee zijn als 35 jaar geleden Ik ben een fan van Steve en had deze al heel lang niet meer gehoord. Steve is en blijft een meestergitarist. Hij laat decennia lang horen dat er met zijn inspiratie en kwaliteiten niks mis is. Peter Gabriel heeft de naam en faam, Maar Steve kan er ook wat van. Luister ook eens naar zijn project Squakett.

Topalbum die in de Genesis lijn ligt. Niks op aan te merken. Oh ja leuk dat gastrolletje van Phil Collins

En van Rutherford niet te vergeten. Tja, deze staat dan ook bekend als ''the best album Genesis never made''..... blijft natuurlijk erg jammer dat de onwil van meneer Banks heeft verhinderd er een echt groepsproject van te bakken. Dan zou de Genesis discografie beslist een meesterwerk rijker zijn geweest.

En nog maar gezwegen over welke kant het uiteindelijk met Genesis zou zijn opgegaan, was Steve Hackett gewoon gebleven.

Dan was zijn rol nog onbeduidender geworden in een periode waarin alle symfomoeilijkdoenerij geen commercieel draagvlak meer had denk ik zo. Maar uiteindelijk kruipt het bloed toch waar het niet gaan kan. Hackett bleef helemaal zichzelf ondanks dat ie het moest afleggen tegen zijn vroegere broodheren die op Gabriel na met aanzienlijk minder interessant materiaal bomvolle zalen trokken. Ik vind dat de man de meeste eer en waardering heeft verdiend dan wie dan ook uit de Genesisstal.

the lamb nog altijd mijn absolute nummer 1 sedert meer dan 40 jaar , heb ze dit live nog zien brengen !!!! beste live optreden ook dat ik gezien heb , en nu ben ik 56 jaar en vind dit nog altijd , en ik meer dan 4000 cd's dus heb wel kennis van muziek hé , zopas steve's nieuwe besteld zijn 2 de in de reeks met ouwe genesis nummers , hopelijk een goeie net als de eerste !!!

Ik zou haast zeggen: Zo niet beter dan de eerste.

Ik hanteer de redenatie dat we op de manier waarop het gegaan is het beste van veel hebben. De solocarriere van Peter Gabriel, Phil Collins, Steve Hackett en uiteraard zo nu en dan een opleving van Genesis. Dat hadden we waarschijnlijk nooit geweten als de boel in originele setting bij elkaar was gebleven. De solo muziekstijlen lopen nl wel erg uit elkaar.

Een te lang levende klassieke lineup had bovendien hele slechte platen op kunnen leveren. Je blijft meestal bij elkaar als je suc6 hebt en dus automatisch aan de verwachtingen van het publiek moet voldoen. Dat was dan ook het geval met de Genesis hitmachine in de jaren 80. Hackett probeerde toen iets soortgelijks met het GTR project maar daar waren de artistieke meningsverschillen met collega Howe weer de oorzaak van een vroegtijdig einde. Het botert of niet en wat in je kop zit, zit niet in je kont. Zo simpel ligt het.

aardige sfeerbeelden, leuke instrumentals, jammer dat het nergens heen gaat.
gitarist zoekt band.

wie dit "de beste Genesis die nooit gemaakt is" noemt heeft gelijk, met de nadruk op nooit.

Hebben we nog wat van Malle gehoord de laatste tijd?

Ik heb het album, rond alle "commotie" elders op de site nog weer eens uit de kast getrokken maar je constatering klopt volledig, 100%.

Feitelijk is Voyage of the acolyte, chronologisch toevallig ook, de ontbrekende schakel, het eerste overgangsalbum van het Gabriel tijdperk naar dat van het Gabriel loze.

Onder andere met behulp (al) van o.a. de vocalen van Phil Collins (hoewel Collins op het tijdstip van opnemen van Voyage... volgens mij officieel nog niet de zanger was van Genesis) zet Steve Hackett hier een album neer dat mag worden gezien als een volwaardig Genesis album.

In opzet en uitvoering vergelijkbaar met Selling England by the pound en later A trick of the tail. Dit was wat Hackett eigenlijk had willen doen na Selling England, liever dan The Lamb lies down on Broadway. Daarom brengt hij na The Lamb dit album als een soloproject uit.

Als je Voyage of the Acolyte hoort, kun je je voorstellen dat het wat bleekjes om de neus werd bij het enige niet bij dit project betrokken Genesis lid, Tony Banks.

It featured heavy contributions from Genesis bandmates Phil Collins and Mike Rutherford

Hackett nam een soort van muzikale wraak op Tony Banks omdat hij zijn inbreng bij The Lamb zwaar had zien worden teruggebracht (door Banks blijkbaar) maar wist dat vooralsnog in zijn voordeel om te zetten. Vervolgens kreeg het eerste Genesis album zonder Gabriel, A Trick of the Tail, alle invloeden van Voyage of the Acolyte mee, de invloed dus van Steve Hackett.

Dat zal Banks hem allemaal niet in dank hebben afgenomen en het is dus ook nooit meer goed gekomen. Interessant is de vraag of er ooit nog is overwogen dat niet Banks doorging met Collins en Rutherford als Genesis maar dat juist Hackett verder zou gaan met dit duo. Maar Hackett was niet één van de oprichters, Banks wel.

Verder is het ook boeiend, of Peter Gabriel heeft geweten van de naderende clash die al tijdens de opnames van The Lamb moet zijn geopenbaard. Wellicht een belangrijke reden waarom hij zelf nog eerder zou vertrekken bij Genesis.

Nou staat Hackett er (weer) voor open om een REunion op te richten. Hij zegt letterlijk ik wil wel, maar het moet niet aldus gelezen op www.progwereld.nl

Ik denk eerder dat de rest vindt dat het niet moet. Overigens kan Hackett het in zn eentje op zn sloffen wel aan met de topmuzikanten die hij inhuurt.

Hackett heeft altijd open gestaan voor een reunie. Bron is feitelijk overigens niet Progwereld maar komt uit een interview dat hij in Amerika heeft gegeven ter promotie van de GRII toer al daar. En tja, altijd word hem die vraag gesteld ... ik zou er zo langzamerhand dood moe van worden als ik hem was.

Hij is er al zo doodmoe van geworden dat ie zn eigen reunie maar is begonnen.......

En hij gaat door met "nieuwe versies van": op de GR II hightlights is Carpet Crawlers gezet.

Dus een GR III is helemaal niet ondenkbaar, hij heeft de smaak goed te pakken.
Wat zouden die andere bandleden daar eigenlijk van vinden?

Hackett vult het tijdens de tour aan met werk van Voyage of the Acolyte, wat hij altijd al als Genesis album heeft beschouwd, en klaar is Kees. Blijkt hij na al die jaren toch gewoon het enig actieve en overgebleven Genesis lid, zonder (muzikaal gezien) een besmeurd verleden.

De aanhouder wint, al was zijn oorspronkelijke vertrek inmiddels 36 jaar geleden. Met wat ik tot nu toe allemaal heb gehoord kan ik er vrede mee hebben.

Echt gewaagd zou het worden, maar het kan ook heel goed uitpakken, als Hackett zich bij de komende herbewerkingen zou laten bijstaan door gekwalificeerd en toegewijd personeel als Steven Wilson. Nog maar gezwegen over wat er gaat gebeuren als hij op het uitgekiende idee komt om Voyage of the Acolyte II uit te gaan brengen.

Je weet het maar nooit, de Genesis opstanding van '07 was voor mij ook een godswonder op een moment dat ik dacht dat het doek allang was gevallen voor het illustere drietal. Maar tevens kreeg ik gelijk de indruk dat er ook meteen alles aan gedaan was om op een waardige manier definitief afscheid te nemen.

Een vooral degelijke tour die met een greep uit het verleden zowel als de 80's evenwel niets nieuws en geen heilig vuur meer te bieden had. Maar hoe het met Hackett uit zal pakken op een leeftijd waarin iedereen behalve Hackett zelf zoiets heeft van, hebben we het niet allemaal allang gehad, hebben we er nog zin in en hebben we de centen nog nodig, zal het ook nog van het repertoire afhangen. Het was altijd al een kwestie van compromissen sluiten, zelfs in de glorietijd.

Hackett vertegenwoordigt de meest creatieve en interessante Genesisperiode en in hoeverre de heren, vooral Gabriel en Collins, daar nog feeling mee hebben is voor mij een hele grote vraag. We zullen het zien maar persoonlijk zie ik het niet meer gebeuren.

Van mij mag Hackett al het Genesiswerk uit zijn eigen periode geheel onder handen nemen, dan ben je er in ieder geval van overtuigd dat je motivatie, kwaliteit en puur vakmanschap uit je speakers krijgt. En het beste compromis om de fameuze magie te laten herleven.

Hacket speelt live altijd heel veel genesis songs kijk maar op you tube.

YouTube - Steve Hackett - Firth of Fifth Solo (Budapest 2004)

YouTube - Steve Hackett - Hairless Heart_Firth of Fifth (Live).avi

en leuk interview naar aanleiding van zijn genesis acoustische album.

YouTube - STEVE HACKETT-GENESIS REVISITED 2-BBC BREAKFAST-24.10.2012

Prachtig, het interview en het akoestische stukje uit Blood on the rooftops.

Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat je zo'n mooi album op de kringloop tegen kan komen? Dat moet dan echt een muziekhater geweest zijn die deze cd zo heeft weg gedaan...tsss...
Ja, het is een prachtig debuut van toch wel een van de meest getalenteerde (ex) leden van Genesis. En ook een van de meest eigenzinnige die tenminste nog wat vernieuwends deed in die tijd. En wat zijn het toch prachtige melodische nummers, en er wordt fantastisch gitaar gespeeld. Wat ook leuk is: Sally Oldfield doet mee op "Shadow of the Hierophant", en behoort ook tot een van mijn favoriete nummers.