Simple Minds - Graffiti Soul (2009)

Staat in bestelling, mede oiv supporters hier - komt van de week binnen, then I'll pass judgement.

P'soonlijk zou ik in eerste instantie aan andere schijven denken. Maar as true homo agnosticus kan ik worden overtuigd als het spul ok is. U hoort van mij.

Prima plaat, maar niet zo goed als B&W

Vandaag komt Graffiti Soul (eindelijk) officieel uit....
Had hem besteld, heb hem dus dra dubbel, maar kon zaterdag niet wachten toen ik in de stad was, en heb het schijfje dus sindsdien in huis...
En nu kon ik dus eindelijk volwaardig genieten, geen halve versies en gecompresseerde mp3's, nee the full sound...

En....
Wat een sound !

Ik was al enorm blij met Black & White 050505 die de band terecht terug wat meer onder de aandacht bracht. Geweldig album. Maar dit? Dit.. Dit is nog stukken beter! Wat een album zeg.... Wat een sfeer... Wat een knappe songs...

Wat me zo blij maakt aan GS is dat het een wat 'donkerder sfeertje' heeft dat me soms doet denken aan het meesterlijke 'Our Secrets Are The Same', maar tegelijk wordt met de sound duidelijk het vervolg op 'Black & White' ingezet... En ook hoor je enkele typische SM-handelsmerken, zoals die gitaren van Meneer Burchill. Jongens, de man speelt beter dan ooit. Waauw! Een ander typisch kenmerk is natuurlijk Jims warme stem, die ook zo typerend is voor de 'vintage Simple Mindssound'. En die strakke drums van Mel Gaynor, sinds 2002 gelukkig opnieuw een 'permanent lid' van de band, én, meijnheer Eddie Duffy,.aan boord sinds '99 (met de 'Our Secrets...' sessies) levert ons zijn heerlijke pompende bass...

Of ik erop terugkom, wéét ik niet, maar... nu ben ik geneigd om bij Black & White mijn stem te verminderen. Dit album vind ik toch (nog!) béter dan B&W.... In de eerste plaats omwille van de gehele klankkleur, maar zeker ook omdat het album 'avontuurlijker' klinkt... En ook hier verwijs ik naar 'Our Secrets...'

Net zoals bij 'Black & White' start de plaat met een song die je meteen grijpt en niet meer loslaat. Een instant classic. Jawel. Net als 'Stay Visible' pakt 'MOSCOW UNDERGROUND' je meteen... geweldige opener.. hopelijk steken ze MU zeker ook in de liveset van de GS-wintertour...

De single ROCKETS vond ik eerst maar niets, maar nu kan ik dat nummer best appreciëren, al vind ik het toch de op een na zwakste song van het album.... Maar wel gewoon een goeie single, die het ook live wel goed zal doen denk ik...

In Duitsland is niet Rockets, maar STARS WILL LEAD THE WAY de eerste single van het album. Wat mij betreft een betere keuze. Net als Rockets een goéde single, maar wat mij betreft een nog veel sterkere song....

En van mijn favorieten, is nu al LIGHT TRAVELS dat iets erg mysterieus heeft en een erg knappe opbouw kent. Erg apart, en geweldig... en dat geweldige gitaarspel hier ook weer van Charlie....

Maar ook KISS AND FLY is enorm krachtig, catchy refrein, ook weer great guitars.... maar anders dan Moscow Underground, Stars of Light Travels, zal het misschien niet meteen bij elkeen 'meteen' aanslaan.. maar laat dit nummer groeien en je ontdekt een pareltje...

Fantastisch is ook de titletrack. GRAFFITI SOUL dus. Ook hier merken we een erg originele en opbouw. Met een erg aanstekelijke melodie. En ook hier is het echt genieten van sfeer en instrumentarium. Met nogmaals een vermelding voor Charlie. Them guitars! Maar ook, zoals eerer al aangegeven, zijn werk - doorheen het hele album trouwens - op de keys... En Jim, die ook nu weer, in dit nummer, maar op het hele album, bewijst dat hij nog steeds een erg fijne en bijzonder aangename stem heeft....
Lekker en catchy chours: "you bring me lightning...."

Killertrack? Jawel! Maar wacht, er komt meteen nà Graffiti Soul nog een geweldige song!!!

Dan hebben we het dus over BLOOD TYPE O. Misschien wel een van de beste Simple Mindsnummers van de laatste tien (of meer) jaar... Ik kan me voorstellen dat niet elkeen dit een geweldig nummer vindt, wel, ikke wel
Yet, another favorite !!!!
"you do it so well.... blood type O"
Opnieuw wordt een erg mysterieus en donker sfeertje gecreerd... Jim in de refrein half zingend, half debiterend, en dan in het refreien zo zacht en zoetgevooisd zingt... en die overall sound van het nummer... incluis dulcimer, stylophone, Ebow (allemaal Charlie)... en ook de prominent aanwezige stampende bass van Eddy Duffy...
Super song met een geweldige opbouw...

Met THIS IS IT lijkt te band te willen zeggen: voila, we zijn nu nog meer dan ooit terug van nooit weggeweest mét een geweldig album. Ze hebben nog gelijk ook verdorie... Ook THIS IS IT mag dat label: 'geweldig' claimen... met een weerom typische Burchilgitaarsound...Wéér een song met een enorme drive....
Opnieuw geweldig refrein... Jim in topform.. Charlie's heerlijke gitaren... knappe ritmesectie van Eddie & Mel...

SHADOWS AND LIGHT staat vermeld als bonustrack, en is wel goed, maar meer ook niet. Hier hoor je Simple Minds zoals ze voor mij hadden mogen klinken op 'Good News From The Next World', muzikaal hoor ik zeker een link met dat album, maar Jim's stem is hier veel aangenamer dan op GNFTNW. Dit broertje van GNFTNW is zeker niet slecht, maar ook niet om van omver te vallen...

De Neil Youngfan in mij hield zijn hart vast voor wat Kerr & co met ROCKIN IN THE FREE WORLD gingen aanvangen. Toen ik het de eerste keer bij Billy Sloan (Clyde 1) hoorde, had ik zoiets van: 'mja, niet slecht gedaan'. en ook 'gelukkig geen aanfluiting à la Neon Lights...
Maar nu kan ik de coverversie steeds meer appreciëren, ik durf zelfs zeggen: ik vind het goed


Heb ook de 'Deluxe Versie', dus met het coveralbum 'Searching For The Lost Boys'. Daar kan en wil ik kort over zijn: een leuk extraatje, niet meer, zeker ook niet minder. Want anders dan op 'Neon Lights' brengen SM het er meestal goed vanaf. Dat geldt zeker voor 'Rockin In The Free World', 'Let The Day Begin', 'Whiskey In The Jar' en toch ook wel 'Christine'. 'Teardrop' is een verdienstelijke poging, maar geef me maar het origineel...
'Get A Grip (On Yourself') kan ik wel pruimen, al is de Stranglersversie natuurlijk niet te overtreffen..

O ja, misschien de beste cover vind ik echt wel "A Song From Under The Floorboards". Yearh!

Maar... Wat hebben we geleerd?
Simple Minds, die al toonden dat ze het nog altijd supergoed kunnen, op zowat elk liveoptreden, én met 'Black & White 050505',, pakten nu uit met een KILLERALBUM dat hun misschien en hopelijk terug op de kaart kan zetten. Dit album moet niet onderdoen voor U2's "No Line On The Horizon". Beter ik vind dit album een divisie hoger...

Met 'Graffiti Soul' maken SM een geweldige rockplaat. Stuk voor stuk songs met een geweldige drive en 'ballen'. En dat was wat ik soms miste bij de B&W-tracks.... Maar, begrijp me niet verkeerd: ik blijf ook B&W een erg knappe plaat vinden. Maar, de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik deze GS toch een stuk beter vindt...

Ook de paralel indachtig: een goede single ('Rockets', 'Home') maar geen killertrack is GS nét ietsje beter nog, want ik vind 'Rockets' wel sterker dan 'Home'..;

Hulde aan Charlie Burchill die op dit album echt toont dat hij méér is dan een geweldige gitarist.... Evenzeer hulde aan de strakke ritmesectie Eddy & Mel en zeker ook Jim die de sterren van de hemel zingt.

De backing vocals van ondermeer Katie Kissoon (!) zijn een welcome aanvulling, en heel anders dan wat Robin Clarke (hoe goed die ook is) op 'Once Upon A Time' deed. dat vond ik wat over the top...

Eindconclusie?
GRAFFITI SOUL ROCKS.
En wat mij betreft, en ik ben blij dit te kunnen schrijven, een top album, dat gevaarlijk dicht in de buurt komt van 'Sparkle In The Rain', mijn all time favorite SM-album!

Wat mij betreft de klassebakken van GS:

BLOOD TYPE 0
MOSCOW UNDERGROUND
LIGHT TRAVELS
GRAFFITI SOUL


5/5 !

Addendum:

Wat Charlie doet op keys is geweldig. Ik vraag me nu alleen af wat er met Andy Gillespie gebeurt/ gebeurd is/ gaat gebeuren...
op slechts één nummer doet hij 'mee' (Kiss And Fly)...

Het valt me op dat Charlie een heleboel credits krijgt voor dit album, en terecht! Vooral wat hij bij Blood Type 'O' flikt is ongelofelijk!

btw great review c-moon!

Hallo Mark,
Bedankt voor jouw inspirerende pleidooi voor dit album. Door al het gezeik en de kritieken ben zelfs ik aan het twijfelen gebracht. Wat je zegt over OSATS doet me deugd. De eerste keer dat ik dit werk hoorde was mijn reactie : zo zullen we nooit meer aanhaken bij de rest ( vooral U2 ). Na vele kritische luistersssies ben ik steeds meer van dit werk gaan houden, ik kan me helemaal vinden in jouw commentaar. Graffiti Soul ( leuk dat je Light Travels ook top vindt ) heeft alles in zich om een goede score af te dwingen. Je hoort een gemotiveerd stel musikanten ( Eddie met zijn gemene en scheurende bas, te gek - Derek niet gehoord op Néapolis ).
Dat beloofd wat voor de komende tour ! ( als je het LIVE werk van 2006 beluisterd proef je al het plezier dat ze hebben ). Ze geven zelf al aan dat ze staan te popelen om het vervolg op Graffiti te maken. Als ze dan ook nog eens serieus gaan proberen om in de hitparades te komen ( inderdaad, Let There Be Love was de laatste single die m.i. potentie had ) zijn ze weer de band waar niemand omheen kan.

Keuze covers had m.i. beter gekund.
Maar verder hebben de heren eindelijk weer een cd gemaakt die tot nummer 9 het beluisteren waard is. Zonder de vermelding van een meesterwerk. Dat is ook overdreven. Maar anno 2009 hebben de Simples toch nog reden van bestaan. En dat had ik niet verwacht na de vorige niet bijster goede platen.

C-Moon mooie review: mijn complimenten.
Ik heb Graffiti Soul (deluxe version) inmiddels besteld bij Amazon.co.uk voor omgerekend net geen 18 euro . Rockets vind ik een prima single: als dit volgens sommigen zo'n beetje het zwakste nummer van het album is, dan ben ik erg benieuwd naar de rest van het album ..

Inmiddels heb ik dankzij Bol.com deze cd al weer een paar dagen in mijn bezit. Simple Minds is sinds 1984 (Torhout Werchter, geweldig!!!) mijn favoriete band. Er is een tijd dat ik ze wat minder gevolgd heb (na GNFTNW), maar toen Mel Gaynor terug kwam, werd het voor mij muzikaal gezien toch weer een stuk interessanter om ze te volgen. Wat een topdrummer is dat toch! Black & White vond ik een top-album en deze vind ik net zo goed!

Zo ziet mijn lijstje eruit :

1. This is it. Kippevel-intro, hoe moet dat nummer live wel niet klinken! Lekkere zang van Jim, heerlijke drum van Mel. En tegen het einde, die gitaar van Charlie... geweldig, rillingen over mijn lijf!
2. Moscow Underground. (had ook mijn nr 1 kunnen zijn) Muzikaal geweldig, Fantastische sfeer. Op Youtube heeft iemand er beelden bij gezet, heel goed, een aanrader. Ik vind de zang van Jim mooi, in tegenstelling tot iemand eerder op het forum, en helemaal niet te zacht of zo, past echt wel bij het nummer.
3. Light Travel. Interessant nummer, goeie opbouw. Instrumentaal prachtig, goeie melodielijn, ook wat de zang betreft.
4. Blood type O. Ook weer zo'n sfeervol nummer, muzikaal prachtig. Ik heb niet zoveel met die vervormde zang in het begin, maar dat mag de pret niet drukken
5. Stars will lead the way. Lekker stevig echt Simple Minds nummer, volgens mij single in Duitsland?
6. Rockets. Die moet je lekker hard zetten. Veel mensen vinden hem 1 van de mindere nummers, maar ik vind het toch wel een lekker pakkend nummer.
7. Shadows and Light. Doet mij denken aan de begintijd van Simple Minds wat instrumenten betreft. Mag er zeker wezen!
8. Kiss and fly. Dat is zo'n nummer dat bij mij nog moet groeien, maar dat gaat wel lukken
9. Graffiti Soul. Hiervoor geldt het zelfde. Misschien gaan deze laatste twee nog wel stijgen in mijn lijst

Mark, ik sluit me volledig aan bij wat jij zegt over de achtergrondzang. Prettige niet opdringerige stemmen. (op Sparkle vond ik dat ook, met Kirsty McCall). Robin Clark is net iets te veel, hoewel natuurlijk een goede zangeres, maar past niet zo bij SImple Minds.

Bonus cd mag er ook zeker wezen, vooral Let the day begin en A song from under the Floorboard.

Ik hoop toch zo dat dit album eens een keer wordt opgepakt op de radio! O ja, ook nog even compliment aan Eddy voor de basspartij.

Kortom, ik ben blij dat de Minds er nog niet mee gekapt zijn! Hopelijk geven ze nog een concert in de Heineken Music Hall...

Pfff, zo, dit was mijn eerste bijdrage aan dit forum

Marian, een pluim voor je eerste bijdrage!
Misschien wel zeggen om welk nummer het gaat als je het hebt over je 4de favonummer.
Groetjes van nog een superfan!

Ja inderdaad! Ik heb het veranderd, het ging om Blood type O

Er zijn velen zeer lovend over dit album en terecht, maar er zijn altijd minpunten die niet genoemd of gezien willen worden.
Ik kom er later op terug, het album is naar mijn mening zeker beter (volwassener) dan Black & White dat het laatste uitstekende album was sinds 1990.
Instrumentaal uitmuntend, pakkend, sfeervol, mistiek, donker, zoals we het graag willen hebben bij een album van de SM.
MAAR de stem geeft niet die meer-waarde die wel in de oudere albums aanwezig is (het rauwe, de passie, de gedrevenheid, de mystieke emotie met diepgang ) en ik moet het nog maar zien of de verse songs wel consistent zijn en over stel 5 jaar nog steeds uit volle borst worden meegezongen.
Ik betwijfel het ten zeerste en ben bang net zoals alle voorgaande albums van na 1990 dat deze ook op den duur zal worden "vergeten".
Het oude basis-reportoir van vóór 1990 blijft staan als een huis !!.

Ha lowrider, je wordt denk ik terecht al wat kritischer.

Heb hem zelf inmiddels een paar keer beluisterd en het klinkt zeer degelijk allemaal........degelijk ja......maar niet wereldschokkend....iets boven een gemiddeld album, met voor zover ik het nu beoordeel toch wel een behoorlijk standaard rock-geluid (maar dat krijg je ook met Bob "middelmaat" Clearmountain achter de knoppen).

Hiervoor is de vergelijking met de laatste van U2 al gemaakt. Mijn voorlopige oordeel is toch dat die van U2 een hele klasse beter is. Betere songs en met een spannender productie. Zouden Lanois en Eno de volgende van The Minds niet eens moeten doen?

Begrijp me goed, dit is nog geen eindoordeel van mijn kant....ik luister vrolijk verder, want genietbaar is het zeker. Met deze kwaliteit hoeven ze van mij nog niet te stoppen.

Ik durf inmiddels voorzichtig sterren te geven. Ik ben ook bang dat mijn huidige waardering niet hoger gaat uitvallen in de toekomst (misschien wel lager). Muzikaal vind ik dit meer songgericht dan B&W en ligt ook lekkerder in het gehoor. Maar de zang overtuigt mij geen enkele keer en dat is toch tamelijk funest voor het eindresultaat. 3.5*, omdat het toch een dappere poging van de heren is om de oude spirit terug te vinden.

De zang van Jim... dat blijft een leuk onderwerp! Wat mij betreft kan Jim wat energie en passie betreft de optredens van 1984 niet meer overtreffen (zie op Youtube bijvoorbeeld het optreden in Dortmund), dat is niet normaal meer, zo goed. En ook op "Sparkle" vind ik hem het beste zingen van al hun platen (vooral Book of Brilliant things), daarin hoor je inderdaad die passie en gedrevenheid. Op NGD klinkt hij mij soms iets te wollig new wafe, bijvoorbeels zoals hij "and somewhere there is someone" zingt in het tweede couplet van nr 1 vind ik een beetje te. Op B&W hadden ze op "Dolphins" zijn zang wel weg mogen laten, hadden ze dat nummer maar instrumentaal gehouden. Op de nieuwe cd is zijn zang goed, maar ik geniet meer van Charlie's gitaar en de muzikale arrangementen. Vroeger was Simple Minds "Jim Ker en de band", nu is SImple Minds "Charlie Burchill en de band", om het verschil maar even aan te geven.

Ik vind zijn zang op dit album anders gewoon goed hoor....gelet op de leeftijd. Hij zingt over het algemeen behoorlijk ingetogen.

En ik maar wachten - kreeg mailtje dat levering is uitgesteld; blijkbaar verkoopt de cd erg goed in de UK. Wil onderhand de vergelijking met die laatste U2 ook wel maken- Magificent vind ik een goed nummer, maar kan die clip niet goed aanzien (wat een posers). Een mens wil immers toch meelullen op het dorpsplein of bij de kapper.

Morgen heb ik 'm een week in huis en ontelbaar vaak opgezet.

De muziek blijft flink hangen in je hersenpan en het laat je niet los. De deuntjes gonzen de hele dag lekker door je hoofd !!
Het is zo'n cd waar je een weem gevoel bij krijgt als hij is afgelopen. Je hersenpan hunkert er dan weer naar zo van: "nog een keer....?" ...pas op... .. verslavend album.
Het gevoel dat het album je geeft is dat het je toelaat in een dromerige fantasiewereld !!
En dat is precies wat Jim toevoegt aan deze cd met zijn huidige stemgeluid, de fantasiewereld, het "ik kan alles aan gevoel".
Blood Type "O" blijft mijn overall favoriet zowel in originaliteit als muzikaal, gevolgt door This is it.

Beste allemaal,
Ik heb eenieders vooroordelen en kritieken maar eens aan de kant gegooid en alweer diverse malen GS afgespeeld. Mijn ultieme reaktie : het is een puike CD, het enige minput is dat hij maar 40 min. duurt !! Jim, Charlie, Mel en Eddie : wederom bedankt voor alweer een schitterende toevoeging aan jullie inmiddels meer dan indrukwekkende oeuvre.

Een aangename verrassing dit album van mijn jeugdhelden. Het klinkt nergens gedateerd. Fris en vol elan worden de nummers op de luisteraar losgelaten. Mijn favorieten zijn Rockets, Stars Will Lead the Way en Shadows & Light. Hoewel ik hem net als c-moon kneep bij Rockin' in the Free World vind ik het een best te pruimen cover. Knap gedaan.

Hallo bezoekers van deze site,

Ik heb nu bijna een week het nieuwe album van Simple minds thuis.
Wat een geweldige plaat is dit zeg!!!
Krijg een heerlijk hynotiserend gevoel bij de openingstrack.
Ik had nooit gedacht dat ze nog met zo iets goed's op de proppen zouden komen....KLASSE gewoon.
Eerlijk gezegt vindt ik de singlekeuze een beetje ongelukkig.
Ze hadden beter een goede singlemix van 'Stars will lead the way' kunnen maken.
De cover CD is ook best oke, gelukkig geen 'Neon lights 2'
De 5 sterren zijn terecht!!!!!!

Jim, Charlie, Eddy en Mel ga zo door!

Welkom op Musicmeter, en jouw eerste bijdrage mocht er best zijn hoor

Jongens, wat een hoge stemmen!

Ik hoop dat hij bij mij ook op een hoog cijfer uitkomt. Dat heb ik na een paar dramatische albums van de SM wel een keer nodig. En ik moet zeggen, ik heb het album nu 1 keer gehoord en ik kan ook licht concluderen dat hij goed klinkt. Maar uiteraard moet het nog even groeien, dus; to be continued....

Ik vond het maar slappe hap na 1 x luisteren. Er zitten weinig pakkende passages tussen. Het zal een groeier zijn. Nog geen stem van mij.

Nou hoop ik als Simple Minds liefhebber echt van harte dat het een geweldig album is maar t valt wel op dat het gros van de 5 sterren stemmen komt van mensen die zich een dag geleden hebben geregistreerd en precies 1 stem ( een 5 op dit album) hebben uitgebracht. Dat riekt naar....

Gelukkig vindt C-Moon t ook een goed album dus ben optimistisch.

Ik heb de de-luxe editie gekocht en de bonus nummers (covers) zijn ook beter dan de vreselijke cover plaat die ze jaren geleden gemaakt hebben. Ik blijf het echter jammer vinden dat Kerr & Co op de bombastische stadionrock blijven hangen ipv de veel boeiendere en experimentele muziek uit de vroege jaren 80. Maar eerlijk is eerlijk, het klinkt goed en er staan prima nummers op. Ik vind 'm ook beter dan de laatste U2 plaat maar dat is misschien appels met peren vergelijken...

VDG :
Al sinds ik Somebody Up There .... hoorde ben ik aan de Minds verslingerd geraakt. Ik denk dat mijn deelname aan dit forum voorkomt uit een behoefde om de Minds op het platform te zien waar ze thuishoren. Ik geef GS een 5 omdat dit het eerste album is na OUAT waarvan alle nummers goed tot uitstekend zijn ( met een kleine uitzondering voor Shadows and Light, een mwah nummer ).

Ik moet toegeven dat ik 'Shadows and Light" béter en béter begin te vinden...

Behoort imo tot het beste van dit album, samen met 'Moscow Underground', 'Blood Type 'O'' en 'This Is It'.