Marc and the Mambas - Torment and Toreros (1983)

Zou zéker een geslaagde nominatie zijn

Dachten ze in 2009 geheel anders over

Maar als ik op tijd ben met nomineren verzeker ik u dat dat nummer erbij zit.

Zowel de score hier op musicmeter als het album zijn erg grappig..

Nee, sorry, ik krijg het niet voor elkaar om hier iets positiefs over te zeggen. Ik heb zojuist 30 minuten van dit album (met open mond en gekrulde tenen) ondergaan en ik vind het werkelijk afschuwelijk!! Dit botst echt gigantisch met mijn 'normale' muzieksmaak. Ik voel zowaar opluchting als er een spotify reclame tusendoor komt.

*probeert hier indrukken op een zinnige wijze te verwoorden maar krijgt dat niet voor elkaar i.v.m. overvloed aan lelijkheid*

Dit moet echt het meest afschuwellijke album zijn dat ik in z'n geheel uitgezeten heb.(de bonustracks heb ik maar overgeslagen) Moet ik hier dan 0,5* neerzetten?

Het album staat dwars op mijn smaak, dat is wel duidelijk, maar het was zeker een bijzondere ervaring (toch nog iets positiefs )

edit: zet na deze helletocht een Morphine album op en ga even helemaal uit mijn plaat. Heeft nog nooit zo ongelooflijk geweldig goed geklonken!!...Je hebt schijnbaar lelijkheid nodig om weer intens schoonheid te kunnen waarderen

Wat ik dan weer grappig vind is dat je een heel album (zeker een dubbelalbum) nog gaat uitzitten ook. Want? Jezelf geselen is fijn? Als het echt zo erg is als jij beschrijft (en dat geloof ik best want dit is nu eenmaal vrij uitgesproken en moet absoluut enorme tegenstanders hebben) dan zet je het toch snel af? Zeker in jouw geval zoals je het omschrijft.

Ik zie dat vaker hier op de site (nog grappiger gaat het dan worden als ze de rest van de discografie ook nog eens gaan beluisteren).

Of is overdrijven toch een kunst?

Ik heb hem helemaal uitgezeten, was ondertussen ook nog wel met andere zaken bezig maar Marc Almond was behoorlijk aanwezig hier in de huiskamer.
Ik overdrijf niet en ben niet aan het trollen. Ik had het ook stil kunnen houden of het album inderdaad na korte beluistering af kunnen zetten maar was ergens toch gefascineerd (door deze uberkitcherige muziek alsook mijn reactie daarop) en daarnaast verbaasd over de hoge score en enthousiaste reacties hier. Na een minuutje of 30 (het is niet zo dat deze plaat saai is) wilde ik de rit uitzitten en dat gaf dan tevens de gelegenheid mijn totaal andere visie wat betreft dit album, op musicmeter te ventileren. ik kon echter niets zinnigs melden want ik vind het dus echt....etc

Ja, mischien dat zo'n muzikale zelfkastijding op z'n tijd helend kan werken.

Ik sla de rest van de discografie over.

Je hebt mij ook niet horen zeggen dat je trolt. Ik begrijp alleen echt nooit dat mensen iets wat ze zo in en in slecht vinden (want dat laat je duidelijk weten) dan toch door blijven luisteren.
Ik zou dat nooit doen omdat ik dat tijdsverspilling vind. Het is wat anders als je iets moet aanhoren omdat je partner, vader, moeder, broer, zus of weet ik het wat het draait en je er niet onderuit kunt.

Ik heb ook geen moeite met de negatieve reactie, sterker: ik verbaas me er over dat deze nog zijn uitgebleven tot nu toe (aan de andere kant kon je er op wachten na het overschrijden van de 20 stemmen).

Overigens vind ik Morphine ook ijzersterk

Ooooh jaaá hoor.., mijn schuld weer allemaal



Waarom grappig? Dat de muziek wat apart is of anders oké, maar grappig? Het is een album van Marc Almond met een erg karakteristieke, opzwepende en theatrale sound. En een album waar niet iedereen zomaar tegenaan loopt. Ik vind die score dan ook niet zo merkwaardig. Mensen die het luisteren zijn doorgaans al liefhebber van Almond óf worden er gericht op gewezen. En als alleen de paar liefhebbers hier komen lezen en stemmen snap ik de score wel.

Dat het haaks op je smaak staat kan uiteraard. Is op zich ook niet zo vreemd. En is misschien maar goed ook. Maar zoals ik het lees heb je het album gewoon even op de achtergrond opgezet terwijl je met van alles bezig was. Niets mis mee, doe ik vaak zat. Maar daarom weet ik ook dat muziek op zo'n moment niet altijd 'binnenkomt'. Ik kan er dan meestal wel een globale mening over vormen of beluisteren of iets potentie heeft, maar echt inhoudelijk er iets van vinden en daarover een mening klaar hebben is toch altijd tricky. Vooral na een eerste 'half afwezige' luisterbeurt. Wat dat betreft sluit ik me bij aERo aan. Als het echt niets is, zet je het af en besteed je je tijd toch aan datgene wat je wél mooi vindt of op z'n minst iets dat potentie heeft voor je. Ik zeg niet dat je niet langs mag komen om je mening te geven. Maar als ik alle artiesten af zou gaan waar ik de stuipen van krijg heb ik een nieuwe dagbesteding Van de andere kant snap ik het ook wel. Ik gok zo dat je via de jaren '80 'toplijsten' hier bent gekomen op zoek naar iets moois? En dan vind ik het bewonderingswaardig dat je het in z'n geheel hebt afgeluisterd en wellicht probeert te begrijpen waarom mensen dit mooi vinden en hoog waarderen. Een gezond portie nieuwsgierigheid waar de meesten hier op MuMe wel 'last' van zullen hebben.

En wel leuk om bij bevestigd te krijgen wat ik typte op de vorige pagina. Is overigens niet zo'n briljante constatering. Ik probeerde alleen mensen te behoeden.



De reden dat ik zo uitgebreid de tijd neem om op jouw impulsieve reactie te reageren is omdat ik Marc Almond zelf nog niet zolang geleden ben gaan waarderen. Sterker nog. Had een jaar geleden tegen me gezegd dat ik veel naar 'Marc Almond' zou gaan luisteren en ik had je vierkant uitgelachen. Ik heb het namelijk zelf eens geprobeerd en ook verworpen. Waarmee ik niet wil zeggen dat dit voor jou ook geldt. Ik wil alleen aangeven dat je smaak, richting in de loop der jaren kan wijzigen. Zij het door het verstrijken van jaren of het voorvallen van (een) bepaalde gebeurtenis(sen).


Misschien dat dit je meer ligt

Hmm, moet ik hier nog op reageren??

Jij steekt er energie in, ik zal je nog even wat terug geven. maar dan houd het ook op

Zoals ik al eerder vermelde heb ik toch echt wel goed (met verbazing weliswaar) geluisterd en heb je niet te maken met een impulsieve reactie.

Als je even de moeite neemt om mijn stemgeschiedenis te bekijken zul je ook zien dat ik niet iemand ben die klakkeloos platen de grond in boort. Als iets mij niet aanstaat zet ik het af, stop er verder geen energie in en kom ik (logisch) niet tot een beoordeling. In dit geval was ik echter dusdanig onder de indruk, niet in positieve zin, dat het toch mijn aandacht heeft vastgehouden en daarna wou ik mijn verhaal even kwijt. Ik ben overigens bij dit album terecht gekomen via een stemlijst van een andere gebruiker, ik weet niet eens meer wie, maar hij had verder wel een voor mij herkenbare smaak. Vandaar dit probeersel. Die lage score zal ik overigen niet gebruiken, die heeft namelijk verder weinig waarde en ik wil jullie feestje ook niet al te zeer verpesten

Accepteer dat er muziekliefhebbers zijn die dit album gewoon niet mooi vinden (ongeacht de omstandigheden)

Dat vond ik ook een wat rare opmerking omdat niemand daar ook maar iets over gezegd heeft.
Het ging vooral over de verbazing vanwege het feit dat je iets zo slecht vindt en het dan ook nog eens helemaal uitzit. Een dubbelalbum nog wel.

Ik vind het vooral raar dat je zegt dat je de score 'grappig' vindt. Verder kan ik prima begrijpen dat mensen de muziek van Marc Almond afschuwelijk vinden, maar wat bedoel je in hemelsnaam met een 'grappige' score?

Grappig als in 'hoe bestaat het dat al die stemmers zo ongelooflijk doof zijn om deze slechte muziek zo hoog te waarderen'? Ik geloof niet echt dat er hier iets heel, eh, grappigs bedoeld wordt of er iets achter gezocht moet worden buiten misschien een wat opvallende woordkeuze (die ik dan wel weer vind meevallen)

ik heb er ook niet echt over nagedacht, gewoon vergeten en lekker genieten van deze plaat

Nouja, ik zou zeggen: vooral gewoon nooit meer draaien deze plaat, Spoon.

Het uitstekende Dangerous Minds-blog had laatst een mooi artikel over dit album:

Soundtrack for a Suicide: Marc Almond’s musical masterpiece, ‘Torment and Toreros’ - dangerousminds.net

Mooi stuk.

Maar als ik dit dan lees You wanna talk about BLEAK? Torment And Toreros is the bleakest, darkest, most depressing album, probably of all time. It makes Lou Reed’s Berlin or Joy Division sound like Alvin and the Chipmunks moet ik zeggen dat ik dit album dan toch heel anders beleef.
Ik ervaar het helemaal niet als donker maar dat ligt ongetwijfeld aan mij (ik luister nu eenmaal graag naar depressieve muziek die ik vervolgens niet zo ervaar )

Benieuwd hoe Catch a Fallen Star het gaat doen in de MuMe-ladder. De vorige keer werd het niks (net als andere nummers van dit album niet).

Dat vond ik ook het minste deel uit dat stuk. Misschien is het ook meer zo opgeschreven om de aandacht te trekken van lezers/mogelijke luisteraars. Zelf vind ik dat je het album ook tekort zou doen door het zo te typeren, het heeft helemaal niet zo'n depressief geluid. Meer een expressief geluid waar een heleboel (heftige) emoties voorbij komen.

Precies. Ik ken veel donkerder en depressievere albums. Juist die Spannse invloeden hier en daar geven het album lucht en Black Heart als ultieme nummer om je polsen bij door te snijden?? Ik vind het gewoon een typerend jaren '80 wave nummer zoals er zo veel waren die tijd. Niet vrolijk nee maar zo erg als ze omschrijven (hoe 'positief' ze dat ook bedoelen) is sterk overdreven.

Ik kijk er nog steeds erg naar uit

Gaat er zeker nog 'ns een keertje van komen, ik heb nog tijd genoeg, en wil niets overhaasten..

Het is een plaat van goed anderhalf uur, dat ligt net iets moeilijker dan eentje van 40 minuten.

Hoe dan ook; bedankt voor de aanmoediging, aERo!

Eerst een bump op m'n last.fm en nu hier. Kan geen toeval zijn

Werkt wel. Wilde het album gaan luisteren op Spotify, waar ik 'm eerder ook op luisterde. Staat er alleen nog de live-versie van op (Three Black Nights Of Little Black Bites)

Misschien begrijp ik je verkeerd, maar gelukkig staat het album nog steeds op Spotify: hier namelijk

Maar wel een goed excuus om hem nog eens te draaien, heb ik gemerkt.

Ah jah, dat was het. Is verkeerd 'getagd' op Spotify. Even vergeten. Thx!

No problem, je maakte mij ook even bang, haha

Ben nu met mijn vierde luisterbeurt bezig. Ik heb nog niet het gevoel dat ik heel de plaat heb verwerkt, maar het is dan ook zowel qua lengte als qua inhoud niet eenvoudig te behappen. Desalniettemin wil ik wel wat eerste indrukken kwijt.

Als filmfanaat had ik direct de associatie met de films van Pedro Almodóvar en dan heb ik het niet enkel over het Spaanse tintje dat dit album kenmerkt. Torment and Toreros is net als de cinema van Almodóvar theatraal, heftig en ik zou zeggen bijna overdramatisch (bedoel ik overigens niet negatief). Net als Almodóvar slaagt Marc Almond er echter in om het zo gepassioneerd en kleurrijk te brengen dat het ondanks de emotionele heftigheid toch ook iets heel krachtigs en zelfs levenslustigs heeft. Hierdoor wordt die zeer emotionele aanpak ook nergens potsierlijk. Depressief zou ik het dan ook niet willen noemen, dan denk ik toch eerder aan de koude uitzichtloosheid van een Joy Division.

Een andere associatie die ik had was de muziek van Xiu Xiu. Ik doel dan eigenlijk voornamelijk op de tekstuele benadering, niet zozeer de muzikale invulling. Die directe, bijna pijnlijke tekstuele benadering. Zonder enige vorm van schaamte of terughoudendheid al je twijfels, verlangens, wanhoop en zelfs zelfhaat van je afspugen. Bovendien brengt Marc Almond het net als Jamie Stewart met een hoop pathos.

Muzikaal is dit album overigens ook zeer puik met een meeslepende mix van cabaret, new wave, pop, Spaanse muziek en zelfs wat klassiek. Dit album is echt een zeer bijzondere ervaring. Ik open dan ook gewoon met 4,5*

Weet iemand trouwens waar je dit album kan kopen? Kon 'm op verschillende sites niet vinden.

Opvallend dat je de link legt met Almodóvar want daar ben ik een groot fan van (tja, zal niemand verbazen): ik heb die link nooit gelegd en het biedt me weer een andere kijk op dit intrigerende album.
En wederom toch verbaasd dat het een MuMe-user op deze manier weet te grijpen. Ik had echt verwacht dat er toch heel wat meer negatieve reacties zouden komen zoals user spoon ze heeft geuit.



Dat is en blijft een drama met dit album. Ik heb drie versies: een originele, de reissue met bonustracks en de lp. Die laatste is overal wel redelijk makkelijk te vinden. De cd's is een ander verhaal (zie ook mijn eerdere berichten hier).

Misschien wil je die van amazon.de? De Japanse editie (met bonustracks) voor EUR 1.606,56? Klik.

Welke versie maakt me niet eens zoveel uit. Maar ik kwam de LP ook nergens tegen, maar zal als ik over een paar weken geld heb eens wat uitgebreider op onderzoek uit gaan. En anders kan ik altijd nog voor die Japanse editie gaan.

De Lp is op ebay of discogs wel te krijgen zag ik, de cd ook maar voor idiote bedragen (dat voorbeeld wat ik gaf slaat trouwens echt alles maar dat terzijde).

De lp is voor prima prijsjes ook wel in zaken als Plaatboef te vinden en dan heb ik het over een euro of 10, 15.

Plus drie euro verzendkosten haha