Mos Def - The Ecstatic (2009)

Woorden kunnen niet beschrijven hoe erg mijn waardering voor Mos Def is gedaald. Dat gezang van hem is zo irritant dat ik het schijfje door tweëen kan breken. Ik weet dat het speels moet klinken, maar het feit dat ie vrijwel elk nummer lang 2 minuten vals loopt te zingen en veel te weinig rapt brengt m'n pis echt aan het koken.
Alleen Auditorium kwam er nog een beetje door.
Mos Def klinkt inspiratieloos en is al zijn energie die ik altijd zo goed van hem vond helemaal kwijt.
1 ster voor deze ongelooflijke teleurstelling en daarnaast ook een schijtalbum.

Dr zijn toch echt een flink aantal tracks waarop hij gewoon rapt hoor..

Idd. En 'dat gezang' deed hij op Black On Both Sides ook al hoor. Is geen argument.

Black on Both Sides heb ik nooit geluisterd. Alleen Black Star.
En zelfs de keren dat ie rapt verneukt ie het gewoon door weer te gaan zingen. Het is gewoonweg het irritantste wat m'n oren ooit hebben moeten verdragen. Ik luister nog liever fucking Soulja Boy!!

Ik denk dat dit samen met Brother Ali het album van het jaar is...

WORD! Wat een geniaal album... Na een paar teleurstellende platen kwam er dit, met zekere aarzeling checkte ik het maar DAMN!
The man's back, with a vengeance...
Dit is gewoon goe
4*

Waar haal je dit ?
Akkoord, hij staat niet meer op hetzelfde niveau als in de BOBS-tijden, maar dit kan je toch niet slecht noemen ?
En vanwaar de referentie naar 'Oh No' en 'Madlib Beats' ?
Misschien moet je hem wat vaker luisteren... met name Priority stijgt boven de genialiteitsgrens uit...

One

Eens..

Auditorium kan er wel mee door? vriend, die beat alleen al verdient 5 sterren.

Toch drie sterren, WestSide?

Lekker album, luister 'em nog steeds geregeld

Nou ff opnieuw geluisterd, maar nog steeds bar weinig.
Maar.. Supermagic is zo geniaal, dat ik me serieus elke keer verbaas over hoe hard dat gitaarrifje komt.
Daarvoor al 3*, net een voldoende

Het is natuurlijk smaak, maar deze reactie is wel erg overdreven. Daarnaast verplicht niemand je natuurlijk om dit album te luisteren. Althans dat hoop ik dan voor je.
'Black On Both Sides' is een aanrader trouwens, naar mijn mening zijn beste werk.

Deze is wat mij betreft top 5 (of toch zeker top 10 ) 2009. Auditorium is een geniale track.

Supermagic blijft lekker, met dat gitaartje.

Geniaal album, beste van het jaar wat mij betreft. Al was het album wel wat wennen aanvankelijk.
Ik vind Black on Both Sides en Black Star beide topalbums, maar ik heb toch geen problemen met dit album. Wat veel mensen wel hebben als ik de comments lees. Dit is gewoon een andere Mos dan 10 jaar geleden, maar dat is natuurlijk niet zo vreemd met zoveel tussentijd.
Het album barst van de muzikaliteit en Mos rhymet er ook weer heerlijk op los. Het is alleen abstracter en nog poëtischer dan in zijn beginjaren. Ik vind het zingen van hem niet storend.
Auditorium en Super Magic zijn de bangers aan het begin die meteen opvallen, maar als ik eerlijk moet zijn bereikt het album vanaf track 9 zijn hoogtepunt. Ik heb deze op plaat en de C-side, track 9 t/m 12, is een genot voor het oor.
De beste tracks zijn naar mijn mening:
1. Supermagic
3. Auditorium, met een heerlijke Madlib beat
5. Priority
9. No Hay Nada Mas
10. Pistola, mijn persoonlijke favoriet, het begin van het 2e verse is echt een lyricaal hoogstandje
15. History, met een featuring van Talib Kweli en een productie van the one and only J Dilla had ik bij voorbaat al kunnen zeggen dat dit een favoriet zou zijn.

Ik ga deze plaat eens goed grijs draaien deze vakantie

Nou ik moet zeggen dat dit album blijft groeien. Vooraf had ik zoiets van, tzal wel niks worden, Mos Def kan de kwaliteit van Blackstar niet meer brengen. Het voorgaande album was immers erg slecht imo en ik vond zelfs BOBS niet zo een heeeel goed album. Gewoon enkele uitschieters maar over de ganse lijn toch net geen classic. Na het album enkele keren beluisterd te hebben was ik weer niet onder de indruk... Ik vond het ook weer wat te zangerig enkel de beats van supermagic en auditorium bleven me bij. Ik heb het album erna een hele periode niet geluisterd.

Maar een tijdje later was er niks nieuws dat de moeite was om te checken en begon ik Mos en Raekwon terug te checken en net als bij Raekwon moet ik zeggen, het is best een geniaal album. Track 1 en 3 steken er nog steeds met kop en schouders bovenuit en voor die twee tracks verdient dit album al een dikke 3. Maar de rest van het album blijft nagenoeg op hetzelfde niveau. Niet de makkelijkste beat maar stuk voor stuk kwalitatief erg goed. En Mos doet wel degelijk meer dan zingen, hij laat wat mij betreft zien dat hij nog steeds een even geniale mc is als ten tijde van Black star of BBOS. De beats zijn erg origineel, dat maakt het in het begin minder toegankelijk maar eens je in het album zit, vindt je het prachtig. Erg goed album dit, ik ga hem een halfje optrekke. Zeker top tien 2009 (niet zo heeeel moeilijk zijn max 15 echt goede albums uitgekomen wat hip hop betreft).

4

Wat zegt hij nou? Ik vind hem missch nie zo goed als iedereen zegt maar het blijft een hip hop legend. En dit track vind je minder ??? Is sowieso toch de beste track van het album vind ik eigenlijk... Die beat

Lodi dodi is de snoop cover ...

Het heeft lang geduurd voordat The Ecstatic verscheen. Mos Def volgde alle ongeschreven hiphopwetten en stelde de release zo vaak uit dat het de vraag was of het album überhaupt nog uit zou komen. En nu het in de schappen ligt, kunnen we opgelucht ademhalen. The Ecstatic is namelijk niet alleen een album dat hiphop goed kan gebruiken, het is boven alles een album dat Mos Def nodig had.

Na een stormachtig begin van zijn carrière met Talib Kweli als Black Star en een geweldige eigen debuutplaat was er de laatste jaren een beetje de klad ingekomen bij Mos. Bij zijn twee album sloeg hij zover door in experimenteel gepriegel dat het vooral saai werd, bij de opvolger - het alom verguisde Tru3 Magic - werd er niet eens de moeite genomen een bijbehorend hoesje te maken. Lijnrecht daartegenover staat The Ecstatic, want hoewel het album niet kan tippen aan Defs debuut doet hij wel precies waar hij goed in is.

Het album kent namelijk een perfecte balans tussen klassieke hiphopbeats en flarden van andere genres; een muzikaal tapijt waar Mos Def deels zingend, deels zwevend en vooral rappend overheen danst, terwijl hij nergens overgaat in nasaal geneuzel. The Ecstatic is wel een overwegend ontspannen album, met rustige instrumentaties, en soms komt er ineens een klassieke hiphoptrack voorbij. Hoogtepunt daarvan is 'Auditorium', tevens een absolute uitschieter in het oeuvre van Mos Def. Geweldig hoe hij samen met Slick Rick, een van de weinige rappers die net zoals Mos een natuurlijke rust in zijn flow kan leggen, een meesterlijke beat van Madlib glans geeft.

Jammer is dat met name op de tweede helft van The Ecstatic iets te veel inwisselbare nummers zijn waarop Mos Def ook niet altijd even geïnspireerd uit de hoek komt. Over het algemeen had er echter nauwelijks een beter vierde studioalbum van de man gewenst kunnen zijn: rustig, vertrouwd en juist in dat vertrouwde vooruitstrevend.

4

Wat een verschrikkelijk vet album sowieso de beste in 2009 die ik gehoord heb alleen Life In Marvelous Times en Twilite Speedball vind ik wat minder ik neig dit zelfs een 5 te geven maar daarvoor mist het net wat

Slick Rick klinkt een beetje als die kinderlokker in Family Guy.

Net ook weer eens opgezet, de hele energie rondom het album blijft heerlijk

hahaha... nu je 't zegt.

haha, Herbert the Pervert

Dat nummer met Slick Rick vind goed. Ik ben helemaal nieuw met Mos Def, iemand adviesen voor goede nummers van hem?

Zowiezo zijn hele Black on Both Sides album.

Bijv Ms. Fat Booty

Daarnaast ook dit hele album en zijn album met Talib Kweli

Paar hoogtepuntjes:
Mathematics
Definition met Talib Kweli
Hiphop
Univeral Magnetic
Umi Says
Mr. Nigga
Know That ft. Talib Kweli
Modern Marvel
Sex, Love & Money
Double Trouble met the Roots
Oh No met Nate Dogg & Pharoahe Monch!!!
Beef
Respiration met Talib Kweli en Common

Veel plezier.

Life in Marvelous Times is momenteel mn favoriet op dit album.

Hoe krijg je het voor elkaar om Ms. Fat Booty, Love en Speed Law niet te noemen? Ook Fake Bonanza is erg vet.

echt een vreselijke kuttrack, Mos onwaardig.

Dat vind ik ook echt 1 van de weinige zwakkere nummers die skip ik meestal ook