Mos Def - The Ecstatic (2009)

moet hem nogsteeds een keer goed gaan luisteren.. maar vind auditiorium en workers comp iniedergeval echt hele dope tracks.

5* nummers: Auditorium, Priority, Life in Marvelous Times, No Hay Nada Mas, Workers Comp., Revelations, Roses (prachtige bijdrage van Georgia Anne).. Dat vind ik er wel genoeg voor een geweldig album. Misschien wordt dit nog een 5* album. Mos Def is sowieso een van mijn favoriete rappers

Goed album jah, complimenten voor Mos Def vooral die het geweldig doet. De beats zijn eens wat anders, maar soms had het van mij wel wat eenvoudiger, rustiger gemogen. Beetje druk op momenten. Vooral een sterk eerste helft.

rest van de tracks zijn ook heeeeel goed te pruimen!
sterk album weer van mos def

Zeer goed album, een van de betere van het jaar tot nu toe!

Er is maar één minder nummer eigenlijk, en dat is Auditorium met Slick Rick. Die gast, ik ken hem verder niet, heeft misschien wel de meest vervelende rapstem ooit...

Meen je dat nou? Erg fijne laid-back rapper.

Je kent hem niet?!?! Slick, Lodi dodi we like to party, Rick! Ga je schamen!
Ikzelf vind zijn verse trouwens ook niet zo goed als de meeste hier.

Kan er niks aan doen, vind zijn stem in dit stukje ronduit vervelend. Ik had het idee dat hij zit te rappen met een kunstgebit in.

*schaamt zich*

Heb wat ouder werk van hem beluisterd, daar is zijn stem wél goed te pruimen.

Wow, wordt hier nu gezegd dat Slick Rick niet keihard komt op Auditorium Nou ja ieder ze mening. Ik vind hem Keihard komen op dit album

Mwhah, vind Rick ook niet echt super voor de dag komen. Maar zoals ik al eerder zei:

Misschien had hij nu zijn Grillz in zijn mikkie .

Inderdaad, Slick is geweldig, gaat vooral om zijn delivery en sarcasme

Slick Rick komt heerlijk op Auditorium vind ik
Hele album is erg dope, merk wel dat ik History stiekem een beetje teleurstellend vind als comeback van superduo Mos Def and Talib Kweli (is toch wel een beetje een hereniging, ook al zegt Mos nog "and don't call it come back in particular")

Life in Marvelous Times is mn tijdelijke nieuwe favoriet

"This is Bed-Stuy, '82
Ninth floor, three tiny rooms, one view
Bucktown, Roosevelt House
Their green grass is green, our green grass is brown"

oh ja, ik schrok wel even van die zin, 'ken die gast verder niet'

dude!! het is slick rick! the ruler!

ladidadi, we like to party
we don't cause trouble, we don't bother nobody
we're.. just some men that's on the mic
and when we rockin' on the mic we rock the mic right!

slick muthafuckin rick!!

oke, zand erover, case closed

Het is Ladi Dadi

Ik ga dit ff checkn

Zo ik heb het geluisterd en wat een .... album. Precies zoals ik dacht dat het zou worden. Slick Rick zijn tekst is duidelijk maar hij rapt met zo'n slechte flow dat je er wel om kan janken. Schaam je SL.

Voor de rest de producties zijn instrumentaal beter te luisteren dan met rap van Mos Def zelf. Dat geld eigenlijk alleen voor Oh No en Madlib beats. Ik vind het geen goed vervolg op zijn vorig album dat ook al niet te pruimen was. Hij heeft toch niet meer die energieke flow die hij bij rawkus had in het begin. Zonde van dit album.

Inderdaad niet energiek, wel volledig controlerend.

En bij vlagen gewoon top. En laten we aub niet doen alsof zijn flow ooit echt super is geweest. Hij heeft een geweldige stem en gecombineerd met een prima flow (dus niet fantastisch) en goede teksten en mooie instrumentatie heeft ie hoge ogen gegooid. Wel nu, zijn stem is nog altijd hetzelfde, de teksten zijn ietsje minder maar de instrumentatie is weer top -> heerlijk album.
Op Quiet Dog Bite Hard flowt ie ook trouwens bijzonder goed.

tot hier toe samen met Colucci Era het beste wat in 2009 is uitgebracht. halfje erbij

Ik vind Mos zijn flow wel supergoed, op Black On Both Sides is hij onnavolgbaar

Vind Workers Company echt dope, jammer dat ie zo kort is..

Jammer dat kant A zoveel sterker is dan het soms wat al te veel zwalkende kant B. Maar dat Mos Def na tien jaar eindelijk weer eens ook muzikaal de moeite waard is doet me bijzonder veel deugd. Heerlijk ontspannen en afwisselend plaatje met enkele grootse momenten (Auditorium, Life In Marvelous Times). Met nog iets meer focus zit er weer een meesterwerk aan te komen. Tot dan doe ik het met deze zeer fijne plaat.

ik vind het eigenlijk best tof, vooral auditorium.
die beat! echt King Madlib!

Het slechte nieuws is dat die beat gemaakt was voor een instrumental album.. dus niet speciaal voor Mos Def, dat maakt de beat al een stuk minder speciaal.

wat veranderd dat aan de kwaliteit van de beat?

Niets.

Ben ik het helemaal met je eens, ik kende de beat al voor dit album(Movie FInale, beatconducta india).
Kleine jay & Cartes hadden er ook al eens een sessie opgedaan.
Maar toch, zo'n fantastische beat met Mos die rapt vind ik echt een fantastische combinatie!

Omdat ik het nummer I against I met Massive Attack echt geweldig vindt ben ik zijn solowerk ook maar eens gaan proberen. The Esstactic is een lekker album, maar stijgt voor mijn gevoel nooit echt boven de middelmaat uit. Zeker als je het vergelijkt met het geniale I against I.

Je moet zeker Black on Both Sides checken en Black Star (een album samen met Talib Kweli). Dat zijn de twee meesterwerken van Mos Def.

Thanks voor de tip. Dit is wel de soort hip-hop die ik zeker kan waarderen.