The Comsat Angels - Waiting for a Miracle (1980)

WFAM viste ik(ergens begin jaren 80) uit de uitverkoopbak van Con Musica. Indertijd was dit de meest a-typische platenzaak in Waalwijk waar ik toen nog woonde. Con Musica verkocht hoofdzakelijk Top 40 e.d. dus deze plaat met een nogal opvallende hoes trok meteen mijn oog temidden van alle Alle 13 goed albums. De gevraagde Fl 5,00 had ik er wel voor over, niet wetende dat dit één van die albums ging worden die je (muziek)leven helemaal op zijn kop zouden zetten. Tot dan was ik hoofdzakelijk geïnteresseerd in de California scene (Jackson Browne, Eagles, Bonnie Raitt,etc.) en symforock van Styx, Kansas en Rush. Maar WFAM was van totaal andere orde. Vanaf de 1e keer was ik totaal onderste boven, kokend lood omschreef de OOR het indertijd treffend. En zo was het maar net. Niet zo zeer hard als wel intense muziek spatte vanuit mijn speakers. Total War, WFAM, tot op de dag van vandaag songs van een album dat me op het spoor van Joy Division, The Sound, Echo... etc. zette. Waarom dit album en niet Unknown Pleasures bijvoorbeeld.... ik hou het op toeval. Feit blijft dat de Comsats voor altijd een ereplaats in mijn LP-kast zullen innemen. Met dank aan Con Musica

Uitstekende plaat inderdaad. Opvallend dat er hier zo weinig berichten staan trouwens.

Dit is toch wel een heel stuk minder dan Sleep no more.
Missing in action is geweldig, het erg toegankelijke Independence day ook; voor het overige een beetje wisselvallig en toch een flink aantal songs die geen hoog niveau halen.

Dankzij Missing in Action, Total War en Independence day toch 4*
Zowiezo een topband, je moet haast doof zijn om niet te horen dat hier prima muzikanten aan het werk zijn die hun muziek met veel gevoel overbrengen. Misschien nog niet zozeer te merken op het debuut, maar des te meer op de opvolgers 'Sleep No More' en 'Fiction'.
Bovendien worden de songs gedragen door vocalen die naar mijn mening erg onderschat zijn; erg warm en met veel overtuiging.
Tot zover mijn lofzang over The Comsats, wie hen ontdekt heeft kan zelf prima de waarde van deze band inschatten.

deze plaat moet je een paar keer gehoord hebben voor je hem kunt waarderen.in het begin klinkt het wat rommelig en gezapig,maar na meerdere keren luisteren hoor je er toch een hele mooie duistere sfeer in.Hoewel ik hun volgende plaat sleep no more wel wat plezieriger vind klinken

Toch nog 4,5 sterren! Wat is er gebeurd?

Excuses voor de late reactie, en ja, het cliché verhaal van het kwartje.

Net weer eens gedraaid. Vreemd hoe iets in je hoofd kan zitten (al een hele tijd) en hoe de werkelijkheid, de weergave van de plaat, dat dan verandert.

Hoe zat het im mijn hoofd: dof, beetje dreunend, monotoon, niet open. En hoe was het nu: vreemd genoeg, hoorde ik een hoop humor, relativering ("Independence Day"), ook introspectie ("Waiting for a Miracle"). Ok, de zang is iets 'naar achteren', maar gitaren (met name bas) en keyborads klinken ok. Deze band is gewoon meer tongue-in-cheek, high-brow dan The Sound; The Sound is gedrevener, echte angry young men , doet een beroep op je emotie. Comsat Angels zijn iets meer 'restrained' - zeg maar 'polite men' en doen meer een beroep op je intellect. Wat ik zelf ook heb bij Talkings Heads (de eerste drie albums zijn 'mind music') en XTC (t/m English Settlement).

Ongetwijfeld zal meespelen dat ik e.e.a. nu op een duidelijk beter spulletje afdraai dan 25 jaar geleden. Gek genoeg (of misschien juist wel niet) was Then Jericho juist een hele fikse tegenvaller.

Ik zal "Sleep No More" en "Fiction" ook nog eens aan de lakmoestest onderwerpen. "Land" kwam er niet helemaal doorheen: te flets.

Alleen al de regel uit Independence day "I cant 't relax because I haven't done a thing, and I can't do a thing because I can't relax" vind ik al 5 sterren waard.

Teleurstellend debuut van de Comsat Angels. Dit album bevat maar enkele goede songs zoals 'Mission in Action' en 'Independence Day' en 'Map of the world' gaat ook nog enigszins. De rest vind ik maar middelmatig.
Overigens niet getreurd, want met hun opvolger "Sleep no More" maakte de Angels imo wel een goed album.

3,0*

En met Fiction de beste - al denk ik anders dan jij over deze

BTW: waar waart gij toen we hier, 2 weken geleden CSA deden? NB: heden tot 20:30 kan je nog Cocteau Twins Top5 inzenden.

Daar kon ik nog niet aan meedoen, omdat ik deze week pas de eerste drie albums van de CSA ben gaan beluisteren of herbeluisteren. Ik heb het eerste en derde album zo'n 25 a 30 jaar geleden ook al eens een keer beluisterd, maar ik hanteer voor mij op MM de regel; Stemmen op een album als je ze minimaal twee maal heb beluisterd en dit vanaf de dag dat je je op MM hebt ingeschreven.

btw Ik ben nu "Fiction" aan het beluisteren. Klinkt ook stukken beter dan dit debuut, maar toch iets minder dan "Sleep no More".

Fiction de beste, daar ben ik het mee eens. En ik moet bekennen dat deze er niet veel verder achteraan komt. Iets minder glad geproduceerd, en met nummers als Home is the Range heerlijk rauw bij vlagen.

Ik kon deze werkelijk nergens vinden, maar heb hem uiteindelijk op de markt uit de euro bak gevist. Enerzijds schandalig, maar ik klaag niet. *4,5

@B88 Fiction hier slechts ca 7,20 (incl verzending).

Sorry voor mijn late reactie
Ik zoek deze werken eigenlijk met name op elpee, maar voor deze prijs laat ik hem niet liggen. Ik dank u zeer!

Was totaal uit het geheugen verdwenen maar helemaal terug: wat een feest der herkenning met de hierboven al aangehaalde en een van de mooiste zinnen uit de historie van de popmuziek

Dit album klinkt na meer dan 30 jaar nog steeds bijzonder fris. Een soort van angst pop maar dan met meer traditionele instrumenten (zelfs een orgeltje?) in vergelijking tot sommige andere acts uit die tijd die hun angsten ventileerden door synths.

De ritmesecties zijn om te smullen, zowat alles wordt bepaald door de drums en in mindere mate bas. Ondanks het dreigende en angstige karakter zijn de songs soms onverantwoord dansbaar, en de ritmes zeer funky. Het is een bijzondere combinatie, net deze elementen maken dit album uitzonderlijk goed. Kant A is beter dan kant B, maar dat heeft vooral te maken met het hoge niveau van de eerste vijf songs.

De mix van alle Comsats ingrediënten komt nog het best tot uiting tijdens het nummer Dark Parade (Sleep No More). Plak kant A van Sleep No more aan kant A van dit album en je hebt misschien wel het beste Post-punk album uit die periode.

Overigens is dit, of ze het nu ontkennen of niet, de ultieme inspiratie voor Bloc Party. De sfeer, de teksten, zelfs de fraaie hoes van dit album lijkt als twee druppels water op BP's Weekend In The City. Draai voor de aardigheid SRXT na Total War en hoor de gelijkenis.

Typisch één van die albums die enerzijds een niet te missen tijdsdocument zijn, en anderzijds nooit gedateerd zullen klinken.

Dankzij collega MuMe user Neal Peart bezig met een inhaalslag aangaande het voegere werk van de Angels.
Hij was zo vriendelijk om de eerste albums van de band op mp3 naar mij toe te zenden omdat de reguliere albums tot mijn grote verdriet zo verrekte moeilijk te verkrijgen zijn.
Dit debuut is in ieder geval veelbelovend en ga ik nog veel plezier aan beleven, Independence Day klinkt echt als de vroegere U2 ( wie was eerder; Boy of Waiting For A Miracle? )

Waarschijnlijk ook hier - net als bij The Sound - gewoon een kwestie van rechten. Nee, het klinkt niet als U2 - dit is donkerder, U2 is opener, sprankelt meer, leunt meer op lead - dit leunt op de bas en drum. FYI: dit album is van vroeg 1980; Boy is van het najaar. Geluidstechnisch totaal verschillend en dat was live ook zo. Zou je CSA willen paren, dan eerder aan de Konijnenmannen

Tja, de konijnenmannen; ook een geweldige band, oh nostalgie.
Gelukkig was ik er bij Echo wel tijdig bij en heb ik de albums op chronologische volgorde in de kast staan.
The Sound is een zwaar onderschatte band maar heb ik gelukkig wel in huis.
Ik open bij deze een klopjacht op de eerste 3 albums van de Comsat Angels

Ben benieuwd Tequila naar de andere recensies. Ik vind het nog steeds prima muziek om ook nu nog naar te luisteren. Inderdaad donkerder dan U2 maar wel een echt eigen sound

Op Amazon wordt melding gemaakt van een nieuwe 2 cd versie van dit album en andere releases maar verdere info ontbreekt. Alleen dat ze allemaal op 1 juni worden uitgebracht op Edsel. Amazon.co.uk: Low Prices in Electronics, Books, Sports Equipment & more

Een brutale, stoere, in your face debuut. Een feestmaal aan krachtige, sterke sferen.
Hoewel een donkere vibe, zit er toch een opgewekte scherpe rand aan.
Speelser en meer onbevangen dan de opvolger, en een masterpiece in it's own right. New wave zoals ik die graag hoor.
Postcard is momenteel het hoogtepunt voor mij, alles klopt daar gewoon aan.
5*

Prima Plaat...Gezien Live..Paard van troje Den Haag....1980 of 1981....

Toen die uitkwam zat ik middenin de wave/postpunk, dat is sowieso de grootste brok in mijn platencollectie.
Geniale plaat, zit iets urgents in de plaat, als je zo'n missing in action hoort opbouwen, iets desolaats ook.
Altijd wat ondergewaardeerd, zeker later, tov the Sound of Echo.
Vaak live gezien, deze en sleep no more zijn voor mij een twee-eenheid, deze is wat diverser, sleep no more wat voller, sporthaldrums noemden we dat altijd.
Herinneringen aan de zatermiddag wave plaatjes draaien met kratten bier.
Fiction is ook prachtig, zelden een band zulke goede platen achter elkaar horen maken (OK Magazine natuurlijk).