Air - The Virgin Suicides (2000)

Na deze nacht eens aandachtig luisteren moet ik als Air-fan toch wel grif toegeven dat ik sommige stukken ook net iets te repetitief vond. En net iets te oppervlakkig misschien wel. Maar ik kan daar nog altijd mis in zijn. Dus ik geef hen nog het voordeel van de twijfel.

En vooral dead bodies, playground love en empty house maken heel veel goed.

Ik ben nu net aan het luisteren nog eens, ik zit aan dirty trip, als je te aandachtig luistert, lijkt het te repetitief. Maar eigenlijk kan je er heel goed op meedrijven, ik denk dat het belangrijk is dat je je niet teveel in de details verliest hier. En je gewoon door de (verontrustende) sfeer laat meevoeren.

Dat vind ik er nu van. Ik verander vaak van mening

Op het moment dat ik deze CD hoorde, had ik de film nog niet gezien, maar was het boek al jaren één van mijn favorieten en vond ik de score de perfecte soundtrack voor bij het boek en dat terwijl ik niet bepaald gecharmeerd was (en ben) van het overige werk van het duo. Wat betreft sfeer hebben ze wat mij betreft de juiste snaren weten te raken.

Jaren later pas de film gezien en als ik deze los van het boek zie, vind ik de film ook zeker de moeite waard. De score van Air past bij beiden even goed. (klinkt logisch, maar voor mij zit er een groot verschil tussen boek en verfilming daarvan)

Moet de film toch eens kijken, zal een extra dimensie zijn. Staat op bijna zelfde niveau als Moon Safari. Is wat meer een concept-album. Ghost Song knalt er bij mij altijd even snoeihard uit...oei, wat een opzweper!

Heerlijke relaxte muziek, dit zou wel eens mijn favoriete Air album kunnen zijn. Op de een of andere manier doet het me qua sfeer altijd erg denken aan Pink Floyd. En dan met name hun Obscured by Clouds album.

Prachtige muziek. Deze muziek stinkt ontzettend naar de geur van dood, net als de film. Het gebruik van orgels is hier debet aan. Als je de film nog niet gezien hebt, ga hem zien. Zeker een van de betere van Air.

Heerlijke muziek bij een goede film. Hoogtepunten: Playground Love en High School Lover.

Favorieten van mij zijn Dead Bodies, Bathroom Girl en Clouds Up. Wat vind je van deze liederen Revadebe? Dit is echt een topalbum m.i.

Dead Bodies jaagt me de stuipen op het lijf, man o man wat een drive bezit dit liedje.

Een toepasselijke fanvideo voor Dead Bodies: YouTube - Dead Bodies - Air

Ik vind de andere nummers ook goed hoor, zeker ook degene die jij noemt. En als ik er dan toch nog eentje mag noemen: Empty House is ook gewoon vet.
Maar als ik dan moet kiezen, ga ik toch voor Playground Love en High School Lover Het zijn gewoon mooie piano-themaatjes in die nummers. Er zit gewoon op een of andere manier een heel oprecht gevoel in die nummers.

De muziek van Air vind ik best leuk, en daarom kocht ik deze eens, toen ik hem voor weinig geld tegenkwam. Een mooie hoes, een intrigerende titel, een leuke band, en goedkoop: daar hoefte ik niet lang over na te denken. Het is echter wel een soundtrack van een film, een film die ik overigens niet ken. Dat maakt albums vaak toch wel wat lastiger om in te komen, en dat gaat hier ook op. Wellicht moet ik die film gewoon eens opzoeken, maar ik denk dat ik dan hetzelfde over de muziek zou denken. Waarschijnlijk zeer effectief in de film, maar als op zichzelf staande muziek, als een album, houdt het geen stand.

Wat is namelijk mijn probleem met dit album? Het zijn geen uitgewerkte liedjes. Het grootste gedeelte van het album is instrumentaal en voor de meeste nummers geldt dat dat best leuk en interessant klinkt, ook wel sfeervol, maar als je daar een beetje in begint te komen, is het alweer afgelopen, en ben je alweer bij het volgende nummer. Ook missen de nummers gewoon wat afwerking die het af had kunnen maken. Meestal voelt het voor mij meer aan als een basis van een nummer, soms zelfs een veelbelovende basis. Helaas zijn het geen demo's maar volwaardige nummers.

Daar zijn wel wat uitzonderingen op. Het openingsnummer, ook het enige nummer met zang, natuurlijk. Dat is een uitgewerkt liedje, en ook nog eens een heel erg mooi liedje, erg fijn en relaxed, met heerlijke zalvende stem. Nu ik hem op heb staan, merk ik al meteen weer dat de nummers die volgen toch echt veel te kort zijn voor instrumentale sfeerstukjes. Waren ze wat langer geweest, dan had het al een hoop gescheeld. Verder klinkt het best aangenaam en is het fijne achtergrondmuziek.

Niet toevallig vind ik verder precies de twee langste nummers het beste: Dirty Trip en Suicide Underground. Er wordt de tijd genomen in de nummers, er wordt mooi opgebouwd, en een prachtige sfeer neergezet. In Suicide Underground vooral een heel naargeestige sfeer door hetgeen dat er niet wordt gezongen maar wordt verteld in het nummer. Geeft het wat mij betreft absoluut een meerwaarde, en lijkt me in de film al helemaal een kippenvelmoment. Dirty Trip doet het ook zeer goed bij mij, dit bedoel ik nou met uit- en afgewerkte nummers. Dirty Trip laat me zien dat er zoveel meer in dit album had gezeten, de potentie was er.

Van de kortere nummers vind ik Dead Bodies duidelijk het best. Wat een kracht en sfeer straalt dat uit. Overigens weet het hele album wel sfeer uit te stralen, en kan ik de kortere nummers zolang ze duren op zich best waarderen. Ik denk dan ook dat ze perfect werken zoals ze bedoeld zijn: als begeleiding van een film. Als album werkt het voor mij persoonlijk wat minder, maar omdat het toch wel fijn wegluistert, en er nog een aantal nummers op staan die wél erg goed zijn, kan ik er nog wel drie sterren aan kwijt.

Je vergeet dat dit een soundtrack is en dus gecomponeerd is als beeldbegeleiding. Uit je mening blijkt dat je steeds de vergelijking blijft trekken met een regulier album, maar zo werkt het dus niet, ook al bevestig je dat je dat weet in je laatste alinea. Dit is natuurlijk een euvel wat maar heel weinig sound-tracks weten klaar te spelen. Een voorbeeld van een soundtrack die je ook apart kunt luisteren, zonder dat je de beelden hoeft te zien, is de muziek van The Fountain. Misschien is 't een idee om de film eens te aanschouwen? De muziek komt het beste tot zijn recht wanneer je de bijbehorende beelden ziet.

Zoals je al zegt, vergeet ik dat niet. Ik moet inderdaad de film eens zien, dat ben ik met je eens. Maar hoewel ik niet vergeet dat het bedoeld is als ondersteuning van de film, kan ik het niet op een andere manier beluisteren dan andere albums. Het is immers ook op CD uitgebracht, en dan staat het dus los van de beelden. Nouja, ik begrijp je reactie, en je hebt in zekere zin gelijk, maar ik was het absoluut niet vergeten, en me er zeker bewust van. Ik denk dat we deze discussie maar moeten voortzetten als ik de film heb gezien.

Denk dat je de film wel kunt waarderen hoor, Arnout. Al was het maar vanwege het vele vrouwelijke schoon.

Het mag dan een score zijn, de muziek op dit album is naar mijn beleving zó sterk, dat ik de beelden er heel snel bij produceer. De film ken ik overigens niet, aan de muziek heb ik genoeg.
Het gehele album vind ik erg spannend, maar de allermooiste stukken zijn voor mij het vervreemdende Dark Messages en vooral het sinistere Dirty Trip.

Fijn Twin Peaks sfeertje....

Onlangs kocht ik dit album bij een platenmarkt, aan het Burgermeester Loeffplein in 's-Hertogenbosch.

Mooi Album, ondanks dat deze 'Virgin Suicides' een soundtrackalbum is. Het klinkt zeer experimenteel en heeft iets weg van het (toch nog wat mooiere) '(Soundtrack From the Film) More' van Pink Floyd. Dit mede, omdat beide albums een dramatische achtergrond ('More' gaat het over een Duitse jongeman en een Amerikaans meisje, die experimenteren met seks en drugs, maar wat een van de twee fataal wordt door drugsverslaving. 'Virgin Suicides' is een dramatisch en schokkend verhaal over het isolement van vier Lisbon-zusjes, veroorzaakt door de afsluitende levenshouding van hun ouders, nadat een vijfde zusje zelfmoord heeft gepleegd). Beide albums zijn op deze site trouwens behoorlijk ondergewaardeerd.

Over dit album; 'Empty House' vind ik zelf echter een beetje lijken op 'Watch It' van Space Art. Nicolas Godin en Jean-Benoît Dunckel moeten in de Eind Jaren '70 wel naar die muziek van die synthesizerband hebben geluisterd, dat kan nauwelijks anders vermoed ik. Ook heeft 'Suicide Underground' wel wat weg van vertellingen van John Forst op het album 666 van Aphrodite's Child (1971), zoals 'The Lamb'.

De sterkste nummers op deze soundtrack 'The Virgin Suicides' vind ik toch wel; Playground Love' (heeft een zoetsappige passage, maar de saxofoonsolo doet mij wel denken aan 'Rendez-Vous part 6' van Jean Michel Jarre die toch wel zeer dramatisch is), 'Bathroom Girl/Cemetery Party/Afternoon Sister' (het klinkt als flashbacks in de film), 'Dirty Trip' (verreweg het beste nummer van dit album) en 'Dead Bodies'.

Heel mooi album dit, maar voorlopig een 4,0*.

Een prachtplaat dit, zou zo uit pakweg midden jaren '70 kunnen zijn.
Ik hoor ook gelijkenissen met het 2de en 3de album van Earth & Fire.

Is totaal niet representatief voor Air, klinkt veel warmer en sfeervoller als hun andere albums.

Mooier dan ik had verwacht, ik heb de lp al een tijdje, kwam m weer tegen.
Idd Twin Peaks sfeertje maar ook typisch Air, en ook Gainsbourg invloeden wat natuurlijk logisch is.
Op rood vinyl (volgens mij een onofficiële) klinkt lekker en is mooi om te zien!

Als OST krijgt die van mij 4*, als soloplaat 3.5*. Echt goed als OST maar soms iets te repetitief als soloplaat.

Ik leerde dit album kennen vèr voordat ik de film ooit zag, maar dat was wat mij betrof geen enkel punt omdat ik de nummers gewoon stuk voor stuk en zonder uitzondering sterk, beklemmend en spookachtig mooi vond. Toen ik later de film zag vond ik die een beetje tegenvallen, maar terwijl de beelden daarvan grotendeels zijn weggezakt is de soundtrack volledig overeind gebleven. Het probleem dat ik heb met veel apart (dus los van de film) beluisterde soundtracks is dat er zo vaak sprake is van een beperkt aantal thema's die in steeds verschillende arrangementen en sferen terugkomen, zodat ik bijvoorbeeld een soundtrack van 50 minuten voor mezelf terug kan brengen tot een 10 minuten lange compilatie van de beste versies van elke thema. Van de (toegegeven, weinige) soundtracks die ik ken lijden de meeste aan dit euvel, maar Ryuichi Sakamoto's Merry Christmas Mr Lawrence is een uitzondering omdat daar elk muziekstuk –herhaald thema of niet– sterk is, en voor The virgin suicides geldt wat mij betreft hetzelfde: ik vind het hele album van a tot z sterk, beklemmend en spookachtig mooi, nog steeds, en dus ook los van de film. De orgeltjes, xylofoons en geluidseffecten vragen natuurlijk om de meeste aandacht, maar het lekkere en geweldig klinkende drumwerk en de soepele baspartijen zijn voor mij daarbij even belangrijk.
        Tot slot, niemand hier vermeldt het, dus doe ik het maar even: op de Engelse wikipedia lees ik een leuk feitje dat wordt bevestigd door MusicMeter. Wanneer ik in bovenstaande tracklisting bij het eerste nummer op Gordon Tracks klik, blijkt dat een pseudoniem te zijn van Thomas Mars, de zanger van de Franse band Phoenix (mij persoonlijk onbekend, maar hun zes albums hebben hier op MusicMeter samen 761 stemmen).

Net als velen raakte ik in 1998 geboeid door Moon Safari van Air. Een prachtig en sfeervol album, warm en met oude vintage synthesizers opgenomen. Leuk detail op de hoes was French band. Alsof ze van Mars afkomstig zijn. Via Qobuz kwam ik bij deze soundtrack uit. Wat gelijk opviel was de werkelijk fenomenale geluidskwaliteit, althans over mijn stereo (voor de nerds: Arcam Alpha 2 en Klipsch Heresy luidsprekers met Google Chromecast Audio). En niet onbelangrijk de muziek zelf. Ken de film nog niet maar volgens MovieMeter op Amazon Prime dus die ga ik binnenkort zeker bekijken. De score boeit van begin tot eind, een geweldige luisterervaring. Zelfs de gesproken laatste nummer intrigeert. En zoals bij alle albums die ik echt de moeite waard vind heb ik de cd ook gekocht.

Er is een 25 jaar editie uit van deze soundtrack ‘The Virgin Suicides Redux’ (2025) nu ook op LP en 2 CD en BluRay. Volgens opgave een all-analog mix" door Air en producer "Alf" Briat, : “intended to sound warmer and more organic than the original”