The Congos - Heart of the Congos (1977)

Mooi album, fijne atmosferische, dub-achtige producties van Lee Perry met de erg toffe, veelzijdige samenzang van de Congos. Fisherman steekt er inderdaad nog eens met kop en schouders bovenuit, waardoor de rest van het album misschien net wat minder uit de verf komt.

En weer uitgeslopen

Zo gaat 't soms in het leven

Inderdaad. Je bent niet de enige die daar last van heeft. Ik ben het overigens niet eens met wat hier gezegd wordt over Fisherman. Dit nummer steekt er voor mij niet bovenuit.

Mede dankzij de goed samenwerkende zangers komt dit album geweldig goed uit de bus. Mooie lead en fijne achtergrondzang. Hierbij komen de sterke begeleidende baslijnen die heerlijk synergeren met de drums van Perry.

Vooral het originele album vind ik erg sterk, de bonustracks zijn allemaal ook tof, maar ook een beetje teveel van het goede. Eigenlijk is alleen At The Feast echt een toegevoegde waarde, de andere nummers zijn vooral aanvullend.

Dit is HET reggae album en ik heb er vele beluisterd! Als je denkt dat het echt niet vetter kan komt "Solid Foundation" nog even als laatste nummer en lig je steil achterover - megavet!

zeer recent voorbeeldig heruitgegeven met 2 extra cd's als bonus. sla toe!

Ik hou het bij de 2CD re-issue van Blood & Fire uit 1996. De original mix mis ik niet heel veel aan want het album is gewoonweg al fenomenaal geproduceerd.

klopt, daar heb je een (be)spaarpunt.

Meesterwerk !

Door de relaxte kracht achter dit album ben je sterk geneigd te gaan dromen van zorgeloze tijden op witte stranden met goede wijn en even goed gezelschap... en daarmee haast vergeten om de vernuftige composities op deze prachtige plaat volledig te waarderen. Want het is werkelijk zo'n rijkelijk gevulde album, zo verfijnd geproduceerd ook. (waarschijnlijk) de beste Dub Reggae plaat ooit gemaakt.

Dub? Alleen op de paar extended 12 inches.

Voor mij persoonlijk samen met Party Time van The Heptones het beste album dat Lee Perry ooit geproducet heeft. .
Waarom deze plaat niet tot de zogenaamde (geeuw) 'holy trinity' van Perry behoort, en Police & Thieves van Junior Murvin wel, dat is mij een raadsel.

Nuja, deze opname is van 1977 maar is pas in 1996 aan de muzikale oppervlakte gekomen, dus wellicht heeft dat er iets mee te maken.

Vind dit in elk geval een veel betere plaat: betere songs en driestemmige samenzang van the congos is zalig.

In 1980 was de 1e UK-release van dit album al een feit. Op Jamaica gewoon in '77 uitgebracht. Jij doelt op de B & F re-issue.

Het beste reggae-album ooit gemaakt, zonder enige twijfel.

Met dit heerlijke weer draai ik graag Afrikaanse popmuziek (en dan met name de soukous uit de eighties) en Cubaanse muziek. Ja, en dan natuurlijk ook de Buena Vista Social Club, maar nog veel liever de legendarische albums uit de jaren '60 van Guillermo Portabales.

Maar nog vaker grijp ik dan terug op reggae. En dan vooral de jaren zeventig tot begin jaren '80. Ja, ook natuurlijk zo af en toe Bob Marley & Wailers, maar nog liever Gregory Isaacs (mijn favoriet), Augustus Pablo, Culture, Black Uhuru, Aswad en zo.

En dan mag het meesterwerk Heart of the Congo's natuurlijk niet ontbreken. Zojuist weer beluisterd en het staat nog altijd als een huis. Zeker, er zijn tal van andere klassiekers uit die tijd die qua songs en sound wat beter in elkaar steken, maar om de een of andere reden heeft dit album dan toch iets speciaals, iets magisch, ik weet niet wat het is.

En wie dat wél weet, mag dat hier graag posten ....

Voor mij is dat het magisch atypische geluid van de Black Ark studio icm de ijle (Myton) en de zware (Johnson) stemmen. De Perry-producties zijn altijd al erg ruimtelijk en dus een gespreid bedje. Als geheel is dit natuurlijk een hele dikke klassieker, zeker ook door de steeds wisselende achtergrondvocalen (Heptones!, Meditations! en Gregory Isaacs!) maar het openingsnummer maakt het pas écht iconisch: ya-ho!!!

Los hiervan heb ik steeds weer andere favoriete songs en mede door die afwisseling ontstaat een soort lichtheid op het album. Daardoor zet ik 'm graag & vaak op. De BAF-cover is trouwens prachtig: een voodoo-achtige collage waarbij elk object symbool voor 1 van de 12 nummers staat. De Black Ark studio stond ook bekend om zijn bonte verzameling snuisterijen.

De Blood & Fire tussenstand:

01. The Congos - Heart of the Congos
02. King Tubby & Friends - Dub Gone Crazy
03. Horace Andy - In the Light / In the Light Dub
04. Burning Spear - Social Living
05. VA - If Deejay Was Your Trade
06. King Tubby & Yabby U - King Tubby's Prophesy of Dub
07. Tapper Zukie - Tappa Zukie in Dub
08. Keith Hudson - Pick a Dub