A Place to Bury Strangers - Exploding Head (2009)

Geluid is moeilijk in te regelen live blijkbaar. mn bevindingen omtrent de 26e hier: ]A Place to Bury Strangers
MBV en A place to bury strangers zijn beiden bands die met een ongezonde dosis feedback spelen en (te) veel effecten. Geen toeval dat beide bands geluid technisch een beetje in het water vallen?

Nu ik het album ook in bezit heb, heeft ie alleen maar aan diepgang en ooverdovende hardheid gewonnen. Gaat dit op een 5* afstevenen?

Wow, dit klinkt toch wel vet. Moest er in het begin erg aan wennen maar nu vallen de stukjes wel op zijn plaats. Vooral de 1e vijfmers klinken erg goed, waarschijnlijk ook omdat ik die vaker heb gehoord als de laatste 5.Toppers van het album vind ik vooral It`s nothing en het uitmuntende In your heart.
Begin bij 4* maar zal denk ik nog wel hoger worden aangezien ik het 2de gedeelte nog niet zo vaak heb gehoord.

Ja precies. Debuut ook besteld, hopelijk inclusief de extra nummers en die Japan 2CD moet ik ook hebben. Wat een heerlijke trip. Voor het eerst in lange tijd wordt JD ook eens genoemd zonder dat het een complete belediging voor de Manchester helden is. Niet dat de muziek heel erg vergelijkbaar is maar de geest van waart rond en qua sfeer en intensiteit een heel eind in de richting.

Meteen hoog in de beoordeling en kan alleen nog maar omhoog. He-le-maal in mijn straatje

Cure meets Curve meets New Order meets (early) Chameleons meets Joy Division

Maar gewoon goed!

Natuurlijk J&MC vergeten en een beetje Swervedriver

GE/wel/DA/dIG

De tijden van Lush en My Bloody Valentine keren terug. Dit klinkt lekker zeg. Bad Santa ! Op nr. 2 in mijn jaarlijst.

Ja hoor, mijn hoofd explodeerd. Ik heb hier echt mijn best voor moeten doen....de hele cd is een opgave als je de liederen nog niet kent!!! Maar als ze zich hebben genesteld....KABOEM!!!

Ik heb deze plaat gemist, of verward met een andere plaat of wat dan ook, in ieder geval is hij aan mijn aandacht ontsnapt dit jaar.
Bij toeval hoorde ik hem gisteren, stond gewoon op mijn PC, en was behoorlijk onder de indruk.
Kijk ik op MuMe heb ik hem ooit een keer 2.5* gegeven, dat klop niet.
Bij deze in ieder geval 4*, en ik vermoed dat het daar niet bij blijft.
('A Place to Bury Strangers' stond gelukkig wel op 4*)

Ik kwam voor het eerst in aanraking met APTBS toen ik ze live zag op Le Guess Who? Dit was zo oorverdovend hard dat ik halverwege weg ben gegaan. Het was gewoon geen harden. Ze hadden echter wel direct mijn aandacht getrokken.

Dit album dus enigzins blind gekocht. Een goede keuze, want ik vind het een waar meesterwerkje. Alle nummers vormen samen een ijzersterk geheel. Vanaf het eerste nummer 'It is Nothing' meegesleurd naar een wonderlijke, donkere wereld. Het is de donkere sfeer die mij zo aanspreekt. Wekenlang heb ik niets anders geluisterd.
Door dat de muziek in zoveel feedback is gedoopt, hoor je bij elke luisterbeurt weer nieuwe dingen.Ondanks alle herrie blijft het hoorbaar dat APTBS prachtige liedjes maakt. Een van de beste platen van 2009.

4*

Laatst plaat gaan halen, bleek transparant vinyl te zijn, leuk

"Ik kwam voor het eerst in aanraking met APTBS toen ik ze live zag op Le Guess Who? Dit was zo oorverdovend hard dat ik halverwege weg ben gegaan."

Tsjah, voor een band die oordopjes aanbiedt bij hun verkoopstand, kun je ongeveer raden wat te verwachten lijkt me. Naar mijn weten waren doppen die avond ook gratis bij de garderobe. (anders sowieso niet duur) Had ze maar genomen, met zo'n volume heeft dat niets meer met stoer of NIET stoer te maken, maar is het gewoon noodzaak.
Op die manier had je het vast een geweldig optredenn gevonden, wat matig begon, maar steeds beter werd.

Fantastische band en een prachtige plaat hoor, maar dat je oordoppen in moet omdat je er anders niet kunt wezen, vind ik van de pot gerukt.
Heb 1 keer eerder zoiets meegemaakt bij een concert van Atari Teenage Riot.
Nou trek ik die muziek voor geen meter, dus dan maakt het niet zoveel uit hoe hard je het zet. Maar bij APTBS is dit wel even een ander verhaal. Zonde is dat dan....

Na een paar luisterbeurten gezegd dat het zeer goed was, maar tot mijn eigen verbazing niet meer gedraaid. Hem één keer opnieuw draaien is genoeg om opnieuw te weten waarom ik dit zo'n goed album vond. Wat een noise!!

Dat laatste nummer blijft fenomenaal. Die climax

WAT EEN PLAAT!

Gegrepen door de uiterst optimistische bandnaam (past goed in het rijtje: I love you, but I've chosen darkness en And you will know us by the trail of dead etc)
Heerlijk gruizige gortdroge noisemuren. Afgewisseld 'rustigere' nummers waarin ik wel New order (nr 5) en The Cure in terug hoor.
Werkelijk een DIJK van een plaat

Toen ik dit album kocht had ik hoge verwachtingen, en die zijn voor een groot deel waargemaakt. Deze plaat kenmerkt zich door overdreven distortion bij de gitaren en galmende instrumenten, waardoor ik het gevoel heb dat ik in een gigantische fabriekshal ben waar een band op maximaal volume staat te spelen. Bij de eerste nummers, It Is Nothing en In Your Heart, bevalt deze formule geweldig. Heerlijk! Daarna komen ook redelijk goede nummers, zijnde Lost Feeling, Deadbeat en Keep Slipping Away. Weinig op aan te merken. Maar dan komen toch echt de mindere nummers. Hier gaat de keihardenoisefabriekshalformule (om het maar even kort samen te vatten ) echt vervelen, kan ik weinig onderscheid maken tussen de nummers en dwalen mijn gedachten af. Niet slecht, als ik ze afzonderlijk hoor zijn ze zelfs redelijk goed, maar hier vind ik ze toch oersaai klinken. Maar gelukkig is daar de afsluiter I Live My Life to Stand in the Shadow of Your Heart. Wat een fantastisch nummer! Eigenlijk is dit wel weer de bekende formule, maar dan zó knallend en met zó'n prachtige climax dat ik ze alles vergeef. Over het geheel een goed album, dus een 3,5*

edit: bedacht me dat ik een 3,5 eigenlijk nog te hoog vind voor een plaat met 4 matige nummers. 3,0*

Doet me soms denken aan Hüsker Dü, Jesus And Mary Chain en My Bloody Valentine. Maar toch vooral een overdosis A Place To Bury Strangers. Gelukkig maar. Heerlijk noisealbum, helemaal mijn smaak. Gaat lang in mijn rotatielijst staan.

Eens in de zoveel tijd heb je zo’n album dat bij de eerste luisterbeurt als een vuiststoot midden in je gezicht aan komt. Dat had ik eerder bij The Black Angels. Ook bij de eerste keer Oneida begon mijn neus spontaan te bloeden. En recent nog bij the Gaslamp Killer. Dat waren artiesten die ik toen nog niet kende.

A Place To Bury Strangers kende ik wel al. En toch zat ik met verbazing op mijn stoel bij de eerste luisterbeurt van hun nieuwe album Exploding Head. Grotere verbazing dan twee jaar terug, toen ik het debuut hoorde. Exploding Head is namelijk anders. Hij is harder. En dan te bedenken dat APTBS na hun debuut al de eerste band was waar ik aan dacht, als ik iemand harde muziek moest adviseren. Nu dus nog harder.

De muziek stompt je in een hoekje van je kamer waar je vervolgens geniet met een bloedlip. Je vindt het lekker. Om van dit album te genieten moet je dan ook wel een beetje een masochist zijn. Als je dat bent, dan heb je echt goud in handen. Want wat een adrenalinestoot krijg je van deze plaat. Dan voel je je gewoon echt even te groot voor je huid.

Pindahaai

Prima plaat deze nog beter dan hun debuut vind ik.
Ik kan wel genieten van deze muzieksoort, veel raakvlakken Jesus and Mary Chain, Horrors, Cramps.

Tof !!

Een paar maanden terug hoorde ik een nummer van een A Place to Bury Strangers en dat beviel erg goed. (Geen idee meer welk nummer het was trouwens.) Vandaar dat ik toen heb besloten om eens wat meer muziek van deze band te gaan beluisteren. Gek genoeg is het er nog steeds niet van gekomen, dus toen ik gisteren ineens weer aan APtBS moest denken heb ik maar meteen dit album gedownload.

Heb het album zojuist voor de eerste keer geluisterd: Wat een prachtige teringherrie! In sommige nummers is de structuur nog wat ver te zoeken, maar dat is niet zo verwonderlijk na slechts een keer luisteren. Eigenlijk is het nog te vroeg om al conclusies te trekken, maar ik denk dat ik aan deze band (in ieder geval aan dit album) nog een hoop plezier ga beleven.

PS: Kan iemand mij uitleggen wat die albumhoes in hemelsnaam voorstelt?

Een exploderend hoofd.

Lang niet helemaal serieus genomen vanwege de té duidelijke referenties aan My Bloody Valentine en Jesus & Mary Chain.

Maar toch... het feit dat het harder rockt dan MBV en geluidstechnisch een paar generaties verder geëvolueerd is dan J&MC maakt deze plaat toch de moeite waard.

En toen viel ik ook nog eens als een blok voor de meedogenloze afsluiter. Beter laat dan nooit.

Edit: The Wipers horen ook nog in het rijtje referenties... Luister maar eens naar Silver Sail.

Dit is bljkbaar een redelijk moeilijk album om doorheen te komen de eerste keer...
Vooral na een hele dag wiskunde studeren.

Binnenkort samen met wat vrienden naar een concert van deze strangers. Als aanloop daar naartoe wat van deze heren opgezocht waaronder dit Exploding Head. Namen als New Order, Joy Division, oude Depeche Mode komen zo wat in mij op. Een berg noise komt bij aanvang van dit album op mij af...Exploding Head is dan ook wel een treffende titel. Gelukkig zit er ook genoeg variatie in, waardoor er ook wat 'rustpunten' zijn...maar een ballad hoef je van deze heren niet te verwachten. Ik ben benieuwd hoe het live allemaal zal overkomen.

Wat een vreselijke vette muur van lawaai!
Ik vind de vocals iets dromerig hebben.
Past perfect bij de hevige noise volgens mij.
Het enige nadeel dat aan deze plaat verbonden is, is dat mijn oren er van bloeden!
Ik zal voorzichtig beginnen met een 4.

Deadbeat

Vinyl aangeschaft. Slechte persing: naald wil niet blijven zitten in de groeven van het laatste nummer. En daar ging het juist om. Kl*tezooi.

Enfin, soms is de cd dus toch echt beter.

je zou ook nog eens je arm opnieuw af kunnen stellen want bij mij doet het vinyl het gewoon goed, ook in het laatste nummer.

dat laatste nummer is gruwelijk goed. Moet toch ongeveer de meest impressionante wall of sound ooit zijn

Deze zomervakantie moest een vriend van mij de muziek kiezen voor een bbq waar toch redelijk wat mensen aanwezig waren. Ongeveer in de helft van zijn playlist heb ik zeer subtiel Deadbeat geplaatst. Je had hun ogen moeten zien toen de muur van lawaai begon.