Kings of Convenience - Declaration of Dependence (2009)

Het zal ongetwijfeld wel weer een hoop van hetzelfde worden maar dat maakt me niet zo veel uit. Na 5 jaar een nieuwe Kings of Convenience is gewoon heerlijk en in oktober is het herfst en daar zijn hun plaatjes uitermate geschikt voor.

Ik heb op internet zo her en der al wat nummers gehoord van dit album en die klinken toch weer heel erg (ouderwets) fijn en relaxed.

Boat Behind klinkt wel tof.

Boat Behind en Mrs. Cold zetten de kwaliteit van het vorige album op gelijk niveau door. Dat is al ruim voldoende. Maar natuurlijk blijft er hoop op een muzikale verrassing. Ik ben erg toe aan de verstilde schoonheid van KoC.

Zo! Ik ben erg benieuwd naar deze nieuwe plaat (hij is gelekt!). Het vorige album vond ik zeer fijn. Vooral de nummers met Feist. Heerlijk rustige, voortkabbelende muziek met af en toe een verrassende instrumentatie (trompetten).

Straks meteen draaien op de fiets!

Leuk, iets om naar uit te kijken

Aan het begin van deze eeuw had je daar opeens de 'New Acoustic Movement'.
Zijdezachte Simon & Garfunkel- of Nick Drake-achtige liedjes werden helemaal 'hot' in de 'rockwereld' naast de lounge in de 'electro-hoek'.
Mensen waren blijkbaar toe aan onthaasten in smetteloze, witte Jan des Bouvrie meubels met een lekker muziekje op de achtergrond.
Kings of Convenience werd (tegen wil en dank?) een beetje vaandeldragers van deze muzikantengroep die opeens boven water kwamen drijven. Hun debuut heette niet voor niets Quiet is the New Loud, een album waar ik helemaal verzot op was en dat ik nog steeds graag mag horen als ik... eh.... wil onthaasten.
Uitermate geschikt voor een lome zondagmiddag, een etentje met vrienden of om kado te geven aan familie die verder niet zo veel met muziek bezig is. Je scoort er altijd wel mee.
Veilig? Absoluut. Aan dit soort muziek zal niemand zich een buil kunnen vallen toch?!
De opvolger Riot on an Empty Street leek qua titel een stuk gevaarlijker maar tapte vrolijk voort uit hetzelfde rustige vaatje. Het bleef met andere woorden lekker chillen.
En het heeft even moeten duren, waarschijnlijk door allerlei andere projecten van de heren, eer Declaration of Dependence het levenslicht zag.
Krijgen we nu dan wel een verrassing te horen? Nee hoor, de heren kabbelen, tokkelen, plukken en hummen vrolijk voort waar ze gebleven zijn. De hoes kon niet perfecter verzonnen worden, want als je dit hoort mijmer je al snel terug naar een zomer waar niets hoefde en waar het genieten was van een zonnetje op je hoofd en waar je voeten zich loom door het zand konden voortzetten met het ruisen van de zee op de achtergrond.
Meer van hetzelfde (nu met een snufje bossanova als extraatje), en iedereen kan er zijn eigen cliché op loslaten; van het wijntje op de bank, het knisperende haardvuur, de vallende herfstbladeren of dat zonnetje waar ik mee aan kom zetten.
Maar meer van hetzelfde betekent ook: kwaliteit als vanouds en heel simpel genieten. Onthaasten? Misschien. Na de drukke bombast van Muse is Kings of Convenience een heerlijke verademing.
Wat mij betreft maken ze nog zo veel mogelijk van dit soort plaatjes en al helemaal als we er zo'n tijd op moeten wachten. Heerlijk hoor.

Dezelfde instrumenten, dezelfde opbouw van de liedjes, dezelfde zang, dezelfde hoes. Werkelijk niets hebben ze veranderd, en dus klinkt het weer heel fijn. Maar toch, stilstand blijft achteruitgang..

Ik mis een vrouw op de hoes en dat terwijl er wel weer een vrouwenstem te horen is in ieder geval één van de nummers.

Maar het klopt wat je zegt. Ze gaan door waar ze zijn gestopt. Ik houd van bands die zich vernieuwen (als dat vernieuwde geluid tenminste een vooruitgang is). Dat is bij Kings of Convenience zeker niet het geval. Voor mensen die de vorige twee platen verschrikkelijk vonden, is de keuze makkelijk: sla deze ook over.

Toch hadden ze de liefhebber wat meer spanning moeten bieden, dan vind ik wel jammer.

Ik heb dat ook heel sterk, maar het gekke is dat ik juist bij dit duo daar geen moeite mee heb. Als het net een tikkie anders gaat worden is het misschien geen Kings of Convenience meer en dan komen we uit bij de andere projecten van de heren.
Dit is de sound en volgens mij kan daar gewoon niet veel meer mee gedaan worden. Daarom vind ik het ook prima dat er wat jaartjes tussen zitten.

Ik neem het dit duo ook niet erg kwalijk, maar zelfs het aftellen voor de nummers is hetzelfde! En misschien is het wel een idee een klein gitaar effect er doorheen te gooien af en toe? De liedjes blijven heel mooi, maar ik heb nu 30 dezelfde mooie nummers..

Ben het volkomen met je eens en ik had verwacht dat ik dat deze keer wel niet meer zou pikken. Overdaad schaadt. Maar gek genoeg heb ik er (nog?) geen last van. Misschien bij album nummer vier?
Ik ben juist banger voor hun komende optreden in Watt: hoe heerlijk ook op cd; ik ben bang voor het 'Daryll Ann-effect', een trauma dat ik wat jaartjes terug opliep. Op cd schitterende muziek en live te saai voor woorden zo erg dat ik deze band zelfs de twijfelachtige eer mag geven de eerste en tot nu toe laatste band te zijn bij wie ik voortijdig naar huis ben gegaan.
Ergens spookt in mijn achterhoofd dit gegeven bij een live-optreden van Kings of Convenience. Maar ik ben vol goede moed hoor en hoop op een avondje heerlijk wegdromen, ook in een concertzaal

Ik denk dat het wel mee zal vallen, Erlend Oye is namelijk een echte entertainer. Die andere jongen ken ik niet, maar ik denk dat ze nog wel wat extra showelementen hebben bedacht behalve liedjes spelen.

mrs. cold!!

Hey, baby
what’s going on?
You lost control and you lost your tongue
You lost me
Deaf in my ear
Nothing you can say is gonna change the way I feel

Oh can I get it
Oh can I see
You were fronting because
You knew you find yourself vulnerable around me

vintage koc: lees, heerlijke pop-melodie a la calypso lounge acoustique....

bij uitbreiding: gans de nieuwe koc... een heel heel heel heel blij weerzien. prachtige zondagmorgense herfst of lente-plaat..

Afgaande op wat The Whitest Boy Alive, live doet, denk ik dat je daar niet bang voor hoeft te zijn.

Maar dit is natuurlijk niet The Whitest Boy Alive

Ik denk ook wel dat het mee zal vallen hoor: het spookt alleen een beetje in mijn achterhoofd. Het is geen toeters en bellen muziek en ik vind de cd's al helemaal geweldig van dit gezelschap en dat is het allerbelangrijkste.

Bij mij bekruipt het gevoel dat DoD toch tegenvalt. Ten opzichte van hun vorige RoaES is dit te veel een herhalingsoevenig. Bij vlagen geniaal, maar ik mis een verrassingselement. Nu hoor ik een verzameling fijne muziekjes; Prachtig gespeeld en gezongen, maar wel opgebouwd uit louter bekende structuren, klankkleur en instrumenten, De tokelende gitaren, onderhuidse bas, de samenzang, het vrolijke vioolgeluid. RoaES is er nu in dubbel-CD uitvoering, met zelfs nu een song met dezelfde titel. Het is opmerkelijk dat er in 5 jaar geen enkel nieuw muzikaal idee bij Eirik & Erlend binnen gekomen is. Stilstand ligt hoe dan ook, erg dicht bij achteruitgang. Voor het moment geniet ik wel erg van de nieuwe lang verwachte KoC.

So, ze hebben hun sound nog een klein beetje geperfectioneerd.

Imho de beste koc, incl absolute parels als Mrs Cold en Boat Behind

Weer een toppertje hoor, niets nieuws onder de zon inderdaad, maar hoeft inderdaad niet altijd.

Ik vind 'Me in You' erg fijn, vooral het leuke pianoriedeltjes en de mooie samenzang. Wie is de zangeres die meezingt op dit nummer?

Ik vind KoC juist een band die zich nou niet echt moet vernieuwen, maar gewoon hun eigen sound een klein beetje moet uitbouwen/perfectioneren. Ben dan ook erg blij dat Erlend's andere projecten vrijwel geen invloed hebben op de sound van de nieuwe KoC.

Ik zag vorige maand nog een stukje Whitest Boy Alive op Pukkelpop, maar vond het nogal saai eigenlijk. Dan veel liever deze 'saaie' popliedjes.

En wat is Boat Behind een ongelooflijk prachtig liedje!

@ Bart Heb cd in huis, zie nergens een vermelding van een zangeres in het boekje staan, heren zingen dit nummer zelf volgens het booklet..... 1 van de heren zal zelf wel hoog stemmetje opzetten, lijkt inderdaad wel een dame

Ha-ha, daar maak ik dus een mooie flater. Ik vond het al zo vreemd, dat er geen zangeres op de hoes staat. Ook in een ander nummer meende ik een zangeres te horen. Maar goed, niet dus.

wow, hier heb ik lang op gewacht. ik heb 'm nu voor de tweede keer op staan en 't klinkt weer echt geweldig. van mrs. cold word ik heel vrolijk.
ik denk wel dat dit weer 4,5 á 5 sterren wordt, net als bij de twee voorgangers.

Scars on Land is na herbeluistering wel DE vernieuwende factor:
De onderhuidse spanning in deze song is onweerstaanbaar en wel degelijk vernieuwend.

Inderdaad, de vertrouwde formule blijft gehandhaafd. Maar zolang de heren met dit soort prachtige songs op de proppen kunnen komen denk ik dat we daar enkel blij mee moeten wezen. "Scars on Land" is inderdaad een parel, net als "Mrs. Cold", die er voor mij meteen uitsprong. De song die voor mij op het moment het absolute hoogtepunt vormt is "Freedom and it's owner". De prachtige zangharmonie in het refrein, intens genieten!

The Whitest Boy Alive heeft me nooit zo gegrepen als KoC doet. Hoewel het materiaal bij vlagen sterk is komt Erlend in mijn optiek in deze setting beter tot zijn recht. Zijn zang is voor volledige bandbezetting niet dragend genoeg, maar dat is uiteraard mijn ongezouten opinie.

Nee,laat onze Noorse bleekneuzen graag nog maar eens een paar van dit soort plaatjes maken, juist in de intieme setting komen ze het best tot hun recht! Kan niet zeggen of ik dit album beter vind dan voorganger Riot on an empty street maar voor nu komen er hoe dan ook 4 sterren op het scorebord. Ik zie jullie zondag de 11e @ Paradiso!

****

Zo, en nu heb ik 'm officieel in de kast liggen

20 oktober te koop ? staat al 1,5 week bij mij in de winkel, en thuis nou ja..... mooie plaat hoor

Even een correctie indienen dan.

Ik had 'm ook niet in de winkel verwacht, maar was blij verrast 'm toch aan te treffen... Moet 'm nog wat beter beluisteren, de plaat gaat qua sound weer wat terug naar het debuut; iets spaarzamer wat betreft instrumentatie t.o.v. Riot...