Kings of Convenience - Declaration of Dependence (2009)

Die vrouw is Erlend! Althans, dat staat in de notes in het cd boekje vermeld.

Tracklisting klopt overigens niet. De plaat sluit bij mij af met Scars on Land.

Riot on an empty street had beter verdiend. De Kings hadden er eigenlijk miljoenen van moeten verkopen. Elk nummer op dat album is raak.
Dit album is erg saai. De melodieen zijn het net niet, de nummers zakken heel snel in. Het klinkt erg ongeinspireerd. Erg goed voor net niet hoorbare achtergrondmuziek, dat doen de vogels buiten gratis en bovendien beter.
Nee, ik ben zeer teleurgesteld in dit album.

Mijn advies Vanson: herbeluisteren. Heb ik ook moeten doen na de eerste lauwe reaktie. Het een makkelijke plaat, maar zeker geen ongeinspireerde. Er staan voldoende nieuwe parels op.

heb het album meerdere keren beluisterd, bewustgeluisterd, en als achtergrond, en opgezet tijdens bezoek om te kijken of iemand anders iets hoorde wat ik miste...geen effect.

Wat ik al zei, dit album gaat qua instrumentatie iets meer terug naar het naamloze debuut (de, overigens mooie, opener 24-25 doet sterk denken aan Winning a battle, losing the war, de opener van hun debuut). Hierdoor heb je al snel minder variatie. En inderdaad, ik vind dit album niet zo sterk als Riot, maar ben het met Blur8 eens; er staan voldoende parels op die tezamen bijdragen aan weer een goed KoC album! Hoop echter dat ze niet weer vijf jaar nodig hebben voor een opvolger...

Meer van hetzelfde, maar wel lekker.

Boat Behind doet me heel erg denken aan een r&b-hit van een jaar of 5 terug. Weet iemand welke ik bedoel?

Geen idee, maar het is wel mijn favoriet vooralsnog

Zal voor mij ook weer eens richting de 4* gaan dit waarschijnlijk.

Ik word een beetje melig van de lieflijke samenzang. Een paar aardige nummers, maar de verveling slaat ruim voor het eind van de plaat dramatisch toe. Geef mij maar 'The Whitest Boy Alive'

Kijk , die Erlend heeft het wat mij betreft goed gezien. Voor ieder soort muziekje dat hij op de markt wil brengen, verzint mijnheer een ander naampje. Hij verzint zelfs soms zijn eigen naam

Dat maakt dingen lekker duidelijk. Zo is er dus op het derde (of vierde, tis maar waar je begint te tellen) Kings of Convenience album werkelijk geen enkel afwijkend aanpakje te beluisteren in vergelijking met de eerdere releases. De nummers van Declaration of Dependance hadden net zo goed op een van de eerdere cd's kunnen staan...en andersom. Is dat erg. Tja, normaal best wel, maar hier niet. Kings of Convenience neemt wat mij betreft een vrij unieke plaats in het muziekspectrum. Ik bedoel...je hebt een bril...ziet er suffer uit dan de, met respect voor de beroepsgroep, sufste boekhouder, maakt liedjes die ook in 1970 gemaakt hadden kunnen worden en krijgt als meest genoemde vergelijking "Simon & Garfunkel" naar je hoofd. Dan heb je ongeveer wel voldoende kenmerken om door de "serieuze" muziekliefhebber verguisd te worden. En dat gebeurt dus niet. En ik weet waarom. Ik heb namelijk in geen jaren een act gehoord die met twee gitaartjes, een verdwaald derde instrumentje en fraai samenvloeiende stemmen mij met op het eerste gehoor simpele liedjes zo weet te raken. En kennelijk ben ik niet de enige voor wie dat geldt.

Zoals ook bij de eerdere albums, zijn alle nummers direct aangenaam om aan te horen en zijn er van die allemaal een aantal die helemaal raak zijn. Midden in de roos. Komt bij, en dat heb ik geloof ik eerder gemeld, dat je Kings of Convenience, en dus ook deze cd, immer veilig kunt opzetten, ongeacht het aanwezige bezoek. Ja ook als je schoonouders komen racletten. Voor hen is het aangename niets aan de hand muziek. Voor de fijnproever is het prettig dat Vive la France deel 14 niet op hoeft en als het gesprek een minder boeiende kant opgaat, kun je je stiekem een beetje verliezen in deze prachtplaat en verder zoeken naar de dubbele bodems en geniale subtiliteiten.

Mooi stukje VDG. Ik zal deze nog wel even meepakken voor het einde van het jaar. maar persoonlijk ben ik meer van die andere Erlend. Je weet wel, die bleekscheet.

Hmm, tot nu toe kan alleen Mrs. Cold mij boeien. Is dit een groeier of moet ik het gewoon maar "leuk vinden"?

Schitterend plaatje. Lijkt me ultiem om in de auto te draaien tijdens een tripje langs een zonnige kuststrook of zo.

Zie ook de clip van Boat Behind

LOL! zoiets ja, dat gevoel had ik nou precies bij die track.

Yes, echt een heel fijn album dit! Prettige akoestische pop-nummers met een heerlijk ongedwongen sfeertje.

Mooi noorse muziek. Kende ze niet tot dit album.. Oudere albums ook maar eens meenemen.

Voor alle Nick en Simon fans die een alternatief zoeken voor Simon And Garfunkel... Laat het verschrikkelijke duo van de tros links liggen en zet deze op. Denk dat deze twee misschien wel het dichts bij Simon and Garfunkel komen maar gelukkig wel op hun geheel eigen manier. Het zijn prachtige nummers en de achterkant van de hoes is schitterend. Oh en koop hem op Vinyl dan klinkt het nog warmer en is de hoes nog mooier.

Declaration of Dependence past uitstekend binnen de discografie van Kings of Convenience. Mooie liedjes, prima samenzang en met Boat behind zelfs een bescheiden hitpotentie. De liedjes komen echter pas echt tot leven tijdens een optreden van de mannen.

Vijf jaar was het wachten op een nieuw album van deze Noorse versie van Simon & Garfunkel. In tegenstelling tot het Amerikaanse duo zijn de noren nog wel vrienden, in ieder geval hebben ze in oktober weer samen een plaat uitgebracht. Erlend Øye en Eirik Glambek Bøe hebben misschien veel stilgezeten, want Declaration of Dependence is verre van vernieuwend. Het klinkt allemaal leuk, maar het blijft een beetje op de vlakte. Hetzelfde trucje, maar een positieve uitschieter als I’d Rather Dance with You ontbreekt. Voor de echte fans is dit een leuk album, maar je mist niets als je deze overslaat. Ik hoop dat dit een dipje was en dat een volgende plaat sneller verschijnt dan de vijf jaar die we op deze hebben moeten wachten. In ieder geval zijn ze nog bij elkaar, dat is het positieve aan dit album!

ForMusicOnly

Mooie rustig, ingetogen liedjes. Muzikaal erg fijn en sfeervol gezongen. Een cd om de dag mee te beginnen of te eindigen.

Ben erg benieuwd welke je bedoelt! Mijn favoriet op deze plaat.

Ik kan er nog steeds niet opkomen. Iets Amerikaans, gezongen door een vrouw. Misschien een beetje in de Missy Elliott-hoek.

Toch een leuk album
Bij de eerste luisterbeurt was ik wat skeptisch, maar zoals het hier al wordt gezegd: Het is zo goed als de voorgangers, en dat is hier helemaal niet erg.

er staat toch een vrouw op de hoes!

De vorige CD-hoes uit 2004: Riot on an Empty Street......

ook op deze, links onder

Dat is een stoel met een handdoek erover

Gaaaaaap....Saai, Futloos en Slaapverwekkend. Kings of Inconvenience...muziek met no cojones.