New Musik - Anywhere (1981)

Niks aan toe te voegen. Goeie smaak, man!

Als 15 jarige puber ging ik in Heemstede naar een platenwinkel. Tot mijn grote verrassing bleek er een nieuwe plaat van New Musik uit te zijn. Anywhere. From A to B en de drie singles van dat album had ik al. Aangezien ik met mijn zakcenten alleen weloverwogen aankopen kon doen wilde ik die plaat wel eerst even horen. Het bleek dat de enige werkende platenspeler in de winkel de pick up was die op de luidsprekers stond aangesloten. In een redelijk bevolkt winkeltje klonken opeens die rare klanken van het intro van They All Run... door de ruimte. Ik werd door bijna iedereen aangekeken en voelde me best opgelaten. "Wat was dát voor een rare muziek?" Gelukkig kwam na het intro een fantastisch nummer. Ik én de plaat waren verkocht!

Hebben jullie wel eens gehoord van het bandje Poppy Factory? Vooral de single Fabulous Beast (uit 1991) is erg geinspireerd door New Musik.
Nog een vraagje: hebben jullie ook de platen van The Buggles?

Wat is mijn eerste ervaring eigenlijk met deze plaat? Volgens mij was ik een dagje in Utrecht. En tijdens het snuffelen in de bakken aldaar trof ik hem aan. En ging hem eerst beluisteren in de platenzaak. Ze hadden daar een mooie ronde bar waar achter de pick-ups stonden. Eén van die pick-ups was eigenlijk geen pick-up, maar een toestel om vieze lp's weer schoon te maken. Op de plek waar normaal de naald zit, zat, zat nu een spuit die een vloeistof in de groeven spot. Tijdens het luisteren na Anywhere van New Musik was dit erg interesant om te aanschouwen. Een dergelijk vehaal blijft mij altijd bij als ik dit album hoor. De romantiek van de oude lp komt weer helemaal naar boven door deze boeiende verhalen die er hier over te lezen zijn.

"Nog een vraagje: hebben jullie ook de platen van The Buggles?"

Ja natuurlijk, maar New Music vergelijk ik toch niet met de muziek van Trevor Horn. Dat is veel meer Symfonische pop.. New Music zit mijn inziens meer in de hoek van
A Flock of Seagulls, The Fixx en OMD. Met z'n alle een reactie op de sound van
Depeche Mode.
Om vervolgens te stellen dat de syth's van New Music eigenlijk uniek zijn en moeilijk te vergelijken zijn.

Wat mij betreft hoort The Buggles in dat rijtje thuis, hoor. Electropop van de bovenste plank. Destijds draaide ik de LP's van New Musik en The Buggles (en ook The Korgis) altijd achter elkaar. En nu doe ik dat nog steeds met de CD's.

Wat ik op de radio heb gehoord van The Buggles sluit ik mij aan bij mede-gebruiker Ceasar. New Musik hoort daar zeker in thuis. Zelf heb ik tot nu toe geen platen van The Buggles in huis, maar als ik ze voorbij hoor komen op de radio, gaat die zeker een streepje harder.

ik had deze al lang op cassette...wat een lekkere sound!
Nu heb ik hem op ebay gevonden in Duitsland.
Eindelijk kan ik hem weer eens horen in volle glory.

Echt goed ioke16,en de rest, ( het zijn er niet meer dan 3) ook proberen te luisteren. Steengoed!!!!!!

Dit blijft een snoepje uit de electro-pop, die zelfs met de verpakking er omheen erg aangenaam is.

Uitstekend album en een prima opvolger van New Musik's eveneens prima debuut "From A to B. Opvallend is wel het aantal lage stemmen. Zouden er zo veel luisteraars binnen 55 seconden zijn afgehaakt omdat er in het openingsnummer maar geen muziek kwam. Ik had er - zo weinig geduld ik doorgaans heb - in het begin trouwens ook moeite mee. Maar goed, als je als luisteraar wel dat geduld kan opbengen word je niet teleurgesteld en krijg je heerlijke weemoedige electropop te horen. Dit album "Anywhere" behoort voor mij in ieder geval tot de beste albums van de eighties.

4,5*

De singles op discogs hebben volgende bonustracks.

5de single
Luxury / The Office *

6de single
While You Wait (7" & 12" *) / From the Village * / Guitars *

7de single
They All Run after the Carving Knife / This World of Water

* de 4 bonustracks van de CD release.

Correct, maar op de binnenkort te verschijnen heruitgave van Cherry Red is de 12" versie van While You Wait achterwege gelaten. @Dazzler: overigens, wordt het niet hoog tijd voor een stem van jou bij dit album?

Ik ken dit album onvoldoende.
Ik heb alles wel in mp3 staan en op vinyl.

Het eerste album vind ik sterk, de twee opvolgers langzaamaan wat minder.
Die extra b-kant waarover jij het had bij het eerste album heb ik trouwens ook op mp3.
Ooit verschenen bij Edsel Records met een bonustracklijst die hard
aan de nakende rerelease doet denken waarover je sprak.

Prima elpee uit begin 80. Heeft lange tijd tot mijn favoriete elpees behoort.
Maar na een grondige uitverkoop ben ik 'm helaas kwijt. De vorige heb ik uiteraard wel op cd, maar deze is vrij onvindbaar. Mijn topper is natuurlijk:' they all run...". Plus de zeer verwarrende titel: This world of WaLter. Dit is ook op single verschenen, terwijl een jaar eerder een bescheiden hitje van hen This world of water heette.

Kan iemand mij tips geven over hoe ik deze schijf kan bemachtigen?
Lekkere elpee, 3,5 ster.

Kijk eens bij de onderstaande link.

New Musik - freerecordshop.nl

Dank je wel

Muziek die ik heb leren kennen door mijn vader. Die draaide deze plaat grijs in de begin jaren 80 toen ik als baby lag te kruipen. Kennelijk is het blijven hangen want deze plaat hoort nu tot mijn favorieten. Jeetje wat maakt dit indruk op mij. Wat een ritme en sfeer.
Nog veel beter als From a to b. Dit is verreweg hun beste plaat en tevens 1 van de beste platen van de jaren 80.
Niets is te vergelijken met deze sound. Nummers als Areas, Churches, World of Walter, While you Wait, Changind minds, Traps, Division en Back in room one zijn van ongekende schoonheid. Voor Synth muziek vreselijk goed opgebouwd, zonder koel en kaal te klinken. Ook de stem van Tony Mansfield is erg goed.
Dit is een soort drugs voor mij. Zet um op en mijn geest drijft af.
Wereldplaat.

Toen ik deze plaat indertijd bij z'n eerste release kocht was ik helemaal gek van From A to B – en prompt viel deze behoorlijk tegen. Veel te lange nummers, saai, niet meer catchy, jammer.

Na een paar maal draaien was ik echter geheel om. Gebleven zijn de dansbaarheid, de strakke drums, de fraaie kleurrijke toetsenpartijen en de soms abstracte teksten, of, zoals ik het bij From A to B formuleer, "het contrast tussen de afstandelijke invalshoek (o.a. het "mathematische" perspectief van de teksten en de stug doorwerkende drums) en de emotionele onderstroom (teksten over zoekende of wanhopige individuen en een kwetsbare stem), plus ijzersterke melodieën, een element van vervreemding, een heerlijk licht en helder geluid en een enorm hoge draaibaarheidsfactor."

Wat echter het meest in het oog springt is de langere structuur van de nummers. Dit album staat niet langer vol met puntige popsongs, maar in plaats daarvan zijn de nummers meer opgebouwd als langere atmosferische soundscapes, soms bijna vooruitlopend op de ambient house die aan het eind van het decennium zou ontstaan. Nieuw is ook het gebruik van een subtiele ritmebox in bijvoorbeeld Areas, This world of Walter en Traps, waardoor nummers steeds meer lagen krijgen en vooral ook steeds meer emotionele weerklank.

Vinylkant A (de eerste zes nummers) is totaal foutloos, met While you wait als briljante afsluiter, gedragen door een bijna smerige beat en met een heerlijk lang uitgesponnen climax met (een synthesizer die klinkt als) een xylofoon. Kant B begint dan wat minder, de eerste drie nummers zijn zeker niet slecht maar gewoon minder sterk, maar het slot is weer indrukwekkend, met het fraaie Back to room one als bijna angstwekkende afsluiter.

Hoogtepunten zijn voor mij This world of Walter, qua titel natuurlijk een knipoog naar This world of water op het debuutalbum maar qua inhoud (een aangrijpend portret van een eenzelvig mens) daar absoluut niet mee te vergelijken, en Traps, met een beklemmend eng stemmetje in het refrein en een simpele maar prachtige keyboardsolo.

Misschien klinkt dit pretentieus, maar deze twee nummers lijken bepaalde onbewuste diepten te peilen die soms schrijnen, alsof er bepaalde (muzikale èn inhoudelijke) oerbeelden worden aangeroerd waar de meeste popmuziek absoluut niet bij kan. Ikzelf krijg hierdoor in ieder geval altijd een onbenoembare gemoedsstemming, een mengeling van weemoed en lichtheid, benauwdheid en gewichtloosheid.

Ten opzichte van het eerste album : de diepte in. Onbegrijpelijk goed.

Jammer dat je het vanaf changing minds minder noemt. In mijn beleving is dit de topper van de plaat met een intro zoals ik niet eerder heb gehoord.

Voor alle duidelijkheid, ik vind die nummers zeker ook niet slecht, en als ik dit album draai doe ik dat bijna altijd in z'n geheel, er staat geen echt "skipwaardig" nummer op, maar ik vind genoemde drie nummers nou eenmaal net wat minder spannend.

Wat is voor jou --afgezien van het feit dat het lekker onorthodox lang duurt, 1 minuut en 45 seconden-- het bijzondere aan het intro van Changing minds ?

Omdat er een enorme catchy hook in zit. Het ritme is niet te stuiten en alles klopt. Volgens mij was deze muziek nog nooit gemaakt en werd daarna ook nooit meer gemaakt. Ook het outro met de stemmen vind ik meesterlijk. Hier is New Musik in mijn beleving op ze'n best. Ik vind Traps trouwens ook steengoed, maar ook Division is prachtig. Luister ook nog is goed naar Peace, nog zo'n wereldnummer. Ik vind eigenlijk alleen Design beduidend minder als de rest!

Helemaal eens met veluwe.
Changing Minds is een topper en het intro is heerlijk qua opbouw.
Inzet van de zang staat goed haaks daarop.
Het nummer luistert heel makkelijk weg.

Inderdaad behoorlijk enig in z'n soort.

Verdere Favorieten:
They All Run After Carving Knife
Area's

En de 2de topper van de plaat:
Back To Room One

Ik heb het debuut eigenlijk altijd net iets beter gevonden dan deze. Maar dat is onzin. Ze zijn net zo goed. From A to B is wat kaler en de liedjes zijn wat eenvoudiger. Anywhere zit vol wisselingen en geluidslaagjes en wordt her en der geplaagd door een overvloed aan piepjes maar klinkt toch wel fijn.
Qua geluid kwamen alleen The Korgis in de buurt maar die hadden toch wel mindere nummers.

Na mij wat te verdiept te hebben in vergelijkbare bands muziek uit deze periode kom ik simpelweg tot de conclusie dat er echt helemaal niks vergelijkbaars is. Dit is zo'n geniale plaat dat ik totaal niet begrijp dat deze muziek vergeten is.

Anywhere is de beste plaat van New Musik en hoort bij de beste 5 platen van de jaren 80 zonder twijfel volgens mij.

Wat vinden jullie?

Dit is inderdaad een fantastische plaat. Maar in een decennium dat ook REM, U2, The Smiths, Prince, Sonic Youth, David Sylvian, The Cure, Bruce Springsteen, The Pixies, Tom Waits en Dinosaur Jr heeft voortgebracht (om in willekeurige volgorde een aantal bands te noemen die ofwel volgens de critici ofwel in mijn persoonlijke lijstje hoog scoren) durf ik niet te voorspellen of Anywhere het bij veel mensen tot hun eighties-top-10 zal schoppen. (Volgens de MuMe-statistieken ben jij op dit forum vooralsnog ook de enige…)
 

Anywhere van New Musik is een heerlijk album, dat staat buiten kijf daar kan je niets aan doen zeg maar. Wel is het jammer dat er niet al te veel mensen op dit album een stem hebben uitgebracht, waardoor een positie in een lijst aller tijden of een jaren tachtig lijst een moeilijke wordt. Deze plaat verdient dat echter wel qua muziek die er op staat. Na al die jaren blijft het een lekker ding om heerlijk je zorgen te doen vergeten en even weg te zijn van de sleur van alle dag.

Ik weet nou niet of ik dit album of Soul Mining van The The het beste 80ties album vind. Voor mij allebei even goed. En New Gold Dream van Simple Minds en The Hurting van Tears for Fears volgen die op de voet. En dan heb je natuurlijk ook nog The Sound, Buggles, Comsat Angels, The Cure, China Crisis, Japan etc. etc. Prachtige periode, die jaren 80.

Begin jaren tachtig vond ik dit erg goede muziek, had het ook op een inmiddels verdwenen cassette staan. Ik kreeg een paar jaar geleden een (krakende) vinylversie van Anywhere maar besloot laatst toch maar eens New Musik op cd aan te schaffen. Via Amazon de dubbelaar From A to B / Anywhere met bonustracks aangeschaft.

Wat klinkt dit album toch ongewoon goed. Prachtige nummers, zinnige teksten en een heldere productie die gemakkelijk 32 jaar overbrugt. Ik kan me helemaal vinden in de recensie van BoyOnHeavenHill vinden. Heerlijk om dit nu op cd te hebben. 4*

Het nummer Division springt er bij mij bovenuit. Vooarl als die sythesizerbass er lekker doorheen dreunt, Top nummer!!

Dit album vind ik haar geheel iets beter dan From A to B

Jammer dat deze groep en schone dood is gestorven...

De maand november en het huidige weer past zo lekker bij deze plaat. Heb hem alweer een week in de auto opstaan en elke keer als ie weer draait maakt het indruk. Werkelijk elk nummer is steengoed en zijn tijd ver vooruit. Dit album verdiend zoveel meer aandacht.

@Neal Peart: eens, echt doodzonde want deze groep maakte met from a to b en anywhere twee juwelen van platen. Empire of the sun moet trouwens veel geluisterd hebben naar New Musik. Hoor er veel in terug.

De top2000 komt er weer aan, tijd voor een belletje naar van Nieuwkerk en Don Leo voor een fraaie docu...