The xx - xx (2009)

Misschien dat je ze live wél okay vindt... Komen geloof ik op 29 oktober in EKKO, Utrecht.

Ehm.... ik heb vrij snel daarna duidelijk gemaakt hoe ik er over denk na beluistering van het hele album

29 oktober in Ekko ? Ah, dank u, heer Vaillant.

Na een paar hele positieve recensies ben ik nu ook dit album aan het luisteren. Ik moet zeggen, alle dingen die in de recensies genoemd worden (de sex druipt er vanaf, massive attack/tricky invloeden etc.) hoor ik nog niet echt.

Het klinkt wel goed. Al met al niet heel spannend? Dat was wel het laatste wat ik verwachte eigenlijk, maar dat kan nog veranderen natuurlijk.

Het doet me ook wel een beetje aan Chairlift denken.

Sommige gitaartjes hoor ik ook Interpol...
Zeker fijn om naar te luisteren. Ideale slaapmuziek. Wel soms een herhalingsoefening, dus iets meer variatie had gemogen. Maar, bovenal een puik plaatje

Ik vindt er weinig speciaal aan

Eerste gedachte.. verzwaarde versie van Angus and Julia Stone..

Even verder luisteren en je hoort veel meer eigens, maar constant blijven de familie Stone door mijn hoofd spoken. Een geluk dat ik dat vrij goed trok en ik dit dus ook niet afzet, maar ben er nog niet helemaal uit..

mooie terughoudende sound, werkt verslavend tot ik even in slaap... en daarna maar weer opnieuw ben gaan luisteren, het hoort heel vertrouwd en makkelijk in het gehoor en prettig vervreemdend... en elk nummer heeft wel iets... knap werkje

Erg goed!

Erg fijne plaat! 'Crystalised' blijft een ijzersterk nummer, dat ik keer op keer kan luisteren. Erg knap hoe deze band met weinig middelen een spannende plaat kan afleveren. Vooral de samenzang vind ik zeer fijn. Neem bijvoorbeeld het nummer 'Heart Skips a Beat'. Erg mooi!

Een plaat die net even te veel irritatie oproept. Het lijkt soms wel erg veel op Interpol, Low of (wat minder bekend Krakow of (wat verder terug) Drugstore. Te verkrampt proberen om te klinken als een 80's waveband.Steeds weer die handclap drumcomputer. Wel prachtig gitaargeluid, maar erg vaak het zelfde rifje of tokkeltje.Zanger probeert met een neuzelige zeurstem in de buurt te komen van de voor dit genre noodzakelijke grafstem..
Je zou er de schouders over op halen als daar toch niet minstens twee prachtige nummers (Shelter, Infinity) voorbijkomen. Deze XX-en kunnen (in de toekomst) een prachtplaat maken. Maar dit is het te vaak net niet en soms helemaal niet.Toch 3***

En toen ik dit toevoegde had ik ook niet kunnen vermoeden dat dit album zo zou aanslaan... Maar het is toch wel een beetje een hype geworden. Al bijna 60 stemmen.

De Pariah-remix van Basic Space is trouwens ook wel erg prettig. Zit nogal in de Burial-hoek.

Sterk debuut hoor. Ideale muziek om met het vrouwtje/mannetje in bed te gaan liggen en... onder andere te (dag)dromen

doet me redelijk hard denken aan deze van young marble giants. een poppy versie welteverstaan...

het moet nog effe bezinken maar heeft wel potentieel met geweldig moois als "Basic Space", "Crystalised", "Islands", "Infinity" en "Heart Skipped a Beat".

LP uitgave is trouwens prachtig, met "cut-out" x, grote poster met lyrics en Aaliyah's "Hot Like Fire" als bonus track

Een paar dagen geleden besprak ik hier een nieuwe Zweedse band genaamd 'jj' (met kleine letters) en dan is het nu opeens tijd voor het Britse 'The xx' (waarvan beide x'en met kleine letters). Hun debuutalbum heet XX (inderdaad, nu opeens weer met grote letters en zonder 'The' ervoor). Laat ik even vooropstellen dat ik helemaal niet zo van dit soort bandnamen houd. Liever heb ik dat een aantal muzikanten na veel gebrainstorm besluit zich 'The Cocksucking Friedrich Atmosphere' te noemen, zodat voor elke holle pretentie tenminste zo eerlijk mogelijk wordt uitgekomen. Vind ik sympathieker. Bands met namen als !!!, ¿@? en The etH, hebben naar mijn smaak iets te lang nagedacht over hoe hip en stijlvol die naam wel niet op het hoesje van hun cd zal staan. Lekker minimalistisch, lekker strak. En iedereen weet dan ook meteen dat de muziek wel übercool zal klinken.

Zoals u ziet is het artwork van XX inderdaad gedenkwaardig semi-nonchalant simpel. Hoe lang zou daarover vergaderd zijn? Het past ieder geval hélemaal bij de muziek, die zo 2009 is als de jaren tachtig maar kunnen klinken. Staccato gitaartjes, ijle synths, diep-zeurende bas, cool drumcomputertje, rare sampletjes, schattig-bozige meisjeszang, laconiek-onvaste jongentjeszang. En allemaal uiterst, daar is het woord weer, 'minimalistisch'. Haast dreigend traag ook, nergens barst het ook maar een beetje los. En natúúrlijk teksten over relatie-problematiek, verpakt in vertederende poesiealbum-metaforen. Ik wil dit zó graag ruk vinden! Waarom? Omdat ik zo onderhand wel genoeg heb van dat leentjebuur bij Cure & Consorten en behoefte heb aan iets 'echt nieuws'. Die hele jaren tachtig-revival lijkt gewoon nooit meer op te houden. De Nieuwe Hippigheid komt al met al mijn strot uit. En dan ook weer altijd die oh-zo-leuk-uitgekozen-covers, in dit geval Aaliyah's Hot Like Fire en 'lekker foute klassieker' Teardrops van Womack & Womack op de bonusdisc.

Toch ontkom ik er niet aan XX een heel erg fijne plaat te vinden. Daarvoor zijn de liedjes simpelweg te sterk, zoals het melancholische Infinity (dat zowaar ergens wel een beetje aan Chris Isaak's Wicked Game doet denken), het spannende Crystalised, het semi-zwoele Shelter en het speelse VCR. Eigenlijk staan er alleen maar goede liedjes op deze plaat. Maar het zijn niet alleen de afzonderlijke songs die ervoor zorgen dat ik me toch weer gewonnen moet geven. Ik blijf toch ook gewoon ontzettend veel houden van deze sfeer, van dit geluid. Het onderkoeld-seksuele, modieus-miserabele. Ontkennen zou gelijk staan aan zelfverloochening. Dan bén ik maar die irritante hipster die ik zo verfoei. XX? YesYes!

Bron: http://kasblog.punt.nl/

beste kas, kunnen we nu eens even "the crap" "cutten", zoals ze dat in t engels zo skoon kunnen zeggen...?

gezeik over zogezegde hipness factor en trendy gehalte van bepaalde platen is immers niet meer dan gelul in de marge. je vindt het toch ook een fijne plaat? vanwaar dan die 70% gelul in je tekst over hoe graag je dit toch slecht zou vinden uit vrees om te vallen voor het zoveelste "hippe" eindproduct... moeilijk te vatten, die gedachtenkronkels

so, cut the crap, wat voor mij (en jou, denk ik) telt is dat deze plaat eigenlijk een geweldige verademing is tov al die overgeproduceerde, bombastische, luide, vol klinkende crap die tegenwooridg op de wereld wordt losgelaten. ik kan in elk geval onwaarschijnlijk hard genieten van dergelijke minimalisische "liedjes" die je zowel zachtjes als een zoete bries of hard als een forse warme regenbui over je heen kan laten dalen.

tenslotte, de enige plaat waar ik raakpunten mee hoor is "collossal youth" van "young marble giants". minimale bezetting, minimaal geluid en het zachtjes industriele van een drumcomputertje... niks meer dan dat heb je nodig om iets moois te maken. ken je die plaat niet, shame on you, en snel naar de winkel

Redelijk overdreven recensie ja, zou fijn zijn als het iets meer to the point was en minder wollig taalgebruik.

Na een keer of 5 deze cd geluisterd te hebben bevalt die toch erg goed. Heart skips a beat voorlopig als uitschieter.

Ik kende "collossal youth" van "young marble giants" niet, waar ik me overigens niet voor schaam, maar ik ben het toch maar eens gaan luisteren en inderdaad:
het heeft zeker gelijkenis, het roept dezelfde sfeer op en is net zo de moeite waard.
Zo ontdek je nog eens iets 'nieuws' van bijna 30 jaar oud.

Mooie sfeervolle plaat die me zo funckin melancholisch maakt. DAMN!!

Wat een heerlijke ontdekking is dit. De fijne gitaarrifjes, gecombineerd met lichte elektronica zorgen voor een hele ontspannen sound, dat me maar wat vrolijk maakt! De zanger en zangeres passen wat mij betreft perfect bij elkaar én, nog belangrijker, bij de muziek. De Cd pakt me gelijk bij de intro, en laat me eigelijk niet meer los. Je droomt naar mate het album vordert een beetje weg, wat overigens absoluut niet negatief is, en wordt weer helemaal wakker bij het prachtige Infinity..

Voorlopig 4*, maar dat zou maar zo hoger kunnen eindigen!

Als je het toen ook gehoord had had je dat zeker wel kunnen vermoeden.

Het wollige soundje dat dit viertal creëert zal vast een groter publiek aanspreken en het werkt ook nog eens behoorlijk verslavend. Het is zeker heerlijke muziek voor in de late uurtjes: lekker chillen op een nummer als Infinity, een soort combi van Wicked Game van Chris Isaak en Radio Africa van Latin Quarter.
De zang zeurt hier en daar wel wat, vnl. de mannelijke stem, maar er wordt veel goedgemaakt door het terugkerende lekkere gitaargeluid en de zwoele bas, waar je jezelf lekker in kan nestelen. Het klinkt als minimale middelen, maximaal resultaat en daarom vind ik het zeker een knappe plaat.

Ik wilde deze plaat sowieso nog checken, maar ben dat eerder gaan doen (vandaag dus), nadat ik gisteren een begrafenis had waarop naar mijn idee een nummer van dit album werd gedraaid. Ik dacht de sound te herkennen van de muziek die ik al van The XX had gehoord, maar kende het nummer niet. Ik weet eigenlijk nog steeds niet 100% zeker of het nummer van dit album afkomstig was en welk nummer het dan was (Shelter zou kunnen...). Het nummer dat gedraaid werd was afkomstig van de plaat die op de draaitafel lag van de overledene op het moment van zijn overlijden. Mogelijk is hij bij dat album weggezakt... overleden aan een O.D. Dit was een patiënt van mijn werk en ik heb verder geen contact met de nabestaanden dus even vragen welke plaat het was is er niet echt bij.

Halfje er bij: geen ergernis meer over de zang, de nummers blijven lekker pakken en ik ben al zo gek geweest om op zoek te gaan naar de covers Teardrops van Womack & Womack en Hot Like Fire van Aaliyah.
Langzaam stijgt dit album dan ook in mijn albumlijst over 2009 naar de wat hogere regionen.....

Dat had ik wel, maar ik voeg wel vaker dit soort albums toe en die worden nooit zo enorm opgepakt. The XX heeft het geluk dat ze de wind meehebben in medialand, denk ik. En ook wel terecht, want het is bijzondere muziek.

Triest verhaal verder. Ik hoop dat die persoon nu 'shelter' vindt/heeft gevonden.

Het ligt ook gewoon in de mediamarkt afdeling top zoveel. Dus goed in het zicht

Dit soort albums??

Maar alles heeft inderdaad te maken met de media. Op een of andere manier moet het toch bekend gemaakt worden.


Zeker heel triest, was ook een hele fijne kerel en een groot muziekliefhebber. Deze werd ook gedraaid. Heftige herdenkingsdienst was het, zucht...

Albums van hippe Britse bandjes die ik geweldig vind.


Hij heeft er goed over nagedacht als ik zijn muziekkeuzes zo zie... Da's echt zo'n mooie cover.

Nou ik denk dat hij de nummers niet zelf had uitgezocht...

Past op deze pagina nog 1x het woord Interpol?

Dan wel Interpol meats Portishead. En dat is een prettige ontmoeting. Dit klinkt erg aangenaam, zeker op de zondagmorgen. Naast die mooie sound, staan er ook een aantal sterke tracks op dit album. Het enige jammere is dat de 2 slotnummers wel een beetje teveel van hetzelfde (voorgaande) zijn en dat de rollen van gitaar en drumbeat wel erg minimaal worden, anders was de score nog hoger uitgevallen dan de 4,0* voor dit fraaie debuutalbum.

Bedankt voor de Ekko tip: West is erbij.

Die hoes:) Zo te zien, de hype van het moment. Die 2 liedjes met youtube-link klinken echt goed! Heeft me wat weg van The Kills. Grote kans dat ik dit uitcheck..

Een plaat als een fles Prosecco.
Zinneprikkelend en stimulerend, maar laat 'm niet te lang liggen.