The xx - xx (2009)

Nou ik dacht meer aan de besmettelijkheid van de Mexicaanse griep. Ik wil het niet, maar iets zegt dat ik er ook aan moet geloven...halfje erbij !

GENIAAL. WOW. Ik word niet vaak van mijn sokken geblazen bij een eerste luisterbeurt, maar nu wel. En hoe. Die samenzang, die tot het bot gestripte beat. Oei, dit is genieten hoor.

Een plaat als een glas yoghidrink; lekker zoet. Smaakt ook bedorven heerlijk

The XX spelen Crystalised akoestisch aan een Amsterdamse gracht, erg cool: check

Aan de kruising van de Brouwers en Prinsengracht om precies te zijn.

Ik heb The xx voor het eerst gezien op Metropolis en was toen aangenaam verrast. Ik was ook van plan om die zelfde dag nog opzoek te gaan naar hun album, maar het was laat geworden en uiteindelijk ben ik ze dezelfde avond weer vergeten . Nu ben ik eindelijk toch bij hun debuut aangekomen en wat blijk, ze verrassen nog meer dan dat ze op Metropolis deden!

Heerlijk album. Doet mij erg denken aan The Whitest boy Alive meets The Kills. Vooral 'crystalised' is een erg verslavend nummer.

Geweldige muziek. Zou wel eens in mijn eindejaarslijstje kunnen belanden.

De eerste keer al heerlijk om naar te luisteren..

Geweldige muziek... maar wat een dramatische teksten. Er wordt (terecht) al eens lacherig gedaan over de teksten van Interpol, maar dit is al helemaal om te huilen. Jammer, want met de muziek en het sfeertje zit het wel snor.

Ik heb hiervan enkele nummers via YouTube beluisterd en ik vind het erg sfeervol en duister niettegenstaande de minimale begeleiding. Mogelijk dat ik deze eens ga aanschaffen.

Heb me eigenlijk nooit zo gestoord aan de teksten. Misschien gewoon nog niet zo op gelet en ook niks opvallends storends gehoord, zoals ik dat bijv. bij Shade Side Sunny Side van For Against wel al snel had (net als jij, LH).

Sfeervol vind ik dit zeker, duister helemaal niet, vnl. vind ik het enorm verslavend. Ik vind het ook leuk dat ik door die Amsterdam acoustics versie van Crystalised op YouTube een beter beeld heb gekregen van wie er achter deze muziek zitten: een paar van die doodgewone alto's van 19 jaar. Daardoor vind ik het alleen maar nog leuker geworden.

Ik ga het album nog vaak draaien, maar de zwakke teksten vielen me meteen op ( die van de laatste For Against zijn idd ook bedroevend). Daarnaast zijn de mannelijke vocalen ook maar flauwtjes. Al bij al wat veel minpunten voor een album die bijna 4* gemiddeld krijgt. Maar ik hoor ook mooie en positieve dingen, dus een definitief oordeel volgt pas later.

Om eerlijk te zijn vind ik The Prids - Until The World Is Beautiful (een album dat niemand kent, maar ik leg de link mede door de samenzang) veel interessanter. Mooiere vocals/samenzang, betere teksten, instrumentaal spannender.

Ik zit toch ook tegen de 4 sterren aan als ik ze nu zou geven. Gewoonweg omdat ik steeds weer zin heb hier naar te luisteren. Afgelopen dagen heb ik deze plaat continu gedraaid, zowel thuis als in de auto. Gevolg is dat ik nu wel even aan een break toe ben.

Ik let eigenlijk nooit zo op teksten, enkele flarden daargelaten. Dat van eventuele zwakke teksten is me dan ook niet opgevallen (bij Interpol ook niet trouwens).

En ook voor mij is dit een plaat die ik erg makkelijk vaak draai. Het is maar goed dat ie eindelijk van de luisterpaal af is, nu kan ik hem op werk tenminste niet meer luisteren (het is ook nog eens prettige achtergrondmuziek).

Ik heb deze vandaag bij djArend opgepikt en nu waren mijn verwachtingen al hooggespannen gezien de reacties hier van de smaakverwanten en de links met andere acts. Maar verwachtingen lijken nog overtroffen te worden. Midden in mijn smaakroos ! Wellicht iets minder voor de hand liggende vergelijking dan alles wat al genoemd is maar de stem van t vrouwke en het soms lijzige tempo zorgt ervoor dat t ook wel wat weg heeft van Mazzy Star

Wat is er echt mis met de teksten? Tekst bij bijv. Heart skipped a beat is juist echt heel mooi.

Het begin van Crystalised komt mij bekend voor... maar weet niet van welk nummer!! Ik kan d'r niet tegen, maar misschien herkend iemand het ook??

Ik zou zeggen: zo had het tweede album van de Young marble giants geklonken, als ze dat ooit hadden gemaakt.
Het zullen hun kinderen zijn...

Fijn plaatje al is het ook wel te relaxed allemaal. Erg dromerig en loom. Op een gegeven moment kakt het allemaal wat in vind ik. Het wordt hier en daar eventjes spannend maar het pakt mij tot nu toe niet echt. Al kan dit wel een groeiertje zijn. Rob noemt Mazzy Star als vergelijking, ik kan mij daar wel in vinden.

ik onderdruk een gaap terwijl ik naar dit album luister. het is zeer vermoeiend om naar deze lome droompop te luisteren. ik mis vooral veel gebruikelijke spanning in de vrij basis 3 noten tunes. eerlijk gezegd ben ik er nog steeds niet uit. is dit nu een minimale klassieker met een intogen sfeertje of is het gewoon zenuwtergend saai. 3* voor nu maar het kan nog alle kanten opgaan.

Heel herkenbaar (zie mijn allereerste reactie de niet bepaald positief was).
Eerste, zappende, vluchtige luisterbeurt deed dit album niet veel goed. De eerste volledige beurt haalde mijn scherpe kritiek er ietsje van af (die stemmen bleven vreselijk).
Inmiddels al weer een tijd verder en ik merk dat ik het zeer graagt draai en dat het steeds verder opklimt in mijn eindejaarslijst en zelfs met de zang heb ik geen problemen meer.
Het zou mij niet eens verbazen als het uiteindelijk zelfs top 10 gaat worden.
Dit overkomt me maar heel zelden: van een cd die me helemaal niks doet uitgroeien tot een favorietje. Ik ben blij dat het me eindelijk weer eens overkomt. Het blijken de leukste plaatjes achteraf (ik had het ten tijde van release ook met Gish van Smashing Pumpkins en Moon Safari van Air, en die hebben nu wel een belangrijke status in mijn cd-kast.....)

Wat een debuut!

Verveelt na 20 keer luisteren nog steeds niet, komt niet vaak voor. Staat geen enkel minder nummer op naar mijn mening. Favoriete nummers: Heart skipped a beat en Shelter.

Mijn favoriet van 2009 tot nu toe.

Normaal sta ik altijd wat sceptisch als men bands met Interpol vergelijkt (dat doet men nl veel te vlug), maar deze band heeft wel zéér goed naar Turn On The Bright Lights geluisterd, en misschien nog meer naar early Interpol als Specialist en Song Seven. De zanger heeft ook het mompelen van Banks overgenomen, dat is dan wel een beetje jammer. In mijn ogen nog steeds niet het meesterwerk dat sommigen er in horen, maar wel een erg mooie plaat. Shelter is favoriet.

Interpol hoor ik hier toch nauwelijks in.

De sfeer, de gitaren. De Intro hier had moeiteloos de Intro op TOTBL kunnen zijn. Het is geen Interpol kopij, men heeft gelukkig voldoende eigen elementen verwerkt, maar het is duidelijk te horen dat ze een album als TOTBL goed weten te appreciëren (of het is toeval, who knows).

Interpol? Dit is heel andere koek hoor, veel minimalistischer - de vergelijking met YMG is al eens gemaakt. Dit is veel ingetogener, zeg maar het klein gebaar - en zit ook meer aan de popkant; denk hieraan met name bij Crystalised, Islands and Heart Skipped a Beat.

Om eens gek te doen: kruis YMG met Prefab Sprout, doe er een scheutje Blur in, beetje Deacon Blue, goed schudden voila, presto.

Apart ja. Ik hoor er ook totaal geen Interpol in. Ik zou dit nog eerder een minimalistische versie van The Kills noemen.

Ik heb zelf ook absoluut geen associatie met Interpol als ik The XX luister eigenlijk. Vind het verder een relaxt album.
Ik lees en hoor veel kritiek op de zang, met name de mannelijke zang maar de zang stoort me niet, hoewel het vrij monotoon blijft.
Dit past ook wel bij de muziek, en misschien duurt de cd net lang (of kort) genoeg om me er niet aan te storen.
Nog even goed luisteren om een favoriet nummer eruit te pikken maar ik kan deze cd goed hebben

Tot nu toe 3,5 * maar dat kan altijd weer veranderen (en dan hoger, lager zie ik niet gebeuren)