menu

The Cure - Seventeen Seconds (1980)

mijn stem
4,13 (948)
948 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Fiction

  1. A Reflection (2:09)
  2. Play for Today (3:39)
  3. Secrets (3:19)
  4. In Your House (4:06)
  5. Three (2:36)
  6. The Final Sound (0:52)
  7. A Forest (5:55)
  8. M (3:03)
  9. At Night (5:54)
  10. Seventeen Seconds (4:01)
  11. Cult Hero - I'm a Cult Hero * (2:59)
  12. Cult Hero - I Dig You * (3:25)
  13. Another Journey by Train [Home Demo] * (3:12)
  14. Secrets [Home Demo] * (3:40)
  15. Seventeen Seconds [Live 1980] * (3:59)
  16. In Your House [Live 1980] * (3:32)
  17. Three [Studio Alt Mix] * (2:45)
  18. Cult Hero - I Dig You [Live 1980] * (3:36)
  19. Cult Hero - I'm a Cult Hero [Live 1980] * (3:21)
  20. M [Live 1980] * (2:56)
  21. The Final Sound [Live 1980] * (0:26)
  22. A Reflection [Live 1980] * (1:39)
  23. Play for Today [Live 1980] * (3:46)
  24. At Night [Live 1980] * (5:37)
  25. A Forest [Live 1980] * (6:28)
toon 15 bonustracks
totale tijdsduur: 35:34 (1:26:55)
zoeken in:
avatar van Arbeidsdeskundige
5,0
Dit is een deprimerend album. Maar juist daarom zo onvoorstelbaar goed. A Reflection zet meteen een uiterst melancholische sfeer neer en die wordt in de rest van het album vastgehouden. Play for Today komt heel dicht in de buurt van A Forest.

3,0
geplaatst:
Het eerste album dat ik hoorde van de band. Omdat ik 'A Forest' geweldig vond en vind was mijn verwachtingspatroon hoog. Destijds viel het tegen en veertig jaar later hoor ik een frisse band die zoekende is. 'Play For Today', 'In Your House' en 'Seventeen Seconds' zijn zeker de moeite waard, maar gedurende de jaren '80 vind ik de band beter geworden.

Wrathchild1
geplaatst:
22 april 1980 was de releasedatum van dit voor mij belangrijke album ; ik weet het nog als de dag van gisteren (Woningsdag ).

Destijds als snotneus ‘snuffelend’ door de rijen LP’s viel mijn oog op de wazige hoes en pakte het album er tussen uit. Op naar de luisterhoek in een hokje met koptelefoon op de oren....haha.

Één van die albums waar je herinnering is vervlochten met de muziek en na 40 jaar nog regelmatig door mij en vele anderen denk ik wordt afgespeeld, zoals ook vandaag : de ‘Play for Today’....

avatar van dazzler
5,0
geplaatst:
DE 12 PLATEN VAN 1980 DIE MIJN LEVEN HEBBEN GERED

vervolg van: ABBA - Super Trouper (1980)

02. THE CURE 1980 SEVENTEEN SECONDS

Op hun tweede album zette Robert Smith een sound neer om U tegen te zeggen. Nieuwbakken bassist Simon Gallup mag mee zijn handtekening zetten onder het typische Cure geluid dat vele bands zou inspireren maar uit duizenden herkenbaar zou blijven. Op het vluggertje Play For Today na, wordt het ritme in de meeste songs drastisch vertraagd. Seventeen Seconds (1980) is één en al atmosfeer. Inhoudelijk valt er niet zo veel te rapen. Daarvoor is het inderdaad wachten op de opvolgers Faith (1981) en Pornography (1982). Maar op die laatste plaat snijden de songs me net iets te diep in het vel. Ik hou van een zalfje op de wonde als ik naar The Cure luister. En dat zalfje zit in de toestenbijdrage. Voor deze unieke keer afkomstig van Matthieu Hartley. Drie instrumentale impressies zetten de toon van de beide plaatkanten: A Reflection, Three en The Final Sound. Favoriet op de eerste plaathelft is de van een haast hypnotiserend motiefje voorziene fluistersong Secrets. In Your House neemt de luisteraar mee in een doolhof van kronkelende gitaar- en baslijnen: een wat tragere pendant van de grote hit op de tweede plaathelft. M draagt Robert Smith op aan zijn levensgezellin Mary Poole. Eindigen doet het album met twee stukken die eerder minimalistisch aandoen. Het duistere At Night en de als een zandloper tikkende titelsong. Maar het meesterwerk is natuurlijk de hitsingle A Forest die in vele new wave top 100 lijstjes steevast bovenaan eindigt. Ik denk dat ik het geheim van het succes deels heb ontsluierd. Stel je een dansvloer voor in een willekeurige jeugdclub. De spots zijn uit en de eerste tonen van A Forest zwellen aan. Op die dansvloer staan de lichamen nog onbeweeglijk tot de hakkende drumsbeat van Lol Tolhurst het teken geeft om te ontwaken. Als de bas invalt zetten de lichamen zich als wuivende bomen in beweging. En in dat dansende bos zoekt de protagonist naar een lichtpunt in zijn bestaan. The girl was never there. It's always the same. I'm running towards nothing. Again and again and again and again and again. De song eigent zichzelf in dat laatste vers een zekere tijdloosheid toe. Het eeuwige verhaal dat zich generatie op generatie herhaalt: dat van de zoektocht naar een onvindbare liefde.

FILE

01. A Reflection
02. Play For Today
03. Secrets
04. In Your House
05. Three
06. The Final Sound
07. A Forest
08. M
09. At Night
10. Seventeen Seconds
11. + A Forest (single)
12. + Another Journey By Train (b-side)
13. + I'm A Cult Hero (single)
14. + I Dig You (b-side)

Opvallend weinig restmateriaal bij dit album te vinden op de 2CD deluxe editie. Minder demo's dan bij de andere albums en dus vooral live werk. Toch heeft men aan het singletje gedacht dat Robert Smith eind 1979 uitbracht onder de naam Cult Hero. Simon Gallup is voor het eerst van de partij, maar Smith moest eerst nog zijn oude bassist Michael Dempsey dumpen om op dat nieuwe elan door te kunnen gaan.

wordt hier vervolgd: Japan - Gentlemen Take Polaroids (1980)

Gast
geplaatst: vandaag om 20:40 uur

geplaatst: vandaag om 20:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.